Kamu İhale Kurulu, Kocaeli Üniversitesi tarafından gerçekleştirilen "01/07/2025 – 30/06/2028 tarihleri arasında öğrenci ve personele malzeme dahil öğle ve akşam yemeği verilmesi işi" ihalesine ilişkin itirazen şikâyet başvurusu hakkında Danıştay 13. Dairesinin bozma kararı doğrultusunda yeniden karar verdi.

Uyuşmazlık, ekonomik açıdan en avantajlı teklif sahibi isteklinin teklif geçerlilik süresinin uzatılması kapsamında güncellenmiş geçici teminat mektubunu, idarenin belirlediği süreden bir iş günü sonra sunmasının teklifin değerlendirme dışı bırakılmasını gerektirip gerektirmediği noktasında toplandı.

Başvuru sahibi tarafından yapılan itirazen şikâyet başvurusu Kamu İhale Kurulunun 03.12.2025 tarihli ve 2025/UH.II-2576 sayılı kararıyla reddedilmiş, bu karar Ankara 10. İdare Mahkemesince iptal edilmesi üzerine Kurul, 12.03.2026 tarihli ve 2026/MK-85 sayılı kararıyla düzeltici işlem belirlemişti.

Ancak Danıştay 13. Dairesi, 28.04.2026 tarihli kararında; teklif geçerlilik süresinin uzatılmasına ilişkin mevzuatta, idarece isteklilere verilecek sürenin hak düşürücü olduğuna dair açık bir düzenleme bulunmadığını belirtti. Kararda ayrıca, eşit muamele ve rekabet ilkelerine aykırılık oluşturmamak kaydıyla idarelerin makul süre belirleyebileceği, teklif geçerlilik süresinin süresi içinde uzatılmasının kabul edilmesi halinde güncellenmiş geçici teminat mektubunun bir iş günü sonra sunulmasının tek başına kamu ihale mevzuatına aykırılık teşkil etmeyeceği ifade edildi.

Danıştay'ın bozma kararı üzerine Kamu İhale Kurulu, 22.07.2026 tarihli ve 2026/MK-251 sayılı kararıyla 12.03.2026 tarihli ve 2026/MK-85 sayılı kararını iptal etti. Kurul ayrıca, 03.12.2025 tarihli ve 2025/UH.II-2576 sayılı itirazen şikâyetin reddine ilişkin kararın geçerliliğini koruduğuna hükmetti.

Kurul kararında ayrıca, daha önce iade edilen 202.718,00 TL başvuru bedelinin, kararın bildirim tarihini izleyen günden itibaren on beş gün içinde başvuru sahibinden geri alınmasına karar verildi.

Söz konusu karar, teklif geçerlilik süresinin uzatılması işlemlerinde güncellenmiş geçici teminat mektubunun idarece belirlenen süreden kısa süre sonra sunulmasının, somut olayın özellikleri ve eşit muamele ilkesi çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koyması bakımından emsal nitelik taşıyor.

İdare, "Çekilmiş Sayılma" Süresini Bekletemez

Danıştay 12. Dairesi, memurun izinsiz ve kesintisiz devamsızlığı halinde uygulanacak müeyyide konusunda önemli bir karara imza attı. Karara göre, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 94. maddesi uyarınca, memurun izinsiz, mazeretsiz ve kesintisiz olarak göreve gelmediği tarihten itibaren onuncu günün sonunda görevinden çekilmiş sayılması gerekmektedir. İdarenin bu süreyi bekleyip daha sonra 20 günlük devamsızlık eşiğine dayanarak Kanun'un 125/E-d maddesi uyarınca "Devlet memurluğundan çıkarma" cezası uygulaması hukuka aykırı bulunmuştur.

Bir Milli Eğitim Müdürlüğünde hizmetli olarak görev yapan davacı, 2016 yılı içinde belirli tarihlerde izinsiz ve mazeretsiz olarak toplam 20 günden fazla göreve gelmediği gerekçesiyle Devlet memurluğundan çıkarma cezasıyla cezalandırılmıştır. Davacı bu işlemin iptali istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece ve Bölge İdare Mahkemesi Kararları

İdare Mahkemesi, davacının kesintisiz devamsızlığının başladığı tarihten itibaren 10. günün sonunda zaten görevinden çekilmiş sayılması gerektiğine, dolayısıyla idarenin daha uzun süre bekleyerek daha ağır sonuçlar doğuran disiplin cezası yoluna gitmesinin hukuka aykırı olduğuna hükmederek işlemi iptal etmiştir. Bölge İdare Mahkemesi de istinaf başvurusunu reddederek bu kararı onamıştır.

Danıştay'ın Değerlendirmesi

Davalı idarenin temyiz talebini inceleyen Danıştay 12. Dairesi, ilk derece ve istinaf kararlarını usul ve hukuka uygun bularak onama kararı vermiştir (E. 2020/244, K. 2023/5992, 23.11.2023, oybirliğiyle, kesin).

Kararın Önemi

Bu karar, disiplin hukukunda "çekilmiş sayılma" ile "disiplin cezası" müesseselerinin birbirinin yerine ikame edilemeyeceğini; idarenin, kanunda öngörülen 10 günlük sürenin dolmasıyla oluşan hukuki sonucu (çekilmiş sayılma) görmezden gelip, memur aleyhine daha ağır bir yaptırım (memuriyetten çıkarma) uygulamak amacıyla süreci uzatamayacağını ortaya koymaktadır. Kamu personeli açısından güvence niteliği taşıyan bu içtihat, benzer uyuşmazlıklarda emsal teşkil edecektir.

Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2020/244 E. , 2023/5992 K.
"İçtihat Metni"

T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/244
Karar No : 2023/5992

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: ... ili, ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde hizmetli olarak görev yapan davacının, hakkında başlatılan disiplin soruşturması neticesinde bir yıl içinde özürsüz olarak toplam 20 günden fazla göreve gelmediğinden bahisle 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (d) alt fıkrası uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... Eğitim Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun ... tarih ve E.... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının, 30/05/2016 - 22/06/2016 tarihleri arasında, 23 - 24 - 27 - 28 - 29 - 30 Haziran 2016, 01 - 11 - 12 -13 -14 -15 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 Temmuz 2016 ve 01 - 02 - 03 - 04 - 05 - 08 - 09 - 10 Ağustos 2016 tarihlerinde ve 26/08/2016 ile 10/10/2016 tarihleri arasında izinsiz ve mazeretsiz yirmi (20) günden fazla göreve gelmediğinden bahisle 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (d) alt fıkrası uyarınca Devlet Memurluğundan çıkarma cezasıyla cezalandırıldığı görülmekte ise de; Kanun'un 94. maddesi uyarınca, davacının, izinsiz, mazeretsiz ve kesintisiz olarak göreve gelmediği tarihin başlangıcı olan 30/05/2016 tarihinden itibaren hesaplanacak onuncu (10.) günün sonunda görevinden çekilmiş sayılması gerekirken, davalı idarece daha uzun bir süre beklenerek, sonuçları daha ağır olan 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (d) alt fıkrası uyarınca işlem tesis edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının, disiplin cezasına konu eyleminin sabit olduğu, eylemine uyan ceza ile cezalandırıldığı, dava konusu işlemin hukuka uygun şekilde tesis edildiği belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ...... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın.... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2023 tarihinde, kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olarak çalışan memurların ve bu kanuna göre ölüm yardımı alan kamu çalışanlarının alacağı ölüm yardımı tutarları belli oldu

Ölüm Yardımı Ödeneği: Eş veya çocuğun ölümü halinde 9500 x maaş katsayısı= 9500x1,575512 = 14.967,36 TL, memurun ölümü halinde ise, 9500 x 2 x maaş katsayısı = 9500x1,575512 x 2 = 29.934,72 TL’dir.

Milletvekilleri için ölüm yardımı ise 9500 x 1,575512 = 14.967,36 x 12 = 179.608,36 TL’dir. Sigortalılar için yapılacak cenaze ödeneği temmuz ayında da 6.398 TL olarak ödenecektir.

Danıştay Birinci Dairesi, 2 Ekim 2024 tarihli ve E.2024/1213, K.2024/1315 sayılı kararıyla, üniversite öğretim elemanları hakkında yürütülen ceza soruşturmalarına ilişkin önemli bir içtihada imza attı.

Kararda, daha önce aynı fiil nedeniyle soruşturma yapılarak lüzum-u muhakeme kararı verilen ve ceza yargılamasına konu edilen bir olay hakkında, suçun hukuki vasfının değiştiği gerekçesiyle yeniden 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 53'üncü maddesi uyarınca soruşturma yürütülmesinin hukuken mümkün olmadığı belirtildi.

Dosyaya göre, bir öğretim üyesi hakkında doçentlik başvurusunda sahte TOEFL belgesi kullandığı iddiasıyla ilk olarak "özel belgede sahtecilik" suçundan soruşturma yürütüldü. İlk soruşturmada verilen men-i muhakeme kararı Danıştay tarafından bozulmuş, bunun üzerine şüpheli hakkında lüzum-u muhakeme kararı verilerek ceza davası açılmıştı.

Yargılama sonunda Asliye Ceza Mahkemesi, yüklenen suç yönünden beraat kararı verirken, eylemin kamu kurumunun zararına dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği değerlendirmesiyle Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla üniversiteye suç duyurusunda bulundu.

Bu suç duyurusu üzerine üniversite tarafından aynı fiil nedeniyle ikinci kez soruşturma yürütülerek yeniden lüzum-u muhakeme kararı verildi.

Danıştay: Suçun Vasfının Değişmesi Yeni Soruşturma Sebebi Değildir

İtirazı inceleyen Danıştay Birinci Dairesi, aynı eylem nedeniyle daha önce soruşturma yapıldığını, soruşturmanın tamamlanarak lüzum-u muhakeme kararı verilmesi sonrasında ceza yargılamasının başladığını hatırlattı.

Kararda, ceza yargılaması sırasında suçun hukuki niteliğinin farklı değerlendirilebilmesinin yeni bir idari ceza soruşturmasını gerektirmeyeceği vurgulandı.

CMK'nın 225 ve 226'ncı Maddelerine Dikkat Çekildi

Danıştay, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225'inci maddesi uyarınca mahkemenin fiilin hukuki nitelendirilmesinde iddia makamının değerlendirmesiyle bağlı olmadığını, 226'ncı madde gereğince ise suç vasfının değişmesi halinde sanığa ek savunma hakkı verilmesinin yeterli olduğunu belirtti.

Bu nedenle, ceza mahkemesinin suçun farklı bir hukuki niteliğe sahip olabileceğini değerlendirmesi üzerine aynı fiil için yeniden 2547 sayılı Kanun'un 53'üncü maddesi kapsamında soruşturma açılmasının hukuki dayanağının bulunmadığı ifade edildi.

Mükerrer Soruşturma Hukuka Aykırı Bulundu

Danıştay, aynı fiil nedeniyle ikinci kez soruşturma yürütülmesinin mükerrerliğe yol açacağını belirterek, ........................................... Üniversitesi Rektörlüğünce oluşturulan Yetkili Kurulun lüzum-u muhakeme kararını bozdu ve aynı suç isnadı yönünden ayrıca karar verilmesine yer olmadığına hükmetti.

Kararda, ceza yargılaması başladıktan sonra suçun hukuki vasfının değişebileceği ihtimalinin, aynı olay hakkında yeniden soruşturma yapılmasını gerektirmediği açık şekilde ortaya konuldu.

Karar, özellikle 2547 sayılı Kanun'un 53'üncü maddesi kapsamında yürütülen ceza soruşturmalarında "aynı fiil nedeniyle ikinci kez soruşturma yapılamayacağı" ilkesini vurgulaması bakımından emsal nitelik taşıyor. Danıştay, suçun hukuki niteliğinin değişmesi halinde çözümün yeni bir soruşturma açılması değil, ceza mahkemesince CMK hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılması olduğunu ortaya koyarak uygulamaya önemli bir yön verdi.

T.C.

D A N I Ş T A Y

BİRİNCİ DAİRE

Esas No: 2024/1213

Karar No: 2024/1315

KARAR

Şüpheli : … - .............................................. Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dekan Yardımcısı/Geleneksel Türk Sanatları Bölümü Öğretim Üyesi

Suçu : Doçentlik başvurusunda sahte olarak düzenlenen 13.9.2013 tarihli TOEFL belgesini kullanarak doçent kadrosuna atanmasını sağlamak suretiyle kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık yapmak.

Suç Tarihi : 2013 Yılı.

İncelenen Karar : ........................................................ Üniversitesi Rektörlüğünce oluşturulan Kurulun 11.3.2024 tarih ve 2024/7 sayılı lüzum-u muhakeme kararı.

Karara İtiraz Eden : Hakkında lüzum-u muhakeme kararı verilen ….

İnceleme Nedeni : İtiraz üzerine.

........................................................ Üniversitesi Rektörlüğünün 17.7.2024 tarih ve 958558 sayılı yazısı ekinde gönderilen soruşturma dosyası ile yukarıda belirtilen Kurul kararı ve bu karara hakkında lüzum-u muhakeme kararı verilen tarafından yapılan itiraz, Tetkik Hakimi Selahattin Güngörmez'in açıklamaları dinlenildikten sonra 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 53’üncü maddesi uyarınca incelendi;

Gereği Görüşülüp Düşünüldü :

Dosyanın incelenmesinden, açık kimliği ve adresi belirsiz … adlı kişi tarafından …'nun doçentlik başvurusunda sahte olarak düzenlenen TOEFL belgesini kullandığı yolunda ......................................... Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, ........................... Üniversitesi Rektörlüğünce oluşturulan Yetkili Kurulun 8.1.2018 tarih ve 2018/07 sayılı kararıyla şüphelinin özel belgede sahtecilik suçundan men-i muhakemesine karar verildiği, bu kararın Yasa gereği kendiliğinden incelenerek Dairemizin 8.3.2018 tarih ve E:2018/164, K:2018/307 sayılı kararıyla bozulduğu, kararımızda özetle, iddiayla ilgili olarak .............................................. Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma kapsamında Başsavcılığın 31.3.2017 tarih ve 2016/38310 sayılı yazısıyla söz konusu belgenin gerçek olup olmadığı hususunda bilgi istenilen … vekili Av. … tarafından sunulan 14.4.2017 tarihli cevabi yazıda, şüpheli tarafından sunulan test sonuç belgesinin incelendiği, belgedeki güvenlik kodunun yanlış olduğu, bu durumun da test sonuç belgesinin gerçek olmadığını teyit ettiğinin bildirildiği belirtilerek atılı suç nedeniyle …'nun lüzum-u muhakemesine, şüphelinin eylemine uyan Türk Ceza Kanunu’nun 207’nci maddesi gereğince Antalya Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanmasına adı geçen hakkında gereği yapılmak üzere dosyanın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği belirlenmiştir.

Kararımız üzerine şüphelinin özel belgede sahtecilik suçundan yargılandığı ve ................................................... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.1.2022 tarih ve E:2018/401, K:2022/39 sayılı kararıyla beraatine karar verildiği, Mahkeme kararında, sanık aleyhine her ne kadar Türk Ceza Kanununun 207/1, 53/1 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmış ise de sanığa yüklenen eylemin Kanun’da suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın beraatine karar verildiği belirterek sanığın eyleminin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu oluşturma ihtimaline binaen .................................... Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla sanık hakkında ............................................... Üniversitesi Rektörlüğüne suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, Mahkemenin suç duyurusu üzerine Başsavcılığın 3.3.2022 tarih ve Soruşturma No:2022/14833, Karar No:2022/37 sayılı görevsizlik kararıyla kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu nedeniyle … hakkında gereği için evrakın ..................................................... Üniversitesi Rektörlüğüne gönderildiği, bunun üzerine atılı suç nedeniyle adı geçen hakkında Rektörlük tarafından başlatılan soruşturma sonucunda, ............................................................. Üniversitesi Rektörlüğünce oluşturulan Kurulun 11.3.2024 tarih ve 2024/7 sayılı lüzum-u muhakeme kararının verildiği görülmüştür.

