Sayıştay Temyiz Kurulu, su ve kanalizasyon idaresinde görev yapan memurlara, yürürlükte bulunmayan mevzuat hükmüne dayanılarak yılda iki kez ikramiye ödenmesini kamu zararı olarak değerlendirdi.

Su ve kanalizasyon idaresinde görev yapan memurlara, mevzuatta öngörülmediği hâlde ikramiye adı altında yılda iki defa ödeme yapılması nedeniyle oluşan kamu zararına ilişkin Sayıştay Temyiz Kurulu kararında önemli değerlendirmelere yer verildi.

03.12.2025 tarihli ve 58671 sayılı Temyiz Kurulu Kararında, 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 6'ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan ve genel kurula, yılda iki maaşı geçmemek üzere verilecek ikramiyelerin miktar ve zamanını belirleme yetkisi tanıyan hükmün, 666 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırıldığı hatırlatıldı.

Söz konusu düzenlemenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmiş olmasının, daha önce yürürlükten kaldırılan hükmü yeniden yürürlüğe sokmayacağı belirtildi.

Kararda, Anayasa'nın 153'üncü maddesi ve 6216 sayılı Kanun'un 66'ncı maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği vurgulandı.

Bu kapsamda, bir kanun hükmünü yürürlükten kaldıran düzenlemenin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesinin, yürürlükten kaldırılmış eski kanun hükmüne kendiliğinden yeniden geçerlilik kazandırmayacağı ifade edildi.

Kararda, ortaya çıkan hukuki boşluğun ancak kanun koyucu tarafından yapılacak yeni bir düzenlemeyle giderilebileceği belirtildi.

Olayda, idare mahkemesi ve bölge idare mahkemesi kararları emsal gösterilerek 323 memur tarafından ikramiye ödenmesi talebinde bulunulduğu, idarenin de personelin dava açması hâlinde davaları kazanma ihtimalini dikkate alarak yargılama giderleri ve vekâlet ücreti ödememek amacıyla yönetim kurulu kararıyla ikramiye ödemeye başladığı anlaşıldı.

Ancak Temyiz Kurulu, idare mahkemeleri ve bölge idare mahkemelerinin münferit uyuşmazlıklarda verdikleri kararların yalnızca ilgili uyuşmazlıkla sınırlı olduğunu ve Sayıştay yargısı açısından bağlayıcılığının bulunmadığını değerlendirdi.

Bu nedenle, kişi lehine verilmiş mahkeme kararları bulunsa dahi yürürlükte olmayan 2560 sayılı Kanun hükmüne dayanılarak 657 sayılı Kanun'a tabi memurlara ikramiye ödenmesinin mümkün olmadığı sonucuna ulaşıldı.

Temyiz Kurulu, yürürlükte bulunmayan mevzuat hükmüne dayanılarak memurlara yılda iki defa ikramiye ödenmesini, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 71'inci maddesinde tanımlanan kamu zararı kapsamında değerlendirdi.

Karar düzeltme başvurusunda ileri sürülen iddialar, kararın düzeltilmesini gerektirecek nitelikte görülmeyerek sorumluların itirazları reddedildi ve tazmin hükmünün tasdikine ilişkin kararın düzeltilmesine mahal olmadığına hükmedildi.

Kararın Tam Metni

TEMYİZ KURULU KARARI

Tarih: 03.12.2025
No: 58671
Konu: Su Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün memur personeline mevzuatta öngörülmediği halde ikramiye adı altında yılda iki defa ödeme yapılması suretiyle kamu zararına neden olunması hk.

Dosyada mevcut bilgi ve belgelerin okunup incelenmesi sonucunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

167 sayılı Ek İlamın 1'inci maddesi ile; Su Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün memur personeline mevzuatta öngörülmediği halde ikramiye adı altında yılda iki defa ödeme yapılması sonucu sebep olunan … TL kamu zararının tazminine karar verilmiştir.

2560 sayılı İSKİ Kanunu’nun “Genel Kurulun Görevleri” başlıklı 6'ncı maddesinin 1'inci fıkrasının (d) bendinde 2012 yılı öncesi var olan “yılda iki maaşı geçmemek üzere verilecek ikramiyelerin miktar ve zamanını belirlemek” ibaresi, 11.10.2011 tarihli ve 666 sayılı Kamu Görevlilerinin Mali Haklarının Düzenlenmesi Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin 1'inci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen Ek Madde 12'nin 2'nci fıkrasının (ğ) bendi ile 14.01.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürürlükten kaldırılmıştır. Dolayısıyla bu tarihten sonra Büyükşehir Belediyelerine bağlı Su ve Kanalizasyon İdareleri Genel Müdürlüklerinde çalışan memurlara ikramiye ödenmesi uygulamasına son verilmiştir.

Daha sonra söz konusu düzenleme (666 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK’ya eklenen Ek Madde 12'nin 2'nci fıkrasının (ğ) bendi), Anayasa Mahkemesi nezdinde iptal davası konusu olmuş ve Mahkeme oybirliği ile işi esastan görüşüp 10.10.2013 tarih ve 28791 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 27/12/2012 tarih ve E.: 2011/139, K.: 2012/205 sayılı Kararı ile; 666 sayılı KHK’nın Ek 12'nci maddesinin 2'nci fıkrasının (ğ) bendini, “mali haklara ilişkin hükmün, mevcut ve yeni ihdas edilen ya da bir başka bakanlıkla birleştirilen bakanlıkların görev, yetki, teşkilat ve kadrolarının düzenlenmesiyle bağlantılı ve bunların zorunlu sonucu olmadığı, doğrudan mali haklara ilişkin bir düzenleme niteliğinde olduğundan 6223 sayılı Yetki Kanunu kapsamında bulunmadığı, dolayısıyla Anayasanın 91'inci maddesine aykırı olduğu” gerekçesi ile iptal etmiştir. Mahkemece iptal hükmü nedeniyle doğacak hukuksal boşluk kamu yararını ihlal edecek nitelikte görüldüğünden, Anayasa’nın 153'üncü maddesinin üçüncü fıkrasıyla 6216 sayılı Kanunun 66'ncı maddesinin (3) numaralı fıkrası gereğince, iptal kararının Resmî Gazete’de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesi uygun görülmüştür.

İptal kararına müteakiben, Kurumda görevli bir personel tarafından ödeme işleminin devam etmesi yönünde talepte bulunulduğu ve personelin bu talebinin Kurum tarafından reddedilmesi üzerine bu defa personelin konuyu … 2. İdare Mahkemesine taşıdığı ve İdare Mahkemesinden aldığı ret cevabına karşı da … Bölge İdare Mahkemesine müracaat etmesi sonucunda … Bölge İdare Mahkemesinin müracaat tarihi itibari ile davacının maddi kayıplarının yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verdiği, … Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünde görev yapan diğer 323 memurun da söz konusu Kararı emsal göstererek Kurumdan ikramiye ödenmesi talebinde bulunduğu, İdare tarafından 323 personelin dava açma yolunu seçtiği takdirde davayı kazanma ihtimalinin yüksek olduğu değerlendirilerek yargılama giderleri ve vekâlet ücreti ödememek amacıyla 01.06.2015 tarihli ve 152 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile ikramiye ödenmeye başlandığı, anlaşılmıştır.

Bir kuralı yürürlükten kaldıran düzenlemenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Anayasa Mahkemesinin kararları” başlıklı 153'üncü maddesinde yer verilen, “Anayasa Mahkemesi bir kanun veya kanun hükmünde kararnamenin tamamını veya bir hükmünü iptal ederken, kanun koyucu gibi hareketle, yeni bir uygulamaya yol açacak biçimde hüküm tesis edemez. Kanun, kanun hükmünde kararname veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmî Gazetede yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, kararın Resmî Gazetede yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez.

İptal kararının yürürlüğe girişinin ertelendiği durumlarda, Türkiye Büyük Millet Meclisi, iptal kararının ortaya çıkardığı hukuki boşluğu dolduracak kanun tasarı veya teklifini öncelikle görüşüp karara bağlar.

İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ile,

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un “Mahkeme Kararları” başlıklı 66'ncı maddesinde belirtilen, “(1) Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar.

• İptal kararları geriye yürümez.
• Mahkemece iptaline karar verilen kanun, kanun hükmünde kararname veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü veya bunların belirli madde veya hükümleri, iptal kararının Resmî Gazetede yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkar. Mahkeme gerekli gördüğü hallerde, Resmî Gazetede yayımlandığı günden başlayarak iptal kararının yürürlüğe gireceği tarihi bir yılı geçmemek üzere ayrıca kararlaştırabilir.
• Mahkeme, bir kanun, kanun hükmünde kararname veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünün tamamını veya bir hükmünü iptal ederken, kanun koyucu gibi hareketle, yeni bir uygulamaya yol açacak biçimde hüküm tesis edemez.
• Mahkeme kararları gerekçeli olarak yazılır. İptal kararları gerekçesi yazılmadan açıklanamaz.
• Karar taslaklarının hazırlanması ve görüşülmesine ilişkin esaslar İçtüzükte gösterilir.
• Kararlar, inceleme veya yargılamaya katılan başkan ve üyeler tarafından imzalanır. Muhalif kalanlar, kararda muhalefet nedenlerini İçtüzükte belirtilecek süre içinde yazılı olarak teslim ederler. Kararlar ilgililere bu şekliyle tebliğ olunur.
• İptal ve itiraz başvuruları sonucu verilen gerekçeli kararlar Resmî Gazetede hemen yayımlanır.”,

Hükümleri gereğince, kaldırılan düzenlemenin yeniden yürürlük kazanmasına imkân bulunmamaktadır.

Mevzuat hükümlerine göre; herhangi bir kanun hükmüne ilişkin yeni bir düzenleme içeren bir kanun hükmü Anayasa Mahkemesi tarafından iptal kararı ile ortadan kaldırıldığında; iptal edilen kanun hükmü, ilgili Anayasa Mahkemesi Kararı’nın Resmî Gazete’de yayımlandığı tarihten itibaren yürürlükten kalkar. Bu durumda iptal kararı sonrası eski Kanun maddesinin daha önce yürürlükten kalkmış olması sebebiyle oluşan hukuki boşluğun, kanun koyucunun iradesini ortaya koyacak ve uygulamaya yol gösterecek biçimde yeni bir düzenleme yapması ile doldurulması gerekmektedir. Bu boşluğun uygulamada eski düzenlemenin kendiliğinden yeniden yürürlüğe girmesi şeklinde doldurulması ise mümkün değildir. Yani Anayasa Mahkemesi’nin 2560 sayılı Kanun’un 6/d maddesinde yer alan “yılda iki maaşı geçmemek üzere verilecek ikramiyelerin miktar ve zamanını belirlemek” hükmünü ilga eden 666 sayılı KHK düzenlemesini iptal etmiş olması, 2560 sayılı Kanun’un söz konusu hükmüne tekrar yürürlük kazandırmayacağından, kanun koyucu tarafından yeni bir düzenleme yapılmadığı sürece … Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün, 657 sayılı Kanun’a tabi memur personeline yürürlükte bulunmayan 2560 sayılı Kanun’un ilgili hükmüne dayanarak (kişi lehine verilmiş mahkeme kararları bulunsa da) ikramiye ödemesi mümkün değildir.

Diğer taraftan, İdare Mahkemeleri ve Bölge İdare Mahkemelerinin münferit olaylarda verdikleri kararlar uyuşmazlıklara münhasır olup, bu kararların Sayıştay Yargısı açısından bağlayıcılığı yoktur.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ve yapılan açıklamalar çerçevesinde, … Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün memur personeline yürürlükte bulunmayan mevzuat hükmü uyarınca ikramiye adı altında yılda iki defa ödeme yapılması sonucu 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 71'inci maddesinde; “kamu görevlilerinin kasıt, kusur veya ihmallerinden kaynaklanan mevzuata aykırı karar, işlem veya eylemleri sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunması” şeklinde tanımlanan kamu zararına sebebiyet verilmiştir.

Bu itibarla, Temyiz Kurulu Kararındaki gerekçeler ve yukarıda yapılan açıklamalar uyarınca bu aşamada ileri sürülen hususlar Kararın düzeltilmesini icap ettirecek bir mahiyette görülmediğinden, sorumluların iddialarının reddedilerek; (167 sayılı Ek İlamın 1'inci maddesi verilen ... TL tutarındaki tazmin hükmünü tasdik eden) KARAR DÜZELTİLMESİNE MAHAL OLMADIĞINA,

Memurlara karşı idarelerce yapılan iş ve işlemlere karşı memurların kendilerine yazılı tebliğ tarihini takip eden 60 gün içinde dava açma hakları bulunmaktadır.Memurların idareye yazılı olarak itiraz etmeleri durumunda ise dava açma süresi durmakta ve idarenin cevabından veya cevap vermemesi halinde ise zımni red tarihinden sonra bu süre devam etmektedir.Memurların idarece yapılan işlemlere karşı CİMER üzerinden yapmış oldukları başvuruların dava açma süresini durdurup durdurmayacağı hususunda verilmiş olan danıştay kararı yazımız ekinde yer almaktadır.İlgili kararda memur tarafından bimer üzerinden idarenin yapmış olduğu işlem ile ilgili olarak birden fazla şikayet ve itiraz dilekçesi gönderilmiş yapılan işlemden uzun bir süre geçtikten sonra ilgili memurca zımni red işlemi yapıldığı gerekçesi ile mahkemeye dava açılmıştır. Danıştay Başkanlığı ise vermiş olduğu kararda yapılan ilk başvurunun dava açma zamanaşını durduracağını idarenin ilk başvuruya 60 gün içinde cevap vermemesi durumunda ise dava açma zamanaşımının işlemeye devam edeceğini, birden fazla verilen dilekçelerin her birinin dava açma süresini kesmeyeceği yönünde karar vermiştir.

DANIŞTAY

12. DAİRE

Esas No : 2019 / 267

Karar No : 2019 / 2375

Karar Tarihi : 1.04.2019

YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem : ...Eğitim Tugay Komutanlığı'nda Uzman Onbaşı olarak görev yapan davacının, güvenlik soruşturmasının olumsuz sonuçlandığından bahisle sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin Hava Kuvvetleri Komutanlığının 27.04.2017 tarihli ve 8225-17 sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti : … İdare Mahkemesince verilen … tarihli ve E:… sayılı kararda; her ne kadar davacı tarafından, Başbakanlık İletişim Merkezi'ne yapılan başvurular sebebiyle dava açma süresinin durduğu ve son başvuru üzerinden 60 gün içinde cevap verilmemesi üzerine dava açıldığı ileri sürülmekte ise de; Başbakanlık İletişim Merkezi'nin, işlemi tesis eden Hava Kuvvetleri Komutanlığı'nın üst makamı olmaması sebebiyle başvurunun, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca işlemeye başlamış olan idari dava açma süresini durdurmayacağı, dava konusu işlemin, 27.04.2017 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, 2577 sayılı Kanun hükmü uyarınca tebliğ tarihini izleyen günden itibaren dava açma süresinin başlayacağı dikkate alındığında, 27.04.2017 tarihinden itibaren 60 gün içinde ve 26.06.2017 tarihine kadar, son günün Ramazan Bayramı tatiline rastlaması sebebiyle, en son resmi tatilin bitişini izleyen ilk çalışma günü olan 28.06.2017 tarihine kadar dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 19.03.2018 tarihinde açılan davanın esasının, süreaşımı nedeniyle incelenmesine olanak bulunmadığı, davacı tarafından, dava konusu işlemde başvuru süresi ve yerinin gösterilmemesinin Anayasa'nın 40/2. maddesi hükmüne aykırı olduğu dolayısıyla şekil açısından sakat olduğu ve davanın süresinde olduğu ileri sürülmekte ise de, idarenin Anayasa'dan kaynaklanan yükümlülüğünü yerine getirmesi esas olmakla birlikte belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmemesinin, idari işlemlere karşı açılan davalarda dava açma süresinin işletilmeyip, ihmal edilmesi sonucunu doğurmayacağı, zira Anayasa'nın 125. maddesinde idari işlemlere karşı açılacak davalarda sürenin yazılı bildirim tarihinden başlayacağının açıkça belirtilmesi karşısında, usulüne uygun tebliğ olunan idari işlemler üzerine, 2577 sayılı Kanunu'nda düzenlenen 60 günlük genel dava açma süresinin uygulanması zorunlu olduğundan, davacının bu iddiasına itibar etme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

… İdare Mahkemesi kararının özeti : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, kendisine yazılı bir belge verilmediği, üst amiri tarafından sözleşmesinin feshedildiği, ilişik kesme belgesinde ise başvuru süresi ve yerinin gösterilmediği, bu durumun Anayasa'nın 40/2. maddesi hükmüne aykırı olduğu dolayısıyla işlemin şekil açısından sakat olduğu ve Başbakanlık İletişim Merkezi'ne yapılan başvurular sebebiyle dava açma süresinin durduğu ve son başvuru üzerinden 60 gün içinde cevap verilmemesi üzerine dava açma süresi içerisinde dava açıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davanın süre aşımı yönünden reddine ilişkin Mahkeme kararının usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ .... DÜŞÜNCESİ : Davanın süre aşımı yönünden reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın gerekçesi yerinde bulunmamakta ise de, sonucu itibarıyla hukuka uygun bulunan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:

MADDİ OLAY :

... Eğitim Tugay Komutanlığı'nda Uzman Onbaşı olarak görev yapan davacının, güvenlik soruşturmasının olumsuz sonuçlandığından bahisle sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin Hava Kuvvetleri Komutanlığının ... sayılı işleminin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesinde; "Dava açma süresi, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde Danıştayda ve idare mahkemelerinde altmış ve vergi mahkemelerinde otuz gündür. İlanı gereken düzenleyici işlemlerde dava süresi, ilan tarihini izleyen günden itibaren başlar. Ancak bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililer, düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabilirler. Düzenleyici işlemin iptal edilmemiş olması bu düzenlemeye dayalı işlemin iptaline engel olmaz." hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanun'un 11. maddesinde; " İlgililer tarafından idari dava açılmadan önce, idari işlemin kaldırılması, geri alınması, değiştirilmesi veya yeni bir işlem yapılması üst makamdan, üst makam yoksa işlemi yapmış olan makamdan, idari dava açma süresi içinde istenebilir. Bu başvurma, işlemeye başlamış olan idari dava açma süresini durdurur. Altmış gün içinde bir cevap verilmezse istek reddedilmiş sayılır. İsteğin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması halinde dava açma süresi yeniden işlemeye başlar ve başvurma tarihine kadar geçmiş süre de hesaba katılır." hükmüne yer verilmiştir.

19.01.2006 tarihli ve 2006/3 sayılı Başbakanlık Genelgesi uyarınca kurulan Başbakanlık İletişim Merkezi (BİMER) tarafından, vatandaşlarca yapılacak istek ve şikayetlere ilişkin yazılı veya sözlü başvuruların gereğinin yapılması için süratle ilgili kamu kuruluşu veya birimine ulaştırılması ve mümkün olan en kısa sürede cevap verilmesi amacıyla elektronik ortamda oluşturulan internet sitesi üzerinden başvuru imkanı getirilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Dava dosyasının incelenmesinden; davacının, Hava Kuvvetleri Komutanlığı uzman erbaş temini kapsamında yapılan sınavda başarılı olduğu ve ...Eğitim Tugay Komutanlığı'nda Uzman Onbaşı olarak intibak eğitimi görmekte iken güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz sonuçlandığından bahisle 27.04.2017 tarihli sözleşme fesih onayıyla eğitimine son verilerek ilişiğinin kesildiği, anılan işlemin aynı gün (27.04.2017 tarihinde) davacıya tebliğ edildiği, davacı tarafından 28.04.2017, 01.05.2017, 02.05.2017, 05.05.2017, 09.05.2017, 07.06.2017, 03.08.2017, 17.08.2017, 31.10.2017, 16.01.2018, 04.02.2018 tarihli dilekçeler ile Başbakanlık İletişim Merkezi (BİMER)'e başvuruda bulunulduğu, son yaptığı 04.02.2018 tarihli başvurusuna 60 gün içinde cevap verilmemesi üzerine sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin 27.04.2017 tarihli ve 8225-17 sayılı işleminin iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Hukuk devleti idarenin tüm eylem ve işlemlerinin hukuk kurallarına uygunluğunun ödün verilmez bir ilke olarak benimsendiği bir devlet türüdür. İdarenin, özellikle işlemlerinin hukuka uygunluğunun denetlenmesi ise asıl olarak idari yargıda açılan iptal davaları aracılığıyla gerçekleştirilmektedir. İdarelerin tesis ettiği işlemler yönünden hukuka bağlılığının sağlanmasına işlerlik kazandıran iptal davaları ise, temelde kendisi de hem bir Anayasal hak ve özgürlük, hem de diğer temel hak ve özgürlüklerin sağlanmasında etkin bir güvence olan hak arama özgürlüğünün kullanımı olan dava açma hakkı ile de ilgilidir.

Dolayısıyla, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun aynı zamanda idari dava açma süresiyle ilgili düzenleme getiren 11. maddesinin hem hak arama özgürlüğü ve hukuk devleti ilkesi ile yakından ilgili olması, hem de anayasal düzeyde bir hak olan dilekçe hakkının kullanımı ile ilgili olması nedeniyle, Kanun'da açıkça aksi öngörülmediği sürece geniş yorumlanması, idarenin yargısal denetimini, kısıtlayıcı, daraltıcı ve en genel anlamda hak arama özgürlüğünü sınırlandırmayacak şekilde yorumlanması ve uygulanması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, Başbakanlık İletişim Merkezine yapılan başvurunun İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 11. maddesi kapsamında yapılan bir başvuru olduğunun kabulü gerektiği, bu kapsamda davacının dava açma süresi içinde yaptığı 28.04.2017 tarihli başvurusunun dava açma süresini durduracağı açık olmakla birlikte, 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesinde isteğin reddi veya reddedilmiş sayılması üzerine dava açma süresinin yeniden işlemeye başlayacağı öngörüldüğünden, ret cevabının bildirilmesinden veya altmış günün cevapsız geçmesinden sonra aynı konuda yeniden idareye başvurulması, dava açma süresinin ikinci kez durdurulması sonucunu doğurmayacaktır. Kanun, ilgililere sadece bir kez başvurma hakkı tanıdığından, ilk başvurudan sonraki başvuruların sürenin işlemesine etkisi yoktur. Bu kapsamda, davacı tarafından Başbakanlık İletişim Merkezine yaptığı ilk başvurudan sonra, 01.05.2017, 02.05.2017, 05.05.2017, 09.05.2017, 07.06.2017, 03.08.2017, 17.08.2017, 31.10.2017, 16.01.2018, 04.02.2018 tarihlerinde yaptığı başvuruların işlemeye başlayan dava açma süresini canlandırmayacağı açık olduğundan, 19.03.2018 tarihinde açılan davanın süresinde açılmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu durumda; Başbakanlık İletişim Merkezi'nin, işlemi tesis eden Hava Kuvvetleri Komutanlığı'nın üst makamı olmaması sebebiyle başvurunun, 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesi uyarınca işlemeye başlamış olan idari dava açma süresini durdurmayacağı gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın gerekçesi yerinde bulunmamakta ise de, sözü edilen husus sonucu itibarıyla hukuka uygun bulunan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte bulunmamıştır.

