mevzuatinyeri

Üniversite bünyesindeki taşınmazların kiralanmasında kdv

Thu, 06 Aug 2026 10:29:00 +0300

Üniversite bünyesindeki taşınmazların kiralanmasında kdv

Özelge: Üniversite bünyesindeki taşınmazların kiralanması
hk.
Sayı:
47423198-130[17/4-d - 2013/01]--6
Tarih:
12/05/2014

T.C.
ÇANAKKALE VALİLİĞİ
Defterdarlık (Gelir Müdürlüğü)

Sayı : 47423198-130[17/4-d - 2013/01]--6 12/05/2014
Konu : Kiralama

İlgide kayıtlı özelge talep formunuzda, Üniversitenize ait taşınmazların (Kantin-Kafeterya- Restaurant, Çay Ocağı, ATM, Baz İstasyonu, Kırtasiye, Fotokopi, Büfe, Berber, Çiçekçi, Lokanta, Bayan Kuaförü, Taksi Durağı, Ayakkabı Tamir Yeri, Market, Ayakkabıcı, Bijuteri, Giyim, Kitap Standı, Bilardo Salonu, Playstation, Tuhafiye, Telekom Hizmetleri, PTT Şubesi, Ana Verici İstasyonuna Bağlı Trafo Yeri, Pastane ve Fotoğrafçı, Otopark, Lunapark, Otel v.b. olarak işletilmek üzere) 2886 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde kiraya verildiği belirtilerek taşınmazlarınız üzerine baz istasyonu kurulmak suretiyle kiralanması işlemlerinde KDV uygulanıp uygulanmayacağı ile KDV tevkifatı yapılıp yapılmayacağı hususlarında görüş talep edilmektedir.
Katma Değer Vergisi Kanununun;
- 1/1 inci maddesinde, Türkiye'de ticari, sınai, zirai faaliyet ve serbest meslek faaliyeti çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetlerin KDV ye tabi olduğu,
- 1/3-f maddesinde, Gelir Vergisi Kanununun 70 inci maddesinde belirtilen mal ve hakların kiralanması işlemlerinin KDV ye tabi olduğu,
- 17/4-d maddesinde, iktisadi işletmelere dahil olmayan gayrimenkullerin kiralanması işlemlerinin KDV den müstesna olduğu,
-17/4-p maddesinde ise Hazinece yapılan taşınmaz teslimi ve kiralamaları, irtifak hakkı tesisi, kullanma izni ve ön izin verilmesi işlemlerinin KDV den istisna olduğu,
hükme bağlanmıştır.

Bu hükümler çerçevesinde, Hazinece yapılan taşınmaz kiralamaları ile iktisadi işletme niteliğinde olmayan kamu idareleri, dernekler, vakıflar, belediyeler ve üniversitelerin taşınmaz kiralamaları KDV den istisna olacaktır.

Ancak, bizatihi iktisadi işletme niteliğindeki taşınmaz kiralamaları ile kantin, çay ocağı, voli mahalli, dalyan, taş, kireç, kum, kömür ocakları gibi taşınmaza bağlı işletme hakkı v.b. hakların kiralanması KDV Kanununun 17/4-d maddesindeki istisna kapsamına girmeyecek ve KDV ye tabi olacaktır.
Öte yandan, "Hazine" ibaresi 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli I sayılı cetvelde sayılan Genel Bütçeli Kamu İdarelerini kapsamakta olup, söz konusu cetvelde bulunmayan Üniversiteler "Hazine" kavramı içerisinde yer almamaktadır.

Diğer taraftan, 14/4/2012 tarih ve 28264 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 1/5/2012 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 117 Seri No.lu KDV Genel Tebliğinin (2.3.3) bölümünde, 5018 sayılı Kanuna ekli cetvellerde yer alan idare, kurum ve kuruluşların kiraya verme işlemleridışında KDV ye tabi işlemleri bulunmamaları kaydıyla, 1 No.lu KDV Beyannamesini sadece kiralama işleminin gerçekleştiği dönemler için verecekleri belirtilmiştir.
Bu açıklamalara göre;
1- Üniversite bünyesinde bulunan taşınmazların, kantin-kafeterya, büfe, fotokopi odası, taksi durağı, bilet satış ve benzeri amaçlarla kiracıların kullanımına bırakılması halinde, bu tür kiralama işlemleri taşınmaza bağlı işletme hakkının kiralanması olarak değerlendirilecek ve KDV Kanununun 1/3-f maddesine göre KDV ye tabi olacaktır. Üniversitenin KDV mükellefiyetinin bulunmaması halinde bu işlem nedeniyle hesaplanacak KDV, 1/5/2012 tarihinden önceki işlemlerde işleme taraf
olan ve KDV mükellefiyeti bulunan kiracılar tarafından 2 No.lu KDV beyannamesi ile beyan edilecek, 1/5/2012 tarihinden sonra yapılan işlemlerde ise 117 Seri No.lu KDV Genel Tebliğindeki açıklamalar çerçevesinde söz konusu kiralama işlemlerinize ait KDV tarafınızdan mükellef sıfatıyla beyan edilip ödenecektir.
2- Üniversite bünyesinde bulunan taşınmazların, ATM ünitesi veya baz istasyonu konulmak üzere kiraya verilmesi halinde ise işletme hakkı kiralamasından bahsedilemeyeceğinden, taşınmaz kiralaması olarak değerlendirilen bu işlem KDV Kanununun 17/4-d maddesine göre KDV den istisna tutulacaktır.
Bilgi edinilmesini rica ederim.