Bu bağlamda, ................................... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.1.2022 tarih ve E:2018/401, K:2022/39 sayılı kararı ile sanığın eyleminin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu oluşturma ihtimaline binaen ......................................... Üniversitesi Rektörlüğüne suç duyurusunda bulunulması üzerine ................................................ Üniversitesi Rektörlüğünce … hakkında aynı eylem nedeniyle mükerrer soruşturma yapıldığı, daha önce yapılan soruşturmada suça konu eylemi özel belgede sahtecilik suçu olarak nitelendirilerek lüzum-u muhakemesine karar verilen şüphelinin aynı eyleminin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle şüpheli hakkında tekrar soruşturma yapılıp Yetkili Kurul kararı verilemeyeceği, aynı eylemle ilgili olarak tekrar soruşturma yapılmasının ve Yetkili Kurul kararı verilmesinin mükerrerliğe sebep olacağı, lüzum-u muhakeme kararı verilip yargılama safhasına geçilen sanığın eylemine karşılık geldiği belirtilen iddianamedeki özel belgede sahtecilik suçu yerine sanığın eyleminin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu olarak değişebileceği gerekçesiyle sanık hakkında yeniden soruşturma yapılmasının hukuken mümkün olmadığı, kaldı ki, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Hükmün konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi" başlığındaki 225’inci maddesinde, mahkemenin, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı olmadığı, "Suçun niteliğinin değişmesi" başlığındaki 226’ncı maddesinde de, sanığın, suçun hukuki niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir halde bulundurulmadıkça, iddianamede kanuni unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemeyeceği hükmüne yer verilmiş olup söz konusu hükümlerde mahkemenin iddianamede fiilin nitelendirildiği suçla bağlı olmadığı, suçun vasfının değişmesinden önce sanığın değişen suçla ilgili savunmasının alınması gerektiği belirtilmiştir. Anılan hükümlerde yargılama devam ederken suçun vasfının değişeceğinin anlaşılması üzerine yeni suçla ilgili olarak yeniden soruşturma yapılması gerektiğine dair bir düzenleme getirilmemiş, bu durumda yargılamaya devam edilerek sanığın mutlaka savunmasının alınması gerektiği ifade edilmiştir. Sanığın fiilinin hangi suçu oluşturacağına ilişkin nitelendirmede iddia ve savunmayla bağlı olmayan mahkemenin, iddianamedeki suçun niteliğinin değişme ihtimali gerekçesiyle aynı fiil nedeniyle Cumhuriyet savcılarınca tekrar soruşturma yapılmasını talep etmesinin usule uygun olmadığı, buna göre, yargılama sırasında iddianamedeki suçun vasfının değiştiği gerekçesiyle 2547 sayılı Kanun’un 53/c maddesindeki ceza soruşturması usulünün işletilmesinin mümkün bulunmadığı açıktır.

Bu nedenlerle, … hakkında aynı eylem nedeniyle daha önce soruşturma yapılıp Yetkili Kurulun 8.1.2018 tarih ve 2018/07 sayılı men-i muhakeme kararı alındığı, bu karar da Dairemizce Yasa gereği incelenip bozularak Dairemizin 8.3.2018 tarih ve E:2018/164, K:2018/307 sayılı kararıyla adı geçenin lüzum-u muhakemesine karar verildiği halde, bu dosyada aynı eylem nedeniyle … hakkında mükerrer olarak soruşturma yapıldığı ve Kurulun 11.3.2024 tarih ve 2024/07 sayılı lüzum-u muhakeme kararının verildiği anlaşıldığından, itirazın kabulüyle ................................................Üniversitesi Rektörlüğünce oluşturulan Kurulun 11.3.2024 tarih ve 2024/7 sayılı lüzum­u muhakeme kararının bozulmasına, bu dosyada atılı suç nedeniyle ayrıca karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın karar ekli olarak Akdeniz Üniversitesi Rektörlüğüne, kararın bir örneğinin itiraz edene gönderilmesine 2.10.2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Hükmün Konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi" başlıklı 225’inci maddesinde; "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." hükmü yer almıştır. Buna göre, Mahkemenin sadece iddianamede belirtilen suçla sınırlı olarak yargılama yapma yetkisine sahip olduğu açıktır.

İddianameye konu eylem iddianamede yazılı suçtan başka bir suç oluşturuyor ise Mahkemenin bu durumu kovuşturma şartı kabul edip durma kararı vermesi, bu suçla ilgili olarak Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunması, Başsavcılığın da 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 53’üncü maddesinin (c) bendinde belirtilen personel hakkında soruşturma yapılması için görevsizlik kararı vererek Rektörlükçe bu yeni suç isnadıyla ilgili soruşturma yapılması için evrakın Rektörlüğe gönderilmesi Ceza Muhakemesi Kanunu’nun yukarıda belirtilen hükmünün bir gereği olup Yetkili Kurulun 11.3.2024 tarih ve 2024/7 sayılı lüzum-u muhakeme kararına yapılan itirazın esastan incelenerek karara bağlanması gerektiği oyuyla aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyoruz.

2026 Temmuz Dönemi Memur Yabancı Dil Tazminatı Tutarları Güncellendi!!!

Temmuz-Aralık 2026 dönemi için memur maaş katsayısı 1,575512 olarak belirlendi. Buna göre yabancı dil tazminatı (dil tazminatı) net tutarları da güncellendi. Ödemeler damga vergisi hariç herhangi bir kesinti yapılmadan aylık maaşlarla birlikte peşin ödeniyor.

1. Kurumlarınca Yabancı Dil Tazminatından Yararlanan Personel (En Yüksek Tutarlar)

• A Düzeyi (96-100 puan): 2.032,62 TL

• A Düzeyi (90-95 puan): 1.563,55 TL

• B Düzeyi (80-89 puan): 1.094,49 TL

• C Düzeyi (70-79 puan): 625,42 TL

2.Kurumlarınca Yabancı Dil Tazminatından Yararlanmayan Personel:

• A Düzeyi (96-100 puan): 1.329,02 TL

• A Düzeyi (90-95 puan): 1.329,02 TL

• B Düzeyi (80-89 puan): 938,13 TL

• C Düzeyi (70-79 puan): 547,24 TL Bu tutarlar damga vergisi hariç herhangi bir kesinti yapılmadan maaşlarla birlikte ödenir.

Not: Aynı dil için birden fazla sınavda yüksek puan alanlar en üst seviyeye göre değerlendirilir. Tazminat 5 yıl geçerlidir; süresi dolanlar yeniden sınava girmelidir, aksi takdirde seviye düşer (C düzeyinde kesilir).

Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/15698 E. , 2021/4621 K.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 76. maddesi ile memurların naklen atanmaları konusunda idareye takdir yetkisi tanındığı, bu yetkinin ancak kamu yararı ve hizmet gerekleri gözardı edilerek kullanıldığının kanıtlanması ya da idari yargı merciince saptanması halinde, sözü edilen bu durumun dava konusu idari işlemin neden ve amaç yönlerinden hukuka aykırılığı nedeniyle iptalini gerektireceğinin yerleşmiş yargısal içtihatlarla kabul edildiği; bu durumda, hakkında düzenlenen soruşturma raporuyla, danışma bürosundaki nöbet görevini gereği gibi yerine getirmemek suretiyle verilen emir ve görevlerin tam ve zamanında yapılmasında, görev mahallinde kurumlarca belirlenen usul ve esasların yerine getirilmesinde kusurlu davrandığı tespit edilen davacının, 657 sayılı Kanun'un 76. maddesinin davalı idareye tanıdığı takdir yetkisi çerçevesinde, kamu yararı ve hizmet gerekleri gözetilerek il içinde naklen atanmasına ilişkin dava konusu işlemde neden ve amaç unsurları yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı hakkında.

"İçtihat Metni"

T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/15698
Karar No : 2021/4621

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı
VEKİLİ : ...

İSTEMİN KONUSU : ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem : Dava; İstanbul ... Gıda Kontrol Laboratuvar Müdürlüğünde memur olarak görev yapan davacının, hakkında açılan soruşturma sonucu getirilen teklif üzerine İstanbul İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü emrine aynı unvanla atanmasına ilişkin ... günlü, ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararla; disiplin cezası ile tecziye edilen davacı hakkında ayrıca atama işlemi tesis edilerek başka bir yere tayin edilmesinin, davacının ikinci kez cezalandırılması sonucunu doğurduğu; bu nedenle, atama işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiş; anılan karar, Danıştay İkinci Dairesinin 26/12/2019 günlü, E:2016/13366, K:2019/7594 sayılı kararıyla bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Anılan bozma kararına aynen uyularak ... İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 76. maddesi ile memurların naklen atanmaları konusunda idareye takdir yetkisi tanındığı, bu yetkinin ancak kamu yararı ve hizmet gerekleri gözardı edilerek kullanıldığının kanıtlanması ya da idari yargı merciince saptanması halinde, sözü edilen bu durumun dava konusu idari işlemin neden ve amaç yönlerinden hukuka aykırılığı nedeniyle iptalini gerektireceğinin yerleşmiş yargısal içtihatlarla kabul edildiği; bu durumda, hakkında düzenlenen soruşturma raporuyla, danışma bürosundaki nöbet görevini gereği gibi yerine getirmemek suretiyle verilen emir ve görevlerin tam ve zamanında yapılmasında, görev mahallinde kurumlarca belirlenen usul ve esasların yerine getirilmesinde kusurlu davrandığı tespit edilen davacının, 657 sayılı Kanun'un 76. maddesinin davalı idareye tanıdığı takdir yetkisi çerçevesinde, kamu yararı ve hizmet gerekleri gözetilerek il içinde naklen atanmasına ilişkin dava konusu işlemde neden ve amaç unsurları yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, aynı fiil nedeniyle kınama disiplin cezası ile cezalandırıldığı, dava konusu atama işleminin ikinci kez cezalandırma niteliğinde olduğu, dosya kapsamında işyerinde çalışma barışını bozduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığı ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI : Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Usûl ve hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVACININ TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunan davacı üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde Danıştayda karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/15622 E. , 2021/4994 K.

Disiplin yönünden sübut bulan eylem nedeniyle geçmiş hizmetleri olumlu olan ve sicilleri iyi veya çok iyi olan kamu görevlilerine bir alt ceza verilmesi konusunda idareye takdir yetkisi tanınmış olup, Anayasal ve yasal düzenlemeler uyarınca yargı yerlerince, idareyi takdir yetkisini ortadan kaldırarak bir derece hafif ceza vermeye zorlamak hukuken mümkün olmadığından, davacıya alt ceza uygulanması gerektiğinden bahisle işlemin iptaline ilişkin kararda hukuki isabet bulunmadığı hakkında.

T.C.

DANIŞTAY

İdari Dava Daireleri Kurulu

Esas No: 2015/544 Karar No : 2017/1512

TÜRK MİLLETÎ ADINA

Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava; davacının Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğünün 8/18. maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

.....İdare Mahkemesinin ... günlü ve ......... sayılı kararıyla; davacının geçmiş çalışmalarının başarılı ve olumlu olmasından bahisle olayda Tüzüğün 15. maddesi uygulanarak bir alt ceza verilmesi yoluna gidilmesi gerekirken meslekle ilişiğinin kesilmesi sonucunu doğuracak şekilde tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Anılan karar, Danıştay Onikinci Dairesinin .... gün ve .... sayılı kararıyla; Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğünün 15. maddesinde yer alan "uygulanabilir" ibaresi ve Tüzüğün atıfta bulunduğu 657 sayılı Yasadaki benzer hüküm birlikte değerlendirildiğinde; memurun geçmiş çalışmalarında başarılı olması veya sicillerinin çok iyi olması halinde ya da diğer hafifletici nedenlerin bulunması durumunda daha hafif bir ceza verilmesi konusunda idareye takdir yetkisi tanındığı, Anayasal ve yasal düzenlemeler karşısında yargı yerlerince idarenin yerine geçerek memurun geçmiş hizmetlerinin ve sicillerinin değerlendirilmesi sonucu takdir yetkisini kaldıracak biçimde idareyi bir derece hafif ceza vermeye zorlamaya hukuken olanak bulunmadığı; bu durumda göreve içki içtiği belli olacak şekilde geldiği sabit olan davacının fiilinin karşılığı olan ceza ile cezalandırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı; geçmiş sicil durumu dikkate alınarak alt ceza ile cezalandırılması gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen idare mahkemesi kararında hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle bozulmuş ise de; İdare Mahkemesi, bozma kararına uymayarak ilk kararında ısrar etmiştir.

Davalı idare, ......İdare Mahkemesinin........ sayılı ısrar kararını temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir.

Anayasa Mahkemesinin 13/01/2016 günlü, E:2015/85, K:2016/3 sayılı kararı ile, Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü uyarınca verilen dava konusu disiplin cezasının yasal dayanağı olan, 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanunu'nun 83. maddesinin birinci cümlesinin, "yaptırım konusu eylemleri yasal düzeyde belirlememesi ve bireylerin hangi somut olguya hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığını belirli bir açıklık ve kesinlikte öngörebilmelerine yasal çerçevede imkan tanımaması nedeniyle, Anayasa'nın 38. ve 128. maddelerine aykırı olduğu" gerekçesiyle, iptaline karar verilmiş ve anılan madde, 23/01/2017 günlü, 29957 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 682 sayılı Genel Kolluk Disiplin Hükümleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 37. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştir. Öte yandan, 682 sayılı KHK'nın Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında ise; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce 657 sayılı Kanun, 6413 sayılı Kanun ve 3201 sayılı Kanun ile 23/3/1979 tarihli ve 7/17339 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü hükümlerine göre resen veya yetkili disiplin kurullarınca verilmiş olan disiplin cezaları, bu Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uyarınca verilmiş addolunur." hükmüne yer verildiğinden, dava konusu uyuşmazlığın bu Kanun Hükmünde Kararname kuralları uyarınca incelenip çözümlenmesi gerekmektedir.

Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...’nın; "Anayasa'nın 38. maddesinde, ceza ve ceza yerine geçen güvenlik önlemlerinin; ancak, kanunla konulacağının belirtildiği, 91. maddesinin ilk fıkrasında da, TBMM'nin Bakanlar Kurulu'na kanun hükmünde kararname çıkarma yetkisi verebileceği, ancak sıkıyönetim ve olağanüstü haller saldı kalmak üzere, Anayasa'nın ikinci kısmının birinci ve ikinci bölümlerinde yer alan temel haklar, kişi hakları ve ödevleri ile dördüncü bölümünde yer alan siyasi haklar ve ödevlerin kanun hükmünde kararnamelerle düzenlenemeyeceğinin öngörüldüğü gözönüne alındığında, Anayasa Mahkemesinin 13/01/2016 günlü, E:2015/85, K:2016/3 sayılı kararı ile, 3201 sayılı Kanun'un 83. maddesinin birinci cümlesinin, Anayasa'nın 38. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçta kanunilik ilkesine ve Anayasa'nın 128. maddesinin ikinci fıkrasında hükme bağlanan kanuni düzenleme ilkesine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle iptal edilmiş olması nedeniyle bu konudaki düzenlemenin Anayasa Mahkemesi kararının gerekçesine göre yasayla yapılması gerekirken, olağanüstü halin gerekli kıldığı bir konu da olmamasına karşın kanun hükmünde kararname ile yapılmasının Anayasa'ya aykırı olduğu, dolayısıyla 682 sayılı KHK'nın ilgili hükümlerinin iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği" yönündeki oylarına karşılık, anılan KHK kurallarının Anayasa'ya aykırı olmadığına ve Anayasa Mahkemesine başvurulmasına gerek olmadığına oyçokluğu ile karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi:

23/01/2017 günlü, 29957 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 682 sayılı Genel Kolluk Disiplin Hükümleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 7. maddesinin 2. fıkrasında; kurumda geçmiş hizmetleri sırasında çalışmaları olumlu bulunan ve iyi veya çok iyi derecede değerlendirme puan alan personel için verilecek cezalarda bir derece hafif olanı uygulanabileceği belirtilmiştir.