KARAR SONUCU:

Açıklanan nedenlerle;

1. Davacının temyiz isteminin reddine,

2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle süre aşımı yönünden reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu … İdare Mahkemesi 2. İdari Dava Dairesince verilen … tarihli ve E:… sayılı kararın yukarıda belirtilen gerekçe ile SONUCU İTİBARIYLA ONANMASINA,

3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın …. İdare Mahkemesine gönderilmesine 01/04/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Memurlar hakkında görevlendirilen soruşturmacılar muhakikler tarafından yürütülen soruşturmaların ne kadarlık süre içinde bitirilmesi gerektiği uygulamada soruşturma görevini yürütenlerin merak ettiği konular arasında yer almaktadır. 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 127. maddesine göre, aynı Yasanın 125 inci maddesinde sayılan fiil ve hâlleri işleyenler hakkında, bu fiil ve hâllerin işlendiğinin disiplin âmirince öğrenildiği tarihten itibaren, uyarma, kınama, aylıktan kesme ve kademe ilerlemesinin durdurulması cezalarını gerektiren hâllerde bir ay içinde disiplin soruşturmasına; Devlet memurluğundan çıkarma cezasını gerektiren hâllerde ise altı ay içinde disiplin kovuşturmasına, başlanmadığı takdirde disiplin cezası verme yetkisi zamanaşımına uğrar hükümlerine yer verilmiştir.

Görüleceği üzere 657 sayılı yasada disiplin soruşturmasına ve kovuşturmasına başlanması ile ilgili zamanaşımı sürelerinden bahsedilmiştir.Ancak soruşturma görevi verilen kişilerin soruşturmayı ne kadarlık sürede tamamlaması gerektiği yönünde bir açıklamaya yer verilmemiştir.Bu nedenle muhakkik tarafından yapılan soruşturma için kesin bir süre verilmesi mümkün görülmemektedir.Ancak disiplin cezalarında genel zamanaşımı olarak tanımlanan fiilin işlenmiş olduğu tarihten itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolması ile ceza verme yetkisinin sona ermesi nedeniyle disiplin amiri ve disiplin kurullarınca ceza verme işlemlerinde geçecek olan sürelerde göz önüne alınarak soruşturmacı tarafından gerekli rapor düzenlenerek ilgili birimlere verilmelidir.

Danıştay başkanlığınca verilen bazı kararlarda şekil yönünden iptal edilen cezalardan sonra idareye yeniden ceza vermesi yönünde yetki verilen kararlarda Danıştay Başkanlığı mahkeme kararından sonra makul süre içinde soruşturmanın tamamlanması gerektiği yönünde kararlar vermiştir. Makul süre içinde tamamlanması gereken soruşturmanın amacı memurun devamlı ceza baskısı altında kalmaması için önem arz etmektedir.

Disiplin soruşturmalarında da memurun devamlı olarak ceza baskısı altında kalacak olması memuru işyerinde ve yapmış olduğu işte çeşitli sıkıntılara girmesine neden olacaktır.

Bu nedenle soruşturma görevi verilen kişiler yapılan soruşturmanın içeriği ve boyutuna göre mümkün olan en kısa zamanda soruşturma dosyasını tamamlamalı bu süre her halukarda disiplin amirleri ve disiplin kurullarınca verilecek olan kararlardaki sürelerde göz önüne alınarak 2 yıllık zamanaşımını geçmemelidir.

Danıştay, kesinleşen bir disiplin cezasında, davacı tarafından hakkında verilen disiplin cezasının üst makamca verilmiş bir soruşturma onayı olmadan soruşturma yapılarak verildiğini 10 gün önce öğrendiğinden bahisle disiplin cezasının yok hükmünde sayılarak kaldırılmasına ilişkin başvurunun dikkate alınmamasına ilişkin davada verdiği kararda, iddia edilen bu durumların disiplin soruşturmasını mutlak olarak sakatlayan bir husus olmadığı belirtti.

Danıştay 8. Daire Başkanlığı; Esas No: 2016/12645, Karar No: 2018/3792, Karar Tarihi:03/07/2018

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Dava, ... Fen Edebiyat Fakültesinde Fakülte Sekreteri olarak görev yapan davacı tarafından, Yükseköğretim Kurumları Yönetici, Öğretim Elemanı ve Memurları Disiplin Yönetmeliğinin 8/a maddesi uyarınca 1/30 oranında aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemin, yok hükmünde olduğundan bahisle kaldırılmasına yönelik talebinin reddine ilişkin davalı idarenin 28.09.2015 tarih ve 17372 sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

İdare Mahkemesince, davalı idarece davacının talebinin, daha önce disiplin cezasının dava konusu edildiği ve verilen kararın kesinleştiği, dolayısıyla aynı işlemle ilgili olarak kesinleşen mahkeme kararlarına rağmen bir işlem tesis etme yetkilerinin bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiği, ancak davacının önceki davadaki sebeplerden tamamen farklı bir olguya dayanarak (işlemin yok hükmünde olduğunu ileri sürerek) idareye başvurduğu, ilgililerin yok hükmünde olduğunu iddia ettikleri işlemler için her zaman idareye başvurabilecekleri veya dava açabileceklerinin açık olduğu, davalı idarece, disiplin cezasıyla ilgili kesin hüküm bulunup bulunmadığı dikkate alınmadan, davacının talebi doğrultusunda, dava konusu edilen disiplin cezasının yok hükmünde olup olmadığı konusunda değerlendirme yapılarak bir karar alınması gerekirken, disiplin cezasının kesinleştiğinden bahisle tesis edilen dava konusu işlemde sebep unsuru yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırları" başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasında; iptal davalarının, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu, maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılabilecekleri hükme bağlanmıştır.

İdarenin görevlerini yerine getirirken tek yanlı olarak yaptığı irade açıklaması ile hukuksal sonuç yaratan, hukuk düzeninde değişiklik yapan idari işlemler yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden hukuka uygun olmak zorundadır. Bu öğelerden herhangi birinde hukuka aykırılığın bulunması idari işlemi sakatlar ve işlemin iptalini gerektirebilecek nitelikte olabilir.

Bazı işlemler de vardır ki, bunlar, idare hukukunda "yok hükmünde" olan işlemler denilen, sakatlıkları çok ağır olan ve hukuk dünyasında hiç doğmamış kabul edilen işlemlerdir. İdare hukukunda, kurucu öğelerinde derhal fark edilebilir nitelikte ağır ve açık sakatlıkları bulunan işlemler, "yok hükmünde" olan işlemler olarak tanımlanmaktadır.

Bilindiği gibi bir işlemin geçerli olabilmesi için asli ve tamamlayıcı öğeleri taşıması gerekir. Bu öğelerden birisinin bulunmaması işlemi sakat duruma getirir. Bir işlemin tamamlayıcı öğelerindeki eksiklikler de bu işlemi değişik derecelerde sakatlar. Tamamlayıcı öğelerdeki eksiklikler nedeniyle sakat olan idari işlemler usulüne uygun biçimde idarece geri alınıncaya veya aleyhine açılan bir dava sonucu iptal edilinceye kadar hukuk aleminde yürürlüğünü sürdürür. Ancak bir idari işlemin asli öğelerinde eksiklik varsa, bu durum işlemin "yok" sayılmasına neden olur ve ilgililer hakkında hüküm ifade etmezler, hukuksal durumda değişiklik yaratmazlar, çünkü hiç var olmamış sayılırlar.

Bilindiği üzere, yok hükmünde olan işlemlerin iptalleri için dava açmaya gerek yoktur. Fakat, idarenin işlemini yok hükmünde saymayıp yürütmeye devam etmesi, ilgiliyi bu işlemin iptali için dava açmaya zorlayabilir. Bu gibi durumlarda, idari yargı yerince, dava konusu işlemin yok hükmünde olup olmadığının öncelikle araştırılması, eğer işlemin yok hükmünde sayılmasını gerektirecek nitelikte bir hukuka aykırılık tespit edilirse; süre koşuluyla bağlı kalınmaksızın, dava konusu işlemin yok hükmünde olduğuna karar verilerek uyuşmazlığın çözülmesi gerekmektedir.

Dosyanın incelenmesinden; Süleyman Demirel Üniversitesi Genel Sekreteri olarak görev yapan davacının, Yükseköğretim Kurumları Yönetici Öğretim Elemanı ve Memurları Disiplin Yönetmeliğinin 8/a maddesi uyarınca aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 17.04.2013 tarih ve 5000 sayılı işlemin iptali istemiyle açtığı davada, idare mahkemesince 04.12.2013 tarih ve E:2013/1141, K:2013/1296 sayılı kararıyla davanın süre aşımı yönünden reddine karar verildiği, bu kararın Danıştay Sekizinci Dairesinin 08.05.2014 tarih ve E:2014/1284, K:2014/3782 sayılı kararıyla onandığı, Dairenin 08.12.2014 tarih ve E:2014/7899, K:2014/9917 sayılı kararıyla da karar düzeltme isteminin reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, akabinde davacı tarafından, 2015 yılının Ağustos ayında, hakkında verilen disiplin cezasının üst makamca verilmiş bir soruşturma onayı olmadan soruşturma yapılarak verildiğini 10 gün önce öğrendiğinden bahisle disiplin cezasının yok hükmünde sayılarak kaldırılması talebiyle 24.08.2014 tarihinde davalı idare başvurduğu, davalı idarenin 28.09.2015 tarih ve 17372 sayılı işlemiyle, söz konusu disiplin cezasının idari yargı mahkemelerinde tüm itiraz aşamaları tamamlanarak kesinleşen bir işlem olduğu, kesinleşmiş mahkeme kararlarına rağmen işlem tesis etme yetkilerinin bulunmadığı gerekçesiyle davacının başvurusunun reddi üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Olayda; davacı tarafından aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 17.04.2013 tarih ve 5000 sayılı işlemin rektör onayı ve soruşturma emri olmaksızın yürütülen soruşturma sonucunda tesis edildiği, dolayısıyla da disiplin cezasına ilişkin işlemin yok hükmünde olduğundan bahisle kaldırılması istemiyle idareye yapılan başvurunun reddine ilişkin işlem dava konusu edilmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü için, rektör onayı ve soruşturma emri olmaksızın yürütülen soruşturma sonucunda işlem tesisinde, disiplin cezasının yok hükmünde sayılmasını gerektirecek nitelikte bir hukuka aykırılık olup olmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Yargısal içtihatlarda ve öğretide, yokluk halinin ancak, işlemin asli kurucu öğesi olan yetki öğesi yönünden incelenmesinde fonksiyon veya yetki gaspı hallerinin saptanması veya yasanın açıkça yasakladığı bir konuda yapılması halinde mümkün olabileceği kabul edilmektedir. Herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinin kamu kurumu yerine geçerek kamulaştırma kararı alması veya görev süresi sona eren bir kamu görevlisinin görevden ayrıldıktan sonra işlem tesis etmesi "yetki gasbı"na; belediye meclisince çıkarılan yönetmelikle vergi konulması ise "fonksiyon gasbı"na örnek olarak gösterilebilir. Bu gibi durumlarda, işlemin varlık koşulları oluşmamış olduğundan bizzat işlemin yokluğu sonucu doğmakta, işlem hiç doğmamış, var olmamış sayılmakta, bu tür işlemlere karşı açılacak davalarda yargı yeri işlemin yok hükmünde olduğunun tespitine karar vermektedir.

Davacının rektör onayı ve soruşturma emri olmaksızın yürütülen soruşturma sonucunda disiplin cezası verildiği iddiası ise, işlemde fonksiyon veya yetki gaspı hallerinin saptanmadığı ve yasanın açıkça yasakladığı bir konuda işlem tesis edilmediği açık olduğundan disiplin cezasına ilişkin işlemi tamamlayıcı unsurlarından şekil yönünden sakat hale getirmekte ve bu hukuka aykırılık idari işlemin iptal edilmesini gerektirebilecek nitelikte olup işlemin yok hükmünde sayılmasına neden olmaz. Davacının bu iddiası ancak disiplin cezasının iptali istemiyle açılan davada hukuka aykırılık sebebi olarak ileri sürülebilir ve disiplin cezasına ilişkin yargılamada göz önüne alınabilir.

İptal davalarında, idari işlemler hakkında hukuka uygunluk denetimi yapılmaktadır. Özellikle vurgulanması gereken husus, yetki ve şekil unsurları yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan bir işlemin, idarece gösterilen sebeple sınırlı olarak yargısal denetiminin yapılamayacağı, işlemin, mevcut yasal düzenlemeler bütünlüğü içinde hukuka uygun bir sebebin bulunup bulunmadığının, idare hukukunun en belirgin ilkesi olan resen araştırma ilkesi çerçevesinde incelenmesi gereğidir.

Görülmekte olan bir davada idarece dava konusu işlemin tesisinde esas alınmamış, ancak yargı yerince dosyanın incelenmesi sonucu başka bir neden saptanmış ve idarece ileri sürülen nedenin hukuken geçerli olmadığı belirtilmiş ise, İdarenin ileri sürdüğü sebep dışında dosyada saptanan nedene göre uyuşmazlığın çözümlenmesi idare hukukunda "sebep ikamesi" ilkesi olarak nitelendirilmektedir.

Bu durumda; İdare Mahkemesince dava konusu işlem sebep unsuru yönünden hukuka aykırı bulunarak iptal edilmiş ise de; idare hukukunun resen araştırma ilkesi ile sebep ikamesi ilkeleri çerçevesinde; davacı tarafından disiplin cezasının yok hükmünde olduğuna ilişkin ileri sürülen iddialar işlemin yok hükmünde sayılmasına neden olmayacağından davacı tarafından disiplin cezasının yok hükmünde sayılarak kaldırılması istemiyle idareye yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık, aksi yönde verilen Mahkeme kararında ise hukuki isabet bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle; Isparta İdare Mahkemesinin temyize konu kararının bozulmasına, dosyanın yeniden bir karar verilmek üzere anılan Mahkemeye gönderilmesine, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (onb eş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 03/07/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Sayıştay Denetçi tarafından genel bütçe kapsamındaki bir idarede yapılan denetimde 4734 sayılı Kanunun 21 ve 22 nci maddelerine göre yapılan doğrudan alımların yıllık toplamının alım çeşidine göre bütçe ödeneklerinin %10’unu aşması bulgu konusu yapılmıştır.

Söz konusu bulgu sebebiyle ilgililerin sorumluluğunu inceleyen Sayıştay 4. Dairesi, alımlarda kamu zararı tespiti söz konusu olmadığından, sorumlulara sorumluluk yükleme yoluna gidilemeyeceğinden konu hakkında ilişilecek bir husus bulunmadığına karar verdi.

Daire Karar Detayı

Daire: 4

Karar Tarihi: 22.01.2013

Karar No: 9

İlam No: 75

Madde No: 2

Kamu İdaresi Türü: Genel Bütçe Kapsamındaki İdareler

Hesap Yılı: 2011

Konu

İhale Mevzuatı ile İlgili Kararlar

KARAR

DOĞRUDAN TEMİN VE BÜTÇE ÖDENEĞİNİN %10 AŞIMI

A) 4734 sayılı Kanunun 21 ve 22 nci maddelerine göre yapılan doğrudan alımların yıllık toplamının alım çeşidine göre bütçe ödeneklerinin %10’unu aştığı görülmüştür.

4734 sayılı Kanunun 62 nci maddesinin (1) bendinde; “Bu Kanunun 21 ve 22 nci maddelerindeki parasal limitler dahilinde yapılacak harcamaların yıllık toplamı, idarelerin bütçelerine bu amaçla konulacak ödeneklerin %10’unu Kamu İhale Kurulunun uygun görüşü olmadan aşamaz” denilmektedir.

Kanunun anılan hükmü uyarınca Kanunun 21 ve 22 nci maddelerine göre yapılacak harcamaların yıllık toplamının bütçeye bu amaçla (mal alımı, hizmet alımı, yatırım harcaması) konulan ödeneklerin %10’unun aşılmaması gerekmektedir. Kamu İhale Kurumunun uygun görüşünün alınması halinde %10’luk sınırın dikkate alınmayacağı tabidir.

4734 sayılı Kanunun 21 ve 22 nci maddelerine göre yapılan alımlarda bütçe ödeneklerinin %10 sınırı aşılmış ise de; kamu zararı tespiti yapılamadığından, sorumlulara sorumluluk yükleme yoluna gidilemeyeceğinden konu hakkında ilişilecek bir husus bulunmadığına,

………….,

B- Mal alımlarının 4734 sayılı Kanunun 5 inci maddesine aykırı olarak, eşik değerin altında kalmak amacıyla mal ve hizmet alımları ile yapım işlerinin kısımlara bölünerek alındığı veya yaptırıldığı görülmüştür.

4734 sayılı Kanunun 5 inci maddesinde; “İdareler, bu kanunlara göre yapılacak ihalelerde; saydamlığı, rekabeti, eşit muameleyi güvenirliği, gizliliği, kamuoyu denetimini, ihtiyaçların uygun şartlarla ve zamanında karşılanmasını, kaynakların verimli kullanılmasını sağlamakla sorumludur.

Eşik değerin altında kalmak amacıyla mal ve hizmet alımları ile yapım işleri kısımlara bölünemez.

Bu kanuna göre yapılacak ihalelerde açık ihale usulü ve belli istekliler arasında ihale usulü temel usullerdir. –Diğer ihale usulleri Kanunda belirtilen özel hallerde kullanılabilir....” denilmektedir. 22 nci maddesinin (d) fıkrasında da büyükşehir belediyesi sınırları dahilinde bulunan idarelerin 38.144.- TL diğer idareler 12.709.- TL’yi aşmayan ihtiyaçların ve temel ağırlama giderleri kapsamında yapılacak konaklama seyahat, iaşeye ilişkin alımların ilan yapılmaksızın, teminat alınmaksızın doğrudan temin yoluyla alınabileceği belirtilmektedir.

İdarece yapılan mal alımlarında, Kanunun 22 nci maddesinde belirtilen parasal sınırlamalara uyulmakla birlikte anılan maddeyle yapılan alımların toplam tutarı dikkate alındığında alımların parçalara bölünerek yapıldığı ve uygulamanın genellik arz ettiği görülmektedir.

Söz konusu alımların zorunluluktan kaynaklandığı belirtilmekle birlikte idarelerin Kamu İhale Kanunu hükümlerine uymak zorunluğu bulunmamaktadır.

Sonuç itibariyle, kamu zararı tespiti söz konusu olmadığından, sorumlulara sorumluluk yükleme yoluna gidilemeyeceğinden konu hakkında ilişilecek bir husus bulunmadığına,

………….,

oybirliğiyle karar verildi.

Personel ödemelerinden yaptığı kesintiler nedeniyle zimmet ve resmî belgede sahtecilikle suçlanan, ancak ceza yargılamasında beraat eden döner sermaye sayman mutemedinin memurluktan çıkarılması Danıştay Onikinci Dairesince hukuka aykırı bulundu.

Danıştay Onikinci Dairesi, hastane personelinin ödemelerinden yapılan kesintiler nedeniyle devlet memurluğundan çıkarılan döner sermaye sayman mutemedinin açtığı davada, memurluktan çıkarma işlemini iptal eden Bölge İdare Mahkemesi kararını onadı. Karar, 23/1/2024 tarihli ve E:2018/2453, K:2024/198 sayılıdır.

Beraat kararı belirleyici oldu

Karara konu olayda, Adıyaman'ın Besni Devlet Hastanesinde döner sermaye sayman mutemedi olarak görev yapan davacı hakkında, personele ödenen katkı payı ödemelerinden ve çeşitli alacaklardan kesinti yaparak 24.641,71 TL'yi kendi hesabına aktardığı iddiasıyla disiplin soruşturması yürütüldü. Soruşturma sonunda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-g maddesi uyarınca devlet memurluğundan çıkarma cezası verildi. Aynı olay nedeniyle davacı hakkında "zimmet" ve "kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği" suçlarından kamu davası da açıldı.

İdare Mahkemesi, ilk aşamada davacıyı mahkûm eden ceza mahkemesi kararını da dayanak yaparak davayı reddetti. Ancak ceza yargılaması istinaf ve temyiz aşamalarından sonra davacının beraatiyle kesinleşti. Bölge İdare Mahkemesi de beraat kararını dikkate alarak ilk derece kararını kaldırdı ve memurluktan çıkarma işlemini iptal etti.

Ceza mahkemesi neden beraat kararı verdi?

Kararda yer verilen Ağır Ceza Mahkemesi gerekçesine göre:

• Sanıklar, ilgili paraları zimmete geçirme kastıyla hareket etmemiştir.
• Birleştirilmiş banka listelerindeki kesintiler, idarecilerin ve kesinti yapılan kişilerin bilgisi dâhilinde yapılmış; elde edilen para hastane işlerinde ve resmî işlemlerin masraflarında kullanılmıştır.
• Dinlenen tanıkların neredeyse tamamı maaşlarından yapılan kesintilerden haberdar olduklarını, bazıları kesintiye rızalarına dair imza verdiklerini beyan etmiştir.
• Stajyer öğrencilerin maaşlarını elden eksiksiz aldıkları anlaşılmış, bilirkişi raporlarında da kamu veya kişi zararı oluştuğuna dair bir tespit yapılamamıştır.
• Sanıkların bu işlemleri yaptıkları, uhdelerindeki miktarları mal edinmedikleri ve suç işleme kastının bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Danıştay'ın kararı

Davalı Bakanlık temyiz başvurusunda, eylemin disiplin hukuku açısından soruşturma dosyasındaki bilgilere göre değerlendirilmesi gerektiğini, delillerle sübut bulduğunu ve memuriyet görevinin önemi dikkate alındığında işlemin hukuka uygun olduğunu savundu.

