Yargıtay: Sokak Köpeklerini Besleyen Sanığın Mahkûmiyeti Onandı
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, sokak köpeklerini uzun süre besleyen sanığın taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararını, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle onadı.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, mahallede sokak köpeklerini besleyen sanığın, köpeklerin 9 yaşındaki katılanı yaralaması nedeniyle taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına ilişkin kararı onadı.
İlk Derece Mahkemesi, sanığın köpekleri beslemesinin onları sahiplendiği veya gözetim yükümlülüğünün sanığa ait olduğu anlamına gelmeyeceği gerekçesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat hükmü kurmuştu. Katılan vekilinin istinaf başvurusunu inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi ise duruşmalı inceleme sonucunda CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca ilk derece kararını kaldırarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4 ve 63/1. maddeleri gereğince 4.000 TL adli para cezasına hükmetti, cezanın 4 eşit taksitle ödenmesine ve mahsuba karar verdi.
Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde; sanığın mülkiyet anlamında köpekleri sahiplenmemiş olsa da uzun süredir bakıp beslediğini, belediye görevlilerinin hayvanlara müdahale etmesine izin vermeyerek köpekleri kendince koruma altına aldığını, bu şekilde köpeklerin oyun alanlarına ve parklara kümelenmesine yol açtığını belirtti. Katılana saldıran köpeklerin sanık tarafından beslenen köpekler olduğunun tanık beyanıyla doğrulandığı, saldıranlar bizzat sanığın beslediği köpekler olmasa bile, olayın meydana geldiği park civarında köpekleri besleyerek ekolojik bir yaşam alanı oluşturan sanığın, beslenme amacıyla bu ortama dahil olan diğer köpeklerin vereceği zarardan da sorumlu olacağı ifade edildi.
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık, hükmü temyiz etti. Cumhuriyet savcısı, köpeklerin katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiğinin kesin ve inandırıcı delillerle tespit edilemediğini ve sanığın beraati gerektiğini ileri sürdü. Sanık ise olay günü katılanın ve diğer çocukların köpeklere taş attığını, köpeklerden birinin mağduru yaraladığını ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu savundu.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesinin sübuta ilişkin takdir ve kanaatinde isabetsizlik görmediğinden bozma öneren Tebliğname görüşüne katılmadı. Yargılama işlemlerinin usul ve kanuna uygun yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların doğru belirlendiği belirtilerek; CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına oy birliğiyle karar verildi.
KARAR METNİ
Ceza Dairesi 2024/3561 E. , 2026/5457 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/713 E., 2024/483 K.
SUÇ: Taksirle yaralama
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4 ve 63/1. maddeleri gereğince 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 4 eşit taksitler halinde ödenmesine ve mahsuba karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın beslemek suretiyle bakmış olduğu köpek veya köpeklerin katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiğinin kesin ve inandırıcı delillerle tespit edilemediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
Sanığın temyiz sebepleri; olay günü katılanın ve diğer çocukların köpeklere taş attığına ve köpeklerden birinin mağduru yaraladığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü 9 yaşında olan katılanın sokak köpeklerinin saldırması sonucunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı, katılan ile aynı mahallede yaşayan sanığın sokak köpeklerini beslediği ancak bu durumun köpeklerin sanık tarafından sahiplenildiği veya gözetim yükümlülüğünün sanığa ait olduğu anlamına gelmeyeceği anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan beraat hükmü kurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, her ne kadar sanık mülkiyet anlamında sokak köpeklerini sahiplenmese de, köpeklere uzun süredir bakıp onları besleyerek, belediye görevlilerinin havyanlara müdahale etmesine izin vermeyerek sokak köpeklerini kendince koruma altına aldığı, bu şekilde köpeklerin oyun alanlarına ve parklara kümelenmesine, insan ve çevre sağlığı açısından tehlike arz etmesine sebep olduğu, katılana saldıran köpeklerin sanık tarafından beslenen köpekler olduğunun tanık beyanı ile doğrulandığı, katılana saldıran köpeklerin bizzat sanık tarafından beslenen köpekler olmasa bile olayın meydana geldiği park civarında köpekleri besleyerek köpekler için ekolojik bir yaşam alanı oluşturan sanığın bizzat beslediği köpekler haricine beslenme amacıyla buradaki ekolojik ortama dahil olan başkaca köpeklerin vereceği zarardan da sorumlu olacağı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Bölge adliye mahkemesinin sübuta ilişkin takdir ve kanaatinde isabetsizlik görülmediğinden, bozma öneren Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.06.2026 tarihinde karar verildi.