Uyuşmazlık; disiplin yönünden sübut bulan eylem nedeniyle geçmiş hizmetleri olumlu olan kamu görevlisine bir alt ceza verilip verilmeyeceğine ilişkin idareye tanınan takdir yetkisinin yargısal denetimine ilişkindir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 125. maddesinin 4. fıkrasının son cümlesinde yer alan; "Takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı verilemez.¹' buyurucu kuralına koşut olarak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesinin 2. fıkrasında; "İdari yargı yetkisi idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır. İdari Mahkemeler yerindelik denetimi yapamazlar, yürütme görevinin kanunlarla gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı verilemez." kuralına yer verilmiştir.

682 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7. maddesinin 2. fıkrasına göre; memurun geçmiş çalışmalarının olumlu olması ve sicillerinin iyi veya çok iyi derecede olması halinde bir alt ceza verilmesi konusunda idareye takdir yetkisi tanınmış olup, Anayasal ve yasal düzenlemeler karşısında yargı yerlerince; idareyi, takdir yetkisini ortadan kaldırarak bir derece hafif ceza vermeye zorlamak hukuken mümkün olmadığından, davacıya alt ceza uygulanması gerektiğinden bahisle dava konusu işlemin iptaline ilişkin mahkeme kararında hukuki isabet bulunmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne...

Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı (YÖK), üniversiteler ve bağlı üst kuruluşlarda görev yapan idari personelin görevde yükselme ve unvan değişikliği esaslarında kritik değişikliklere gitti. 23 Temmuz 2026 tarihli ve 33318 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren yönetmelik değişikliği ile idari hizmet gruptaki kadro yapılanması ve unvan değişikliği sınavı başarı kriterleri yeniden şekillendi.

"Uzman" Unvanı Görevde Yükselme Kapsamından Çıkarıldı

Yapılan düzenlemenin ilk maddesiyle, 12/4/2014 tarihli ve 28970 sayılı ana yönetmeliğin 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “uzman,” ibaresi yürürlükten kaldırıldı.

Bu kararla birlikte, üniversite idari teşkilatında görevde yükselme sınavı kapsamında değerlendirilen kadro unvanları arasından uzmanlık ibaresi çıkarılmış oldu.

Unvan Değişikliği Sınavlarında Görevde Yükselme Esasları Geçerli Olacak

Yönetmelik değişikliğinin ikinci maddesiyle, ana yönetmeliğin 19 uncu maddesinin üçüncü fıkrası tamamen yenilendi. Yeni düzenlemeye göre:

Yeni Fıkra Metni:

“(3) Unvan değişikliği sınavı sonucunda adayın başarılı sayılması için, görevde yükselme sınavına ilişkin esaslar uygulanır.”

Bu düzenleme ile unvan değişikliği sınavına giren adayların başarı değerlendirme süreçleri, görevde yükselme sınavındaki genel esas ve şartlara tam uyumlu hale getirildi.

Yayımı Tarihinde Yürürlüğe Girdi

Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik, 23 Temmuz 2026 tarihi itibarıyla doğrudan yürürlüğe girdi. Yönetmelik hükümlerinin yürütülmesinden Yükseköğretim Kurulu Başkanı sorumlu olacak.

23 Temmuz 2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Cumhurbaşkanı Kararları ile Yükseköğretim Kurulu üyeliklerine seçim ve atamalar yapılırken, sekiz üniversitenin rektörlüğüne de yeni isimler atandı. Kararlar, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi hükümleri uyarınca alındı.

2026/190 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri Hakkı Susmaz ve Prof. Dr. Mürteza Bedir, Yükseköğretim Kurulu üyeliğine seçildi. 2026/191 sayılı Karar ile ise Üniversitelerarası Kurulca seçilen Prof. Dr. Kemal Şenocak ve Prof. Dr. İlhan Ilkılıç Yükseköğretim Kurulu üyeliğine atandı.

Aynı Resmî Gazete'de yayımlanan kararlarla;

• Ankara Müzik ve Güzel Sanatlar Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Gülçin Yahya Kaçar (Karar: 2026/192),
• Hasan Kalyoncu Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Gül Rengin Küçükerdoğan (Karar: 2026/193),
• İstanbul Gedik Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Feriha Erfan Kuyumcu (Karar: 2026/194),
• İstanbul Topkapı Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Emre Alkın (Karar: 2026/195),
• Mudanya Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Ahmet Kesik (Karar: 2026/196),
• Sanko Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Güner Dağlı (Karar: 2026/197),
• Türk-Alman Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Cemal Yıldız (Karar: 2026/198),
• Yalova Üniversitesi Rektörlüğüne Prof. Dr. Mehmet Bahçekapılı (Karar: 2026/199)

atandı.

ATAMA KARARLARI

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/190

Yükseköğretim Kurulu Üyeliklerine, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 6 ncı maddesinin (b) fıkrası ve 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 ncı maddeleri gereğince Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri Hakkı SUSMAZ ve Prof. Dr. Mürteza BEDİR seçilmiştir.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/191

Yükseköğretim Kurulu Üyeliklerine, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 6 ncı maddesinin (b) fıkrası vc 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci ve 7 nci maddeleri gereğince Üniversitelerarası Kurulca seçilen Prof. Dr. Kemal ŞENOCAK ve Prof. Dr. İlhan İLK1LIÇ atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/192

Ankara Müzik ve Güzel Sanatlar Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Gülçin YAHYA KAÇAR atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/193

Haşan Kalyoncu Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Gül Rengin KÜÇÜKERDOĞAN atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/194

İstanbul Gedik Üniversitesi Rektörlüğüne. 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 saydı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci. 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Feriha ERFAN KUYUMCU atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/195

İstanbul Topkapı Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Emre ALKİN atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/196

Mudanya Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Ahmet KESİK atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/197

Sanko Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Güner DAĞLI atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/198

Türk-Alman Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Cemal YILDIZ atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/199

Yalova Üniversitesi Rektörlüğüne, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 13 üncü maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci, 3 üncü ve 7 nci maddeleri gereğince Prof. Dr. Mehmet BAHÇEKAPILI atanmıştır.

22 Temmuz 2026

Recep Tayyip ERDOĞAN

CUMHURBAŞΚAΝӀ

Temmuz–Aralık 2026 Dönemi

İcap nöbeti, Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği'nin 42'nci maddesinde; uzman sayısının yeterli olmadığı kurumlarda, uzmanların sırayla tuttukları ev nöbeti olarak tanımlanmıştır. İcapçı nöbetçi, mesai saatleri dışında kurumun idari ve tıbbi her türlü ihtiyacından sorumludur ve çağrı halinde kuruma gelmekle yükümlüdür.

İcap nöbeti tutan personele ödenecek ücret, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun Ek 33'üncü maddesi uyarınca düzenlenmiştir. Buna göre icap nöbeti tutanlara, normal nöbet ücreti olarak belirlenen tutarın %40'ı oranında ödeme yapılmaktadır.

İcap nöbeti ücreti ödenebilmesi için nöbet süresinin kesintisiz en az 12 saat olması gerekmektedir. Bu şekilde ücretlendirilebilecek toplam icap nöbeti süresi aylık 120 saati geçemez.

Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından 3 Temmuz 2026 tarihinde yayımlanan Mali ve Sosyal Haklara İlişkin Genelge ile, 1/7/2026-31/12/2026 döneminde geçerli olacak yeni memur maaş katsayıları belirlenmiştir. Buna göre aylık katsayı 1,575512, taban aylık katsayısı 25,794915 ve yan ödeme katsayısı 0,499649 olarak uygulanacaktır. Bu kapsamda sağlık personeline ödenecek icap nöbeti ücretleri de yeniden hesaplanmıştır.

2026 Temmuz–Aralık Dönemi İcap Nöbet Ücretleri (TL)

Dini bayram günlerinde tutulan icap nöbetlerinde, normal icap nöbet ücretinin üzerine %25 oranında artırım uygulanmaktadır.

Bu yazının tüm hakları www.mevzuatinyeri.com'a aittir. Kaynak gösterilerek ve aktif link verilmek suretiyle kullanılabilir.

Memurluktan gerek istifa, gerek atılma gerekse emeklilik yolu ile ayrılanların emekli olmadan önce işlemiş oldukları fiiler nedeniyle soruşturma yapılması , varsa ceza verilmesi gerektiği yönünde mahkeme kararı

Danıştay 5. Dairesi, yargı mensubu olarak görev yapmakta iken meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılan davacının söz konusu ceza verilmeden önce emekliye ayrılmış olmasının disiplin dosyasının işlemden kaldırılmasını gerektirmediğine hükmetti

T.C.
DANIŞTAY
BEŞİNCİ DAİRE
Esas No: 2018/3487
Karar No: 2021/4375

DAVACI : ...
DAVALI : Hakimler ve Savcılar Kurulu
VEKİLİ : Av. .

DAVANIN KONUSU:

Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi üyesi iken tedbiren görevden uzaklaştırılan ve daha sonra da emekliye ayrılan davacının 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 69'uncu maddesinin 2. fıkrası gereğince "meslekten çıkarma" cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 74. maddesinin 2. fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar görevden uzaklaştırma tedbiri uygulanmasına dair verilen Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 19/03/2015 tarih ve 2015/165 sayılı kararına karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin aynı Dairenin 30/06/2015 tarih ve 2015/352 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 06/06/2018 tarih ve E:2012/38, K:2018/218 sayılı kararının iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI:

Meslekten çıkarma cezası verilmeden önce emekliye ayrıldığından disiplin cezası verilemeyeceği, disiplin soruşturmasının 2011 yılı Temmuz ayında başladığı, 2 yıl içinde disiplin soruşturmasının sonuçlanıp hakkında karar verilmesi gerekirken 06/06/2018 tarihinde meslekten çıkarılma cezası verildiği, hakkındaki disiplin soruşturmasının 2011 yılı Temmuz ayında başladığı, 2 yıl içinde disiplin soruşturmasının sonuçlanıp karar verilmesi gerekirken 06/06/2018 tarihinde meslekten çıkarılma cezası verildiği, 2 yıllık zamanaşımı süresi geçmiş olması nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği iddia edilerek dava konusu kararın iptali istenilmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI:

Davacının yargılandığı ceza davasında " icbar suretiyle irtikap" suçundan 4 yıl, 2 ay hapis cezasına mahkum edildiği ve cezasının kesinleştiği, 2802 sayılı Kanun'un 69/2. maddesi uyarınca tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek davanın reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ DÜŞÜNCESİ:

Davacı hakkında İcbar suretiyle irtikap suçundan verilmiş ve kesinleşmiş 4 yıl, 2 ay mahkumiyet cezasının bulunduğu anlaşılmakta olup, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediğinden, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI DANIŞTAY DÜŞÜNCESİ:

Dava, Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi üyesi iken tedbiren görevden uzaklaştırılan ve daha sonra da emekliye ayrılan davacının 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 69'uncu maddesinin 2. fıkrası gereğince "meslekten çıkarma" cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 74. maddesinin 2. fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar görevden uzaklaştırma tedbiri uygulanmasına dair verilen Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu İkinci Dairesinin 19/03/2015 tarih ve 2015/165 sayılı kararına karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin aynı kurulun, aynı Dairesinin 30/06/2015 tarih ve 2015/352 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 06/06/2018 tarih ve E:2012/38, K:2018/218 sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.

2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 69'uncu maddesinin 1. fıkrasında, meslekten çıkarmanın, bir daha mesleğe alınmamak üzere göreve son verilmesi olduğu düzenlenmiş, 2. fıkrasında da, 68. maddesinin (e) bendinde yazılı hallerden dolayı hangi sınıf ve derecede olursa olsun iki defa, diğer hallerden dolayı bir derecede iki veya derece ve sınıf kaydı aranmaksızın üç defa yer değiştirme veya derece yükselmesinin durdurulması cezası almış olmak veya meslekten çıkarılmayı gerektirdiği hükme bağlanmıştır.

Dosyanın ve davalı idarenin dosyaya sunduğu CD içeriği belgelerin incelenmesinden; Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi üyesi iken 23/12/2010 tarihi ve öncesinde gerçekleştirdiği fiilleri nedeniyle hakkında başlatılan disiplin soruşturmasına konu eylemleri nedeniyle yargılandığı Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 03/04/2013 tarih ve E:2012/13, K:2013/4 sayılı kararıyla fiili sabit görülerek "icbar suretiyle irtikap" suçunu işlediği sonucuna varılarak, 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkum olduğu, anılan kararın da temyizi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/12/2014 tarih ve E:2013/447,K:2014/526 sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; yukarıda aktarılan yasa hükmü uyarınca hakkında kesinleşen mahkumiyet hükmü bulunan davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Öte yandan; Birleşmiş Milletler Teşkilatı tarafından 23 Nisan 2003 tarih ve 2003/43 sayılı kararla kabul edilen ve Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca 27/06/2006 tarih ve 315 sayılı kararla benimsenen "Bangolar Yargı Etiği İlkeleri" karşısında, davacı hakkında verilen meslekten çıkarma cezasının yeniden inceleme talebini reddeden karara yapılan itirazın reddine ilişkin işlemde bu yönüyle de hukuka aykırılık görülmemiştir.

Davacının kendisine meslekten çıkarma cezası verilmeden önce emekliye ayrıldığından bahisle disiplin dosyasının işlemden kaldırılması gerektiği iddiasına gelince; disiplin hukuku görev başında işlenen disiplin suçunun her durumda cezalandırılması gerektireceğini öngörmekte olup, aksine düşünce, ilgililerin görev başında iken disiplin suçu işlemleri nedeniyle sonradan başka kuruma atanmaları, istifa etmeleri, emekli olmaları veya başka bir nedenle görevlerine son verilmesi gibi durumlarda suç teşkil eden eylemlerinin cezasız kalması sonucunu doğuracağından davacının bu iddiasına itibar edilmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ:

Davacının, Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi üyesi iken 23/12/2010 tarihi ve öncesinde gerçekleştirdiği fiilleri nedeniyle hakkında başlatılan disiplin soruşturmasına konu eylemleri nedeniyle yargılandığı Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 03/04/2013 tarih ve E:2012/13, K:2013/4 sayılı kararıyla fiili sabit görülerek "icbar suretiyle irtikap" suçundan TCK 250/1 ve 62 maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK 53/5 maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay süre ile TCK 53/1-a maddesinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/12/2014 tarih, E:2013/447, K:2014/526 sayılı kararı ile onanarak 02/12/2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine, Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 19/03/2015 tarih ve 2015/165 sayılı kararı ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 69'uncu maddesinin 2. fıkrası gereğince "meslekten çıkarma" cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 74. maddesinin 2. fıkrası gereğince karar kesinleşinceye kadar görevden uzaklaştırma tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Davacı tarafından yeniden inceleme talebinde bulunulması üzerine yapılan inceleme sonucunda, Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 30/06/2015 tarih ve 2015/352 sayılı kararıyla yeniden inceleme talebinin reddine karar verilmiştir. Daha sonra, Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kuruluna yapılan itiraz neticesinde, Genel Kurulun 06/06/2018 tarih ve E:2012/38, K:2018/218 sayılı kararı ile davacının itirazı reddedilmesi üzerine bakılan dava açılmıştır.