Danıştay Onikinci Dairesi, temyizen incelenen kararın usul ve hukuka uygun olduğunu, temyiz nedenlerinin bozmayı gerektirecek nitelikte görülmediğini belirtti. Daire ayrıca UYAP üzerinde yaptığı incelemede, davacının disiplin cezasına konu eylemleri nedeniyle zincirleme basit zimmet suçundan yargılandığı davada beraat kararı verildiğini, bu kararın istinaf başvurusunun esastan reddedildiğini ve Yargıtay Ceza Dairesince onanarak kesinleştiğini tespit etti.

Danıştay Onikinci Dairesi oybirliğiyle temyiz isteminin reddine, Bölge İdare Mahkemesi kararının onanmasına ve temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına kesin olarak karar verdi.

KARARIN TAM METNİ

Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2018/2453 E., 2024/198 K.

"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y

ONİKİNCİ DAİRE

Esas No : 2018/2453

Karar No : 2024/198

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı

VEKİLLERİ : Hukuk Müşaviri …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin .. tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Adıyaman ili, Besni Devlet Hastanesinde döner sermaye sayman mutemedi olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı kararıyla; döner sermaye saymanlık mutemeti olarak görev yapan davacının, Besni Devlet Hastanesi personeline döner sermayeden ödenen katkı payı (sabit ve performans ödemesi) ödemelerinden 13/09/2008- 20/08/2013 tarihleri arasında toplam 20.735,16-TL'yi mesai arkadaşalarının hak ettiği tutarlardan kesinti yapmak suretiyle kendi hesabına aktardığı, davacının ve mutemet F.E.'nin Besni Devlet Hastanesi personelinin çeşitli alacaklarından, 12/09/2008 - 19/07/2013 tarihleri arasında kesinti yaparak toplam 3.906,55-TL'yi davacının maaş hesabına hak etmemesine rağmen yatırılmasını sağladıkları ve netice olarak davacının hesabına hak etmemesine rağmen toplamda 24.641,71-TL yatırıldığı ve davacının haksız kazanç elde ettiğinin anlaşıldığı; diğer yandan, disiplin soruşturmasına konu olay bakımından Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda davacı hakkında,"Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve zimmet" suçlarından kamu davası açıldığı ve davacının, … Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, .. tarih ve E:.., K… sayılı karar ile "Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile "Zimmet" suçundan ise 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu durumda, dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler, davacının ve olayla ilgili ifadesine başvurulan diğer şahısların beyanları ve …. Ağır Ceza Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı kararı göz önüne alındığında; davacıya isnat edilen fiilin sübuta erdiği anlaşıldığından, davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesince; olayda, disiplin soruşturmasına konu olay bakımından davacı hakkında açılan ceza davasında, ... Ağır Ceza Mahkemesinin E:.., K:….. sayılı kararıyla "ilgili paraları zimmetine geçirmek kastıyla hareket etmediğine, stajerlerin maaşlarının tam olarak elden ödediğine, birleştirilmiş banka listelerindeki kesintileri idarecilerin ve kesinti yapılan kişilerin bilgileri dahilinde yaptıklarına ve ve bu kesintilerden elde edilen parayı hastane işlerinde harcadıklarına, ayrıca bir kısım çalışanların kısa süreli geçici görev ile hastanede bulunmalarından dolayı bunlara ilişkin ödemelerin Besni İş Bankası ile olan sözleşme gereği, söz konusu personelin de değişik bankalarda hesapları bulunmadığından dolayı kısa sürede hesap açılmadığından kendilerinin alıp elden ödeme yaptıklarına veya personelin beyan ettikleri bir bankaya kendi hesaplarından eft yolu ile ödeme yaptıklarına, bu nedenle üzerine atılı suçu işlemediğine dair tutarlı ve istikrarlı savunmaları, dinlenen tanıkların neredeyse tamamının maaşlarından yapılan kuruş kesintilerden haberdar oldukladılarına, kesintiye rızalarına dair imza verdiklerine, kesintilerin resmi işlemler için yol vs.masraflarının karşılanmasında kullanıldığını bildiklerine ya da duyduklarına ilişkin beyanları, sanıklar tarafından elden ödeme yapıldığına dair tanık anlatımlarının bulunması, 26/04/2016 tarihli bilirkişi kurulu raporunda stajyer öğrencilere mevzuata aykırı olarak elden yapılan ödemelerle kamu yada kişi zararın oluştuğuna dair bir tespitin yapılamadığı, kaldı ki tanık olarak dinlenen stajer öğrencilerin maaşlarını elden eksiksiz bir şekilde aldıklarına ilişkin beyanları, bankalara mail ortamında atılan belgeler ile fiziki belgelerin içerik olarak aynı olduğuna ilişkin 30/11/2017 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların bu işlemleri resmi işlemlerin masraflarında kullanılmak üzere amirlerinin ve ilgililerin bilgileri dahilinde yaptıkları, stajer öğerncilere maaşlarını elden eksiksiz olarak ödedikleri anlaşılmakla, şeklen uhdelerinde bulunan miktarların ilgililerine ödendiği ya da resmi işlem masraflarında kullanıldığı, bu nedenle sanıkların uhdelerinde bulanan miktarları mal edinmedikleri, böylece zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçlarına ilişkin olarak suç işleme kastının bulunmadığı" gerekçesiyle beraatine karar verildiği; bu durumda, davacıya isnat edilen fiilerle ilgili yapılan ceza yargılaması neticesinde zimmet suçunu işlemediği gerekçesiyle hakkında beraatine karar verildiği dikkate alındığında, anılan fiillerle ilgili olarak Devlet memurluğundan çıkarılmasına yönelik olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava konusu olayın disiplin hukuku açısından soruşturma dosyasında yer alan mevcut bilgilere göre değerlendirilmesi gerektiği, soruşturma raporu ve mevcut delillerle eylemin, davacının işlediği konusunda tartışma olmayacak şekilde sübut bulduğu, söz konusu eylemin niteliği ve memuriyet görevinin önem ve özelliği dikkate alındığında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyize konu kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan, UYAP sistemi üzerinde yapılan inceleme sonucunda; davacının disiplin cezasına da konu olan eylemleri nedeniyle zincirleme basit zimmet suçundan yargılandığı davada, ... Ağır Ceza Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:… kararıyla beraatine karar verildiği; bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun da, … Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin .. tarih ve E:.., K… sayılı kararıyla esastan reddedildiği ve yapılan temyiz başvurusu üzerine, Yargıtay ... Ceza Dairesinin … tarih ve E:.., K:.. sayılı kararıyla anılan kararın onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

KARAR SONUCU :

Açıklanan nedenlerle;

Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,

Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulü, kararın kaldırılması ve dava konusu işlemin iptali yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı kararının yukarıda belirtilen açıklama ile ONANMASINA,

Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … İdare Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak 23/01/2024 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, sokak köpeklerini uzun süre besleyen sanığın taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararını, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle onadı.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, mahallede sokak köpeklerini besleyen sanığın, köpeklerin 9 yaşındaki katılanı yaralaması nedeniyle taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına ilişkin kararı onadı.

İlk Derece Mahkemesi, sanığın köpekleri beslemesinin onları sahiplendiği veya gözetim yükümlülüğünün sanığa ait olduğu anlamına gelmeyeceği gerekçesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat hükmü kurmuştu. Katılan vekilinin istinaf başvurusunu inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi ise duruşmalı inceleme sonucunda CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca ilk derece kararını kaldırarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4 ve 63/1. maddeleri gereğince 4.000 TL adli para cezasına hükmetti, cezanın 4 eşit taksitle ödenmesine ve mahsuba karar verdi.

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde; sanığın mülkiyet anlamında köpekleri sahiplenmemiş olsa da uzun süredir bakıp beslediğini, belediye görevlilerinin hayvanlara müdahale etmesine izin vermeyerek köpekleri kendince koruma altına aldığını, bu şekilde köpeklerin oyun alanlarına ve parklara kümelenmesine yol açtığını belirtti. Katılana saldıran köpeklerin sanık tarafından beslenen köpekler olduğunun tanık beyanıyla doğrulandığı, saldıranlar bizzat sanığın beslediği köpekler olmasa bile, olayın meydana geldiği park civarında köpekleri besleyerek ekolojik bir yaşam alanı oluşturan sanığın, beslenme amacıyla bu ortama dahil olan diğer köpeklerin vereceği zarardan da sorumlu olacağı ifade edildi.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık, hükmü temyiz etti. Cumhuriyet savcısı, köpeklerin katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiğinin kesin ve inandırıcı delillerle tespit edilemediğini ve sanığın beraati gerektiğini ileri sürdü. Sanık ise olay günü katılanın ve diğer çocukların köpeklere taş attığını, köpeklerden birinin mağduru yaraladığını ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu savundu.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesinin sübuta ilişkin takdir ve kanaatinde isabetsizlik görmediğinden bozma öneren Tebliğname görüşüne katılmadı. Yargılama işlemlerinin usul ve kanuna uygun yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların doğru belirlendiği belirtilerek; CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına oy birliğiyle karar verildi.

KARAR METNİ

Ceza Dairesi 2024/3561 E. , 2026/5457 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/713 E., 2024/483 K.

SUÇ: Taksirle yaralama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4 ve 63/1. maddeleri gereğince 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 4 eşit taksitler halinde ödenmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın beslemek suretiyle bakmış olduğu köpek veya köpeklerin katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiğinin kesin ve inandırıcı delillerle tespit edilemediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

Sanığın temyiz sebepleri; olay günü katılanın ve diğer çocukların köpeklere taş attığına ve köpeklerden birinin mağduru yaraladığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü 9 yaşında olan katılanın sokak köpeklerinin saldırması sonucunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı, katılan ile aynı mahallede yaşayan sanığın sokak köpeklerini beslediği ancak bu durumun köpeklerin sanık tarafından sahiplenildiği veya gözetim yükümlülüğünün sanığa ait olduğu anlamına gelmeyeceği anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan beraat hükmü kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, her ne kadar sanık mülkiyet anlamında sokak köpeklerini sahiplenmese de, köpeklere uzun süredir bakıp onları besleyerek, belediye görevlilerinin havyanlara müdahale etmesine izin vermeyerek sokak köpeklerini kendince koruma altına aldığı, bu şekilde köpeklerin oyun alanlarına ve parklara kümelenmesine, insan ve çevre sağlığı açısından tehlike arz etmesine sebep olduğu, katılana saldıran köpeklerin sanık tarafından beslenen köpekler olduğunun tanık beyanı ile doğrulandığı, katılana saldıran köpeklerin bizzat sanık tarafından beslenen köpekler olmasa bile olayın meydana geldiği park civarında köpekleri besleyerek köpekler için ekolojik bir yaşam alanı oluşturan sanığın bizzat beslediği köpekler haricine beslenme amacıyla buradaki ekolojik ortama dahil olan başkaca köpeklerin vereceği zarardan da sorumlu olacağı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bölge adliye mahkemesinin sübuta ilişkin takdir ve kanaatinde isabetsizlik görülmediğinden, bozma öneren Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2026 tarihinde karar verildi.

KDK, Döner Sermaye Ek Ödemesinde Hafta Sonlarının Çalışılmış Sayılması Talebini Reddetti

Kamu Denetçiliği Kurumu, döner sermaye taban ve teşvik ek ödemelerine esas aktif çalışılan gün katsayısı hesabında hafta sonlarının çalışılmayan gün sayılmasına yönelik başvuruyu reddetti.

Kamu Denetçiliği Kurumu (Ombudsmanlık), bir üniversitenin diş hekimliği fakültesinde görevli personelin, taban ve teşvik ek ödemelerine esas aktif çalışılan gün katsayısı hesaplamasına yönelik itirazına ilişkin başvurusunu 04/11/2026 tarihli kararıyla reddetti.

Başvuran, ilgili yönetim kurulunun 10/03/2026 tarihli kararıyla 2026 yılından itibaren aktif çalışılan gün katsayısı hesabında hafta sonu ve resmî tatil günlerinin hariç tutularak yalnızca iş günlerinin dikkate alınmaya başlandığını belirtti. Başvuran, bu nedenle hiçbir izin ve rapor kullanmadığı aylarda dahi katsayısının 1,00 yerine yaklaşık 0,71-0,73 uygulandığını, ek ödemelerinin yaklaşık dörtte bir oranında eksik yatırıldığını ileri sürdü. Başvuran; uygulamaya son verilmesi, katsayının "Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik"in 3. maddesine uygun olarak dönemdeki toplam gün sayısı esas alınarak hesaplanması ve 2026 yılı başından itibaren eksik ödenen tutarların yasal faiziyle birlikte ödenmesi yönünde idareye tavsiyede bulunulmasını talep etti.

İdare cevabında; Yönetmeliğin 3. maddesinde aktif çalışılan gün katsayısının, ödeme dönemindeki toplam gün sayısından çalışılmayan günlerin çıkarılmasıyla bulunan çalışılan gün sayısının toplam gün sayısına bölünmesi sonucu bulunan bireysel katsayı olarak tanımlandığını bildirdi. İdare, Yönetmeliğin 4. maddesinin 10. fıkrasında resmî tatil günleri, idari ve nöbet izinleri, yılda yedi günü geçmeyen kısa süreli hastalık rapor süreleri ve belirtilen diğer sürelerin aktif çalışılmış gün sayıldığını, hafta sonlarının ise bu kapsamda sayılmadığını belirtti. İdare ayrıca 8. Dönem Toplu Sözleşme'nin izinlerde döner sermaye kesintisine ilişkin hükmünde de hafta sonlarının çalışılmış gün sayılmasına yönelik bir ifade bulunmadığını, konuya ilişkin bir idare mahkemesi kararının idare lehine verildiğini ve istinaf aşamasında da idare lehine karar verilerek kesin olarak sonuçlandığını, ayrıca Sayıştay denetçilerinin 2025 yılı denetimlerinde konuyu gündeme getirdiğini açıkladı.

Kurum, başvuranın iddialarını, idarenin açıklamalarını, mevzuatı, yargı kararlarını ve dosya kapsamını birlikte değerlendirdi. Kurum, idarece uygulanan aktif çalışılan gün katsayısı hesaplamasına itirazın idarece reddi işleminde hukuka ve hakkaniyete aykırılık bulunmadığı sonucuna vardı. İyi yönetim ilkeleri yönünden de idarenin söz konusu ilkelere uygun davrandığı değerlendirildi.

Kurum, başvurunun reddine karar verdi. Kararda, 6328 sayılı Kanun'un 21. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ret kararının tebliğ tarihinden itibaren dava açma süresinden kalan sürenin kaldığı yerden işlemeye devam edeceği, yetkili ve görevli mahkemelerde yargı yolunun açık olduğu belirtildi.

Bilgi Kutusu

Kurum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Kamu Denetçiliği Kurumu (Ombudsmanlık)

Karar Türü: Ret Kararı

Sayı: 2026/22983-S.26.31538

Başvuru No: 2026/18670

Karar Tarihi: 04/11/2026

Başvuru Tarihi: 24/07/2026

Konu: Taban ve teşvik ödemelerine esas aktif çalışılan gün katsayısı hesaplamasına itiraz

İlgili Mevzuat: 2547 sayılı Kanun md. 58; Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik md. 3 ve md. 4/10; 6328 sayılı Kanun md. 5 ve md. 21

Sonuç: Başvurunun reddi

KARAR METNİ

T.C.

TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ

KAMU DENETÇİLİĞİ KURUMU

(OMBUDSMANLIK)

SAYI : 2026/22983-S.26.31538

BAŞVURU NO : 2026/18670

KARAR TARİHİ : 04/11/2026

RET KARARI

BAŞVURAN : GİZLİ, TCKN: GİZLİ

Adres: GİZLİ

BAŞVURUYA KONU İDARE : ...ÜNİVERSİTESİ REKTÖRLÜĞÜ

BAŞVURUNUN KONUSU : Taban ve teşvik ödemelerine esas aktif çalışılan gün katsayısı hesaplamasına itiraz hakkındadır.

BAŞVURU TARİHİ : 24/07/2026

I. BAŞVURANIN İDDİA VE TALEPLERİ

Kurumumuza yapılan başvuruda, başvuran özetle; ...Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'nde görev yaptığını, Diş Hekimliği Uygulama ve Araştırma Merkezi Yönetim Kurulunun 10.03.2026 tarihli ve .../... sayılı kararıyla, 2026 yılından itibaren döner sermaye taban ve teşvik ek ödemelerine esas aktif çalışılan gün katsayısı hesabında hafta sonu ve resmî tatil günleri hariç tutularak yalnızca iş günleri dikkate alınmaya başlandığını, bu nedenle hiçbir izin ve rapor kullanmadığı aylarda dahi katsayısının 1,00 yerine yaklaşık 0,71–0,73 uygulanmakta ve ek ödemelerinin yaklaşık dörtte bir oranında eksik yatırıldığını, aktif çalışılan gün katsayısı hesabında hafta sonu tatili günlerinin "çalışılmayan gün" olarak dikkate alınması uygulamasına son verilmesini, katsayının Yönetmeliğin 3. maddesine uygun olarak dönemdeki toplam gün sayısı esas alınarak hesaplanmasını ve 2026 yılı başından itibaren eksik ödenen taban ve teşvik ek ödeme tutarlarının yasal faiziyle birlikte tarafına ödenmesi yönünde idareye tavsiyede bulunulmasını talep etmektedir.

II. İDARENİN BAŞVURUYA İLİŞKİN AÇIKLAMALARI

Başvuruya konu iddialar hakkında ...Üniversitesi Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesi Başhekimliği Döner Sermaye Birimi'nin 06.05.2026 tarih ve ... sayılı cevabi yazısı ve eklerinde özetle;

2.1. Personele yapılan taban ve teşvik ek ödemelerinde aktif çalışma gün katsayısının nasıl hesaplanacağı ile ilgili olarak Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğin Tanımlar başlıklı (3) üncü maddesinin (a) fıkrasında, "Aktif çalışılan gün katsayısı: Çalışanın, ödeme dönemi içerisindeki toplam gün sayısından (Mülga ibare:RG-15/9/2022- 31954)(2) çalışılmayan günlerin çıkarılması sonucu bulunan çalışılan gün sayısının, o dönem içerisindeki toplam gün sayısına bölünmesi sonucu bulunan bireysel katsayıyı" şeklinde tanımlandığı,

2.2. Yine aynı Yönetmeliğin, Genel İlkeler başlıklı (4) üncü maddesinin (10) uncu fıkrasında; aktif çalışma gün katsayısı hesabında çalışılmış gün olarak kabul edilecek günlerin, "Ek ödeme, personele fiilen hizmete katkı sağladığı sürece verilebilir. (7) nci madde hükümleri saklı kalmak üzere; resmî tatil günleri, idari ve nöbet izinleri, yılda yedi günü geçmeyen kısa süreli hastalık rapor süreleri, hakem hastane tarafından onaylanan heyet rapor süreleri, görevi sırasında veya görevinden dolayı Sağlık Bakanlığınca ilan edilmiş bulaşıcı ve salgın hastalığa yakalanan, kazaya, yaralanmaya veya saldırıya uğrayanların bu durumlarını sağlık raporuyla belgelendirmesi halinde kullandıkları hastalık izin süreleri aktif çalışılmış gün olarak kabul edilir." şeklinde detaylı olarak belirtildiği,

2.3. Bununla birlikte, 27.08 2026 tarih ve 32999 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hizmet Kollarına Yönelik Mali ve Sosyal Haklara İlişkin 2026 ve 2027 Yıllarını Kapsayan 8. Dönem Toplu Sözleşme'nin Sağlık ve Sosyal Hizmet Koluna İlişkin Toplu Sözleşme başlıklı (3) üncü bölümünün (19) uncu maddesinin (İzinlerde döner sermaye kesintisi) (1) inci fıkrasında, "209 sayılı Kanunun (5) inci maddesi, 2547 sayılı Kanunun (58) inci maddesinin c fıkrası ile 2659 sayılı Kanunun (30) uncu maddesi uyarınca yapılan döner sermaye ödemelerinde yılda toplam 12 güne kadar olan yıllık izin süreleri ile süt izni süreleri döner sermaye ödemelerinde "çalışılmayan gün" kapsamında değerlendirilmez" hükmüne yer verildiği, görüldüğü üzere her iki mevzuat hükmünde de hafta sonlarının aktif olarak çalışılmış kabul edilmesine yönelik bir ifade bulunmadığı,

2.4. Nitekim, konuya ilişkin olarak İstanbul 7. İdare Mahkemesi'nde açılan .../... Esas, .../... karar sayılı davada, mahkeme tarafından idarenin hafta sonlarının çalışılmayan gün olarak kabul edildiği yönünde uygulama lehine karar verildiği, davanın, daha sonra, İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Yedinci İdare Dava Dairesi'ne temyiz edildiği ve .../... esas, .../... karar sayılı karar ile de idare lehine karar verilerek kesin olarak sonuçlandığı,

2.5. Ayrıca, Sayıştay Denetçileri tarafından 2025 yılına yönelik olarak Kurumda yapılan denetimlerde, konunun gündeme getirildiği, 2026 yılından itibaren taban ve teşvik ek ödeme hesaplamalarında hafta sonu tatillerinin çalışılmayan gün olarak değerlendirilmesi gerektiğinin bildirildiği, buna istinaden, konunun, ...Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesi Yönetim Kurulu'nun gündemine alındığı ve 10.03.2026 tarih ve .../... sayılı karar ile bu yönde bir uygulamaya başlandığı,

Bildirilmiştir.

III. İLGİLİ MEVZUAT

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Dilekçe, bilgi edinme ve kamu denetçisine başvurma hakkı" başlıklı 74 üncü maddesinde "Herkes, bilgi edinme ve kamu denetçisine başvurma hakkına sahiptir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına bağlı olarak kurulan Kamu Denetçiliği Kurumu idarenin işleyişiyle ilgili şikâyetleri inceler…"

6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu'nun "Kurumun görevi" başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasında "Kurum, idarenin işleyişi ile ilgili şikayet üzerine, idarenin her türlü eylem ve işlemleri ile tutum ve davranışlarını; insan haklarına dayalı adalet anlayışı içinde, hukuka ve hakkaniyete uygunluk yönlerinden incelemek, araştırmak ve idareye önerilerde bulunmakla görevlidir."

2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun "Döner sermaye" başlıklı 58 inci maddesinde "Değişik: 21/1/2010-5947/5 md.) a) Yükseköğretim kurumlarında üniversite yönetim kurulunun önerisi ve Yükseköğretim Kurulunun onayı ile döner sermaye işletmesi kurulabilir. Kurulacak döner sermaye işletmesinin başlangıç sermayesine ilgili yükseköğretim kurumu bütçesinde bu amaç için ödenek öngörülmek şartıyla katkı sağlanabilir. (…) h) (Ek: 2/1/2014-6514/12 md.) Öğretim üyelerinin mesai saatleri dışında üniversitede bizzat sundukları sağlık hizmetlerinden dolayı 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 73 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca alınan ilave ücretler döner sermaye işletmesinin ayrı bir hesabında toplanır. Bu tutardan ayrıca Hazine payı kesintisi ve (b) fıkrası uyarınca kesinti yapılmaz. Bu şekilde elde edilen gelirin yüzde 50'sinden az ve yüzde 60'ından fazla olmamak üzere üniversite yönetim kurulunca tespit edilecek oranı, bizzat mesai saatleri dışında sağlık hizmeti sunan öğretim üyesine, mesai içinde gerçekleştirilen iş miktarı ve çeşidi dikkate alınarak belirlenen toplam performansı aşmamak kaydıyla, ek ödeme matrahının yüzde 950'sini, tıpta uzmanlık mevzuatına göre yan dal uzmanlıkları bulunan öğretim üyelerine yüzde 1150'sini geçmemek üzere her ay ayrıca ödenir. (…)"

18.02.2011 tarih ve 27850 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğin;

6.1. Tanımlar başlıklı (3) üncü maddesinin (a) fıkrasında "Aktif çalışılan gün katsayısı: Çalışanın, ödeme dönemi içerisindeki toplam gün sayısından (Mülga ibare:RG-15/9/2022- 31954)(2) çalışılmayan günlerin çıkarılması sonucu bulunan çalışılan gün sayısının, o dönem içerisindeki toplam gün sayısına bölünmesi sonucu bulunan bireysel katsayıyı" (…) ifade etmektedir."

6.2. "Genel ilkeler" başlıklı 4 üncü maddesinin 10 uncu bendinde "(Ek:RG-15/9/2022-31954)(2) Ek ödeme, personele fiilen hizmete katkı sağladığı sürece verilebilir. 7 nci madde hükümleri saklı kalmak üzere; resmî tatil günleri, idari ve nöbet izinleri, yılda yedi günü geçmeyen kısa süreli hastalık rapor süreleri, hakem hastane tarafından onaylanan heyet rapor süreleri, görevi sırasında veya görevinden dolayı Sağlık Bakanlığınca ilan edilmiş bulaşıcı ve salgın hastalığa yakalanan, kazaya, yaralanmaya veya saldırıya uğrayanların bu durumlarını sağlık raporuyla belgelendirmesi halinde kullandıkları hastalık izin süreleri aktif çalışılmış gün olarak kabul edilir."

Hükümlerine yer verilmiştir.

IV. KAMU DENETÇİSİ ŞERİF YILMAZ'IN KAMU BAŞDENETÇİSİ'NE ÖNERİSİ

Kamu Denetçisi tarafından yapılan inceleme ve araştırma neticesinde hazırlanan Ret Karar Önerisi Kamu Başdenetçisi'ne sunulmuştur.

V. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

A. Hukuka, Hakkaniyete ve İnsan Haklarına Uygunluk Yönünden Değerlendirme

Kurumumuza yapılan başvuruda, başvuran özetle; ...Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'nde görev yaptığını, Diş Hekimliği Uygulama ve Araştırma Merkezi Yönetim Kurulunun 10.03.2026 tarihli ve .../... sayılı kararıyla, 2026 yılından itibaren döner sermaye taban ve teşvik ek ödemelerine esas aktif çalışılan gün katsayısı hesabında hafta sonu ve resmî tatil günleri hariç tutularak yalnızca iş günleri dikkate alınmaya başlandığını, bu nedenle hiçbir izin ve rapor kullanmadığı aylarda dahi katsayısının 1,00 yerine yaklaşık 0,71–0,73 uygulanmakta ve ek ödemelerinin yaklaşık dörtte bir oranında eksik yatırıldığını, aktif çalışılan gün katsayısı hesabında hafta sonu tatili günlerinin "çalışılmayan gün" olarak dikkate alınması uygulamasına son verilmesini, katsayının Yönetmeliğin 3. maddesine uygun olarak dönemdeki toplam gün sayısı esas alınarak hesaplanmasını ve 2026 yılı başından itibaren eksik ödenen taban ve teşvik ek ödeme tutarlarının yasal faiziyle birlikte tarafına ödenmesi yönünde idareye tavsiyede bulunulmasını talep etmektedir.

İlgili idare tarafından başvurana verilen cevabi yazı ve eklerinde özetle; aktif çalışılan gün katsayısının, ilgili Yönetmelikte çalışanın, ödeme dönemi içerisindeki toplam gün sayısından çalışılmayan günlerin çıkarılması sonucu bulunan çalışılan gün sayısının, o dönem içerisindeki toplam gün sayısına bölünmesi sonucu bulunan bireysel katsayıyı ifade ettiği, yine Yönetmelikte ek ödemenin, personele fiilen hizmete katkı sağladığı sürece verilebileceğinin düzenlendiği, merkezde hafta sonları (Cumartesi ve Pazar günleri) mesai uygulaması olmadığından ve bu günler resmi tatil günlerinden sayılmadığından bu günlerin aktif çalışılan gün katsayısı hesaplamasında çalışılmayan gün olarak değerlendirildiği, nitekim ilgili Yönetmelikte resmî tatil günleri, idari ve nöbet izinleri, yılda yedi günü geçmeyen kısa süreli hastalık rapor süreleri, hakem hastane tarafından onaylanan heyet rapor süreleri, görevi sırasında veya görevinden dolayı Sağlık Bakanlığınca ilan edilmiş bulaşıcı ve salgın hastalığa yakalanan, kazaya, yaralanmaya veya saldırıya uğrayanların bu durumlarını sağlık raporuyla belgelendirmesi halinde kullandıkları hastalık izin süreleri aktif çalışılmış gün olarak kabul edileceğinin düzenlendiği, diğer yandan 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunda hangi günlerin resmi tatil günleri olduğunun sayıldığı, dolayısıyla konuya ilişkin yargı kararları ve Sayıştay raporları birlikte değerlendirildiğinde; anılan mevzuat düzenlemelerinde hafta sonu günlerinin fiilen çalışılmış süre kapsamında kabul edileceğine yönelik açık bir hükme yer verilmediği anlaşılmakta olup 10.03.2026 tarihli ve ... sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile belirlenen taban ve teşvik ödemelerine esas aktif çalışılan gün katsayısının hesaplanmasında, ilgili döneme ilişkin hafta sonu ve resmî tatil günlerinin hariç tutularak yalnızca iş günlerinin dikkate alınmasının, yürürlükteki genel mevzuat hükümleriyle uyumlu olduğu sonucuna varıldığı bildirilmiştir.

Yukarıda açıklanan hususlar, başvuranın iddiaları, idarenin konu ile ilgili açıklamaları, mevzuat, yargı kararları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; başvuranın, idarece uygulanan taban ve teşvik ödemelerine esas aktif çalışılan gün katsayısı hesaplamasına itirazının idarece reddi işleminde hukuka ve hakkaniyete aykırılık bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.

B. İyi Yönetim İlkeleri Yönünden Değerlendirme

İyi yönetim ilkelerine 28.03.2013 tarihli ve 28601 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Kamu Denetçiliği Kurumu Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde yer verilmiş olup başvuruya konu idarenin söz konusu ilkelere uygun davrandığı değerlendirilmiştir.

VI. HAK ARAMA ÖZGÜRLÜĞÜNE İLİŞKİN AÇIKLAMA

6328 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, bu Ret Kararının başvurana tebliğ tarihinden itibaren, ilgili idarenin işlemine karşı (varsa) dava açma süresinden kalan süre kaldığı yerden işlemeye devam edecek olup; yetkili ve görevli mahkemelerde yargı yolu açıktır.

VII. KARAR

Açıklanan gerekçelerle BAŞVURUNUN REDDİNE;

Kararın, BAŞVURANA ve ...ÜNİVERSİTESİ REKTÖRLÜĞÜNE tebliğine,

Türkiye Cumhuriyeti Kamu Başdenetçisince karar verildi.

Mehmet AKARCA

Kamu Başdenetçisi

Danıştay: Yasaklı Madde Ticareti Nedeniyle Memurluktan Çıkarma Cezası Onandı

Danıştay 12. Daire, yasaklı madde ticareti fiilinden dolayı Devlet memurluğundan çıkarma cezası verilen bir sağlık personelinin temyiz isteminin reddine ve bölge idare mahkemesi kararının onanmasına karar verdi.

Danıştay 12. Daire, bir il sağlık müdürlüğünde acil tıp teknisyeni olarak görev yapan davacının, “yasaklı madde ticareti yapmak” fiili nedeniyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarılmasına ilişkin Sağlık Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulu işleminin iptali istemiyle açılan davada verilen kararı temyizen inceledi.

İdare Mahkemesi, iddianame ve soruşturma raporundaki bilgi ve belgelerden davacının isnat edilen fiili işlediğinin anlaşıldığını belirterek davayı reddetti. Davacının, ceza yargılaması sona ermeden disiplin cezası verilmesinin masumiyet ilkesini ihlal ettiği yönündeki iddiası ise 657 sayılı Kanun’un 131. maddesi çerçevesinde değerlendirildi. Anılan maddeye göre memurun ceza kanununa göre mahkûm olması veya olmaması halleri, ayrıca disiplin cezasının uygulanmasına engel değildir. Mahkeme, bu nedenle idarenin ceza soruşturması veya kovuşturmasının sonuçlanmasını bekleme zorunluluğunun bulunmadığına hükmetti.

Bölge İdare Mahkemesi, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada Ağır Ceza Mahkemesince davacının yasaklı madde ticareti suçundan mahkûmiyetine karar verildiğini tespit ederek, 2577 sayılı Kanun’un 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunu açıklamalı olarak reddetti.

Davacı temyiz dilekçesinde, kamu davasının sonucu beklenmeden karar verilmesinin masumiyet ilkesine aykırı olduğunu, eksik incelemeye dayalı karar verildiğini, geçmiş hizmetleri ve olumlu sicilleri dikkate alınarak daha hafif bir disiplin cezası uygulanması gerektiğini, idarenin alt cezanın neden uygulanmadığını açıklamadığını ileri sürdü. Davalı idare ise disiplin soruşturmasının hukuka uygun yürütüldüğünü belirterek temyiz isteminin reddini savundu.

Danıştay 12. Daire, temyizen incelenen kararın usul ve hukuka uygun olduğunu, temyiz nedenlerinin bozmayı gerektirecek nitelikte görülmediğini belirtti. Daire ayrıca davacının iştirak halinde yasaklı madde ticareti suçundan mahkûmiyetine ilişkin Ağır Ceza Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddedildiğini, kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiğini kaydetti.

Daire, 22/01/2024 tarihinde oybirliğiyle ve kesin olarak davacının temyiz isteminin reddine ve Bölge İdare Mahkemesi kararının onanmasına karar verdi.

Bilgi Kutusu

• Mahkeme: Danıştay 12. Daire
• Esas No: 2018/2432
• Karar No: 2024/175
• Karar Tarihi: 22/01/2024
• Konu: Yasaklı madde ticareti fiili nedeniyle Devlet memurluğundan çıkarma cezası
• İlgili Mevzuat: 657 sayılı Kanun md. 125/E-g ve md. 131; 2577 sayılı Kanun md. 45, 49 ve 50
• Sonuç: Temyiz isteminin reddi, Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması (oybirliği, kesin)

KARAR METNİ

Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2018/2432 E., 2024/175 K.

"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y

ONİKİNCİ DAİRE

Esas No : 2018/2432

Karar No : 2024/175

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...

VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ...Bakanlığı

VEKİLLERİ : Hukuk Müşaviri Av. ...

Hukuk Müşaviri Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ...Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: ...İl Sağlık Müdürlüğünde acil tıp teknisyeni olarak görev yapan davacının "uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapmak" fiilini işlediğinden bahisle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Sağlık Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun ...tarih ve ...sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; hakkındaki iddianame ve soruşturma raporunda yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacının kendisine isnat edilen "uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti" fiilini işlediğinin anlaşıldığı; bu itibarla, memurluk sıfatıyla bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunduğundan bahisle davacının Devlet memurluğundan çıkarılmasına ilişkin dava konusu disiplin cezasında mevzuata ve hukuka aykırılık görülmediği; öte yandan, davacı tarafından, devam eden ceza yargılaması sona ermeden hakkında disiplin cezasının tesis edildiği ve bu durumun masumiyet ilkesini ihlal ettiği belirtilmişse de, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 131. maddesinde yer alan, "Memurun ceza kanununa göre mahküm olması veya olmaması halleri, ayrıca disiplin cezasının uygulanmasına engel olamaz." şeklindeki hüküm uyarınca, davalı idarenin, davacı hakkında devam eden ceza soruşturması veyahut kovuşturmasının neticelenmesini bekleme zorunluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince, UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada, ...Ağır Ceza Mahkemesinin E:...sayılı dosyasında ''uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmak'' suçu nedeniyle davacının mahkumiyetine karar verildiğinin görüldüğü; bu itibarla, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun açıklamalı olarak reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : ...Ağır Ceza Mahkemesinin E: ... sayılı dosyasıyla açılan kamu davasının, masumiyet ilkesi gereğince, sonucu beklenmek suretiyle bir karar verilmesi gerekmekteyken, eksik incelemeye dayalı şekilde verilen temyize konu kararda hukuka uygunluk bulunmadığı; diğer taraftan, geçmiş dönemlerdeki hizmetleri ve almış olduğu olumlu siciller göz önüne alınarak, hakkında daha hafif bir disiplin cezasının uygulanması gerektiği, davalı idarece, hangi nedenle bir alt cezanın uygulanmadığı konusunda açıklama yapılmadığı belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı hakkındaki disiplin soruşturmasının hukuka ve usule uygun şekilde yürütüldüğü, Devlet memurluğundan çıkarma cezasını gerektiren fiil ve davranışlarda bulunduğunun tespit edilmesi üzerine tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık olmadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan; davacının, dava konusu işlemin tesis edilmesine sebep olan eylemleri nedeniyle "İştirak halinde uyuşturucu madde ticareti" suçundan mahkumiyetine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun, ...Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin ...tarih ve E: ..., K: ...sayılı kararıyla reddedildiği, anılan kararın temyiz aşamasında Yargıtay ...Ceza Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

KARAR SONUCU :

Açıklanan nedenlerle;

Davacının temyiz isteminin reddine,

Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun açıklamalı olarak reddi yolundaki temyize konu ...Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının yukarıda belirtilen açıklama ile ONANMASINA,

Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ...Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ...İdare Mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2024 tarihinde, kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Cumhurbaşkanı kararlarıyla 11 üniversiteye rektör atandı. Eskişehir Teknik, Isparta Uygulamalı Bilimler, Malatya Turgut Özal ve Muğla Sıtkı Koçman üniversitelerinde görevdeki rektörler ikinci dönem için yeniden atandı.

7 Kasım 2026 tarihli ve 33423 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Cumhurbaşkanlığı kararlarıyla 11 üniversitenin rektörlüğüne atama yapıldı. Kararlar 6 Kasım 2026 tarihlidir.

Atamalar, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 13. maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 2., 3. ve 7. maddeleri uyarınca yapıldı.

Dört üniversitede görevdeki rektör, ikinci dönem için yeniden atandı. Bu isimlerin dördü de 2022 yılında atanmış olup görev süreleri eylül ayında dolmuştu:

• Eskişehir Teknik Üniversitesi: Prof. Dr. Adnan ÖZCAN
• Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi: Prof. Dr. Yılmaz ÇATAL
• Malatya Turgut Özal Üniversitesi: Prof. Dr. Recep BENTLİ
• Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi: Prof. Dr. Turhan KAÇAR

Diğer üniversitelere ise şu isimler atandı:

• Erciyes Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Kuddusi ERKILIÇ
• Kayseri Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Recep ULUCAK
• Kırıkkale Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Mustafa ORÇAN
• Konya Teknik Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Mehmet ÇELİK
• Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Zafer TATLI
• Şırnak Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. İbrahim BAZ
• Trabzon Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Hasan Rıza AYDIN

BİLGİ KUTUSU

• Yayım Tarihi / Sayısı: 7 Kasım 2026 / 33423 Resmî Gazete
• Karar Tarihi: 6 Kasım 2026
• Karar Numaraları: 2026/378 – 2026/388
• Karar Makamı: Cumhurbaşkanlığı
• Dayanak: 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu m. 13; 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi m. 2, 3 ve 7
• Konu: 11 üniversiteye rektör ataması
• Yeniden Atanan Rektörler (İkinci Dönem): Eskişehir Teknik, Isparta Uygulamalı Bilimler, Malatya Turgut Özal ve Muğla Sıtkı Koçman üniversiteleri (ilk atama 2022, görev süresi eylül 2026'da dolmuştu)

KARAR METİNLERİ

Karar: 2026/378
Erciyes Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Kuddusi ERKILIÇ atanmıştır.
Karar: 2026/379
Eskişehir Teknik Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Adnan ÖZCAN atanmıştır.
Karar: 2026/380
Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Yılmaz ÇATAL atanmıştır.
Karar: 2026/381
Kayseri Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Recep ULUCAK atanmıştır.
Karar: 2026/382
Kırıkkale Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Mustafa ORÇAN atanmıştır.
Karar: 2026/383
Konya Teknik Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Mehmet ÇELİK atanmıştır.
Karar: 2026/384
Malatya Turgut Özal Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Recep BENTLİ atanmıştır.
Karar: 2026/385
Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Turhan KAÇAR atanmıştır.
Karar: 2026/386
Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Zafer TATLI atanmıştır.
Karar: 2026/387
Şırnak Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. İbrahim BAZ atanmıştır.
Karar: 2026/388
Trabzon Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Hasan Rıza AYDIN atanmıştır.

Danıştay Dördüncü Dairesi, 2886 sayılı Kanun'da ecrimisil ihbarnamesinin düzenlenme süresine ilişkin açık bir kural bulunmamasına rağmen, tespit tarihinden itibaren beş yıl geçtikten sonra düzenlenen ihbarnamenin süresinde düzenlenmediğine hükmetti. Karar, esasta oybirliği, gerekçede oyçokluğuyla verildi.

Danıştay Dördüncü Dairesinin 25/11/2024 tarihli ve E:2023/4969, K:2024/6660 sayılı kararı, ecrimisil alacağında ihbarnamenin hangi süre içinde düzenlenip tebliğ edilmesi gerektiği sorusuna açıklık getirdi.

İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Beşiktaş ilçesi Arnavutköy Mahallesi'nde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki denizden dolgu vasıflı 450,00 m²'lik taşınmazı restoran ve çay bahçesi olarak kullanmak suretiyle işgal ettiği gerekçesiyle ecrimisil talebiyle karşılaştı. İşgal, 07/06/2010 tarihli taşınmaz tespit tutanağıyla tespit edilmişti. Bu tutanağa dayanılarak 01/01/2009-07/06/2010 dönemi için 162.724,25 TL ecrimisil istenmesine ilişkin 28/05/2016 tarihli ve 68819 sayılı ecrimisil ihbarnamesi düzenlenip davacıya tebliğ edildi.

Davacı belediye ihbarnamenin iptali istemiyle dava açtı. İstanbul 2. İdare Mahkemesi, 26/05/2017 tarihli kararıyla fahişlik itirazı bulunmadığını ve tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık yasal sürenin aşılmadığını belirterek davayı reddetti. İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesi de 04/01/2018 tarihinde istinaf başvurusunu reddetti. Davacı temyiz başvurusunda taşınmazın denizden dolgu alan olmadığını, Kıyı Kanunu kapsamında kıyı tarifine uymadığını ve tasarrufunun kendilerinde olduğunu ileri sürdü.

Daire, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesinde ecrimisilin tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edileceğinin düzenlendiğini, ancak tespit üzerine takdir edilecek ecrimisil için ihbarnamenin en geç hangi sürede düzenleneceği ve fuzuli şagile tebliğ edileceğine ilişkin bir kurala yer verilmediğini belirtti.

Daire, kanun koyucunun, ecrimisilin Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri çerçevesinde on yıllık zamanaşımına tabi olduğundan hareketle, 2886 sayılı Kanun'daki kiralara ilişkin beş yıllık zamanaşımı süresine tabi tutulmasını amaçladığı sonucuna vardı. Buna göre işgalin tespiti hâlinde, tespit tarihinden itibaren en geç beş yıl içinde ecrimisil ihbarnamesinin düzenlenip fuzuli şagile tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda tespit tarihi 07/06/2010, ihbarname tarihi ise 28/05/2016'dır. Beş yıllık süre aşıldıktan sonra düzenlenen ihbarname süresinde düzenlenmemiş sayılmış; süresinde düzenlenmeyen işlemde hukuka uygunluk, Bölge İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet görülmemiştir.

Sonuç

Danıştay Dördüncü Dairesi:

• Temyiz isteminin kabulüne,
• İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesinin 04/01/2018 tarihli ve E:2017/2980, K:2018/24 sayılı kararının bozulmasına,
• Yeniden karar verilmek üzere dosyanın İdari Dava Dairesine gönderilmesine

kesin olarak karar verdi. Karar, esasta oybirliği, gerekçede oyçokluğuyla alındı.

KARARIN TAM METNİ

T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE

Esas No : 2023/4969
Karar No : 2024/6660

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : İstanbul Defterdarlığı Avrupa Yakası Milli Emlak Dairesi Başkanlığı

İSTEMİN KONUSU : İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesinin 04/01/2018 tarih ve E:2017/2980, K:2018/24 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :

Dava Konusu İstem : İstanbul ili, Beşiktaş ilçesi, Arnavutköy Mahallesinde bulunan … pafta, … ada, … sayılı parselin önünde yer alan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki denizden dolgu vasıflı 450,00 m²'lik taşınmazın 01/01/2009-07/06/2010 tarihleri arasında restoran ve çay bahçesi olarak kullanılmak suretiyle işgali nedeniyle 162.724,25 TL tutarında ecrimisil istenilmesine ilişkin 28/05/2016 tarih ve 68819 sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : İstanbul 2. İdare Mahkemesince verilen 26/05/2017 tarih ve E:2016/2152, K:2017/1230 sayılı kararda; davacı Büyükşehir Belediyesinin ecrimisil konusunda fahişlik itirazı bulunmadığı ve tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık yasal sürenin de aşılmadığı dikkate alındığında, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazın davacı tarafından fuzulen işgal edilmesi nedeniyle düzenlenen dava konusu ihbarnamede hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Taşınmazın denizden dolgu alan olmadığı, Kıyı Kanunu kapsamında kıyı tarifine uymadığı, tasarrufunun kendilerinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ..............................