İNCELEME VE GEREKÇE:

İlgili Mevzuat:

Anayasa'nın "Hakimlik ve savcılık teminatı" başlıklı 139. maddesinde, "Hakimler ve savcılar azlolunamaz, kendileri istemedikçe Anayasada gösterilen yaştan önce emekliye ayrılamaz; bir mahkemenin veya kadronun kaldırılması sebebiyle de olsa, aylık, ödenek ve diğer özlük haklarından yoksun kılınamaz. Meslekten çıkarılmayı gerektiren bir suçtan dolayı hüküm giymiş olanlar, görevini sağlık bakımından yerine getiremeyeceği kesin olarak anlaşılanlar ile meslekte kalmalarının uygun olmadığına karar verilenler hakkında kanundaki istisnalar saklıdır." hükmüne, 140. maddesinin üçüncü fıkrasında da, "Hakim ve savcıların nitelikleri, atanmaları, hakları ve ödevleri, aylık ve ödenekleri, meslekte ilerlemeleri, görevlerinin ve görev yerlerinin geçici veya sürekli olarak değiştirilmesi, haklarında disiplin kovuşturması açılması ve disiplin cezası verilmesi, görevleriyle ilgili veya görevleri sırasında işledikleri suçlarından dolayı soruşturma yapılması ve yargılanmalarına karar verilmesi, meslekten çıkarmayı gerektiren suçluluk veya yetersizlik halleri ve meslek içi eğitimleri ile diğer özlük işleri mahkemelerin bağımsızlığı ve hakimlik teminatı esaslarına göre kanunla düzenlenir." hükmüne yer verilmiştir.

2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun "Meslekten çıkarma cezası" başlıklı 69. maddesinde, "Meslekten çıkarma: Bir daha mesleğe alınmamak üzere göreve son verilmesidir.

68'inci maddenin (e) bendinde yazılı hallerden dolayı hangi sınıf ve derecede olursa olsun iki defa, diğer hallerden dolayı bir derecede iki veya derece ve sınıf kaydı aranmaksızın üç defa yer değiştirme veya derece yükselmesinin durdurulması cezası almış olmak veya taksirli suçlar hariç olmak üzere, altı aydan fazla hapis veya affa uğramış olsa bile 8'inci maddenin (h) bendinde yazılı suçlardan biri ile kesin hüküm giymek meslekten çıkarılmayı gerektirir. Ancak, verilen cezanın 8'inci maddenin (h) bendinde yazılı suçlardan dolayı verilmemiş olması ve cezanın ertelenmiş, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50'nci maddesindeki tedbirlerden birine çevrilmiş veya yüzseksen günden fazla adli para cezası olması halinde meslekten çıkarma cezası yerine, yer değiştirme cezası verilir.

Birinci fıkra dışında kalan ceza mahkümiyetlerinin ertelenmiş veya 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50'nci maddesindeki ceza veya tedbirlere çevrilmiş olup olmadığına bakılmaksızın suçun niteliğine göre 64, 65, 66, 67 veya 68'inci maddelerde sayılan disiplin cezalarından biri verilir.

Hükümlülüğü gerektiren suç, mesleğin şeref ve onurunu bozan veya mesleğe olan genel saygı ve güveni gideren nitelikte görülürse, Kanunda daha alt derecede bir disiplin cezası öngörülmemiş olmak kaydıyla, cezanın miktarına ve ertelenmiş veya 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50'nci maddesindeki ceza veya tedbirlerden birine çevrilmiş olup olmadığına bakılmaksızın, meslekten çıkarma cezası verilir.

Disiplin cezasının uygulanmasını gerektiren fiil suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma cezası verilir." hükmü yer almaktadır.

Anılan Kanunun, hakim ve savcı adaylığına atanabilmek için ilgililerin sahip olması gereken niteliklerin sayıldığı 8. maddesinin (h) bendinde de, ''Taksirli suçlar hariç olmak üzere, üç aydan fazla hapis veya affa uğramış olsa bile Devletin şahsiyetine karşı işlenen suçlarla zimmet, ihtilas, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas gibi yüz kızartıcı veya şeref ve haysiyet kırıcı bir suçtan veya kaçakçılık, resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, Devlet sırlarını açığa vurma suçlarından dolayı hükümlü bulunmamak veya bu suçlardan veya taksirli suçlar hariç olmak üzere üç aydan fazla hürriyeti bağlayıcı cezayı gerektiren bir fiilden dolayı soruşturma veya kovuşturma altında olmamak.'' koşulu yer almıştır.

Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komisyonu'nun 23 Nisan 2003 tarihli oturumunda kabul edilen ve Hakimler ve Savcılar Kurulu'nun 27/06/2006 tarih ve 315 sayılı kararı ile benimsenmiş bulunan Bangalor Yargı Etiği İlkelerinde de, bağımsızlık, tarafsızlık, doğruluk, dürüstlük, eşitlik, ehliyet ve liyakat korunan değerler olarak sayılmış olup, hakimlerin herhangi bir yerden herhangi bir sebeple doğrudan ya da dolaylı olarak gelebilecek her türlü dış etki, rüşvet, baskı, tehdit ve müdahaleden uzak şekilde, olaylara ilişkin kendi değerlendirmelerine dayanarak ve hukuka dair kendi vicdani anlayışları ile uygun biçimde yargı işlevini bağımsız olarak yerine getirmeleri gerektiği; yargı görevlerini tarafsız, önyargısız ve iltimassız olarak yerine getirmek zorunda oldukları; mahkeme içerisinde ve dışında, halkın, hukukçuların ve dava taraflarının yargı ve hakim tarafsızlığına duyduğu güveni koruyacak ve artıracak davranışlar içerisinde olmaları gerektiği; davranışlarının makul bir kişinin gözünde tasvip edilir nitelikte olmasını sağlamaları ve hal ve davranış tarzlarının, insanların yargının doğruluğuna ilişkin inancını kuvvetlendirici nitelikte olması gerektiği; yalnızca adaleti sağlamakla kalmamaları, bu görüntüyü yansıtılmak zorunda da oldukları; sıradan bir vatandaşın ağır olarak nitelendirebileceği kişisel sınırlamaları kabul etmek durumunda oldukları ve bunu özgürce ve kendi iradeleriyle yapmaları gerektiği; ailelerinin, sosyal ilişkilerinin veya diğer ilişkilerinin, hakim olarak mesleki davranışlarını veya kararlarını uygunsuz bir şekilde etkilemesine izin vermemeleri gerektiği; yargı görevinin yerine getirilmesinde herhangi bir kimsenin kendilerini uygunsuz bir şekilde etkileyebileceği izlenimine yol açmamaları ve başkalarının böyle bir izlenime yol açmasına müsaade etmemeleri gerektiği; özetle, hakimlerin yargı vazifesinin onuruyla uyumlu bir tarzda davranmak zorunda oldukları belirtilmiştir.

Dava Konusu İşlemin İncelenmesi:

Dava dosyasının ve davalı idarenin dosyaya sunduğu CD içeriğinde yer alan disiplin soruşturma raporu ve belgelerin incelenmesinden, davacının üzerine atılı icbar suretiyle irtikap suçundan yargılandığı Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 03/04/2013 tarih ve E:2012/13, K:2013/4 sayılı kararıyla 4 yıl, 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve bu kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/12/2014 tarih, E:2013/447, K:2014/526 sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, davacı hakkında verilen kesinleşmiş 4 yıl, 2 ay mahkumiyet kararı nedeniyle, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "...taksirli suçlar hariç olmak üzere, altı aydan fazla hapis veya affa uğramış olsa bile 8'inci maddenin (h) bendinde yazılı suçlardan biri ile kesin hüküm giymek meslekten çıkarılmayı gerektirir." hükmü uyarınca meslekten çıkarılması için öngörülen mahkumiyet koşulu gerçekleşmiştir.

Diğer taraftan; davacı tarafından, kendisine meslekten çıkarma cezası verilmeden önce emekliye ayrıldığından bahisle disiplin dosyasının işlemden kaldırılması gerektiği iddia edilmiş ise de, disiplin hukuku görev başında işlenen disiplin suçunun her durumda cezalandırılması gerektireceğini öngörmekte olup, aksine düşünce, ilgililerin görev başında iken disiplin suçu işlemleri nedeniyle sonradan başka kuruma atanmaları, istifa etmeleri, emekli olmaları veya başka bir nedenle görevlerine son verilmesi gibi durumlarda suç teşkil eden eylemlerinin cezasız kalması sonucunu doğuracağı gibi emekliye ayrılan veya istifa eden kişilerin yeniden atama yoluyla tekrar göreve dönme ihtimalleri her zaman mevcut olduğundan ilgililerin disiplin suçu teşkil eden işlem ve eylemlerinin cezalandırılmasının hukuki bir zorunluluk olduğunun kabulü ile davacının bu iddiasına itibar edilmemiştir.

Yine davacı tarafından; hakkındaki disiplin soruşturmasının 2011 yılı Temmuz ayında başladığı, 2 yıl içinde disiplin soruşturmasının sonuçlanıp karar verilmesi gerekirken 06/06/2018 tarihinde meslekten çıkarılma cezası verildiği, 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği iddia edilmiş ise de, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun "Ceza soruşturması veya kovuşturması ile disiplin soruşturmasının bir arada yürütülmesi ve zamanaşımı "başlıklı 72. maddesinin 2. fıkrasında, meslekten çıkarma ve yer değiştirme cezalarını gerektiren eylemler hariç olmak üzere, bu Kanuna göre disiplin soruşturmasını gerektiren eylemlerin işlenmesinden itibaren üç yıl geçmiş ise disiplin soruşturması açılamaz. Disiplin cezasını gerektiren eylemin işlendiği tarihten itibaren beş yıl geçmiş ise disiplin cezası verilemez." hükmü, 3. fıkrasında, "Disiplin cezasını gerektiren eylem, aynı zamanda bir suç teşkil eder ve bu suç için kanunda daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörülmüş olur ve ceza soruşturması veya kovuşturması da açılır ise, ikinci fıkrada belirtilen süre yerine bu süreler uygulanır. Hakimler ve Savcılar Kurulunca kovuşturma sonucunun beklenmesine karar verilenler hakkında ise, mahkeme kararının kesinleşmesinden itibaren iki yıl geçmekle ceza verme yetkisi zamanaşımına uğrar." hükümlerine yer verilmiştir. Buna göre icbar suretiyle irtikap suçundan dolayı kesinleşmiş mahkumiyet kararı verilen davacı hakkında tesis edilen dava konusu meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin kararlarda 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 72. maddesinin 3. fıkrası gereğince zamanaşımı bulunmadığından, davacının iddiası yerinde görülmemiştir.

Bu durumda, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 69'uncu maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına dair Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesi kararına karşı yaptığı yeniden inceleme talebinin reddine dair karara karşı yaptığı itirazın reddine ilişkin 06/06/2018 tarih ve E:2012/38, K:2018/218 sayılı Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

KARAR SONUCU:

Açıklanan nedenlerle;

1.Davacının meslekten çıkarma cezası cezalandırılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 19/03/2015 tarih ve 2015/165 sayılı kararına karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin aynı Dairenin 30/06/2015 tarih ve 2015/352 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 06/06/2018 tarih ve E:2012/38, K:2018/218 sayılı kararının iptali istemi yönünden DAVANIN REDDİNE,

2.Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam 296,10 TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

3.Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 4.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,

4.Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 08/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

yapım işlerinde iş artışı yapılması durumunda sözleşme damga vergisi alınması gerektiği yönünde sayıştay daire kararı yazımız ekindedir.

8.Daire - Karar No:237

Sözleşme damga vergisi

… İnşaat Taahhüt’ün yükleniminde bulunan “… İşi”nde; iş artışı yapılması üzerine artan sözleşme bedeli üzerinden sözleşme damga vergisinin tahsil edilmemesi sonucu … TL kamu zararına sebebiyet verildiği iddiasına ilişkin olarak,

488 sayılı Damga Vergisi Kanunu’nun 1’inci maddesinde, bu Kanuna ekli (1) sayılı tabloda yazılı kağıtların damga vergisine tabi olduğu; 2’nci maddesinde, vergiye tabi kağıtlar mahiyetinde bulunan veya onların yerini alan mektup ve şerhlerle, bu kağıtların hükümlerinin yenilenmesine, uzatılmasına, değiştirilmesine, devrine veya bozulmasına ilişkin mektup ve şerhlerin damga vergisine tabi olacağı; 3’üncü maddesinde, damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu ve resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisini kişilerin ödeyeceği; 4’üncü maddesinde, bir kağıdın tabi olacağı verginin tayini için o kağıdın mahiyetine bakılacağı ve buna göre tabloda yazılı verginin bulunacağı, kağıtların mahiyetlerinin tayininde, şekli kanunlarda belirtilmiş olanlarda kanunlardaki adlarına, belirtilmemiş olanlarda ise üzerlerindeki yazının tazammun ettiği hüküm ve manaya bakılacağı; 8’inci maddesinde, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve özel bütçeli idarelerle, il özel idareleri, belediyeler ve köyler olduğu, bu dairelere bağlı olup ayrı tüzel kişiliği bulunan iktisadi işletmelerin resmi daire sayılmayacağı; 10’uncu maddesinde, damga vergisinin nispi veya maktu olarak alınacağı ve nispi vergide kağıtların nevi ve mahiyetlerine göre, bu kağıtlarda yazılı belli paranın, maktu vergide ise kağıtların mahiyetlerinin esas olduğu ve belli para teriminin, kağıtların ihtiva ettiği veya bunlarda yazılı rakamların hasıl edeceği parayı ifade ettiği; 14’üncü maddesinin ikinci fıkrasında, belli parayı ihtiva eden mukavelenamelerin değiştirilmesi halinde artan miktarın aynı nispette vergiye tabi olacağı, hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanuna ekli (1) sayılı tablonun "I. Akitlerle ilgili kağıtlar" başlıklı bölümünün A/1 fıkrasında, belli parayı ihtiva eden mukavelenameler, taahhütnameler ve temliknamelerin binde 9,48 nispetinde vergiye tabi olduğu belirtilmiştir.

Bu kapsamda yapılan incelemede, … ihale kayıt numaralı “… İşi” ile ilgili olarak, … Müdürlüğü’nün … tarih ve …. sayılı yazısına istinaden başkanlık makamının uygun görüşü (Olur) ile … TL tutarında iş artışına karar verilmiş olmasına rağmen, söz konusu iş artış miktarı üzerinden binde 9,48 nispetindeki sözleşme damga vergisinin tahsil edilmemesi sonucu (…*0,00948) … TL tutarında vergi ziyaına sebebiyet verildiği görülmüştür.

Ancak, sorumlular tarafından gönderilen savunmalardan, bu tutarın … tarihli … sıra numaralı tahsilat makbuzu ile yüklenici … İnşaat Taahhüt’ten tahsil edildiği anlaşıldığından, uyuşmazlık konusu edilen … TL hakkında ilişilecek bir husus kalmadığına, yapılan tahsilatın ilamda gösterilmesine, oy birliğiyle karar verildi.

yapı denetim hizmet bedeli ödeme işlemlerinde, vergi ve sosyal güvenlik primi kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususlarında tereddüt yaşandığı anlaşılmış olup konu hakkında uygulama birliğinin sağlanması İçin Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğünce verilen görüş yazısı ektedir.

T.C. HAZİNE VE MALİYE BAKANLIĞI Muhasebat Genel Müdürlüğü

Sayı :E-90192509-210.06.01-4725607

Konu :Yapı Denetim Hizmet Bedeli

DAĞITIM YERLERİNE 15.05.2026

Bakanlığımıza intikal eden bilgi ve belgelerden yapı denetim hizmet bedeli ödeme işlemlerinde, vergi ve sosyal güvenlik primi kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususlarında tereddüt yaşandığı anlaşılmış olup konu hakkında uygulama birliğinin sağlanması açısından aşağıdaki açıklamaların yapılması gerekli görülmüştür. 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanunun; "Yapı denetimi hizmet sözleşmeleri" başlıklı 5 inci maddesinde, "Yapı denetimi hizmeti için yapı denetim kuruluşuna ödenecek hizmet bedeli, yapı denetimi hizmet sözleşmesinde belirtilir. Yapı denetim hizmet bedeli, yapı denetim kuruluşlarının hizmet bedellerinin ödenmesinde kullanılmak üzere yapı sahibince il muhasebe birimlerinde açılacak emanet nitelikli hesaba yatırılır. Yatırılan tutarların %3'ü ruhsatı veren idarenin, %3'ü Bakanlık bünyesinde bulunan döner sermaye işletmesinin hesabına aktarılır.", Yapı Denetimi Uygulama Yönetmeliğinin; "Yapı denetimi hesabı" başlıklı 25 inci maddesinde, "(1) Kanun ile öngörülen hizmet bedellerini karşılamak üzere, Bakanlıkça Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü ve Mal Müdürlüklerinde emanet hesapları açılır.

Yapı denetim kuruluşunun hizmet bedelleri, yapı sahibince bu hesaplara yatırılır. Yapı denetim hizmetine ait her hakediş bedelinin % 3'ü ruhsatı veren ilgili idarenin ve % 3'ü ise Bakanlık bünyesindeki döner sermaye işletmesinin hesabına aktarılır. (2) Bu hesap başka maksatlarla kullanılamaz. 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunda ", belirtilen borçlar da dâhil olmak üzere haczedilemez ve tedbir konulamaz. düzenlemeleri yer almaktadır.

Konuyla ilgili olarak Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve Gelir İdaresi Başkanlığından alınan görüşlerde özetle;

a) 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun "Amme alacağı ödenmeden " başlıklı 22/A maddesi uyarınca yapı denetim yapılmayacak işlemler ile işlem yapanların sorumlulukları kuruluşlarına yapılacak ödemelerde vadesi geçmiş borcun bulunmadığına dair belgenin aranılması ve yapılacak ödemelerden istihkak sahiplerinin amme borçlarının kesilerek ilgili tahsil dairesine aktarılması; yatırılan tutarlardan % 3 oranında ruhsatı veren ilgili idare ile Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Döner Sermaye İşletmesine aktarılacak tutarlarda ise bu belgenin aranılmaması,

b) 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu kapsamında ilgili sosyal güvenlik biriminden bildirilen haciz kararı olmadığı müddetçe yapı denetim kuruluşlarına yapılacak ödemeler sırasında, kuruluşun Kuruma vadesi geçmiş borcunun bulunmadığına ilişkin belge aranılmaması, gerektiği ifade edilmiştir.

Bilgilerini ve gereğini arz/rica ederim

Hazine ve Maliye Bakanlığı Kamu Mali Yönetim ve Dönüşüm Genel Müdürlüğü tarafından 3 Temmuz 2026 tarihinde yayımlanan 5 Sıra No'lu Genelge ile, 1/7/2026-31/12/2026 döneminde geçerli olacak yeni maaş katsayıları belirlendi. Bu kapsamda sağlık personeline ödenecek nöbet ücretleri de güncellendi.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun Ek 33. maddesi uyarınca ödenen nöbet ücretleri, unvanlara göre belirlenen gösterge rakamlarının aylık katsayı ile çarpılması suretiyle hesaplanmaktadır.

Nöbet Ücretlerinin Yasal Dayanağı

Sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan personele ödenecek nöbet ücretlerine ilişkin usul ve esaslar, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun Ek 33. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin yürürlükteki tam metni şöyledir:

"Ek Madde 33 – (Ek: 23/2/1995 – KHK-547/10 md.; Değişik: 21/1/2010 - 5947/10 md.)

Yataklı tedavi kurumları, seyyar hastaneler, ağız ve diş sağlığı merkezleri, aile sağlığı merkezleri, toplum sağlığı merkezleri ve 112 acil sağlık hizmetlerinde haftalık çalışma süresi dışında normal, acil veya branş nöbeti tutarak, bu nöbet karşılığında kurumunca izin kullanmasına müsaade edilmeyen memurlar ile sözleşmeli personele, izin suretiyle karşılanamayan her bir nöbet saati için (nöbet süresi kesintisiz 6 saatten az olmamak üzere), aşağıda gösterilen gösterge rakamlarının aylık katsayısı ile çarpılması sonucu hesaplanacak tutarda nöbet ücreti ödenir.

(Ek cümle: 2/1/2014 - 6514/10 md.) Bu ücret yoğun bakım, acil servis ve 112 acil sağlık hizmetlerinde tutulan söz konusu nöbetler için yüzde elli oranında artırımlı ödenir.

(İptal üçüncü cümle: Anayasa Mahkemesinin 26/11/2025 tarihli ve E.: 2025/89; K.: 2025/243 sayılı Kararı ile)

Bu ücret damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz."

Madde metninde geçen ve iptal edilen üçüncü cümle, sağlık personelinin nöbet ücretlerine aylık bazda üst sınır getiren hükümdü: aile sağlığı ve toplum sağlığı merkezlerinde ayda 60 saatten, diğer yerlerde ise 130 saatten fazla tutulan nöbetler için herhangi bir ücret ödenmiyordu. Anayasa Mahkemesi, bu sınırlamayı 26 Kasım 2025 tarihli kararıyla, Anayasa'nın 18. maddesinde düzenlenen zorla çalıştırma yasağına aykırı bularak oybirliğiyle iptal etti. Karar, 10 Mart 2026 tarihli ve 33192 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdi. Bu iptalle birlikte, sağlık çalışanlarının fiilen tuttukları nöbet sürelerinin tamamı için ücret alması önündeki aylık saat sınırı ortadan kalkmış oldu.

Ayrıca, 2026 ve 2027 yıllarını kapsayan 8. Dönem Toplu Sözleşmede nöbet ücretleri ile ilgili aşağıdaki düzenlemeler yer almaktadır:

"112 acil sağlık hizmetlerinde görevli personelin ek ödemesi

MADDE 6- (1) 209 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının üçüncü cümlesi hükmü Sağlık Bakanlığı 112 acil sağlık hizmetlerinde görev yapan personel (sözleşmeli personel dahil) hakkında da uygulanır.

Nöbet ücreti

MADDE 7- (1) 657 sayılı Kanunun ek 33 üncü maddesinde yer alan nöbet ücreti gösterge tablosundaki gösterge rakamları 10 puan ilave edilmek suretiyle uygulanır.

(2) 657 sayılı Kanunun ek 33 üncü maddesi uyarınca ödenen nöbet ücretleri resmi ve dini bayram günleri için %25 artırımlı ödenir.

(3) Diyaliz, ameliyathane ve mesai saatleri dışında acil servise hizmet veren röntgen ve laboratuvar hizmetleri ile entegre sağlık hizmeti sunulan merkezlerde tutulan nöbetler için ödenen nöbet ücretleri %50 artırımlı ödenir.

(4) 657 sayılı Kanunun ek 33 üncü maddesi uyarınca ödenen nöbet ücretleri 20.00-08.00 saatleri arasında tutulan (icapçı/ev nöbeti dışındaki) nöbet süreleri için %10 artırımlı ödenir."

Artırımlı Nöbet Uygulamaları

Toplu sözleşme hükümlerine göre;

● Acil servis, 112 acil sağlık hizmetleri, yoğun bakım, diyaliz ve ameliyathane nöbetleri için nöbet ücretleri %50 artırımlı,

● 20.00-08.00 saatleri arasında tutulan nöbetler için %10 gece artırımı,

● Resmî ve dini bayram günlerinde tutulan nöbetler için %25 artırımlı ödeme

uygulanmaktadır.

Nöbet Ücretlerinde Vergi Kesintisi

Ek 33. maddenin son cümlesi uyarınca nöbet ücretleri gelir vergisinden istisna tutulmuştur; bu ücretler üzerinden yalnızca damga vergisi kesintisi yapılır. 2026 yılında ücret ödemelerine uygulanan damga vergisi oranı binde 7,59'dur (%0,759). Buna göre aşağıdaki tablolardaki net tutarlar, brüt nöbet ücretinin binde 7,59 oranında damga vergisi kesintisine tabi tutulmasıyla hesaplanmıştır.

Yukarıdaki mevzuat ve toplu sözleşme hükümleri kapsamında, 1/7/2026-31/12/2026 döneminde geçerli 1,575512 aylık katsayı esas alınarak hesaplanan 1 saatlik nöbet ücretleri ile damga vergisi kesintili net tutarları aşağıdaki tablolarda gösterilmiştir.

Gündüz (Normal) Nöbetler

Net tutarlar, brüt nöbet ücretinin binde 7,59 (%0,759) oranındaki damga vergisi kesintisine tabi tutulmasıyla hesaplanmıştır; nöbet ücretleri Ek 33. madde uyarınca gelir vergisinden istisnadır.

Gece Nöbetleri (20.00-08.00 Saatleri Arası)

Net tutarlar, brüt nöbet ücretinin binde 7,59 (%0,759) oranındaki damga vergisi kesintisine tabi tutulmasıyla hesaplanmıştır; nöbet ücretleri Ek 33. madde uyarınca gelir vergisinden istisnadır.

Değerlendirme

Söz konusu ücretler, kamu sağlık kurumlarında görev yapan ve 657 sayılı Kanun kapsamındaki personeli ilgilendirmektedir. Ücretlendirmede unvan, çalışılan birim ve nöbetin tutulduğu zaman dilimi belirleyici olmaktadır. 1/7/2026-31/12/2026 dönemi için aylık katsayının 1,387871'den 1,575512'ye yükselmesiyle (yaklaşık %13,52 artış) nöbet ücretlerinde de aynı oranda artış gerçekleşmiştir. Artış oranı, maaş katsayısındaki değişime paralel olarak hesaplanmıştır.

Danıştay Onikinci Dairesi, hakkındaki mahkûmiyet kararı istinaf aşamasında kesinleşen ancak sonradan 7188 sayılı Kanun'la tanınan olağanüstü temyiz yoluna başvurulan bir öğretmenin, ceza yargılaması nihai olarak sonuçlanmadan 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98/b maddesi uyarınca görevine son verilmesini hukuka aykırı buldu.

Bir ilkokulda görev yapan öğretmen, 15 Temmuz 2016 sonrası yaptığı sosyal medya paylaşımları nedeniyle terör örgütü propagandası yapmak suçundan yargılandı. Ağır Ceza Mahkemesi davacıyı 1 yıl 15 gün hapis cezasına çarptırdı; ceza ertelendi. İstinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak reddedildi.

Bu kesinleşme üzerine il milli eğitim müdürlüğünce yürütülen soruşturma sonunda, davacının 657 sayılı Kanun'un 48. maddesinin (A) bendindeki memuriyete alınma şartlarından birini (bir yıl veya daha fazla hapis cezası almamış olma) kaybettiği değerlendirilerek, aynı Kanun'un 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca görevine son verildi.

Davacı, işlemin iptali istemiyle dava açtı; iddiasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286. maddesine 7188 sayılı Kanun'la eklenen üçüncü fıkra uyarınca, terör örgütü propagandası suçuna ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarına karşı istisnai olarak temyiz yolu açılmıştı ve kendisi bu yola başvurmuştu — dolayısıyla ceza hükmü henüz kesinleşmemişti. İdare Mahkemesi ve istinaf aşamasında Bölge İdare Mahkemesi bu iddiayı gözetmeksizin davayı reddetti.

Danıştay'ın Değerlendirmesi

Daire, UYAP kayıtlarını inceleyerek davacının gerçekten de 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesindeki istisnai temyiz yoluna başvurduğunu ve Yargıtay ilgili ceza dairesinin, bölge adliye mahkemesi kararını bozduğunu tespit etti.

Bu durumda ceza yargılamasının davacı aleyhine kesin bir sonuçla sonuçlanmadığı, dolayısıyla 657 sayılı Kanun'un 48/A-5 maddesindeki memuriyete alınma şartının kaybedildiğinden söz edilebilmesi için gereken kesin mahkûmiyetin mevcut olmadığı belirtildi. Daireye göre idarenin, ceza davasının nihai sonucunu beklemeden ve yargılama tamamlandıktan sonra yeniden bir değerlendirme yapmadan tesis ettiği görevden çıkarma işleminde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Sonuç

Danıştay Onikinci Dairesi, davacının temyiz isteminin kabulüne ve davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına, dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilgili Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesine 23/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verdi.

T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/190
Karar No : 2023/6027

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: .................................................. ilçesi, ... İlkokulunda öğretmen olarak görev yapmakta iken 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca görevine son verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile sosyal ve maddi haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; terör örgütü propagandası yapmak suçundan dolayı 1 yıl, 15 gün hapis cezası ile cezalandırılarak bu cezası ertelenen ve istinaf incelemesi ile mahkumiyeti kesinleşen davacının, 1 yıl olarak belirlenen denetim süresini iyi halli geçirecek dahi olsa, hakkındaki mahkumiyet hükmünün ortadan kalkmayacağı dikkate alındığında, davacının 657 sayılı Kanun'un 48. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (5) numaralı alt bendi uyarınca memurluğa alınma şartını sonradan yitirdiği anlaşıldığından, aynı Kanun'un 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince görevine son verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Hapis cezasına ilişkin hükmün ertelendiği ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, denetim süresi sona ermeden kamu görevinin sona erdirildiği, bu durumda henüz infazına geçilmemiş bir cezanın fer'i sonuçlarının meydana geldiği, 7188 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesine eklenen 3. fıkra ile kesinleşen adli yargı kararına karşı temyiz yolu açıldığı ve kararı temyiz ettiği belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:

MADDİ OLAY :
..................................................İlçesi, ... İlkokulunda öğretmen olarak görev yapan davacının, 15/07/2016 tarihinde gerçekleşen darbe teşebbüsü ile ilgili yaptığı sosyal medya paylaşımları nedeniyle, terör örgütü propagandası yaptığından bahisle yürütülen adli soruşturma sonucunda açılan davada, K... Ağır Ceza Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla 1 yıl, 15 gün hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve hükmedilen hapis cezasının Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca ertelendiği, anılan karara karşı yapılan istinaf başvurusunun, … Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kesin olarak reddedildiği ve söz konusu kararın kesinleşmesi üzerine, Kocaeli Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı yazısı ekinde Maarif Müfettişlerince hazırlanan … sayılı soruşturma raporunda, davacının Devlet memurluğunun sona erdirilmesi yönünde teklif getirildiği, getirilen teklif doğrultusunda Milli Eğitim Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemiyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (5) numaralı alt bendinde yer alan şartları kaybettiğinden bahisle aynı Kanun'un 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca davacının görevine son verilmesi üzerine, temyizen bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

İLGİLİ MEVZUAT:
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun memuriyete alınmaya ilişkin "Genel ve özel şartlar" başlıklı 48. maddesinin birinci fıkrasında; "Devlet memurluğuna alınacaklarda aşağıdaki genel ve özel şartlar aranır." hükmüne; aynı fıkranın (A) bendinin (5) numaralı alt bendinde; "Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, (…)(1) zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak." hükmüne; "Memurluğun sona ermesi" başlıklı 98.maddesinde ise; "Devlet memurlarının ... b) Memurluğa alınma şartlarından her hangi birini taşımadığının sonradan anlaşılması veya memurlukları sırasında bu şartlardan her hangi birini kaybetmesi; ..... hallerinde memurluğu sona erer." hükmüne yer verilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286. maddesinin, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29. maddesiyle eklenen üçüncü fıkrasında; “ İkinci fıkrada belirtilen temyiz edilemeyecek kararlar kapsamında olsa bile aşağıda sayılan suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları temyiz edilebilir:
a) Türk Ceza Kanununda yer alan;
1. Hakaret (madde 125, üçüncü fıkra),
2. Halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit (madde 213),
3. Suç işlemeye tahrik (madde 214),
4. Suçu ve suçluyu övme (madde 215),
5. Halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama (madde 216),
6. Kanunlara uymamaya tahrik (madde 217),
7. Cumhurbaşkanına hakaret (madde 299),
8. Devletin egemenlik alametlerini aşağılama (madde 300),
9. Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama
(madde 301),
10. Silâhlı örgüt (madde 314),
11. Halkı askerlikten soğutma (madde 318),
suçları.
b) Terörle Mücadele Kanununun 6 ncı maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ile 7 nci
maddesinin ikinci fıkrasında yer alan suçlar.
c) Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununun 28 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci
maddesi ve 32 nci maddesinde yer alan suçlar.” hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Davacının görevine, terör örgütü propagandası yapmak suçundan aldığı 1 yıl, 15 gün hapis cezasının istinaf kararı ile kesinleştiğinden bahisle son verilmişse de; kesinleşen istinaf kararına karşı 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesine eklenen hüküm uyarınca temyiz yolunun açıldığı, UYAP kayıtlarının incelenmesinden, anılan hüküm kapsamında davacı tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine, … Bölge Adliye Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, Yargıtay ... Ceza Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği görülmüştür.