DÜŞÜNCESİ : 2886 sayılı Kanun'da, Kanun koyucu tarafından, tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yılı geçmemek üzere ecrimisil tespit ve takdir edilmesi kuralı getirilirken, ecrimisilin Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri çerçevesinde on yıllık zaman aşımı süresine tabi olduğundan hareketle, aynı Kanun'daki kiralar konusundaki beş yıllık zaman aşımı süresine tâbi tutulduğunun amaçlandığına göre, taşınmaz malın işgale uğradığının tespiti halinde, tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere ecrimisilin tespit ve takdir edileceği, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça her alacağın on yıllık zaman aşımına tâbi olduğu yönündeki kural uyarınca tespit tarihinden itibaren en geç beş yıl içinde ecrimisil ihbarnamesi düzenlenerek fuzuli şagile tebliğ edileceği hususu dikkate alındığında, 07/06/2010 tarihli tespit tarihinden itibaren beş yıllık süre aşıldıktan sonra 28/05/2016 tarihinde düzenlenen dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin süresinde düzenlenmediği anlaşılmakla, temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :

2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesinin 1. fıkrasında, "Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malları ve Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malların, gerçek ve tüzelkişilerce işgali üzerine, fuzuli şagilden, bu Kanun'un 9'uncu maddesindeki yerlerden sorulmak suretiyle, idareden taşınmaz ve değerleme konusunda işin ehli veya uzmanı üç kişiden oluşan komisyonca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edilecek ecrimisil istenir. Ecrimisil talep edilebilmesi için, Hazinenin işgalden dolayı bir zarara uğramış olması gerekmez ve fuzuli şagilin kusuru aranmaz." hükmü yer almıştır.

Anılan Kanun'un 74. maddesine dayanılarak çıkarılan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik'in 84. maddesinin 1. fıkrasında, "Hazine taşınmazlarından kiraya verilen, irtifak hakkı kurulan veya kullanma izni verilerin dışında kalanların fiili durumları, İdarece hazırlanan program dâhilinde tespit edilir. Taşınmazların tespitleri yılda en az bir defa yapılır, ancak tespit programlarının süresi beş yıldan fazla olamaz..."; 85. maddesinin 1. fıkrasında, "Hazine taşınmazlarının kişilerce işgale uğradığının tespit edilmesi hâlinde, tespit tarihinden itibaren onbeş gün içinde "Taşınmaz Tespit Tutanağı"na dayanılarak, tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere bedel tespit komisyonunca ecrimisil tespit ve takdir edilir."; 2. fıkrasında, "Ecrimisilin tespit ve takdirinde; İdarenin zarara uğrayıp uğramadığına ve işgalcinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, taşınmazın işgalci tarafından kullanım şekli, fiili ve hukuki durumu ile işgalden dolayı varsa elde ettiği gelir, aynı yer ve mahalde bulunan emsal nitelikteki taşınmazlar için oluşmuş kira bedelleri veya ecrimisiller, varsa bunlara ilişkin kesinleşmiş yargı kararları, ilgisine göre belediye, ticaret odası, sanayi odası, ziraat odası, borsa gibi kuruluşlardan veya bilirkişilerden soruşturulmak suretiyle edinilecek bilgiler ile taşınmazın değerini etkileyecek tüm unsurlar göz önünde bulundurulur. İşgalin şekli, Hazine taşınmazının konumu ve taşınmazdan elde edilen gelir gibi unsurlar itibariyle asgari ecrimisil tutarlarını belirlemeye Bakanlık yetkilidir."; 86. maddesinin 1. fıkrasında, "Takdir edilen ecrimisiller, takdir tarihinden itibaren onbeş gün içinde ecrimisil ihbarnamesi düzenlenerek fuzuli şagile, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre öncelikle elden veya iadeli taahhütlü mektupla, bu şekilde tebliğ edilemeyenler diğer usullere göre tebliğ edilir."; 2. fıkrasında, "Ecrimisil işlemine karşı, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde ilgili İdareye dilekçeyle müracaat edilerek düzeltme talebinde bulunulabilir." ve 3. fıkrasında, "Düzeltme talepleri, talep tarihinden itibaren en geç otuz gün içinde bu amaçla oluşturulacak komisyonlarca karara bağlanır ve sonucu karar tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde düzenlenecek Ecrimisil Düzeltme İhbarnamesi ile ilgilisine tebliğ edilir." düzenlemeleri yer almaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, her alacak on yıllık zamanaşımına tabidir." kuralı yer almaktadır.

Görüldüğü üzere; 2886 sayılı Kanun'da, tespit tutanağı ile idarenin bilgisi dahiline giren işgalden dolayı tespit tarihinden itibaren en fazla beş yıl geriye doğru gidilerek ecrimisil istenilebileceği, beş yılı aşan ecrimisil alacağının ise zaman aşımına uğrayacağı kabul edilmiş iken, tespit üzerine takdir edilecek ecrimisil hakkında en geç hangi sürede ecrimisil ihbarnamesi düzenleneceği ve fuzuli şagile tebliğ edileceğine ilişkin bir kurala yer verilmemiştir.

Tespit tutanağının düzenlendiği tarih ile işgalin, diğer bir ifadeyle ecrimisil alacağının idarenin bilgisi dahiline girdiği, bu tarihten itibaren idarece söz konusu alacak hakkında belirli bir süre içerisinde idari bir işlem tesis edilerek ilgilisine tebliği gerektiği açıktır.

Kanun koyucu tarafından, tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yılı geçmemek üzere ecrimisil tespit ve takdir edilmesi kuralı getirilirken, ecrimisilin Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri çerçevesinde on yıllık zaman aşımı süresine tabi olduğundan hareketle, aynı Kanun'daki kiralar konusundaki beş yıllık zaman aşımı süresine tâbi tutulduğunun amaçlandığı görülmüştür.

Dosyanın incelenmesinden, İstanbul ili, Beşiktaş ilçesi, Arnavutköy Mahallesinde bulunan … pafta, … ada, … sayılı parselin önünde yer alan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki denizden dolgu vasıflı 450,00 m²'lik taşınmazın, davacı tarafından restoran ve çay bahçesi olarak kullanılmak suretiyle işgal edildiğinin 07/06/2010 tarihli taşınmaz tespit tutanağı ile tespit edildiği, bu tutanağa dayanılarak 01/01/2009-07/06/2010 tarihleri arasındaki dönem için 162.724,25 TL tutarında ecrimisil istenilmesine ilişkin 28/05/2016 tarih ve 68819 sayılı ecrimisil ihbarnamesinin düzenlenip davacıya tebliğ edildiği, ilgili ihbarnamenin iptali istemiyle temyizen incelenmekte olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen mevzuat birlikte değerlendirildiğinde; taşınmaz malın işgale uğradığının tespiti halinde, tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere ecrimisilin tespit ve takdir edileceği, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça her alacağın on yıllık zaman aşımına tâbi olduğu yönündeki kural uyarınca tespit tarihinden itibaren en geç beş yıl içinde ecrimisil ihbarnamesi düzenlenerek fuzuli şagile tebliğ edileceği hususu dikkate alındığında, 07/06/2010 tarihli tespit tarihinden itibaren beş yıllık süre aşıldıktan sonra 28/05/2016 tarihinde düzenlenen dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin süresinde düzenlenmediği sonucuna varılmıştır.

Bu durumda, süresinde düzenlenmeyen dava konusu işlemde hukuka uygunluk, İdari Dava Dairesi kararında ise hukuki isabet görülmemiştir.

KARAR SONUCU :

Açıklanan nedenlerle;

1. Temyiz isteminin kabulüne,

2. Temyize konu İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesinin 04/01/2018 tarih ve E:2017/2980, K:2018/24 sayılı kararının BOZULMASINA,

3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 25/11/2024 tarihinde esasta oybirliği, gerekçede oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

X- 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesinin 1. fıkrasında, "Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malları ve Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malların, gerçek ve tüzelkişilerce işgali üzerine, fuzuli şagilden, bu Kanun'un 9'uncu maddesindeki yerlerden sorulmak suretiyle, idareden taşınmaz ve değerleme konusunda işin ehli veya uzmanı üç kişiden oluşan komisyonca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edilecek ecrimisil istenir. Ecrimisil talep edilebilmesi için, Hazinenin işgalden dolayı bir zarara uğramış olması gerekmez ve fuzuli şagilin kusuru aranmaz." hükmü yer almıştır.

Anılan Kanun'un 74. maddesine dayanılarak çıkarılan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik'in 84. maddesinin 1. fıkrasında, "Hazine taşınmazlarından kiraya verilen, irtifak hakkı kurulan veya kullanma izni verilenlerin dışında kalanların fiili durumları, İdarece hazırlanan program dâhilinde tespit edilir. Taşınmazların tespitleri yılda en az bir defa yapılır, ancak tespit programlarının süresi beş yıldan fazla olamaz..."; 85. maddesinin 1. fıkrasında, "Hazine taşınmazlarının kişilerce işgale uğradığının tespit edilmesi hâlinde, tespit tarihinden itibaren onbeş gün içinde "Taşınmaz Tespit Tutanağı"na dayanılarak, tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere bedel tespit komisyonunca ecrimisil tespit ve takdir edilir."; 2. fıkrasında, "Ecrimisilin tespit ve takdirinde; İdarenin zarara uğrayıp uğramadığına ve işgalcinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, taşınmazın işgalci tarafından kullanım şekli, fiili ve hukuki durumu ile işgalden dolayı varsa elde ettiği gelir, aynı yer ve mahalde bulunan emsal nitelikteki taşınmazlar için oluşmuş kira bedelleri veya ecrimisiller, varsa bunlara ilişkin kesinleşmiş yargı kararları, ilgisine göre belediye, ticaret odası, sanayi odası, ziraat odası, borsa gibi kuruluşlardan veya bilirkişilerden soruşturulmak suretiyle edinilecek bilgiler ile taşınmazın değerini etkileyecek tüm unsurlar göz önünde bulundurulur. İşgalin şekli, Hazine taşınmazının konumu ve taşınmazdan elde edilen gelir gibi unsurlar itibariyle asgari ecrimisil tutarlarını belirlemeye Bakanlık yetkilidir."; 86. maddesinin 1. fıkrasında, "Takdir edilen ecrimisiller, takdir tarihinden itibaren onbeş gün içinde ecrimisil ihbarnamesi düzenlenerek fuzuli şagile, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre öncelikle elden veya iadeli taahhütlü mektupla, bu şekilde tebliğ edilemeyenler diğer usullere göre tebliğ edilir."; 2. fıkrasında, "Ecrimisil işlemine karşı, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde ilgili İdareye dilekçeyle müracaat edilerek düzeltme talebinde bulunulabilir." ve 3. fıkrasında, "Düzeltme talepleri, talep tarihinden itibaren en geç otuz gün içinde bu amaçla oluşturulacak komisyonlarca karara bağlanır ve sonucu karar tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde düzenlenecek Ecrimisil Düzeltme İhbarnamesi ile ilgilisine tebliğ edilir." düzenlemeleri yer almaktadır.

Görüldüğü üzere; 2886 sayılı Kanun'da, tespit ve takdir edilecek ecrimisil alacağı tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık bir süre ile sınırlanmış iken, tespit ve takdir edilen ecrimisil alacağının tahakkukuna ilişkin ecrimisil ihbarnamesinin düzenlenmesi ve ilgilisine tebliğ edilmesi süresi ile ilgili bir kuralın yer almadığı; bu hususun anılan Kanun'a dayanılarak yürürlüğe konulan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla, taşınmazın fuzulen işgal edildiğinin tespit edildiği tarihten geriye doğru takdir edilen beş yıllık ecrimisil alacağı hakkında, yukarıda yer verilen Yönetmelik'te belirtilen süre içerisinde ecrimisil ihbarnamesi düzenlenerek ilgilisine tebliği gerekmektedir.

Buna göre; uyuşmazlıkta işgalin davalı idarece tespit edildiği tarihten geriye doğru beş yıl için takdir edilen ecrimisil alacağı için tespit ve takdir tarihinden itibaren onbeş gün içinde ecrimisil ihbarnamesi düzenlenerek fuzuli şagile tebliğ edileceğinden, 07/06/2010 tarihli tespit tutanağının üzerinden geçen süre dikkate alındığında, 28/05/2016 tarihli dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin mevzuatta öngörülen sürede düzenlenmediği anlaşılmıştır.

Nitekim, işgalin tespit edildiği tarih itibariyle geriye doğru beş yıllık süre için ecrimisil istenilebileceği, ancak taşınmazın bu tarih itibarıyla tahliyesinin zorunlu olduğu dikkate alındığında, tespit tarihinden sonra işgalin varlığından söz edilebilmesi için yeniden bir tespit yapılması gerektiği, bu yönden işlem yapmayan idareye mevzuatta öngörülmeyen keyfi bir uygulama süresi tanınarak tahakkuk işlemlerinin belirsiz bir zamana yayılmasının kamu yararına aykırı olması yanında, hukukun öngörülebilirlik ilkesi ile de bağdaşmadığı açıktır.

Bu durumda, süresinde düzenlenmeyen dava konusu işlemde hukuka uygunluk, İdari Dava Dairesi kararında ise hukuki isabet bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen gerekçe ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyuyla çoğunluk kararına katılmıyorum.

KARŞI OY

XX- 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesinin 1. fıkrasında, "Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malları ve Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malların, gerçek ve tüzelkişilerce işgali üzerine, fuzuli şagilden, bu Kanun'un 9'uncu maddesindeki yerlerden sorulmak suretiyle, idareden taşınmaz ve değerleme konusunda işin ehli veya uzmanı üç kişiden oluşan komisyonca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edilecek ecrimisil istenir. Ecrimisil talep edilebilmesi için, Hazinenin işgalden dolayı bir zarara uğramış olması gerekmez ve fuzuli şagilin kusuru aranmaz."; 92. maddesinde, "Bu Kanunda yazılı sürelerin hesaplanmasında hüküm bulunmayan hallerde, Borçlar Kanunu hükümleri uygulanır." hükmü yer almıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, her alacak on yıllık zamanaşımına tabidir."; 151. maddesinde ise, "Süreler hesaplanırken zamanaşımının başladığı gün sayılmaz ve zamanaşımı ancak sürenin son günü de hak kullanılmaksızın geçince gerçekleşmiş olur. Zamanaşımı sürelerinin hesaplanmasında da, borçların ifasındaki sürelerin hesaplanmasına ilişkin hükümler uygulanır." denilmiştir.

Görüldüğü üzere; 2886 sayılı Kanun'da, tespit ve takdir edilecek ecrimisil alacağı tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık bir süre ile sınırlanmış iken, tespit ve takdir edilen ecrimisil alacağının ecrimisil ihbarnamesine bağlanması suretiyle tahakkuk ettirilmesi ve ilgilisine tebliğ edilmesi süresine ilişkin bir kuralın yer almadığı, Kanun'daki atfın Borçlar Kanunu'nun genel zamanaşımının düzenlendiği 146. maddesine yapılmadığı, sürelerin hesaplanmasına yönelik 151. maddesine ilişkin olduğu, dolayısıyla 2886 sayılı Kanun'dan kaynaklanan ecrimisil alacağının tahakkuku aşamasında bu Kanun dışında başka bir kanunun uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Buna göre, 2886 sayılı Kanun'daki ecrimisil alacağının tespit tarihinden geriye doğru beş yıllık sürenin, ecrimisil alacağının tahakkuk ettirilmesi ve ilgilisine tebliğ edilmesi için de uygulanması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

Bu durumda, taşınmaz malın işgale uğradığının tespiti halinde, tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edilen ecrimisil alacağı hakkında, tespit tarihinden itibaren en geç beş yıl içinde ecrimisil ihbarnamesi düzenlenmesi ve ilgilisine tebliği gerekmektedir.

Uyuşmazlıkta, İstanbul ili, Beşiktaş ilçesi, Arnavutköy Mahallesinde bulunan … pafta, … ada, … sayılı parselin önünde yer alan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki denizden dolgu vasıflı 450,00 m²'lik taşınmazın, davacı tarafından restoran ve çay bahçesi olarak kullanılmak suretiyle işgal edildiğinin 07/06/2010 tarihli taşınmaz tespit tutanağı ile tespit edildiği, bu tutanağa dayanılarak 01/01/2009-07/06/2010 tarihleri arasındaki dönem için 162.724,25 TL tutarında ecrimisil istenilmesine ilişkin 28/05/2016 tarih ve 68819 sayılı ecrimisil ihbarnamesinin düzenlenip davacıya tebliğ edildiği görülmekle, süresinde düzenlenmeyen dava konusu işlemde hukuka uygunluk, İdari Dava Dairesi kararında ise hukuki isabet görülmemiştir.

Yukarıda belirtilen gerekçe ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyuyla çoğunluk kararına gerekçe yönünden katılmıyorum.

Bilindiği üzere 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu,2547 sayılı Yüksek Öğrenim Kanunu ve Disiplin hükmü içeren diğer kanun ve yönetmeliklerde yapılacak olan disiplin soruşturmalarının nasıl yapılacağına ilişkin açıklamalar yapılmıştır.Yapılan disiplin soruşturmalarında soruşturmacı tarafından düzenlenen rapora istinaden Disiplin amirleri düzenlenen soruşturma raporunda yer alan hususları da değerlendirerek disiplin cezası verip vermemek yetkisi kendisinde olmak kaydı ile kendi değerlendirmesi sonucunda karar vermektedir.Aşağıda yayımlamış olduğumuz Danıştay 8. Dairesinin kararında hakkında düzenlenen soruşturma raporuna istinaden memuriyetten çıkarılma cezası ile cezalandırılan memur hakkında verilen ceza yüksek disiplin kurulunca iptal edildikten sonra ,hakkında soruşturma yapılan memurca soruşturmacıya manevi tazminat davası açılmış ve Danıştay ilgili kararı ile manevi tazminat davası talebini reddetmiştir.İlgili karar incelendiğinde aşağıda başlıklar halinde saymış olduğumuz hususların kararda önem arz ettiğini düşünmekteyiz.

1)Disiplin amirlerinin raporda teklif edilen ceza ile bağlı olmayıp uygun gördükleri cezayı tayin ve takdir yetkisine sahip oldukları,

2)Soruşturma ile görevlendirilenlerin , soruşturma usulüne ve kurallarına bağlı olarak tamamladıkları soruşturmada düzenledikleri raporun bir teklif niteliğinde olduğu, hakkında soruşturma yapılanın hukuki durumuna etki eden işlemlerin disiplin amirleri tarafından yapıldığı,

3)Soruşturmacıların, soruşturmayı yürütürken yanlı, kasıtlı veya görev gereklerine aykırı davranmadıkları sürece, soruşturma sırasında elde ettikleri delillere göre oluşan görüşleri nedeniyle sorumlu tutulmasının hukuken kabul edilebilir olmadığı hususları ilgili kararda dikkate alınması gereken konulardır.

Disiplin soruşturmalarına ilişkin diğer örnek kararlara buradan erişebilirsiniz.

T.C. D A N I Ş T A Y Sekizinci Daire Esas No : 2010/4870 Karar No : 2012/5019

Anahtar Kelimeler : Disiplin Soruşturması, Soruşturmacı, Ceza Teklifi, Manevi Tazminat

Özeti : Soruşturmacıların getirdikleri teklif nedeniyle sorumlu tutulamayacağı, soruşturma raporundan doğan bir zararın söz konusu olamayacağı hakkında.

Temyiz İsteminde Bulunan : Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Rektörlüğü Vekili : Av. … Karşı Taraf : … Vekili : Av. …

İstemin Özeti : Çanakkale İdare Mahkemesinin 27.04.2010 gün ve E:2010/372, K:2010/247 sayılı kararının, hukuka aykırı olduğu öne sürülerek, 2577 sayılı Yasanın 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemidir. Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.