Bu durumda, söz konusu ceza davasının sonucunun araştırılarak ve davacı hakkındaki ceza yargılaması sonuçlandıktan sonra davacının memur olma şartını yitirip yitirmediği konusunda yeniden bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin, davacının memur olma şartını kaybettiğinden bahisle görevine son verilmesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine dair temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 23/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Adli Tıp Kurumu, diplomatik temsilcilikler, Ardahan Valiliği, Göç İdaresi Başkanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü, Ticaret Bakanlığı ve TÜRASAŞ'ta görev değişiklikleri ve yeni atamalar gerçekleştirildi.

18 Temmuz 2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Cumhurbaşkanlığı atama kararlarıyla birçok kamu kurum ve kuruluşunda görev değişiklikleri yapıldı.

Adli Tıp Kurumuna iki yeni görevlendirme

2026/179 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı ile Adli Tıp Birinci İhtisas Kurulu Genel Cerrahi Üyeliğine Sağlık Bilimleri Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Ali Kocataş, Adli Tıp Yedinci İhtisas Kurulu Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Üyeliğine ise İstanbul Kent Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Oğuz Çetinkale görevlendirildi.

Görevlendirmeler, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 38 inci maddesi ile 3 ve 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin ilgili hükümleri uyarınca gerçekleştirildi.

Diplomatik temsilciliklerde değişiklik

2026/180 sayılı Karar ile Dış Politika Plan ve Eşgüdüm Genel Müdürü Raziye Bilge Koçyiğit, Avrupa Konseyi Nezdinde Türkiye Cumhuriyeti Daimi Temsilciliğine atandı.

Aynı kapsamda Türkmenistan Nezdinde Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçisi Ahmet Demirok merkeze alınırken, boşalan büyükelçilik görevine Orta Asya Ülkelerinden Sorumlu Genel Müdür Yardımcısı Şener Cebeci atandı.

Ardahan Valiliğinde görev değişikliği

2026/182 sayılı Karar ile Ardahan Valisi Mehmet Fatih Çiçekli görevden alındı. Boşalan Ardahan Valiliğine Gaziantep Şehitkamil Kaymakamı Ömer Hilmi Yamlı atandı.

Göç İdaresi Başkanlığında dört genel müdür değişti

Aynı karar kapsamında Göç İdaresi Başkanlığında;

• Uyum ve İletişim Genel Müdürü Yaşar Aksan Yar,

• Sınır Yönetimi Genel Müdürü Ozan Gazel,

• Uluslararası Koruma Genel Müdürü Bayram Yalınsu,

• Yabancılar Genel Müdürü Fatih Ayna

görevden alındı.

Boşalan görevlere ise;

• Uyum ve İletişim Genel Müdürlüğüne Ahmet Dalkıran,

• Sınır Yönetimi Genel Müdürlüğüne Mehmet Yüzer,

• Uluslararası Koruma Genel Müdürlüğüne Mustafa Güney,

• Yabancılar Genel Müdürlüğüne Özge Kaplan

atandı.

Orman Genel Müdürlüğü ve TİGEM'de atamalar

2026/184 sayılı Karar ile Orman Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanı Ahmet Ceylan görevden alındı. Boşalan göreve Fuat Şanal atandı.

Aynı karar kapsamında Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü (TİGEM) Yönetim Kurulu Üyeliğine Hakan Nalbantoğlu atandı.

Ticaret Bakanlığında görevden alma

2026/186 sayılı Karar ile Ticaret Bakanlığı Destek Hizmetleri, Tasfiye İşleri ve Döner Sermaye Genel Müdürü Oğuzhan Şatıroğlu, 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 4 üncü maddesi uyarınca görevden alındı.

TÜRASAŞ Yönetim Kuruluna dört atama

2026/187 sayılı Karar ile Türkiye Raylı Sistem Araçları Sanayii A.Ş. (TÜRASAŞ) Genel Müdürlüğü Yönetim Kurulu Üyeliklerine Murat Durkan, Aysel Kandemir, Murat Baştor ve Aziz Yıldırım atandı.

Söz konusu atama ve görevden alma kararları, 17 Temmuz 2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdi.

ATAMA KARARLARI

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/179

Adli Tıp Kurumu;

- Adli Tıp Birinci İhtisas Kurulu Genel Cerrahi Üyeliğine, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Ali KOCATAŞ,

- Adli Tıp Yedinci İhtisas Kurulu Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Üyeliğine, İstanbul Kent Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Oğuz ÇETİNKALE,

2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 38 inci maddesi, 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci maddesi ile 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 8 inci maddesi gereğince görevlendirilmiştir.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/180

Avrupa Konseyi Nezdinde Türkiye Cumhuriyeti Daimi Temsilciliğine, 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2, 3 ve 4 üncü maddeleri gereğince Dış Politika Plan ve Eşgüdüm Genel Müdürü Raziye Bilge KOÇYİGİT atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/181

3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2, 3 ve 4 üncü maddeleri gereğince Türkmenistan Nezdinde Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçisi Ahmet DEMİROK merkeze alınmış ve bu suretle boşalan Türkmenistan Nezdinde Türkiye Cumhuriyeti Büyükelçiliğine, Orta Asya Ülkelerinden Sorumlu Genel Müdür Yardımcısı Şener CEBECİ atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/182

3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2, 3 ve 4 üncü maddeleri gereğince Ardahan Valisi Mehmet Fatih ÇİÇEKLİ görevden alınmış ve bu suretle boşalan Ardahan Valiliğine, Gaziantep Şehitkamil Kaymakamı Ömer Hilmi YAMLI atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/183

3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2, 3 ve 4 üncü maddeleri gereğince Göç İdaresi Başkanlığı;

- Uyum ve İletişim Genel Müdürü Yaşar AKS AN YAR,

- Sınır Yönetimi Genel Müdürü Ozan GAZEL,

- Uluslararası Koruma Genel Müdürü Bayram YALIN SU,

- Yabancılar Genel Müdürü Fatih AYNA, görevden alınmış,

- Uyum ve İletişim Genel Müdürlüğüne Ahmet DALKIRAN,

- Sınır Yönetimi Genel Müdürlüğüne, İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdür Yardımcısı Mehmet YÜZER,

- Uluslararası Koruma Genel Müdürlüğüne Mustafa GÜNEY,

- Yabancılar Genel Müdürlüğüne Özge KAPLAN, atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/184

3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2 nci maddesi gereğince Orman Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanı Ahmet CEYLAN görevden alınmış ve bu suretle boşalan Teftiş Kurulu Başkanlığına Fuat ŞANAL atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/185

Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğünde açık bulunan Yönetim Kurulu Üyeliğine, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2, 3 ve 7 nci maddeleri gereğince Hakan NALBANTOGLU atanmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/186

Ticaret Bakanlığı Destek Hizmetleri, Tasfiye İşleri ve Döner Sermaye Genel Müdürü Oğuzhan ŞATIROGLU, 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 4 üncü maddesi gereğince görevden alınmıştır.

Cumhurbaşkanlığından:

Karar: 2026/187

Türkiye Raylı Sistem Araçları Sanayii A.Ş. Genel Müdürlüğünde açık bulunan Yönetim Kurulu Üyeliklerine, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesi ile 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 2, 3 ve 7 nci maddeleri gereğince Murat DURKAN, Aysel KANDEMİR, Murat BAŞTOR ve Aziz YILDIRIM atanmıştır.

17 Temmuz 2026

Recep Tayyip ERDOĞAN

CUMHURBAŞKANI

Memurların dolu kadroya vekalet etmeleri durumunda vekalet aylığının nasıl ödeneceği ve dolu kadro vekaletinde zam tazminat farkı ödenip ödenmeyeceği hakkında DPB görüş yazısı

ÖZET: Dolu kadroya vekalet eden memura ödenecek vekalet aylığı ile zam ve tazminatlar hakkında.(21/01/2014-144)

Üniversiteniz … Yabancı Diller Yüksek Okulunda ayniyat saymanı kadrosunda görevli olup, anılan yüksek okulda sekreter vekili olarak görevlendirilen …’in 3 aydan fazla devam eden vekalet görevine istinaden, adı geçen personele vekalet ücretinin ödenip ödenemeyeceği hususunda görüş talep eden ilgi yazı incelenmiştir.

Bilindiği üzere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun “Vekalet görevi ve aylık verilmesinin şartları” başlıklı 86 ncı maddesinde; “Memurların kanuni izin, geçici görev, disiplin cezası uygulaması veya görevden uzaklaştırma nedenleriyle işlerinden geçici olarak ayrılmaları halinde yerlerine kurum içinden veya diğer kurumlardan veya açıktan vekil atanabilir.

Bir görevin memurlar eliyle vekaleten yürütülmesi halinde aylıksız vekalet asıldır.

…

Aynı kurumdan birinci fıkrada sayılan ayrılmalar dolayısiyle atanan vekil memurlara vekalet görevinin 3 aydan fazla devam eden süresi için, … vekalet aylığı ödenir…

Yukarıda sayılan haller dışında, boş kadrolara ait görevler lüzum görüldüğü takdirde memurlara ücretsiz olarak vekaleten gördürülebilir. …” ve 175 inci maddesinde; “Bir göreve vekaleten atanan memurlara vekalet edilen görevin kadro derecesinin birinci kademesinin üçte biri, … verilir. …

Ancak, kurum içinden veya diğer kurumlardan vekalet edenlere vekalet aylığı ödenebilmesi için, vekilin asilde aranan şartları taşıması zorunludur. …” hükümlerine yer verilmek suretiyle, dolu kadrolara vekalet halinde vekalet aylığı ödenmesi öngörülmüşken, boş kadrolara vekalet halinde ise vekalet aylığının ödenmeyeceği ifade edilmişti.

Ancak Anayasa Mahkemesi, 13/10/2012 tarihli ve 28440 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5/7/2012 tarihli ve E. 2012/11, K.2012/104 sayılı kararıyla, 86 ncı maddede geçen “birinci fıkrada sayılan” ibaresini iptal etmiş ve iptal gerekçesi olarak; “İptali istenen “… birinci fıkrada sayılan…” ibaresiyle, aynı kurumdan vekil olarak atanan memurlardan vekâlet aylığı hakkı tanınanlar, 657 sayılı Kanun’un 86. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî izin, geçici görev, disiplin cezası uygulaması veya görevden uzaklaştırma nedenleriyle meydana gelen ayrılmalar dolayısıyla vekâleten atananlarla, yani dolu kadroya vekâlet edenlerle sınırlandırılmış; emeklilik, istifa, ölüm veya naklen atama gibi bir nedenle sürekli bir biçimde boşalan kadrolara vekâleten atananlara vekâlet aylığı ödenmesinin yolu kapatılmıştır. Dolayısıyla kurum içinden dolu kadroya vekâleten atanan memur aylığa hak kazanırken, kurum içinden boş kadroya vekâleten atanan memur vekâlet aylığı hakkından mahrum kalmaktadır.

Anayasa’nın 10. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesi, hukuksal durumları aynı olanlar için söz konusudur. Bu ilke ile eylemli değil hukuksal eşitlik öngörülmektedir. Eşitlik ilkesinin amacı, aynı durumda bulunan kişilerin yasalarca aynı işleme bağlı tutulmalarını sağlamak ve kişilere yasa karşısında ayrım yapılmasını ve ayrıcalık tanınmasını önlemektir. Bu ilkeyle, aynı durumda bulunan kimi kişi ve topluluklara ayrı kurallar uygulanarak yasa karşısında eşitliğin ihlali yasaklanmıştır. Yasa önünde eşitlik, herkesin her yönden ayrı kurallara bağlı tutulacağı anlamına gelmez. Durum ve konumlarındaki özellikler, kimi kişiler ya da topluluklar için değişik kuralları gerekli kılabilir. Aynı hukuksal durumlar aynı, ayrı hukuksal durumlar farklı kurallara bağlı tutulursa Anayasa’nın öngördüğü eşitlik ilkesi ihlâl edilmiş olmaz.

Kanun koyucunun, istisnaî bir nitelik taşıyan vekâleten atama yoluna, boş kadrolar yönünden gereksiz olarak başvurulmasını engellemek ve idareyi boşalan kadrolara asaleten atama yapmaya zorlamak amacıyla boş kadro ile dolu kadro arasında ayrım yaptığı anlaşılmaktadır. Ancak boş ya da dolu kadroya vekâlet eden memurların yaptıkları işin niteliği aynı olduğu halde bunlar arasında vekâlet aylığı yönünden kadronun boş veya dolu olmasına göre ayrım yapılması eşitlik ilkesine aykırıdır.” ifadelerine yer verilmiştir. Söz konusu kararda özetle, vekalet aylığı ödenmesinde kadronun boş veya dolu olmasına göre ayrım yapılmasının Anayasanın 10 uncu maddesindeki eşitlik ilkesine aykırı olduğu belirtilmiştir.

Anayasanın “Anayasa Mahkemesinin kararları” başlıklı 153 üncü maddesinde de; “…Kanun, kanun hükmünde kararname veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmi Gazetede yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, kararın Resmi Gazetede yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez. …

İptal kararları geriye yürümez.

Anayasa Mahkemesi kararları Resmi Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar.” hükmüne yer verilerek, Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümeyeceği, kararın Resmi Gazetede yayımlandığı tarihten itibaren ileriye dönük olarak sonuç doğuracağı ifade edilmiştir.

Görüldüğü üzere, Anayasa Mahkemesinin mezkur kararı çerçevesinde, kurum içerisinden boş kadrolara vekaleten atanan memurlara, vekalet görevinin 3 aydan fazla devam eden süresi için, söz konusu kararın Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği 13/10/2012 tarihinden itibaren vekalet aylığı ödenmesi gerekmektedir.

Öte yandan, 657 sayılı Kanunun 152 nci maddesine istinaden 05/05/2006 tarihli ve 26159 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 17/04/2006 tarihli ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan “Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Kararın 9 uncu maddesinde; “ (1) 657 sayılı Kanunun 86 ncı maddesi uyarınca;

a) 1) Kurumlarınca bir göreve kurum içinden veya diğer kurumlardan vekalet ettirilenlere;

aa) Vekaletin, 657 sayılı Kanunun 86 ncı maddesine binaen yapılması ve bu hususun onayda belirtilmiş olması,

bb) Vekaletin, Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek karar ile atama yapılması gereken kadro veya görevler için ilgili Bakan, diğer kadro veya görevler için asili atamaya yetkili amir tarafından verilmesi,

cc) Vekillerin, genel ve ilgili özel mevzuatı uyarınca asaleten atanmada aranan tüm şartları (asaleten atanmada sınav şartı aranılan kadro veya görevler için bu sınavlara girebilme hakkının elde edilmiş olması dahil) bir arada taşımaları,

kaydıyla; vekalet ettikleri kadro veya görevler için bu Karar uyarınca öngörülen zam ve tazminatların toplam net tutarının, asli kadro veya görevleri karşılığında fiilen aldıkları zam ve tazminatların toplam net tutarından fazla olması halinde, aradaki fark; 657 sayılı Kanunun 175 inci maddesindeki oranlar dikkate alınmaksızın, vekalet görevine başlanıldığı tarihten itibaren ve vekalet görevinin fiilen yapıldığı sürece ödenir.