Danıştay Tetkik Hakimi Nilüfer SÜLKÜ'nün Düşüncesi : İstemin kabulü gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Hüseyin YILDIZ'ın Düşüncesi : İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Uyuşmazlık, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi'nde Yrd. Doç. kadrosunda öğretim üyesi olarak görev yapan davacı hakkında yapılan şikâyet sonucu davalı idarece yürütülen disiplin soruşturmasında, soruşturmacı tarafından kamu görevinden çıkarma cezasıyla cezalandırılmasının teklif edildiği, söz konusu teklifin Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Yüksek Disiplin Kurulu'nca reddi üzerine lehine olan delillerin Yükseköğretim Kurulu'na gönderilen dosyadan çıkarıldığından bahisle uğranıldığı iddia olunan 3.000,00 TL maddi ve 7.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 10.000,00 TL zararın tazmini isteminden doğmuştur. İdare Mahkemesince, davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın, Dairemizin 17.06.2008 tarih ve E:2007/4113, K:2008/4520 sayılı kararı ile maddi tazminata ilişkin kısmı onanmış, manevi tazminata ilişkin kısmı ise; davacının mesleğinin öğretim üyesi olması göz önüne alındığında, davalı idarece yapılan soruşturmanın konusunu oluşturan suçlama ve soruşturma sonucunda teklif edilen cezanın, davacının mesleki saygınlığına zarar verici, ağır bir elem ve üzüntü duymasına sebep olacak, şeref ve haysiyetini rencide edici nitelikte olduğu ve manevi zararının tazmini gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. İdare Mahkemesince, bozma kararına uyularak davacının manevi tazminat istemi kabul edilerek 7.000,00 TL manevi tazminatın davalı idarece davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Kamu hizmetlerinin belli bir düzen içerisinde yürütülmesinin sağlanması ve korunması için bu hizmetin yürütülmesinde görevli personelin, bu düzeni bozan ve disiplin suçu oluşturan eylemlerine karşı getirilen yaptırımlar, disiplin hukuku kuralları ile düzenlenirken disipline konu suçlar ve bunlara uygulanacak cezalar belirlenmiştir. Disipline aykırı olduğu iddia edilen bir fiilin varlığının kesin delillerle sübuta erdiği sonucuna varılarak cezalandırma aşamasına gelinmesi bu konuda yürütülecek bir soruşturmayla ortaya konulacaktır. Disiplin hukukunda önemi yadsınamayacak olan soruşturmaların, yapılışı ve usulüne ilişkin ayrıntılı düzenlemeler de yapılmıştır. Nitekim, Yükseköğretim Kurumları Yönetici, Öğretim Elemanı ve Memurları Disiplin Yönetmeliğinin " Disiplin Soruşturması" başlıklı III bölümünde, disiplin kurallarını ihlal ettiği iddia olunanlar hakkında soruşturmaya yetkili amirlerin tayin edeceği soruşturmacı ya da soruşturmacılar tarafından, soruşturma raporu hazırlanma usul ve yöntemine ilişkin kurallara yer verilmiştir. Soruşturmanın sona ermesi ile hazırlanan raporda hangi hususların yer alacağı anılan Yönetmeliğin 25. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddede, soruşturmacının, yaptığı araştırma ve incelemelerle elde ettiği delilleri taşıyan raporda, suçun sabit olup olmadığını değerlendirmek suretiyle uygulanacak cezayı teklif ederek raporu onay merciine sunacağı belirlenmiştir. Bu şekilde tamamlanmış olan soruşturma sonucu, disiplin cezasını vermeye yetkili amir veya amirler tarafından rapordaki hususlar bir bütün olarak değerlendirilerek bir karar verilmektedir. Disiplin amirleri raporda getirilen teklifle bağlı olmayıp uygun gördükleri cezayı tayin ve takdir etmektedirler. Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere soruşturmacıların, soruşturma usulüne ilişkin olarak belirlenmiş kurallara uyarak tamamladıkları soruşturmada ulaştıkları sonuç bir teklif niteliğinde olup ilgililerin hukuki durumuna etki eden işlemler ise disiplin cezası vermeye yetkili amirler tarafından oluşturulmaktadır. Nitekim, Yargısal içtihatlarla disiplin cezalarının hazırlayıcı işlemi niteliği taşıyan soruşturma raporlarının kesin ve yürütülebilir nitelikte işlemler olmaması nedeniyle idari davaya konu edilemeyeceği belirlenmiştir. Bu bakımdan, soruşturmacıların, soruşturmayı yürütürken yanlı, kasıtlı veya görev gereklerine aykırı davranmadıkları sürece, soruşturma sırasında elde ettikleri delillere göre oluşan görüşleri nedeniyle sorumlu tutulmasının hukuken kabul edilebilir olmadığı açıktır. Bakılmakta olan dava, soruşturma sırasında davacının sunduğu bazı belgelerin dosyadan çıkarılarak disiplin cezası teklif edildiğinden bahisle uğranıldığı ileri sürülen zararın tazmini istemiyle açılmıştır. Uyuşmazlık konusu olayda ise, davacı hakkında yürütülen soruşturma sonucu düzenlenen rapor ile soruşturmacının önerdiği disiplin cezası teklifi Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Yüksek Disiplin Kurulunca reddedilerek disiplin cezası verilmediği, davacının lehine olan bazı delilleri soruşturma dosyasında çıkarılarak Yüksek Öğretim Kuruluna sunulduğu iddiasına yönelik olarak herhangi bir belirlemenin bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu açıklamalar karşısında, soruşturmacının yetki ve sorumluluk alanı içinde yürüttüğü faaliyetin hukuki niteliği ile davacının sonuç olarak herhangi bir disiplin cezası da almamış olduğu dikkate alındığında manevi bir zararının oluştuğundan söz edilemeyeceği açıktır. Bu durumda; idarenin tazmin sorumluluğunu gerektirecek bir zarar bulunmadığından tazminat isteminin reddi gerekmekte olup aksi yönde verilen Mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle Çanakkale İdare Mahkemesi kararının bozulmasına, dosyanın yeniden bir karar verilmek üzere anılan Mahkemeye gönderilmesine, bu kararın tebliğ gününden itibaren 15 (onbeş) gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 13.6.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi. AZLIK OYU İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır. İdare Mahkemesince verilen kararın dayandığı gerekçe usul ve yasaya uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanması gerektiği gerekçesiyle çoğunluk kararına katılmıyorum.

İdari Dava Daireleri Kararları Sekizinci Daire 178 Danıştay Dergisi Yı l : 2012 Say ı : 131

Tedviren görevlendirilenlerinde disiplin amirliği yetkisini kullanabileceğine ilişkin Devlet Personel Başkanlığınca 2013 yılında yayımlanan görüş, yazımız ekindedir.

ÖZET: Tedviren görevlendirilen personelin disiplin amirliği yetkisini kullanıp kullanamayacağı hk. (10/07/2013-5443)

… Başkanlığı taşra teşkilatında tedviren “vergi dairesi müdür yardımcısı” olarak görevlendirilen bir personelin bu unvana ilişkin olarak Gelir İdaresi Başkanlığı Disiplin Amirleri Yönetmeliği çerçevesinde disiplin amirliği yetkisini kullanıp kullanamayacağı hususunda Başkanlığımız görüşünün talep edildiği ilgi yazı incelenmiştir.

Bilindiği üzere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunun “Vekalet görevi ve aylık verilmesinin şartları” başlıklı 86 ncı maddesinde; “Memurların kanuni izin, geçici görev, disiplin cezası uygulaması veya görevden uzaklaştırma nedenleriyle işlerinden geçici olarak ayrılmaları halinde yerlerine kurum içinden veya diğer kurumlardan veya açıktan vekil atanabilir.

Bir görevin memurlar eliyle vekaleten yürütülmesi halinde aylıksız vekalet asıldır.

Ancak, ilkokul öğretmenliği (Yaz tatili hariç), tabiplik, diş tabipliği, eczacılık, köy ve beldelerdeki ebelik ve hemşirelik, mühendis ve mimarlık, veterinerlik, vaizlik, Kur’an kursu öğreticiliği, imam-hatiplik ve müezzin-kayyımlığa ait boş kadrolara Maliye Bakanlığının izni (mahallî idarelerde izin şartı aranmaz) ile, açıktan vekil atanabilir.

Aynı kurumdan ayrılmalar dolayısiyle atanan vekil memurlara vekalet görevinin 3 aydan fazla devam eden süresi için, kurum dışından veya açıktan atananlarla kurum içinden ilkokul öğretmenliğine atanan öğretmenler ile veznedarlık görevine atananlara göreve başladıkları tarihten itibaren vekalet aylığı ödenir

Bu Kanuna tabi kurumlarda çalışan veteriner hekim veya hayvan sağlık memurları, veteriner hekim veya hayvan sağlık memuru bulunmayan belediyelerin veterinerlik veya hayvan sağlık memurluğu hizmetlerini ifa etmek üzere bu hizmetlerle ilgili kadrolara vekalet aylığı verilmek suretiyle atanabilirler.

Yukarıda sayılan haller dışında, boş kadrolara ait görevler lüzum görüldüğü takdirde memurlara ücretsiz olarak vekaleten gördürülebilir.

Bu Kanuna tabi kurumlarda, mali, nakdi ve ayni sorumluluğu bulunan saymanlık kadrolarının boşalması halinde bu kadrolara işe başladıkları tarihten itibaren vekalet aylığı verilmek suretiyle memurlar arasından atama yapılabilir.” hükmüne yer verilmek suretiyle vekalet görevi ile ilgili hususlar düzenlenmiştir.

Bu itibarla, vekalet görevini düzenleyen mezkur madde kapsamında “vergi dairesi müdür yardımcısı” olarak vekaleten görevlendirilen bir personelin Başkanlığınız Disiplin Amirleri Yönetmeliği çerçevesinde disiplin amirliği yetkisini kullanabileceği mütalaa edilmektedir.

Kasım ve aralık aylarında gerçekleşecek enflasyon bu farkı daha da artıracak. Enflasyon farkı, ocak ayında yüzde 5'lik toplu sözleşme zammıyla birlikte maaşlara yansıyacak.

Ekim 2026 enflasyonu yüzde kaç oldu?

TÜİK verilerine göre Tüketici Fiyat Endeksi (TÜFE) ekimde aylık yüzde 2,58 arttı. Yıllık enflasyon yüzde 29,77 oldu. AA Finans'ın ekonomistlerle yaptığı ankette aylık enflasyonun yüzde 2,20 olması bekleniyordu. Gerçekleşme, beklentinin 0,38 puan üzerinde kaldı.

Dört aylık kümülatif enflasyon yüzde 8,28

Tüketici fiyatları temmuzda yüzde 1,78, ağustosta yüzde 1,84, eylülde yüzde 1,84, ekimde yüzde 2,58 arttı. Kümülatif enflasyon bulunurken aylık oranlar toplanmıyor, çarpılıyor. Çünkü her ayın fiyat artışı, bir önceki ay yükselmiş olan fiyatların üzerine ekleniyor.

1,0178 x 1,0184 x 1,0184 x 1,0258 = 1,08283

Buna göre temmuz-ekim dönemi kümülatif enflasyonu yüzde 8,28 oldu.

Memura yüzde 1,20 enflasyon farkı

Enflasyon farkı, kümülatif enflasyon çarpanının toplu sözleşme zammı çarpanına bölünmesiyle hesaplanıyor:

1,08283 / 1,07 = 1,01199

Sonucun 1'in üzerine çıkması, enflasyonun yüzde 7'lik zammı geçtiğini gösteriyor. Ekim sonu itibarıyla memur ve memur emeklileri için yüzde 1,20 enflasyon farkı birikti.

Danıştay, adliye önünde basına açıklama yapan başkomiserin devlet memurluğundan çıkarılmasını hukuka aykırı buldu. Kararda, disiplin hukukunda tipiklik ilkesine dikkat çekildi.

Danıştay İkinci Dairesi, kamu görevlilerinin basına yaptığı açıklamalar nedeniyle disiplin cezasıyla cezalandırılmasında, isnat edilen fiilin kanunda tanımlanan disiplin suçu kapsamında bulunması gerektiğine hükmetti.

Daire, İstanbul Çağlayan Adliyesi önünde medya mensuplarına açıklama yapan bir başkomiser hakkında, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-g maddesi uyarınca verilen devlet memurluğundan çıkarma cezasını hukuka aykırı buldu.

Başkomiser hakkında devlet memurluğundan çıkarma cezası verildi

Diyarbakır Emniyet Müdürlüğünde başkomiser olarak görev yapan davacı hakkında, İstanbul Çağlayan Adliyesi önünde medya mensuplarına yaptığı açıklama ve verdiği demeç nedeniyle disiplin soruşturması başlatıldı.

Soruşturma sonucunda İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun 17/08/2016 tarihli ve 2016/282 sayılı kararıyla davacı, 657 sayılı Kanun'un 125/E-g maddesi kapsamında devlet memurluğundan çıkarma cezasıyla cezalandırıldı.

İşlemin iptali ve işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle açılan dava, Erzurum 2. İdare Mahkemesince reddedildi. Mahkeme, açıklamanın içeriğinin TBMM ve Türkiye Cumhuriyeti Hükümetinin itibarını zedeleyici, yasama, yürütme ve yargı organlarını aşağılayıcı nitelikte olduğu değerlendirmesinde bulundu.

Davacının istinaf başvurusu da Erzurum Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesince reddedildi.

Danıştay: Disiplin hukukunda tipiklik şartı gerçekleşmedi

Temyiz incelemesini yapan Danıştay İkinci Dairesi, disiplin cezalarının kamu görevlileri bakımından ağır sonuçlar doğurabildiğine dikkat çekerek Anayasa'nın 38. maddesindeki suç ve cezalara ilişkin kuralları değerlendirdi.

Kararda, kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesi uyarınca yaptırıma bağlanan fiillerin açık biçimde tanımlanması gerektiği, gerçekleştirilen eylemin mevzuatta öngörülen disiplin suçu tanımına uymaması halinde verilen cezanın hukuka aykırı olacağı belirtildi.

Somut olayda, davacının adliye önünde medya mensuplarına yaptığı açıklama ve verdiği demecin, 657 sayılı Kanun'un 125/E-g maddesinde düzenlenen;

"Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak"

şeklindeki disiplin suçu tanımına uymadığı sonucuna ulaşıldı.

Daire, bu fiil yönünden disiplin hukukunda aranan tipiklik şartının gerçekleşmediğini belirterek, anılan madde kapsamında tesis edilen devlet memurluğundan çıkarma işleminde hukuka uygunluk bulunmadığına hükmetti.

Başka bir disiplin cezası verilebileceği de belirtildi

Danıştay kararında, emniyet hizmetlerinin niteliği dikkate alınarak disiplin soruşturması kapsamında davacının fiiline uyan başka bir disiplin cezasının verilebileceği de ifade edildi.

Sonuç olarak Danıştay İkinci Dairesi, davacının temyiz istemini kabul ederek Erzurum Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesinin kararını bozdu ve dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verdi.

Danıştayın bu kararı, disiplin hukukunda fiilin ağırlığına ilişkin değerlendirme yapılmasının yanında, eylemin uygulanan disiplin hükmündeki suç tanımına uygun olmasının da zorunlu olduğunu ortaya koymaktadır. Karar, devlet memurluğundan çıkarma cezası bakımından tipiklik ilkesinin önemini göstermektedir.

DANIŞTAY İKİNCİ DAİRESİNİN KARARININ TAM METNİ

T.C.

D A N I Ş T A Y

İKİNCİ DAİRE

Esas No: 2021/10146

Karar No: 2025/1517

TEMYİZ EDEN (DAVACI): …

KARŞI TARAF (DAVALI): İçişleri Bakanlığı

VEKİLİ: 1. Hukuk Müşaviri Yrd. V. …

İSTEMİN KONUSU: Erzurum Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesince verilen 19/02/2019 günlü, E:2018/2768, K:2019/305 sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava Konusu İstem: Dava; davacının Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü'nde başkomiser olarak görev yaptığı dönemde İstanbul ili Çağlayan Adliyesi önünde medya mensuplarına yaptığı açıklama ve verdiği demeç nedeniyle başlatılan soruşturma sonucunda Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-g maddesi uyarınca "Devlet memurluğundan çıkarma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 17/08/2016 günlü, 2016/282 sayılı İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulu kararının iptali ile işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal ve özlük haklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Erzurum 2. İdare Mahkemesi'nin 20/11/2017 günlü, E:2016/1835, K:2017/3546 sayılı kararıyla; dava dosyasının, soruşturma raporunun, dava konusu basın açıklamasına ilişkin videonun izlenerek birlikte değerlendirilmesinden; davacının İstanbul ili Çağlayan Adliyesi önünde medya mensuplarına yaptığı açıklama ve verdiği demecin içeriğinin, Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti'nin itibarını zedeleyici ve küçük düşürücü, Türkiye Cumhuriyeti'nin yasama, yürütme ve yargı organlarını aşağılayıcı nitelikte olduğu anlaşıldığından, eylemine uyan devlet memurluğundan çıkarma cezası ile tecziye edilmesine ilişkin işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı, diğer taraftan hukuka uygun olan işlem nedeniyle oluşan bir zarardan bahsedilemeyeceğinden yoksun kalındığı iddia edilen parasal hakların yasal faizi birlikte ödenmesine hükmedilmesine olanak bulunmadığı, davacı tarafından disiplin cezası konusu fiiller nedeniyle basına demeç verdiğinden bahisle daha önce kademe ilerlemesinin durdurulması cezası ile cezalandırıldığı ve bir fiilden dolayı kişinin iki kez cezalandırılamayacağı ileri sürülse de; daha önce kademe ilerlemesinin durdurulması ile tecziye edilmesine neden olan fiilin salt basına demeç vermek olduğu, dava konusu fiilin demeç içeriğindeki aşağılayıcı nitelikteki bazı sözler olduğu anlaşıldığından, disiplin cezası konusu fiillerin birinin demeç vermek, diğerinin aşağılayıcı nitelikteki sözler olduğu görüldüğünden bu iddiasına itibar edilmediği, ayrıca davacı tarafından soruşturmaya süresinde başlanmadığından ceza verme yetkisinin zamanaşımına uğradığı ileri sürülse de bu sürelerin idarenin iç işleyişine yönelik olduğu, bu süre içinde başlamamanın işlemi hukuka aykırı hale getirmeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti: Erzurum Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; istinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, işlemin hukuka aykırı olduğu, mükerrer soruşturma yürütüldüğü ve bir fiilden dolayı iki ceza verildiği, soruşturmaya başlama zamanaşımının geçtiği, söz konusu konuşmayı yaptığı sırada görevden uzaklaştırılmış olduğu, aktif olarak memur olmadığı, açıklamasında yüz kızartıcı bir ifade bulunmadığı, savunma öncesinde dosyayı incelemesine izin verilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI: Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: Dr. Nermin Tombaloğlu

DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. maddesi uyarınca adli yardım talebi Erzurum 2. İdare Mahkemesinin 20/10/2016 günlü, E:2016/1835 sayılı kararıyla kabul edilmiş olan davacının, aynı Kanun'un 335. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder." düzenlemesi gereğince, adli yardım istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY:

Davacının Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü'nde başkomiser olarak görev yaptığı dönemde, İstanbul ili Çağlayan Adliyesi önünde medya mensuplarına yaptığı açıklama ve verdiği demeç nedeniyle başlatılan soruşturma sonucunda Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-g maddesi uyarınca devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılması üzerine, buna ilişkin 17/08/2016 günlü, 2016/282 sayılı İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulu kararının iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle temyizen incelenmekte olan dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT:

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-g maddesinde; "Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak," fiili ''Devlet Memurluğundan Çıkarma'' cezası gerektiren davranışlar arasında sayılmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

Disiplin cezaları, kamu görevlilerinin mevzuata, çalışma düzenine, hizmetin gereklerine aykırı fiillerine karşı düzenlenen idari yaptırımlardır. Kamu hizmetlerinden sürekli uzaklaştırılabilmek gibi ağır sonuçlara neden olabilen disiplin cezaları, ağırlığı ve önemi sebebiyle Anayasa'nın 38. maddesindeki suç ve cezalara ilişkin kurallara tabi tutulmuştur.

"Kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesi uyarınca, ceza yaptırımına bağlanan her bir fiilin tanımının yapılması ve kanunun ne tür fiilleri suç sayarak yasakladığının hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirtilmesi gerekmektedir. Sözü edilen suç tanımlaması yapıldıktan sonra, suçun karşılığı olan cezanın ve suç sayılan fiili gerçekleştiren kamu görevlisinin hangi disiplin kuralını ihlal ettiğinin açık bir şekilde ortaya konulması da zorunludur. Söz konusu fiil, mevzuatta öngörülen tanıma uymuyorsa verilen disiplin cezası hukuka aykırı olacaktır.

Dava konusu uyuşmazlıkta; davacının eyleminin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-g maddesinde düzenlenen, "Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak," şeklindeki suç tanımına uymadığı, bu fiil yönünden disiplin hukukunda yer alan "tipiklik" şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, anılan madde kapsamına girmeyen fiillerinden dolayı dava konusu işlemin tesis edilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

Diğer yandan, davalı idarece, emniyet hizmetlerinin niteliği dikkate alınarak söz konusu disiplin soruşturması kapsamında davacının fiiline uyan başka bir disiplin cezasının verilebileceği de açıktır.

Bu itibarla, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu kararda hukuki isabet bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU

Açıklanan nedenlerle;

1. DAVACININ TEMYİZ İSTEMİNİN KABULÜNE,

2. Erzurum Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesince verilen 19/02/2019 günlü, E:2018/2768, K:2019/305 sayılı kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 2/b fıkrası uyarınca BOZULMASINA,

3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na 6545 sayılı Kanun'la değişik 50. maddesinin 2. fıkrası gereğince ve yukarıda belirtilen hususlar da gözetilerek yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın, kararı veren Erzurum Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesine gönderilmesine,

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na 6545 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/03/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

31 Ekim 2026 tarihli Cumhurbaşkanlığı kararlarıyla çok sayıda bakanlık ve kamu kurumunda üst düzey atama ve görevden alma gerçekleştirildi. Sermaye Piyasası Kurulu Başkanlığına Muhsin Atçı atanırken Millî Eğitim Bakanlığı, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, MTA ve Doğa Koruma ve Millî Parklar Genel Müdürlüğünde de önemli görev değişiklikleri yapıldı.

Cumhurbaşkanlığı Atama Kararları Yayımlandı

31 Ekim 2026 tarihli Cumhurbaşkanlığı atama kararlarıyla kamu kurum ve kuruluşlarının üst yönetim kadrolarında değişikliğe gidildi.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın imzasıyla yayımlanan 2026/363 ila 2026/371 sayılı kararlar kapsamında çeşitli kamu kurumlarında genel müdür yardımcılığı, il müdürlüğü, bölge müdürlüğü ve kurul üyeliği görevlerine yeni atamalar yapıldı. Bazı yöneticiler ise görevlerinden alındı.

Atamaların önemli bir bölümünün 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi hükümleri kapsamında gerçekleştirildiği görüldü. Sermaye Piyasası Kurulu atamalarında ayrıca 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 119'uncu maddesi dayanak alındı.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığında Üç İl Müdürü Değişti

2026/363 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Şehit Yakınları ve Gaziler Genel Müdür Yardımcısı Halit Çağdaş görevden alındı.

2026/364 sayılı kararla Bakanlığın üç il müdürlüğüne yeni atamalar gerçekleştirildi. Buna göre;

• Kırşehir İl Müdürlüğüne Karabük İl Müdürü Abdurrahman Bilgiç,

• Sakarya İl Müdürlüğüne Bolu İl Müdürü Cemal Keskin,

• Bolu İl Müdürlüğüne Bartın İl Müdürü Yavuz Korkmaz

atandı.

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına Yeni Genel Müdür

2026/365 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Dış İlişkiler Genel Müdürlüğüne Rahmi Kopar atandı.

Atama, 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2, 3 ve 4'üncü maddeleri kapsamında gerçekleştirildi.

MTA Bölge Müdürlüklerine Atamalar Yapıldı

2026/366 sayılı kararla Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğünün dört bölge müdürlüğüne yeni atamalar yapıldı.

Bu kapsamda;

• Orta Anadolu 1. Bölge Müdürlüğüne Fatih Şahin,

• Güneydoğu Anadolu Bölge Müdürlüğüne Adnan Cengiz,

• Batı Karadeniz Bölge Müdürlüğüne Salih Erden,

• Kuzeybatı Anadolu Bölge Müdürlüğüne Aytekin Türkel

atandı.

Sermaye Piyasası Kurulu Başkanlığına Muhsin Atçı Atandı

2026/367 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile Sermaye Piyasası Kurulunun başkanlık ve üyelik kadrolarında değişikliğe gidildi.

Vergi Denetim Kurulu Başkanı Muhsin Atçı, Sermaye Piyasası Kurulu Başkanlığına atandı. Ersin Başar Ekmekçi Kurul Başkan Vekilliğine, Yasemin Girici ise Kurul üyeliğine getirildi.

Söz konusu atamalar 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 119'uncu maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2, 3 ve 7'nci maddeleri uyarınca yapıldı.

Devlet Malzeme Ofisinde Görevden Alma

2026/368 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile Devlet Malzeme Ofisi Genel Müdürlüğü Genel Müdür Yardımcısı Abdulkerim Taşar görevden alındı.

Millî Eğitim Bakanlığında İki Genel Müdür Yardımcısı Atandı

2026/369 sayılı kararla Millî Eğitim Bakanlığında açık bulunan iki genel müdür yardımcılığı görevine atama yapıldı.