2)

aa) Esas ve usule ilişkin olarak yukarıda belirtilen şartları bir arada taşımayanlara,

bb) Mehil müddeti, yıllık izin, mazeret izni, hastalık izni, geçici görev, vekalet, görevden uzaklaştırma, tutuklanma, gözaltına alınma, hizmetiçi eğitim, kurs veya seminer nedeniyle görevlerinden ayrılanlara vekalet edenlere,

cc) Vekaletleri esnasında yıllık izin, mazeret izni, hastalık izni, vekalet görevine ilişkin olmayan geçici görev, görevden uzaklaştırma, tutuklanma, gözaltına alınma, hizmetiçi eğitim, kurs, seminer ve benzeri nedenlerle vekalet görevine ara verenlere (ara verdikleri günler için),…

vekalet nedeniyle öngörülen zam ve tazminatlar ödenmez.” hükmüne yer verilerek anılan şartları taşıyan ilgililerin vekalet ettikleri kadro veya görevler için öngörülen zam ve tazminatların toplam net tutarının, asli kadro veya görevleri karşılığında fiilen aldıkları zam ve tazminatların toplam net tutarından fazla olması halinde, aradaki farkın vekalet görevine başlanıldığı tarihten itibaren ve vekalet görevinin fiilen yapıldığı sürece ödeneceği, ancak mehil müddeti, yıllık izin, mazeret izni gibi mezkur hükümde sayılan durumlarda vekalet edenlere vekalet nedeniyle zam ve tazminat ödenemeyeceği ifade edilmiştir.

375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 9 uncu maddesinin beşinci ve altıncı fıkralarında; “Birinci fıkra kapsamına giren personelden; kurumlarınca bir kadroya kurum içinden veya kurum dışından vekalet ettirilenlere, vekaletin 657 sayılı Kanunun 86 ncı maddesine istinaden yapılmış ve bu hususun onayda belirtilmiş olması, vekalet görevinin Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek karar ile atama yapılması gereken kadrolar için ilgili bakan, diğer kadrolar için asili atamaya yetkili amir tarafından verilmesi, vekalet eden personelin asaleten atanmada aranan tüm şartları (asaleten atanmada sınav şartı aranılan kadrolar için bu sınavlara girebilme hakkının elde edilmiş olması dahil) taşıması kaydıyla vekalet ettikleri kadro için öngörülen ek ödemenin asli kadroları için öngörülen ek ödemeden fazla olması halinde, aradaki fark, vekalet görevine başlanıldığı tarihten itibaren ve bu görev fiilen yapıldığı sürece ödenir. Ancak, mehil müddeti, yıllık izin, mazeret izni, hastalık ve refakat izni, geçici görev, vekalet, görevden uzaklaştırma, hizmet içi eğitim, seminer ve kurs nedenleriyle görevlerinden ayrılanlara vekalet edenlere bu şekilde ödeme yapılmaz.

Ücret ve tazminatları ek 10 uncu maddeye göre ödenenlere, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kanuna ekli (III) sayılı Cetvelde sayılan düzenleyici ve denetleyici kurumlarda görev yapan personele ve bir kadroya açıktan vekil olarak atananlara bu madde uyarınca ek ödeme yapılmaz.” denilmek suretiyle de, bir kadroya vekalet edenlere, vekalet ettikleri kadro için öngörülen ek ödemenin asli kadroları için öngörülen ek ödemeden fazla olması halinde aradaki farkın ödeneceği ancak mehil müddeti, yıllık izin, mazeret izni gibi mezkur hükümde yer verilen durumlarda vekalet edenlere ödeme yapılamayacağı belirtilmiştir.

Yukarıda yer verilen hüküm ve açıklamalar çerçevesinde ayniyat saymanı kadrosunda bulunan ve dolu olan yüksek okul sekreter kadrosuna vekalet eden ilgilinin;

- 657 sayılı Kanunun 86 ncı ve 175 inci maddesinde belirtilen şartları taşıması halinde vekalet aylığından yararlanmasının mümkün bulunduğu,

- Ancak, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 9 uncu maddesi ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan “Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar"ın 9 uncu maddesi uyarınca, mezkur hükümlerde sayılan durumlar nedeniyle bir kadroya vekalet edilmesi halinde ise, asli kadrosu ile vekalet edilen kadro arasında oluşabilecek zam ve tazminat ile ek ödeme tutarları arasındaki farktan yararlanmasının mümkün bulunmadığı,

mütalaa edilmektedir.

Gelir İdaresi Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, yıl içerisinde işveren değiştiren personelin ücret gelirinin vergilendirilmesi hakkında özelge yayımladı.

T.C.

GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞI

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı

Gelir Kanunları Gelir Ve Kurumlar Vergileri Grup Müdürlüğü

Sayı: E-62030549-120[61-2022]-401679 05.04.2023

Konu: Yıl içerisinde işveren değiştiren personelin ücret gelirinin vergilendirilmesi

İlgi:

İlgide kayıtlı özelge talep formunda, şirketinizde çalıştırmak üzere işe almak istediğiniz bazı personelin, eski işyerlerinden elde ettikleri ücret gelirlerine ilişkin kümülatif gelir vergisi matrahlarını alarak şirketinize vermek istedikleri belirtilerek, işe alacağınız söz konusu personelin eski işvereninden aldığı kümülatif gelir vergisi matrahının şirketinizde elde edilecek ücret matrahı ile ilişkilendirilip ilişkilendirilmeyeceği hususunda Başkanlığımız görüşünün talep edilmektedir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun;

- "Ücretin tarifi" başlıklı 61 inci maddesinde; "Ücret işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerdir.

Ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (Mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunması onun mahiyetini değiştirmez.

..." ,

- "İşverenin tarifi" başlıklı 62 nci maddesinde; "İşverenler hizmet erbabını işe alan, emir ve talimatları dahilinde çalıştıran gerçek ve tüzel kişilerdir.

..." ,

- "Vergi tevkifatı" başlıklı 94 üncü maddesinde, "Kamu idare ve müesseseleri, iktisadî kamu müesseseleri, sair kurumlar, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, dernekler, vakıflar, dernek ve vakıfların iktisadî işletmeleri, kooperatifler, yatırım fonu yönetenler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, zirai kazançlarını bilanço veya ziraî işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçiler aşağıdaki bentlerde sayılan ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecburdurlar.

1.Hizmet erbabına ödenen ücretler ile 61 inci maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istisnadan faydalananlar hariç), 103 ve 104 üncü maddelere göre,

..."

hükümlerine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, 311 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinin "Özel sektör işyerlerinde birden fazla işverenin yanında çalışanların durumu" başlıklı 21 inci maddesinin beşinci fıkrasında, Yıl içerisinde işveren değiştiren hizmet erbabı, ücret gelirine ilişkin gelir vergisi matrahını yeni işverenine bildirmek suretiyle ücretinin gelir vergisi tarifesine göre kümülatif olarak vergilendirilmesini talep edebilir. Bu durumda yeni işveren kümülatif matrahı dikkate alarak tevkifat yapar. Hizmet erbabının talep etmesi ve işverenlerin de kabul etmesi kaydıyla, yıl içerisinde aynı anda birden fazla işverenden alınan ücret gelirleri de kümülatif matrah dikkate alınarak tevkifata tabi tutulabilir. Yıl içinde birden fazla işverenden elde ettiği ücret gelirleri kümülatif matrah dikkate alınarak vergilenen hizmet erbabının bu gelirlerini yıllık beyannameyle beyan etme yükümlülüğü bulunması durumunda, yıllık beyannamede bildirilen matrah üzerinden hesaplanan gelir vergisinden kümülatif matrah dikkate alınmak suretiyle tevkif suretiyle ödenen vergiler mahsup edilebilecektir." açıklamaları yer almaktadır.

Bu hüküm ve açıklamalara göre, yıl içerisinde işveren değiştirerek iş yerinizde işe yeni başlayacak hizmet erbabının, önceki işvereninden elde ettiği ücret gelirine ilişkin gelir vergisi matrahını şirketinize bildirerek ücretinin gelir vergisi tarifesine göre kümülatif olarak vergilendirilmesini talep etmesi halinde, söz konusu hizmet erbabının şirketinizden elde edeceği ücret gelirlerinin, ilgili takvim yılında eski işverenden elde edilen ücret matrahıyla ilişkilendirilmek suretiyle kümülatif matrah dikkate alınarak Gelir Vergisi Kanununun 61, 94 ve 103 üncü maddeleri uyarınca vergilendirilmesi mümkün bulunmaktadır.

Diğer taraftan, ücret gelirleri bu şekilde vergilenen hizmet erbabının bu gelirlerini, yıllık beyannameyle beyan etme yükümlülüğü bulunması durumunda, yıllık beyannamede bildirilen matrah üzerinden hesaplanan gelir vergisinden kümülatif matrah dikkate alınmak suretiyle tevkif suretiyle ödenen vergilerin mahsup edilebileceği tabiidir.

Bilgi edinilmesini rica ederim.

(*) Bu Özelge 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 413.maddesine dayanılarak verilmiştir.

(**) İnceleme, yargı ya da uzlaşmada olduğu halde bu konuya ilişkin olarak yanlış bilgi verilmiş ise bu özelge geçersizdir.

(***) Talebiniz üzerine tayin edilmiş olan bu özelgeye uygun işlem yapmanız hâlinde, bu fiilleriniz dolayısıyla vergi tarh edilmesi icap ederse, tarafınıza vergi cezası kesilmeyecek ve tarh edilen vergi için gecikme faizi hesaplanmayacaktır.

Memurların geçici görevle gittikleri yerlere uçakla seyahat etmeleri durumunda bazen götürmüş oldukları malzemelerin ve eşyaların fazla olması sebebiyle fazla bagaj ücreti ödemeleri mümkün olmaktadır.Mevzuat çerçevesinde konuyu değerlendirmeye çalışalım.

İçindekiler

1. Geçici görevde bagaj ücreti ödenir mi

2. harcırah kanunda bagaj hangi eşyaları kapsar

3. Fazla bagaj ücreti memura ödenir mi?

1.Geçici görevde bagaj ücreti ödenir mi?

Memurlara yapılan harcırah ödemeleri harcırah kanununa göre yapılmaktadır., 6245 sayılı Harcırah Kanununun 14 üncü maddesinde yer alan hükme göre bir görevin yaptırılması amacıyla geçici olarak yurtiçinde veya dışında başka bir yere gönderilenlere yol gideri ve gündelik olmak üzere geçici görev yolluğu verileceği ve hamal, bagaj ve ikametgah veya görev yeri ile istasyon veya durak arasındaki taşıt aracı giderinin de ayrıca ödeneceği hükme bağlanmıştır

2.Geçici görevde bagaj hangi eşyaları kapsar ?

Diğer taraftan, harcırah kanunun 3 üncü maddesinde “bagaj, memur ve hizmetlinin mensup olduğu kuruma veya şahsına ait olup, resmi vazife için kullanılabilecek eşya ile yolcunun bu seyahati için ihtiyacı bulunan şahsi eşyasından mutat surette taşınması mümkün olanlar” şeklinde tanımlanmıştır.

3.Fazla bagaj ücreti memura ödenir mi?

Uçakla yapılan yolculuklarda belli kg üstünde olan bagajlar için ayrıca bir ücret tahsil edilmektedir.Konuya ilişkin olarak Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünce daha önceki yıllarda verilmiş olan bir görüşte "özel eşyalardan kaynaklanan bagaj ağırlık aşımı nedeniyle ödenen ilave ücret ve farkların Kurum bütçesinden ödenmesine imkan bulunmamaktadır" şeklinde görüş verilmiştir.

İlgili görüşe göre memurun bagajında yer alan giysi ve benzeri malzemelerin değil,memurun görevine ait olmayan malzemeleri yanında götürmesi durumunda ki bagaj ücretinden bahsedilmekte olup, uzun süreli geçici görevle bir yerden bir yere giden memurun fazla eşyayı yanında götürmesinin doğal olacağı bu şekildeki bagaj ücretlerinin ödenmesi gerektiği ,geçici görevle alakası olmayan ve görev yerine bisiklet,kayak takımı, çadır v.b malzemeleri ekstra olarak götüren memurların bagaj ücretlerinin ilgili kapsam dahilinde değerlendirilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.

Anayasa Mahkemesi, 16 Temmuz 2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan kararıyla, ihaleden yasaklama kararının yargı kararıyla iptal edilmesine rağmen geçici teminat mektubunun irat kaydedilmesi nedeniyle oluşan zararın giderilmemesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkını ihlal ettiğine hükmetti.

Başvuruya konu olayda, Milli Savunma Bakanlığı tarafından başvurucu şirket hakkında verilen ihalelerden yasaklama kararı idare mahkemesince iptal edilmiş ve karar kesinleşmiştir. Buna karşın, yasaklama kararına dayanılarak irat kaydedilen 10.210,62 TL tutarındaki geçici teminatın iadesi istemiyle açılan tam yargı davasında Bölge İdare Mahkemesi davayı reddetmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, teminatın irat kaydedilmesine dayanak oluşturan idari işlemin yargı kararıyla hukuka aykırı bulunarak iptal edilmesiyle birlikte, teminatın irat kaydedilmesine ilişkin hukuki sebebin de ortadan kalktığını vurguladı. Bu durumda teminatın yasal faiziyle birlikte iade edilmesi gerektiğinin Danıştayın yerleşik içtihadı olduğu, Bölge İdare Mahkemesinin ise bu içtihattan ayrılmasını haklı gösterecek somut ve yeterli bir gerekçe ortaya koymadığı ifade edildi.

Mahkeme, başvurucunun mülkiyet hakkına yapılan müdahalenin kanuni dayanağını yitirdiğini, bu nedenle ihlalin giderilebilmesi amacıyla yeniden yargılama yapılmasına karar verilmesi gerektiğini değerlendirdi. Bu kapsamda kararın yeniden yargılama yapılmak üzere Ankara 6. İdare Mahkemesine gönderilmesine, başvurucunun tazminat talebinin reddine, ancak yargılama giderlerinin başvurucuya ödenmesine hükmedildi.

Kararda, Anayasa'nın 35. maddesiyle güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiğine oybirliğiyle karar verildiği belirtildi.

ANAYASA MAHKEMESİ KARARI

Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:

İKİNCİ BÖLÜM

KARAR

S.T.E.B. ve S.S. LTD. ŞTİ. BAŞVURUSU

Başvuru Numarası : 2021/11695

Karar Tarihi : 29/1/2026

Başkan: Basri BAĞCI

Üyeler: Engin YILDIRIM Rıdvan GÜLEÇ Kenan YAŞAR Ömer ÇINAR

Raportör:Mehmet ALTUNDİŞ

Başvurucu: S.T.E.B. ve S.S. Ltd. Şti.

Vekili : Av. EkinKIRAL

BAŞVURUNUN ÖZETİ

1. Başvuru, ihaleden yasaklama kararının yargı kararıyla iptal edilmesine rağmen teminat mektubunun irat kaydedilmesi sonucu uğranılan zararın tazmin edilmemesi nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

A. İhaleden Yasaklama Kararına İlişkin Yargısal Süreç

2. Başvurucu Şirket hakkında Millî Savunma Bakanlığı (İdare) tarafından 9/10/2012 tarihinde 1 yıl süreyle ihalelere katılmaktan yasaklama kararı verilmiştir. İhaleden yasaklama kararının gerekçesi başvurucu Şirketin Türkiye temsilcisi ve müdürü olan T.G. hakkında Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinde resmî belgede sahtecilik, edimin ifasına fesat karıştırma suçlarından 26/4/2012 tarihinde kamu davası açılmasıdır.

3. Başvurucu Şirket ihaleden yasaklama kararının iptali için Ankara I. İdare Mahkemesinde (Mahkeme) iptal davası açmıştır.

4. Mahkeme 17/4/2014 tarihinde İhaleden yasaklama kararını iptal etmiştir. Mahkeme, iptal kararının gerekçesinde 1/11/2012 tarihli ve 6359 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle yapılan değişiklikten sonra "Bu Kanun ve diğer kanunlardaki hükümler gereğince geçici veya sürekli olarak idarelerce veya mahkeme kararıyla kamu ihalelerine katılmaktan yasaklanmış olanlar ile 12.04.1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan veya örgütlü suçlardan veyahut kendi ülkesinde ya da yabancı bir ülkede kamu görevlilerine rüşvet verme suçundan dolayı hükümlü bulunanlar" hakkında ihaleden yasaklama kararı verilebileceği, haklarında kamu davası açılmasına karar verilenler yönünden ise bu kararın verilemeyeceğini açıklamıştır.

5. İptal karan temyiz ve karar düzeltme aşamalarından geçerek kesinleşmiştir.

B. Bireysel Başvuru Konusu Tam Yargı Davasına İlişkin Süreç

6. Başvurucu Şirket, ihaleden yasaklama kararının yargı kararıyla iptal edilmesi sonrasında anılan ihalede 10.210,62 TL tutarındaki teminat mektubunun irat kaydedilmesi nedeniyle uğradığı zararın irat kaydedilme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi İle birlikte tahsiline karar verilmesi istemiyle Ankara 6. İdare Mahkemesinde (İdare Mahkemesi) tam yargı davası açmıştır. Dava dilekçesinde teminat mektubunun irat kaydedilmesine gerekçe gösterilen ihaleden yasaklama kararının yargı kararıyla iptal edildiğini belirterek zararının giderilmesini istemiştir.

7. İdare Mahkemesi 25/3/2020 tarihinde davanın kabulüne, işlem nedeniyle uğradığı 10.210,62 TL zararın davanın açıldığı tarihten (20/9/2019) itibaren uygulanacak yasal faiziyle birlikte başvurucu Şirkete ödenmesine karar vermiştir. İdare Mahkemesi, gerekçesinde dava konusu maddi zararı doğuran teminat mektubunun gelir kaydedilmesi işleminin dayanağı olan ihaleden yasaklama kararının yargı kararı ile iptal edildiğini, böylece zarara sebep olan idari işlemin hukuka aykırı olduğunun ortaya konulduğunu ifade etmiştir.

8. İdare, İdare Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesi (Bölge İdare Mahkemesi) 31/12/2020 tarihinde istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine kesin olarak karar vermiştir. Bölge İdare Mahkemesi gerekçesinde, ihalelere katılmaktan yasaklama işlemi ile geçici teminatın irat kaydedilmesi işleminin birbirinden farklı olduğunu, sebepleri aynı olaya dayansa da şartların ve doğurduğu sonuçların farklı olacağını, bu sebeple işlemlerden biri hakkında verilmiş yargı kararının diğeri yönünden bağlayıcılığı olmadığını, İhaleden yasaklama kararının iptaline yönelik yargı kararının 6359 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası lehe düzenleme yapılması gerekçesine dayandığını, idarenin tazminle veya iadeyle yükümlü tutulmasını gerektirecek herhangi bir hizmet kusuru tespiti içermediğini açıklamıştır.

9. Başvurucu, nihai kararı 25/2/2021 tarihinde öğrendikten sonra 23/3/2021 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

10. Başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.

11. DEĞERLENDİRME

11. Başvurucu, hukuka aykırı olduğu yargı kararıyla tespit edilen ihaleden yasaklama işlemine dayanılarak irat kaydedilen teminat mektubu nedeniyle uğradığı zarar tazmin edilmediğinden adil yargılanma hakkının ve mülkiyet hakkının ihlal edildiğini İleri sürmüştür.

12. Adalet Bakanlığı (Bakanlık) görüşünde; iddiaların kanun yolu şikâyeti niteliğinde olup olmadığının kabul edilebilirlik açısından değerlendirilmesi gerektiği, yargı mercilerinin kararlarında bariz takdir hatası veya açık keyfîlik oluşturan herhangi bir durum olmadığı, somut başvuruda idari yargı mercilerinin dava konusu maddi olay ve olgular İle delilleri değerlendirdiği, hukuk kurallarının yorumlanması ve uygulanmasını, uyuşmazlıkla

ilgili vardıkları sonucu ve kullandıkları takdir yetkisinin sebeplerini gerekçelendirdikleri bildirilmiştir. Başvurucu, Bakanlık görüşüne karşı başvuru formundaki iddialarını yinelemiştir.

13. Başvuru, mülkiyet hakkı kapsamında incelenmiştir.

14. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan mülkiyet hakkının İhlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

15. Anayasa'nın 35. maddesiyle güvenceye bağlanan mülkiyet hakkı, ekonomik değer ifade eden ve parayla değerlendirilebilen her türlü mal varlığı hakkını kapsamaktadır (AYM, E.2015/39, K.2015/62, 1/7/2015, § 20). Başvurucu Şirketin yatırdığı teminat mektubunun mülk teşkil ettiği hususunda tartışma bulunmamaktadır {Doğcan İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret A.Ş. [2. B.], B. No: 2014/1759, 11/12/2018, § 48).

16. Malikin mülkünü kullanma, mülkün semerelerinden yararlanma ve mülkü üzerinde tasarruf etme yetkilerinden herhangi birinin sınırlanması mülkiyet hakkına müdahale teşkil eder {Recep Tarhan ve Afife Tarhan [1. B.], B. No: 2014/1546, 2/2/2017, § 53). Anayasa’nın 35. maddesi ile mülkiyet hakkına temas eden diğer hükümleri birlikte değerlendirildiğinde Anayasa’nın mülkiyet hakkına müdahaleyle ilgili üç kural ihtiva ettiği hatırlatılmalıdır (Anayasa’nın 35. maddesinin yapısı ve içerdiği üç kural ile ilgili olarak bkz. Recep Tarhan ve Afife Tarhan, §§ 55-58). Somut olayda İdarenin teminat mektubunu irat kaydetmesi nedeniyle başvurucunun mülkiyet hakkına müdahale edilmiştir. Mülkiyet hakkına yapılan müdahalenin türü belirlenirken sonucu yanında müdahalenin amacının da dikkate alınması gerekir. Yetkili kamu otorite ve organlarınca getirilen yasak ve önlemlere aykırı davranılması karşılığında mali nitelikte yaptırım öngörülmesi, ilgili yasak veya önlemle korunan hukuki yararın temas ettiği ekonomik ve sosyal alanın kontrolü amacına yöneliktir. Burada devlet, koyduğu yasak veya öngördüğü yükümlülüğe aykırı davranışı yaptırıma bağlamak suretiyle kurduğu sosyal ve ekonomik düzenin devamlılığını ve korunmasını hedeflemektedir. Bu nedenle kamu yükümlülük ve yasaklarına aykırı davranış nedeniyle mali nitelikte yaptırım uygulanması suretiyle mülkiyet hakkına yapılan müdahale mülkiyetin kontrolü kapsamında görülmelidir {Sedat Haspolat [2. B.], B. No: 2014/12849, 20/7/2017, § 68). Kamu ihaleleri için getirilen koşullara aykırı davranılması durumunda ise yaptırım olarak teminatın gelir kaydedilmesi öngörülmüştür. Dolayısıyla müdahalenin amacı gözetildiğinde başvurunun mülkiyetin kamu yararına kullanımının kontrolü veya düzenlenmesi biçimindeki üçüncü kural kapsamında incelenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

17. Anayasa’nın 35. maddesinde mülkiyet hakkı sınırsız bir hak olarak düzenlenmemiş, bu hakkın kamu yararı amacıyla ve kanunla sınırlandırılabileceği öngörülmüştür. Mülkiyet hakkına müdahalede bulunulurken temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasına ilişkin genel ilkeleri düzenleyen Anayasa’nın 13. maddesinin de gözönünde bulundurulması gerekmektedir. Dolayısıyla mülkiyet hakkına yönelik müdahalenin Anayasa'ya uygun olabilmesi için müdahalenin kanuna dayanması, kamu yararı amacı taşıması ve ayrıca ölçülülük ilkesi gözetilerek yapılması gerekir {Recep Tarhan ve Afife Tarhan, § 62).

18. Anayasa’nın 35. maddesinin ikinci fıkrasında mülkiyet hakkının ancak kamu yararı amacıyla kanunla sınırlanabileceği belirtilmek suretiyle mülkiyet hakkına yönelik

müdahalelerin kanunda öngörülmesi gereği ifade edilmiştir. Öte yandan Anayasa'nın temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasına ilişkin genel ilkelerin düzenlendiği 13. maddesinde de hak ve özgürlüklerin ancak kanunla sınırlanabileceği temel bir ilke olarak benimsenmiştir. Buna göre mülkiyet hakkına yapılan müdahalelerde dikkate alınacak öncelikli ölçüt, müdahalenin kanuna dayalı olmasıdır. Bu ölçütün sağlanmadığı tespit edildiğinde diğer ölçütler bakımından inceleme yapılmaksızın mülkiyet hakkının ihlal edildiği sonucuna varılacaktır (Ford Motor Company [2. B.], B. No: 2014/13 518,26/10/2017, § 49).

19. Başvuru konusu olayda teminat mektubunun irat kaydedilmesi işleminin sebep unsuru olan ihaleden yasaklama kararı hukuka aykırı bulunarak Mahkemece iptal edilmiş, bu karar temyiz ve karar düzeltme aşamalarından geçerek kesinleşmiştir. Dolayısıyla başvurucunun teminat mektubunun irat kaydedilmesine neden olan idari işlemin hukuka aykırı olduğu yargılama süreci sonunda kesinleşmiş bir yargı kararıyla tespit edilmiştir. Bu aşamadan sonra Anayasa Mahkemesince yapılacak inceleme iptal kararı sonrası ihlalin giderilip giderilmediğine yönelik olacaktır.

20. İdari bir İşlemin iptali yönünde verilen mahkeme kararı, söz konusu işlemin hukuka aykırı olduğunu tespit etmekte ve işlemi ortadan kaldırmaktadır. Karara konu idari işlem ve bu işlemin doğurduğu hukuksal sonuçlar iptal kararı üzerine geriye etkili olarak ortadan kalkmakta ve idari işlem hiç alınmamış sayılmaktadır (İrfan Şen [2. B.], B. No: 2019/39177, 11/1/2023, § 52). Anayasa Mahkemesi iş müfettişliğine atamanın geciktirilmesinin hukuka aykırı olduğunun mahkemelerce tespit edilmesine karşılık uğranılan parasal hak kayıplarının karşılanmadığı şikâyetine ilişkin bir başvuruyu Demet Demirel ve diğerleri ([GK], B. No: 2019/12998, 1/12/2022) kararında incelemiştir. Anılan kararda idari İşlemin iptal edilmesi ve başvurucuların atanma işlemlerinin tamamlanması mağduriyetlerini hafıfletse de tam olarak gidermediği, mağduriyetin gerçek manada ortadan kalkabilmesi için başvurucuların mülkiyet hakkının ihlali sebebiyle oluşan zararlarının da karşılanması gerektiği belirtilmiştir (Demet Demirel ve diğerleri, § 42; sürücü belgesinin alıkoyulmasına yönelik işlemin mahkeme kararıyla iptali sonrası uğranılan zararların tazmin edilmemesinin mülkiyet hakkını ihlal ettiğine yönelik olarak bkz. Âli Örs [2. B.], B. No: 2020/17774, 18/9/2024).

21. İncelenen olayda başvurucu, ihaleden yasaklama işleminin yargı kararıyla iptal edilmesi sonucunda uğradığı zararların tazmini talebiyle tam yargı davası açmıştır. İdare Mahkemesi davayı kabul etmesine karşın Bölge İdare Mahkemesi ihalelere katılmaktan yasaklama işlemi ile geçici teminatın irat kaydedilmesi işleminin birbirinden farklı olduğunu ve işlemlerden biri hakkında verilmiş yargı kararının diğeri yönünden bağlayıcılığı olmadığını, idarenin tazminle veya iadeyle yükümlü tutulmasını gerektirecek herhangi bir hizmet kusuru bulunmadığını belirterek davayı reddetmiştir (bkz. § 8).

22. Hukuk devletinde idare, hukuka aykırı olarak tesis ettiği işlemlerin sebep olduğu ihlalleri giderme yükümlülüğü altındadır. İdare, eski hâle getirme (restitutio in integrum) ilkesi gereğince kişiyi, hukuka aykırı işlem tesis edilmemiş olsaydı kişi hangi durumda olacaksa ona mümkün olduğunca en yakın konuma getirmekle yükümlüdür. Bu bağlamda İdarenin ihaleden yasaklama kararının yargı kararıyla iptal edilmesine karşılık başvurucu Şirketin teminatının gelir kaydedilmesi nedeniyle uğradığı zararları tazmin etmediği hâllerde yükümlülüklerini bütünüyle ifa ettiği söylenemeyecektir. İhlalin tam olarak giderilebilmesi için hukuka aykırı olduğu yargı kararıyla tespit edilen işlem nedeniyle başvurucunun uğradığı zararlar da tazmin edilmelidir (benzer yöndeki değerlendinneler için bkz. Demet Demirel ve diğerleri, § 45; Ali Örs, § 20). Danıştay içtihatları incelendiğinde

ihaleden yasaklamaya ilişkin işlemlerin hukuka aykırı bulunarak yargı kararıyla iptal edildiği hâllerde iptal kararıyla birlikte teminatın irat kaydına yönelik hukuki sebebin de yargı kararlarıyla ortadan kalktığı, bu nedenle irat kaydedilen teminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin yerleşik bir uygulama hâlini aldığı görülmüştür (Danıştay Onüçüncü Dairesinin 6/6/2023 tarihli ve E.2023/1629, K.2023/2891; 4/4/2023 tarihli ve E.2020/625, K.2023/1603; 17/6/2021 tarihli ve E.2015/4183, K.2021/2363; 5/3/2019 tarihli ve E.2013/754, K.2019/663; 2/10/2023 tarihli ve E.2017/727, K.2023/3826 sayılı kararları). Bölge İdare Mahkemesi davanın reddine ilişkin kararında yukarıda belirtilen yerleşik içtihattan sapılmasını haklı kılacak nitelikte somut ve özgün herhangi bir gerekçe ortaya koyamamıştır.

23. Dolayısıyla ihaleden yasaklama kararının yargı kararıyla iptali suretiyle tespit edilen ihlalin yol açtığı sonuçların tam olarak giderilmesi Bölge İdare Mahkemesinin kararı nedeniyle önlenmiştir. Bu durumda başvurucu Şirkete aşırı ve olağan dışı bir külfet yüklendiğinden kamu yararı ile mülkiyet hakkının korunması arasındaki adil dengenin başvurucu Şirket aleyhine bozulduğu, mülkiyet hakkına yapılan müdahalenin ölçüsüz olduğu sonucuna varılmıştır.

24. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

III. GİDERİM

25. Başvurucu; ihlalin tespiti, yeniden yargılama yapılması ile miktar belirtmeksizin maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

26. Başvuruda tespit edilen anayasal hak ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar ve zorunluluk bulunmaktadır. Anayasa’nın 148. ve 153. maddeleri ile 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50. ve 66. maddeleri uyarınca ihlal kararının gönderildiği yargı mercilerinin yapması gereken iş, yeniden yargılama işlemlerini başlatıp Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında belirtilen ilkelere ve gerekçelere uygun biçimde yürütülecek yargılama sonunda hak İhlalinin nedenlerini gidererek yeni bir karar vermektir (yeniden yargılama konusunda bkz. Mehmet Doğan [GK], B. No: 2014/8875, 7/6/2018. §§ 54-60; Aligül Alkaya ve diğerleri (2) [1. B.], B. No: 2016/12506, 7/11/2019, §§ 53-60, 66; Kadri Enis Berberoğlu (3) [GK], B. No: 2020/32949, 21/1/2021, §§ 93-100).

27. İhlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasının yeterli bir giderim sağlayacağı anlaşıldığından tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekir.

IV. HÜKÜM

Açıklanan gerekçelerle;

A. Kamuya açık belgelerde başvurucunun kimliğinin gizli tutulması talebinin KABULÜNE,

B. Mülkiyet hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,

C. Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının İHLAL EDİLDİĞİNE,

D. Kararın bir örneğinin mülkiyet hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesine (E.2020/1237, K.2020/2771) iletilmek üzere Ankara 6. İdare Mahkemesine (E.2019/1833, K.2020/740) GÖNDERİLMESİNE,

E. Başvurucunun tazminat talebinin REDDİNE,

F. 487,60 TL harç ve 40.000 TL vekâlet ücretinden oluşan toplam 40.487,60 TL yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESİNE,

G. Ödemelerin kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olması hâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal faiz UYGULANMASINA,

H. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE 29/1/2026 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.