Buna göre;

• Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Genel Müdür Yardımcılığına Zeynep Öçgüder,

• Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdür Yardımcılığına Cihan Kıvanç

atandı.

Millî Savunma Bakanlığında Lojistik Genel Müdür Yardımcılığı Değişti

2026/370 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile Millî Savunma Bakanlığı Lojistik Genel Müdür Yardımcısı Muhammed Mahmud Ötegen görevden alındı.

Boşalan Lojistik Genel Müdür Yardımcılığı görevine Mahmut Güneş Öztürk atandı.

Doğa Koruma ve Millî Parklar Genel Müdürlüğünde Çok Sayıda Atama

2026/371 sayılı kararla Doğa Koruma ve Millî Parklar Genel Müdürlüğünün merkez ve taşra teşkilatında çeşitli görevlendirmeler gerçekleştirildi.

Genel Müdür Yardımcılıklarına Ergül Terzioğlu, Paşa Enver Baysa ve Ahmet Usta atanırken I. Hukuk Müşavirliği görevine Alperen Korkmaz getirildi.

Ayrıca;

• 3. Bölge Müdürlüğüne Mustafa Gözel,

• 7. Bölge Müdürlüğüne Abdullah Alioğlu,

• 15. Bölge Müdürlüğüne Selçuk Öcal

atandı.

CUMHURBAŞKANLIĞI ATAMA KARARLARININ TAM METİNLERİ

Aşağıda 31 Ekim 2026 tarihli ve 2026/363 ila 2026/371 sayılı Cumhurbaşkanlığı atama kararlarının metinleri yer almaktadır.

1. Karar Sayısı: 2026/363

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Şehit Yakınları ve Gaziler Genel Müdür Yardımcısı Halit ÇAĞDAŞ, 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2'nci maddesi gereğince görevden alınmıştır.

31 Ekim 2026

Recep Tayyip ERDOĞAN
CUMHURBAŞKANI

2. Karar Sayısı: 2026/364

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığında açık bulunan;

• Kırşehir İl Müdürlüğüne, Karabük İl Müdürü Abdurrahman BİLGİÇ,

• Sakarya İl Müdürlüğüne, Bolu İl Müdürü Cemal KESKİN,

• Bolu İl Müdürlüğüne, Bartın İl Müdürü Yavuz KORKMAZ,

3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2'nci maddesi gereğince atanmıştır.

3. Karar Sayısı: 2026/365

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Dış İlişkiler Genel Müdürlüğüne, 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2, 3 ve 4'üncü maddeleri gereğince Rahmi KOPAR atanmıştır.

4. Karar Sayısı: 2026/366

Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğünde açık bulunan;

• Orta Anadolu 1. Bölge Müdürlüğüne Fatih ŞAHİN,

• Güneydoğu Anadolu Bölge Müdürlüğüne Adnan CENGİZ,

• Batı Karadeniz Bölge Müdürlüğüne Salih ERDEN,

• Kuzeybatı Anadolu Bölge Müdürlüğüne Aytekin TÜRKEL,

3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2'nci maddesi gereğince atanmıştır.

5. Karar Sayısı: 2026/367

Sermaye Piyasası Kurulu;

• Başkanlığına, Vergi Denetim Kurulu Başkanı Muhsin ATÇI,

• Başkan Vekilliğine Ersin Başar EKMEKÇİ,

• Üyeliğine Yasemin GİRİCİ,

6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 119'uncu maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2, 3 ve 7'nci maddeleri gereğince atanmıştır.

6. Karar Sayısı: 2026/368

Devlet Malzeme Ofisi Genel Müdürlüğü Genel Müdür Yardımcısı Abdulkerim TAŞAR, 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2'nci maddesi gereğince görevden alınmıştır.

7. Karar Sayısı: 2026/369

Millî Eğitim Bakanlığında açık bulunan;

• Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Genel Müdür Yardımcılığına Zeynep ÖÇGÜDER,

• Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdür Yardımcılığına Cihan KIVANÇ,

3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2'nci maddesi gereğince atanmıştır.

8. Karar Sayısı: 2026/370

3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2'nci maddesi gereğince, Millî Savunma Bakanlığı Lojistik Genel Müdür Yardımcısı Muhammed Mahmud ÖTEGEN görevden alınmış ve bu suretle boşalan Lojistik Genel Müdür Yardımcılığına Mahmut Güneş ÖZTÜRK atanmıştır.

9. Karar Sayısı: 2026/371

Doğa Koruma ve Millî Parklar Genel Müdürlüğünde açık bulunan;

• Genel Müdür Yardımcılıklarına Ergül TERZİOĞLU, Paşa Enver BAYSA ve Ahmet USTA,

• I. Hukuk Müşavirliğine Alperen KORKMAZ,

• 3. Bölge Müdürlüğüne Mustafa GÖZEL,

• 7. Bölge Müdürlüğüne Abdullah ALİOĞLU,

• 15. Bölge Müdürlüğüne Selçuk ÖCAL,

3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2'nci maddesi gereğince atanmıştır.

31 Ekim 2026

Recep Tayyip ERDOĞAN
CUMHURBAŞKANI

Siber Güvenlik Başkanlığına şirketlere ortak olma ve kurulmuş şirketleri devralma yetkisi verildi. Başkanlık bünyesinde İletişim Sistemleri Genel Müdürlüğü kuruldu ve 13 yeni kadro ihdas edildi.

30 Ekim 2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 203 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Siber Güvenlik Başkanlığı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinde değişiklik yapıldı.

Düzenlemeyle Siber Güvenlik Başkanlığının şirket kurma yetkisi genişletilerek kurulmuş şirketlere ortak olabilmesi veya bunları devralabilmesi mümkün hale getirildi. Ayrıca Başkanlığın hizmet birimleri arasına İletişim Sistemleri Genel Müdürlüğü eklendi.

Siber Güvenlik Başkanlığına şirketlere ortak olma ve devralma yetkisi verildi

177 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 5'inci maddesinin dördüncü fıkrasında yapılan değişiklikle, Başkanlığın şirket kurma yetkisine ilave olarak kurulmuş şirketlere ortak olabilmesi veya bunları devralabilmesi hükme bağlandı.

İletişim Sistemleri Genel Müdürlüğü kuruldu

Kararnameyle Siber Güvenlik Başkanlığının hizmet birimleri arasına İletişim Sistemleri Genel Müdürlüğü eklendi.

Personel atamalarında otomatik kadro ihdası düzenlemesi

177 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 11'inci maddesine eklenen hükümle, 7545 sayılı Siber Güvenlik Kanununun geçici 2'nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında Başkanlığa atanması uygun görülen personelden durumlarına uygun boş kadro bulunmayanlar için uygun kadroların, atama işlemiyle birlikte başka bir işleme gerek kalmaksızın ihdas edilmiş ve 2 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin eki (I) sayılı Cetvelin Siber Güvenlik Başkanlığı bölümüne eklenmiş sayılması öngörüldü.

Siber Güvenlik Başkanlığına 13 yeni kadro ihdas edildi

Kararname ekinde yer alan listeyle Siber Güvenlik Başkanlığının merkez teşkilatında kullanılmak üzere aşağıdaki kadrolar ihdas edildi:

203 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi, 30 Ekim 2026 tarihinde yürürlüğe girdi.

203 SAYILI CUMHURBAŞKANLIĞI KARARNAMESİNİN TAM METNİ

CUMHURBAŞKANLIĞI KARARNAMESİ

SİBER GÜVENLİK BAŞKANLIĞI HAKKINDA CUMHURBAŞKANLIĞI KARARNAMESİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR CUMHURBAŞKANLIĞI KARARNAMESİ

Kararname Numarası: 203

MADDE 1- 177 sayılı Siber Güvenlik Başkanlığı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 5 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan “kurabilir” ibaresinden sonra gelmek üzere “ya da kurulmuş şirketlere ortak olabilir veya bunları devralabilir” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 2- 177 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki bent eklenmiş ve sonraki bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.

“e) İletişim Sistemleri Genel Müdürlüğü.”

MADDE 3- 177 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 11 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(2) 12/3/2025 tarihli ve 7545 sayılı Siber Güvenlik Kanununun geçici 2 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında Başkanlığa atanması uygun görülen personelden durumlarına uygun boş kadro bulunmayanlar için uygun kadrolar atama işlemiyle birlikte başkaca bir işleme gerek kalmaksızın ihdas edilmiş ve 2 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin eki (I) sayılı Cetvelin Siber Güvenlik Başkanlığı bölümüne eklenmiş sayılır.”

MADDE 4- Ekli listede yer alan kadrolar ihdas edilerek 2 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin eki (I) sayılı Cetvelin Siber Güvenlik Başkanlığı bölümüne eklenmiştir.

MADDE 5- Bu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 6- Bu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.

30 Ekim 2026

Recep Tayyip ERDOĞAN

CUMHURBAŞKANI

EKLİ LİSTE

KURUMU: SİBER GÜVENLİK BAŞKANLIĞI

TEŞKİLATI: MERKEZ

30 Ekim 2026 tarihli ve 201 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile kamu idarelerinin teşkilat yapısında önemli değişiklikler yapıldı. İçişleri Bakanlığı bünyesinde 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü kuruldu. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile Sanayi ve Teknoloji Bakanlığında Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlükleri oluşturuldu. Düzenlemeyle 112 Acil Çağrı Merkezlerinin görev ve koordinasyon yapısı yeniden şekillendirilirken yeni kadrolar ihdas edildi ve bazı mevcut kadrolar kaldırıldı.

İçişleri Bakanlığı bünyesinde 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü kuruldu

30 Ekim 2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 201 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nde değişikliğe gidildi.

Kararnamenin en önemli düzenlemelerinden biri, İçişleri Bakanlığı bünyesinde 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğünün kurulması oldu.

Yeni Genel Müdürlüğe; ülke genelinde kamu düzeni ve güvenliği, kişi ve toplum sağlığı, afet ve olağanüstü hâller, doğaya yönelik ani tehditler ve mala yönelik zararları içeren durumlara ilişkin acil çağrıların alınması, değerlendirilmesi ve acil yardım hizmeti veren kamu kurum ve kuruluşlarının sahaya yönlendirilmesi görevleri verildi.

Böylece 112 hizmetlerinde yalnızca çağrıların karşılanması ve ilgili kurumlara aktarılması değil, acil yardım hizmetlerinin kurumlar arasında koordineli, kesintisiz ve hızlı biçimde yürütülmesi de merkezî bir genel müdürlüğün görev alanına alınmış oldu.

İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürlükleri kuruluyor

Kararnameyle mevcut İl 112 Acil Çağrı Merkezi Müdürlüklerinin unvanları İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürlükleri olarak değiştirildi.

İçişleri Bakanlığı taşra teşkilatında 112 Acil Çağrı Merkezi Müdürü kadrolarında bulunan personelin, başka bir işleme gerek kalmaksızın kadro dereceleri ve durumlarına uygun İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürü kadrolarına atanmış sayılması hükme bağlandı.

Acil yardım müdahale hizmetiyle görevli kamu kurum ve kuruluşları tarafından acil çağrı ve koordinasyon hizmetini yürütmekle görevli personelin de ilgili mevzuat uyarınca il müdürlüklerinde görevlendirilmesi öngörüldü.

Yeni düzenlemeye göre ilgili kamu kurum ve kuruluşları, acil çağrı ve koordinasyon hizmetlerine ilişkin olarak Genel Müdürlük tarafından belirlenen standart, usul ve esaslara uymak, bilgi akışını sağlamak ve izleme-değerlendirme faaliyetlerine destek vermekle yükümlü olacak.

112 hizmetlerinde yapay zekâ ve büyük veri kullanılacak

Yeni Genel Müdürlüğün görevleri arasında teknolojik altyapının geliştirilmesine yönelik önemli hükümler de bulunuyor.

Bu kapsamda ulusal operasyon merkezleri, santral ve iletişim sistemleri, yapay zekâ destekli karar sistemleri, büyük veri analizi altyapıları, siber güvenlik ve iş sürekliliği veya felaket kurtarma merkezlerinin kurulması ve sistemlerin eşgüdüm içerisinde çalıştırılması öngörüldü.

Genel Müdürlük ayrıca acil çağrı hizmetlerine ilişkin istatistikleri toplayacak, analiz edecek, değerlendirecek ve görev alanına giren konularda raporlar hazırlayacak.

İki Bakanlıkta Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlüğü kuruldu

Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının merkez teşkilatında da önemli değişiklikler yapıldı.

Her iki Bakanlıkta bulunan Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı kadroları kaldırılırken bunların yerine Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlükleri oluşturuldu.

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlüğüne bilişim altyapısının kurulması, bakımı, geliştirilmesi ve güncellenmesi, bilgi güvenliğinin sağlanması, siber güvenlik, elektronik imza ve elektronik belge uygulamalarına ilişkin teknik çalışmaların yürütülmesi görevleri verildi.

Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlüğünün görevleri arasında ise bunlara ilave olarak bilişim hizmetlerinde kullanılan yazılım ve donanımlarda dışa bağımlılığın azaltılması, yerlilik ve millîlik oranlarının artırılması, Ar-Ge çalışmaları yürütülmesi ve yenilikçi projeler geliştirilmesi de yer aldı.

Her iki genel müdürlüğün görev alanında yapay zekâ, büyük veri, veri tabanları ve kurumsal bilişim yönetimi de bulunuyor.

YİKOB'ların taşınır ve taşınmazları devredilmiş sayılacak

Kararnamenin geçici maddeleriyle yeni 112 teşkilatının oluşturulması için taşınır ve taşınmazların devrine ilişkin hükümler de düzenlendi.

Buna göre, 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğünün görev alanına giren konularla ilgili olarak İçişleri Bakanlığına tahsis edilmiş veya fiilen kullanımında bulunan Hazine taşınmazları ile Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlıklarının mülkiyetinde bulunan veya tahsis edilen taşınmazlardan belirtilen amaçlarla kullanılanlar, başka bir işleme gerek kalmaksızın yeni Genel Müdürlüğe tahsis edilmiş sayılacak.

Ayrıca İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürlüklerinin görev alanına ilişkin olarak YİKOB'ların kullanımında bulunan taşınır, araç, gereç, kayıt ve dokümanlar, hizmet sunucuları ve bilgi sistemleri de başka bir işleme gerek kalmaksızın ilgili il müdürlüklerine devredilmiş sayılacak.

Yeni kadrolar ihdas edildi

201 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ekindeki kadro cetvellerinde de değişiklik yapıldı.

İçişleri Bakanlığının merkez teşkilatına 1 adet 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürü, 2 adet MİAH sınıfında daire başkanı, 2 adet GİH sınıfında daire başkanı ve 12 adet şube müdürü kadrosu ihdas edildi.

Taşra teşkilatında ise toplam 81 şube müdürü kadrosu oluşturuldu.

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına 1 Bilgi Teknolojileri Genel Müdürü ve 3 daire başkanı; Sanayi ve Teknoloji Bakanlığına ise 1 Bilgi Teknolojileri Genel Müdürü ve 2 daire başkanı kadrosu verildi.

Buna karşılık her iki Bakanlığın merkez teşkilatında bulunan birer Bilgi İşlem Dairesi Başkanı kadrosu iptal edildi.

6384 sayılı Kanun kapsamındaki tazminatların ödenmesi görevi düzenlendi

Kararnamenin birinci maddesiyle 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 48'inci maddesine yeni bir görev eklendi.

Buna göre, 6384 sayılı Tazminat Komisyonunun Görevleri ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Kanun uyarınca kurulan Komisyon tarafından karara bağlanan tazminatların ödenmesine ilişkin iş ve işlemlerin yürütülmesi de ilgili birimin görevleri arasına alındı.

Kararnameyle ayrıca 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin bazı hükümleri yürürlükten kaldırıldı ve teşkilat yapısına ilişkin diğer değişiklikler gerçekleştirildi.

Kararname yayımlandığı tarihte yürürlüğe girdi

30 Ekim 2026 tarihli ve 201 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi, yayımlandığı tarihte yürürlüğe girdi. Kararname hükümlerinin yürütülmesi Cumhurbaşkanına verildi.

201 SAYILI CUMHURBAŞKANLIĞI KARARNAMESİNİN TAM METNİ

CUMHURBAŞKANLIĞI KARARNAMESİ

CUMHURBAŞKANLIĞI TEŞKİLATI HAKKINDA CUMHURBAŞKANLIĞI KARARNAMESİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR CUMHURBAŞKANLIĞI KARARNAMESİ

Kararname Numarası: 201

MADDE 1- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 48 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki bent eklenmiş ve sonraki bent buna göre teselsül ettirilmiştir.

“b) 9/1/2013 tarihli ve 6384 sayılı Tazminat Komisyonunun Görevleri ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Kanun uyarınca kurulan Komisyon tarafından karar verilen tazminatların ödemesine ilişkin iş ve işlemleri yürütmek,”

MADDE 2- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 49 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 3- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 168 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi yürürlükten kaldırılmış, (d) bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki bent eklenmiş ve sonraki bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.

“e) Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlüğü,”

MADDE 4- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 171/B maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki madde eklenmiştir.

“Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlüğü

MADDE 171/C- (1) Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri şunlardır:

a) Bakanlığın hedef ve politikaları ile iş modelleri ve yürütülen iş süreçlerine uygun olarak bilişim hedeflerini belirlemek, bu hedefler doğrultusunda iş planlarını, mali planları ve kaynak planlarını hazırlamak, bu hususlarda gerekli bilişim standartlarını tespit etmek, Genel Müdürlüğün iş süreçlerini tasarlamak ve yayınlamak,

b) Bakanlık teşkilatı ile bağlı, ilgili ve ilişkili kuruluşların mevcut bilişim altyapısının kurulumu, bakımı, ikmali, geliştirilmesi ve güncellenmesi ile ilgili işleri yürütmek; kritik enerji altyapılarının bütünleşik haberleşme ve siber güvenliğini sağlamak ve bu konularda görev üstlenen personelin bilgi teknolojilerindeki gelişmelere uygun olarak hizmet içi eğitim almalarını sağlamak,

c) Bilişim güvenliği politikaları geliştirmek ve ilkelerini belirlemek, güvenlik katmanları oluşturmak, bilgi güvenliğini sağlamak ve gereken önlemleri almak,

ç) Genel Müdürlüğün görev alanına giren konularda ulusal ve uluslararası kapsamda teknolojik gelişmeleri takip etmek, gerekli işbirliklerini yapmak ve koordinasyonu sağlamak,

d) Bakanlık projelerinin Bakanlık bilişim altyapısına uygun olarak tasarlanmasını ve uygulanmasını sağlamak, kamu bilişim standartlarına uygun çözümler üretmek,

e) Bilişim çözümlerinin sürdürülebilirliğinin sağlanması için ilgili birimlerle koordinasyon ve işbirliği içinde çalışmaları yürütmek ve geliştirilecek iş modelleri ve iş süreçlerine ilişkin mevzuat hazırlama çalışmalarına katılmak,

f) Bakanlığın bilgi işlem, ağ, veri merkezi, son kullanıcı, iş sürekliliği, felaket kurtarma ve bulut bilişim hizmetlerini yürütmek,

g) Bakanlığın internet sayfaları, elektronik imza ve elektronik belge uygulamaları ile ilgili teknik çalışmaları yapmak,

ğ) Bakanlıkça belirlenen eylem planlarında yer alan kurumsal bilgi teknolojileri yönetimine ilişkin eylemlerin Bakanlık teşkilatı ile bağlı, ilgili ve ilişkili kuruluşlar nezdinde koordine edilerek uygulanmasını sağlamak,

h) Bakanlığın faaliyetlerine yönelik bilgi sistemleri ve teknolojileri, yapay zekâ ve büyük veri alanlarında uluslararası gelişmeleri izlemek, gerektiğinde uluslararası kuruluşlarla işbirliği yapmak,

ı) Bakanlık hizmetleriyle ilgili bilgileri toplamak ve ilgili birimlerle işbirliği içinde veri tabanları oluşturmak,

i) Bakan tarafından verilen diğer görevleri yapmak.”

MADDE 5- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 177 nci maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 6- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 256 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki bent eklenmiş ve sonraki bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.

“c) 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü,”

MADDE 7- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 258 inci maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki madde eklenmiştir.

“112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü

MADDE 258/A- (1) 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri şunlardır:

a) Ülke genelinde kamu düzeni ve güvenliği, kişi ve toplum sağlığı ve güvenliği, afet ve olağanüstü haller, doğaya yönelik ani tehditler ve mala yönelik zararları içeren durumlara ilişkin acil çağrıların alınması, değerlendirilmesi, acil yardım hizmeti veren kamu kurum ve kuruluşlarının sahaya yönlendirilmesi ve bu kapsamda kurumlar arası koordinasyonun etkin, kesintisiz ve hızlı şekilde yürütülmesini sağlamak,

b) Acil çağrı ve koordinasyon hizmetine ilişkin standart, usul ve esasları belirlemek, belirlenen usul ve esasların uygulanmasını takip etmek, ilgili kurumlarla bilgi alışverişinde bulunmak,

c) Ülke genelinde acil çağrı ve koordinasyon hizmetinin kalite standartlarını korumak için düzenli değerlendirmeler gerçekleştirmek, tespit edilen aksaklıklara ilişkin acil yardım hizmeti veren kamu kurum ve kuruluşlarını bilgilendirmek ve aksaklıkların giderilmesine yönelik işlemlerin takibini yapmak,

ç) 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğünde ve İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürlüklerinde görev yapan personele hazırlayıcı ve hizmet içi eğitim vermek,

d) Acil çağrı ve koordinasyon hizmetinin verilmesinde yaşanacak olası aksaklıkları gidermek veya en aza indirmek için gerekli önleyici tedbirleri almak, acil çağrı ve koordinasyon hizmetine yönelik tatbikat organizasyonlarını düzenlemek ve düzenletmek; ulusal ve uluslararası tatbikatlara katılmak,

e) Acil çağrı ve koordinasyon hizmetlerine ilişkin ulusal operasyon merkezlerini, santral ve iletişim sistemlerini, yapay zekâ destekli karar sistemlerini, büyük veri analizi altyapılarını, siber güvenlik ve iş sürekliliği veya felaket kurtarma merkezlerini kurmak ve tüm sistemlerin eşgüdüm halinde çalışmasını sağlamak,

f) Acil çağrı ve koordinasyon hizmetlerine yönelik ulusal ve uluslararası projeleri hazırlamak, bu projelere katılımı sağlamak ve süreçlerin koordinasyonuna ilişkin iş ve işlemleri yürütmek,

g) Acil çağrı ve koordinasyon hizmetlerine ilişkin istatistikleri toplamak, analiz etmek, değerlendirmek ve görev alanına giren konularda raporlar hazırlamak ve yayımlamak,

ğ) Bakan tarafından verilen diğer görevleri yapmak.

(2) İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürlükleri ile acil yardım hizmeti sunan ilgili kamu kurum ve kuruluşları, koordinasyon gerektiren faaliyetlerini 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü ile eşgüdüm ve işbirliği içerisinde yürütür. İlgili kamu kurum ve kuruluşları; acil çağrı ve koordinasyon hizmetlerinin etkin, kesintisiz ve hızlı bir şekilde yürütülmesini sağlamak amacıyla 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü tarafından acil çağrı ve koordinasyon hizmetleri için belirlenen standart, usul ve esaslara uyar, bilgi akışını ve 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğünün izleme ve değerlendirme faaliyetlerine gerekli her türlü desteği sağlar. Bu kurum ve kuruluşların 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü ve İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürlükleriyle yürüteceği ortak süreçlere, çalışma esaslarına ve işbirliği usullerine ilişkin hususlar Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikle düzenlenir.”

MADDE 8- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 271 inci maddesinin altıncı fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve yedinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

“(6) Tüm acil çağrıların karşılanmasını, ilgili acil müdahale kurumlarının sahaya yönlendirilmesini ve bu kapsamda kurumlar arası koordinasyonun etkin, kesintisiz ve hızlı şekilde yürütülmesini sağlamak üzere illerde İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürlükleri kurulur. Acil yardım müdahale hizmetiyle görevli kamu kurum ve kuruluşları tarafından acil çağrı ve koordinasyon hizmetini yürütmekle görevli personel, ilgili mevzuatı uyarınca İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürlüklerinde görevlendirilir.”

MADDE 9- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 273 üncü maddesinin birinci ve sekizinci fıkralarının birinci cümlelerinde yer alan “acil çağrı,” ibareleri yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 10- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin Altıncı Kısmının Dokuzuncu Bölümüne aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 4- (1) 2 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin eki (I) sayılı Cetvelin İçişleri Bakanlığı bölümünde yer alan 112 Acil Çağrı Merkezi Müdürü unvanlı kadrolar İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürü şeklinde değiştirilmiştir.

(2) İçişleri Bakanlığı taşra teşkilatında 112 Acil Çağrı Merkezi Müdürü kadrolarında bulunanlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte kadro dereceleriyle durumlarına uygun İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürü kadrolarına başkaca bir işleme gerek kalmaksızın atanmış sayılır.

GEÇİCİ MADDE 5- (1) Hazine'nin özel mülkiyetindeki taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğünün görev alanına giren konulara ilişkin olarak İçişleri Bakanlığına tahsis edilmiş olan veya fiilen kullanımda bulunanlar ile Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlıklarının mülkiyetinde bulunan veya tahsis edilen taşınmazlardan belirtilen amaçlarda kullanılanlar başkaca bir işleme gerek kalmaksızın tahsis amacına uygun olarak kullanılmak üzere 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Genel Müdürlüğüne tahsis edilmiş sayılır.

(2) İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürlüklerinin görev alanına ilişkin olarak Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlıklarının kullanımında bulunan her türlü taşınır, araç, gereç, kayıt ve dokümanlar, hizmet sunucuları, bilgi sistemleri başkaca bir işleme gerek kalmaksızın İl 112 Acil Çağrı ve Koordinasyon Müdürlüklerine devredilmiş sayılır.

(3) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye Bakan yetkilidir.”

MADDE 11- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 387 nci maddesinin birinci fıkrasının (k) bendi yürürlükten kaldırılmış, (ı) bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki bent eklenmiş ve sonraki bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.

“i) Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlüğü,”

MADDE 12- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 395/B maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki madde eklenmiştir.

“Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlüğü

MADDE 395/C- (1) Bilgi Teknolojileri Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri şunlardır:

a) Bakanlığın hedef ve politikaları ile iş modelleri ve yürütülen iş süreçlerine uygun olarak bilişim hedeflerini belirlemek, bu hedefler doğrultusunda iş planlarını, mali planları ve kaynak planlarını hazırlamak, bu hususlarda gerekli bilişim standartlarını tespit etmek, Genel Müdürlüğün iş süreçlerini tasarlamak ve yayınlamak,

b) Bakanlığın mevcut bilişim altyapısının kurulumu, bakımı, ikmali, geliştirilmesi ve güncellenmesi ile ilgili işleri yürütmek, haberleşme ve siber güvenliğini sağlamak ve bu konularda görev üstlenen personelin bilgi teknolojilerindeki gelişmelere uygun olarak hizmet içi eğitim almalarını sağlamak,

c) Bilişim güvenliği politikaları geliştirmek ve ilkelerini belirlemek, güvenlik katmanları oluşturmak, bilgi güvenliğini sağlamak ve gereken önlemleri almak,

ç) Genel Müdürlüğün görev alanına giren konularda ulusal ve uluslararası kapsamda teknolojik gelişmeleri takip etmek, gerekli işbirliklerini yapmak ve koordinasyonu sağlamak,

d) Bakanlık projelerinin Bakanlık bilişim altyapısına uygun olarak tasarlanmasını ve uygulanmasını sağlamak, kamu bilişim standartlarına uygun çözümler üretmek,

e) Bilişim çözümlerinin sürdürülebilirliğinin sağlanması için ilgili birimlerle koordinasyon ve işbirliği içinde çalışmaları yürütmek ve geliştirilecek iş modelleri ve iş süreçlerine ilişkin mevzuat hazırlama çalışmalarına katılmak,

f) Bakanlığın bilgi işlem, ağ, veri merkezi, son kullanıcı, iş sürekliliği, felaket kurtarma ve bulut bilişim hizmetlerini yürütmek,

g) Bakanlığın internet sayfaları, elektronik imza ve elektronik belge uygulamaları ile ilgili teknik çalışmaları yapmak,

ğ) Bakanlıkça belirlenen eylem planlarında yer alan kurumsal bilgi teknolojileri yönetimine ilişkin eylemlerin Bakanlık teşkilatı ile bağlı, ilgili ve ilişkili kuruluşlar nezdinde koordine edilerek uygulanmasını sağlamak,

h) Bakanlık bilişim hizmetlerinde kullanılan yazılım ve donanımların dışa bağımlılığını azaltmak üzere yerlilik ve millîlik oranlarını artırmak için çalışmalar yürütmek, yenilikçi ve dönüştürücü proje üretmek, bu amaçla Ar-Ge çalışmalarını yapmak ve yaptırmak,

ı) Bakanlık hizmetleri ve kurumsal uygulamalara ait bilgi sistemleri ve teknolojileri, yapay zekâ ve büyük veri alanlarında uluslararası gelişmeleri izlemek, gerektiğinde uluslararası kuruluşlarla işbirliği yapmak,

i) Bakanlık hizmetleri kapsamında ilgili birimlerle işbirliği içinde veri tabanları oluşturmak, analitik, raporlama ve karar destek sistemi altyapılarını kurmak ve işletmek,

j) Bakan tarafından verilen diğer görevleri yapmak.”

MADDE 13- 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 400 üncü maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 14- Ekli (1) sayılı listede yer alan kadrolar iptal edilerek 2 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin eki (I) sayılı Cetvelin ilgili bölümlerinden çıkarılmış ve ekli (2) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek 2 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin eki (I) sayılı Cetvelin ilgili bölümlerine eklenmiştir.

MADDE 15- Bu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 16- Bu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.

30 Ekim 2026

Recep Tayyip ERDOĞAN
CUMHURBAŞKANI

(1) SAYILI LİSTE

KURUMU: ENERJİ VE TABİÎ KAYNAKLAR BAKANLIĞI
TEŞKİLATI: MERKEZ

KURUMU: SANAYİ VE TEKNOLOJİ BAKANLIĞI
TEŞKİLATI: MERKEZ

(2) SAYILI LİSTE

KURUMU: ENERJİ VE TABİÎ KAYNAKLAR BAKANLIĞI
TEŞKİLATI: MERKEZ

KURUMU: İÇİŞLERİ BAKANLIĞI
TEŞKİLATI: MERKEZ

KURUMU: İÇİŞLERİ BAKANLIĞI
TEŞKİLATI: TAŞRA

KURUMU: SANAYİ VE TEKNOLOJİ BAKANLIĞI
TEŞKİLATI: MERKEZ

30 Ekim 2026 tarihli ve 11947 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelikte değişikliğe gidildi. Yapılan düzenlemeyle, daha önce görevde yükselme sınavına tabi olmayan müdür ve müdür yardımcısı kadrolarında veya bunlara denk ya da daha üst yönetici kadrolarında görev yapanların, yeniden müdür ve müdür yardımcısı kadrolarına sınavsız atanabilmeleri için en az üç yıl kesintisiz asaleten ve fiilen görev yapmış olmaları şartı getirildi.

Sınavsız atamada üç yıl kesintisiz görev şartı

30 Ekim 2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik değişikliğiyle, kamu kurum ve kuruluşlarında müdür ve müdür yardımcısı kadrolarına görevde yükselme sınavına tabi tutulmaksızın yapılabilecek atamalara ilişkin yeni bir koşul düzenlendi.

Düzenleme kapsamında, görevde yükselme sınavına tabi olmayan müdür ve müdür yardımcısı unvanlı kadro ve pozisyonlarda, bunlara denk kadro veya pozisyonlarda ya da daha üst yönetici kadro veya pozisyonlarında bulunmuş olanların, Yönetmelik kapsamında yer alan müdür ve müdür yardımcısı kadrolarına sınavsız atanabilmeleri için ilgili atanma şartlarını taşımalarının yanında söz konusu görevlerde kesintisiz en az üç yıl asaleten ve fiilen çalışmış olmaları gerekecek.

Böylece, daha önce yönetici kadrolarında görev yapmış olma gerekçesiyle sınavsız atanma imkânından yararlanılabilmesi bakımından görev süresine ilişkin açık bir ölçüt getirilmiş oldu.

Vekâleten görev yapılan süreler yeterli olmayacak

Yönetmelik değişikliğinin dikkat çeken yönlerinden biri, üç yıllık sürenin hesabında görevin yalnızca fiilen değil, aynı zamanda asaleten yürütülmesinin aranmasıdır.

Bu çerçevede, ilgili yönetici kadrosunda vekâleten veya geçici görevlendirme yoluyla geçirilen süreler, düzenlemede aranan asaleten görev yapma koşulunu karşılamayacaktır.

Ayrıca düzenlemede, alt görevlerde geçirilen sürelerin üç yıllık hesaplamaya dahil edilmeyeceği açıkça hükme bağlanmıştır. Dolayısıyla sınavsız atanma imkânından yararlanmak isteyenlerin, belirtilen yönetici kadro veya pozisyonlarında kesintisiz en az üç yıl asaleten ve fiilen görev yapmış olmaları gerekecektir.

Her üç yıl yöneticilik yapan sınavsız atanamayacak

Düzenlemenin kapsamı bakımından önemli bir ayrıntı da bulunmaktadır. Üç yıl süreyle herhangi bir yöneticilik görevinde bulunmuş olmak, tek başına sınavsız atanma hakkı sağlamamaktadır.

Sınavsız atama imkânı, Yönetmelikte belirtilen görevde yükselme sınavına tabi olmayan müdür ve müdür yardımcısı kadro ve pozisyonları ile bunlara denk veya daha üst yönetici kadro ve pozisyonlarında görev yapmış olanlarla sınırlıdır.

Bunun yanında, ilgili kadro için aranan diğer şartların da taşınması gerekmektedir. Dolayısıyla getirilen üç yıllık koşul, diğer atanma şartlarının yerine geçen değil, sınavsız atama imkânından yararlanılabilmesi için aranan ilave bir koşuldur.

Düzenleme yayımı tarihinde yürürlüğe girdi

11947 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yürürlüğe konulan Yönetmelik değişikliği, 30 Ekim 2026 tarihinde yayımlandığı gün yürürlüğe girdi. Yönetmelik hükümlerinin yürütülmesi Cumhurbaşkanına verildi.

Yapılan değişiklikle, yönetici kadrolarında daha önce görev yapmış olmayı esas alan sınavsız atama imkânına süre ve görev niteliği bakımından bir sınır getirilmiştir.

Özellikle asaleten ve fiilen görev yapma şartının birlikte aranması, vekâleten yürütülen yöneticilik görevlerinin bu kapsamda değerlendirilmesini engellemektedir. Kesintisiz üç yıllık süre şartı ise sınavsız atama imkânının belirli bir yöneticilik tecrübesine dayandırılmasını amaçlamaktadır.

Bu yönüyle düzenleme, kamu kurumlarında yönetici kadrolarına sınavsız atanabilmenin kapsamını belirginleştiren ve uygulamada ortaya çıkabilecek farklı değerlendirmelerin önüne geçmeye yönelik bir değişiklik niteliğindedir.

YÖNETMELİK DEĞİŞİKLİĞİNİN TAM METNİ

Karar Sayısı: 11947

Ekli “Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına İlişkin Yönetmelik”in yürürlüğe konulmasına, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümleri gereğince karar verilmiştir.

30 Ekim 2026

Recep Tayyip ERDOĞAN
CUMHURBAŞKANI

KAMU KURUM VE KURULUŞLARINDA GÖREVDE YÜKSELME VE UNVAN DEĞİŞİKLİĞİ ESASLARINA DAİR GENEL YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN YÖNETMELİK

MADDE 1- 15/3/1999 tarihli ve 99/12647 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmeliğe ek 4 üncü maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“EK MADDE 5- Görevde yükselme sınavına tabi olmayan müdür ve müdür yardımcısı unvanlı kadro ve pozisyonlar ile bunlara denk kadro veya pozisyonlarda ya da daha üst yönetici kadro veya pozisyonlarında bulunmuş olanların, bu Yönetmelik kapsamında yer alan müdür ve müdür yardımcısı kadro ve pozisyonlarına görevde yükselme sınavına tabi tutulmaksızın genel hükümlere göre atanabilmeleri için alt görevlerdeki çalışma süreleri hariç olmak üzere ilgili şartların taşınması ve söz konusu görevlerde kesintisiz en az üç yıl asaleten ve fiilen görev yapılmış olması koşulu aranır.”

MADDE 2- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3- Bu Yönetmelik hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.

2027 Yılı Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programı'nda, iç kontrol sistemleri ve iç denetim uygulamalarının etkinliğini artırmak amacıyla eğitim ve rehberlik faaliyetleri öngörüldü. Ancak ilgili tedbirin amacı iç kontrol ve iç denetim uygulamalarını kapsarken, faaliyet satırında mali hizmetler birimlerinin etkinliğinin artırılması hedeflendi. Programda bu tercihin gerekçesine ilişkin ayrıca bir açıklama yapılmadı.

27 Ekim 2026 tarihli ve 33413 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 11934 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile onaylanan 2027 Yılı Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programında, kamu idarelerinde iç kontrol sistemleri ve iç denetim uygulamalarının etkinliğinin güçlendirilmesine yönelik tedbirlere yer verildi.

Programın “Kamuda Stratejik Yönetim” başlıklı bölümünde, Kalkınma Planı'nın 943 numaralı politika hedefi kapsamında iç kontrol sistemlerinin ve iç denetim uygulamalarının etkinliğinin artırılması ele alındı. Bu kapsamda eğitim ve rehberlik faaliyetleri, iç kontrol sistemlerinin izlenmesi ve değerlendirilmesi ile kamu idarelerinde iç denetçi istihdam kapasitesinin geliştirilmesine yönelik tedbirler sıralandı.

Mevcut Durum bölümünde eğitimlerin amacı nasıl ifade edildi?

Programın “Mevcut Durum” bölümünde, kamu idarelerinin Kamu İç Kontrol Standartlarına uyum eylem planlarının incelendiği ve raporlandığı belirtildi. Aynı paragrafta, mali hizmetler personeline yönelik eğitim ve rehberlik faaliyetlerinin iç kontrol sistemleri ile iç denetim uygulamalarının etkinliğini artırmak amacıyla yürütüldüğü ifade edildi.

İlgili bölümde şu ifadeye yer verildi:

“Kamu idarelerinde iç kontrol sistemlerinin ve iç denetim uygulamalarının etkinliğini artırmak amacıyla mali hizmetler personeline yönelik eğitim ve rehberlik faaliyetleri yürütülmüştür.”

Buna göre mevcut durum açıklamasında, eğitimlerin amacı iç kontrol sistemleri ve iç denetim uygulamalarının etkinliğinin artırılması olarak belirtilirken, eğitimlerin muhatabı mali hizmetler personeli olarak tanımlandı.

Tedbirin amacı ile faaliyet satırı

Programda, “Kamu idarelerinde iç kontrol sistemleri ve iç denetim uygulamalarının etkinliği güçlendirilecektir” politikası, Kalkınma Planı'nın 943 numaralı hedefi kapsamında düzenlendi. Bu politika altında üç ayrı tedbir yer aldı.

Tedbir 943.1, kamu idarelerinde iç kontrol sistemleri ve iç denetim uygulamalarının etkinliğini artırmaya yönelik eğitim ve rehberlik faaliyetleri yoluyla kurumsal kapasitenin geliştirilmesini öngörüyor.

Ancak bu tedbirin altında yer alan somut faaliyet, “Kamu idarelerinin mali hizmetler birimlerinin etkinliğini artırmaya yönelik eğitim ve rehberlik faaliyetleri düzenlenecektir” şeklinde ifade ediliyor.

Böylece tedbirin genel amacı iç kontrol sistemleri ve iç denetim uygulamalarının etkinliğini artırmak olarak belirlenirken, yürütülecek faaliyet mali hizmetler birimlerinin etkinliğini artırmaya yönelik eğitim ve rehberlik çalışmaları üzerinden tanımlanıyor.

Tedbirler ve öngörülen faaliyetler

Üç tedbir kapsamında sorumlu kuruluşlar arasında Hazine ve Maliye Bakanlığı, Sayıştay ve ilgili kamu kurum ve kuruluşları sıralandı. Hazine ve Maliye Bakanlığı, tabloda sorumlu kuruluş olarak “S” işaretiyle gösterildi.

İç denetçilere yönelik hangi tedbir öngörüldü?

Programda iç denetçilerle doğrudan ilgili olarak düzenlenen 943.3 numaralı tedbir, kamu idarelerindeki iç denetçi sayısının artırılmasını hedefliyor. Bu tedbir kapsamında iç denetçi istihdam kapasitesinin geliştirilmesine yönelik çalışmalar yapılması öngörülüyor.

Buna karşılık, 943.1 numaralı tedbirin faaliyet satırında iç denetçilerin mesleki gelişimine yönelik ayrı bir eğitim veya rehberlik faaliyeti belirtilmiyor. İlgili faaliyet, mali hizmetler birimlerinin etkinliğini artırmaya yönelik çalışmalarla sınırlandırılmış durumda.

Eğitimlerin neden mali hizmetler birimlerine yöneltildiği açıklanmadı

2027 Yılı Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programı'nda, eğitim ve rehberlik faaliyetlerinin neden mali hizmetler birimlerinin etkinliğini artırmaya yönelik olarak düzenlendiğine ilişkin ayrıca bir gerekçe yer almıyor.

Programın mevcut durum açıklamasında eğitimlerin amacı iç kontrol sistemleri ve iç denetim uygulamalarının etkinliğini artırmak olarak ifade edilirken, Tedbir 943.1'in faaliyet satırında mali hizmetler birimlerinin etkinliği öne çıkarılıyor. Metinde, genel amaç ile somut faaliyet arasındaki bu ifade farklılığına ilişkin ayrıca bir açıklama yapılmıyor.

Haklısın, İDKK (İç Denetim Koordinasyon Kurulu) kısmı karşılaştırmada önemli bir fark. 2025 Yılı Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programı’nda, iç denetçi sayısının artırılması ve mali hizmetler birimlerine yönelik eğitim faaliyetlerinin yanında, iki ayrı tedbir daha bulunuyordu:

• Tedbir 943.4: Kamu idarelerinde yürütülen iç denetim faaliyetlerine yönelik İç Denetim Kalite Güvence ve Geliştirme Programı uygulamalarının yaygınlaştırılması; faaliyet olarak dış değerlendirme yapılması.
• Tedbir 943.5: İDKK ile kamu idarelerinin iç denetim birimlerinin idari kapasitelerinin güçlendirilmesi; faaliyet olarak bu konuda araştırma yürütülmesi. 2025-Yili-Cumhurbaskanligi-Yill…

Bu nedenle karşılaştırma yalnızca “eğitimlerin mali hizmetler birimlerine yöneltilmesi” üzerinden yapılmamalı. 2025 programında iç denetim kalite güvencesi ve İDKK’nın/idarelerin iç denetim birimlerinin idari kapasitesi ayrıca ele alınmıştı. 2027 programında bu tedbirlerin karşılığının bulunup bulunmadığını da açıkça belirtmek gerekir.

Önceki programdaki İDKK ve kalite güvencesi tedbirleri 2027 programında yer almıyor

2025 Yılı Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programı’nda iç kontrol ve iç denetim alanındaki tedbirler daha geniş bir çerçevede düzenlenmişti. Programın 943.4 numaralı tedbiriyle kamu idarelerinde yürütülen iç denetim faaliyetlerine yönelik İç Denetim Kalite Güvence ve Geliştirme Programı uygulamalarının yaygınlaştırılması, bu kapsamda da dış değerlendirme faaliyetlerinin gerçekleştirilmesi öngörülmüştü. Ayrıca 943.5 numaralı tedbirde, İç Denetim Koordinasyon Kurulu ile kamu idarelerinin iç denetim birimlerinin idari kapasitelerinin güçlendirilmesi hedeflenmiş ve bu konuda araştırma yapılması planlanmıştı. 2027 Yılı Programı’nın ilgili bölümünde ise iç kontrol sistemlerinin etkinliğinin artırılması, iç kontrol sistemlerinin izlenmesi ve değerlendirilmesi ile iç denetçi sayısının artırılması tedbirlerine yer veriliyor. 2025 programında ayrı tedbirler olarak düzenlenen dış değerlendirme, kalite güvence uygulamaları ve İDKK ile iç denetim birimlerinin idari kapasitesinin güçlendirilmesine ilişkin başlıkların 2027 programında aynı açıklıkta ayrı tedbirler olarak yer almaması, iki program arasındaki dikkat çekici farkı oluşturuyor. Bu durum, söz konusu faaliyetlerin başka mevzuat veya çalışma programları kapsamında yürütülmediği anlamına gelmemekle birlikte, yıllık programda önceki dönemdeki kadar açık ve ayrı bir tedbir çerçevesi sunulmadığını gösteriyor.

Bilgi kutusu