Yıl içerisinde işveren değiştiren personelin ücret gelirinin vergilendirilmesi hakkında özelge

Fri, 17 Jul 2026 08:42:00 +0300

Yıl içerisinde işveren değiştiren personelin ücret gelirinin vergilendirilmesi hakkında özelge

Gelir İdaresi Başkanlığı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, yıl içerisinde işveren değiştiren personelin ücret gelirinin vergilendirilmesi hakkında özelge yayımladı.

T.C.

GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞI

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı

Gelir Kanunları Gelir Ve Kurumlar Vergileri Grup Müdürlüğü

Sayı: E-62030549-120[61-2022]-401679 05.04.2023

Konu: Yıl içerisinde işveren değiştiren personelin ücret gelirinin vergilendirilmesi

İlgi:

İlgide kayıtlı özelge talep formunda, şirketinizde çalıştırmak üzere işe almak istediğiniz bazı personelin, eski işyerlerinden elde ettikleri ücret gelirlerine ilişkin kümülatif gelir vergisi matrahlarını alarak şirketinize vermek istedikleri belirtilerek, işe alacağınız söz konusu personelin eski işvereninden aldığı kümülatif gelir vergisi matrahının şirketinizde elde edilecek ücret matrahı ile ilişkilendirilip ilişkilendirilmeyeceği hususunda Başkanlığımız görüşünün talep edilmektedir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun;

- "Ücretin tarifi" başlıklı 61 inci maddesinde; "Ücret işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerdir.

Ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (Mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunması onun mahiyetini değiştirmez.

..." ,

- "İşverenin tarifi" başlıklı 62 nci maddesinde; "İşverenler hizmet erbabını işe alan, emir ve talimatları dahilinde çalıştıran gerçek ve tüzel kişilerdir.

..." ,

- "Vergi tevkifatı" başlıklı 94 üncü maddesinde, "Kamu idare ve müesseseleri, iktisadî kamu müesseseleri, sair kurumlar, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, dernekler, vakıflar, dernek ve vakıfların iktisadî işletmeleri, kooperatifler, yatırım fonu yönetenler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, zirai kazançlarını bilanço veya ziraî işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçiler aşağıdaki bentlerde sayılan ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecburdurlar.

1.Hizmet erbabına ödenen ücretler ile 61 inci maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istisnadan faydalananlar hariç), 103 ve 104 üncü maddelere göre,

..."

hükümlerine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, 311 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinin "Özel sektör işyerlerinde birden fazla işverenin yanında çalışanların durumu" başlıklı 21 inci maddesinin beşinci fıkrasında, Yıl içerisinde işveren değiştiren hizmet erbabı, ücret gelirine ilişkin gelir vergisi matrahını yeni işverenine bildirmek suretiyle ücretinin gelir vergisi tarifesine göre kümülatif olarak vergilendirilmesini talep edebilir. Bu durumda yeni işveren kümülatif matrahı dikkate alarak tevkifat yapar. Hizmet erbabının talep etmesi ve işverenlerin de kabul etmesi kaydıyla, yıl içerisinde aynı anda birden fazla işverenden alınan ücret gelirleri de kümülatif matrah dikkate alınarak tevkifata tabi tutulabilir. Yıl içinde birden fazla işverenden elde ettiği ücret gelirleri kümülatif matrah dikkate alınarak vergilenen hizmet erbabının bu gelirlerini yıllık beyannameyle beyan etme yükümlülüğü bulunması durumunda, yıllık beyannamede bildirilen matrah üzerinden hesaplanan gelir vergisinden kümülatif matrah dikkate alınmak suretiyle tevkif suretiyle ödenen vergiler mahsup edilebilecektir." açıklamaları yer almaktadır.

Bu hüküm ve açıklamalara göre, yıl içerisinde işveren değiştirerek iş yerinizde işe yeni başlayacak hizmet erbabının, önceki işvereninden elde ettiği ücret gelirine ilişkin gelir vergisi matrahını şirketinize bildirerek ücretinin gelir vergisi tarifesine göre kümülatif olarak vergilendirilmesini talep etmesi halinde, söz konusu hizmet erbabının şirketinizden elde edeceği ücret gelirlerinin, ilgili takvim yılında eski işverenden elde edilen ücret matrahıyla ilişkilendirilmek suretiyle kümülatif matrah dikkate alınarak Gelir Vergisi Kanununun 61, 94 ve 103 üncü maddeleri uyarınca vergilendirilmesi mümkün bulunmaktadır.

Diğer taraftan, ücret gelirleri bu şekilde vergilenen hizmet erbabının bu gelirlerini, yıllık beyannameyle beyan etme yükümlülüğü bulunması durumunda, yıllık beyannamede bildirilen matrah üzerinden hesaplanan gelir vergisinden kümülatif matrah dikkate alınmak suretiyle tevkif suretiyle ödenen vergilerin mahsup edilebileceği tabiidir.

Bilgi edinilmesini rica ederim.

(*) Bu Özelge 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 413.maddesine dayanılarak verilmiştir.

(**) İnceleme, yargı ya da uzlaşmada olduğu halde bu konuya ilişkin olarak yanlış bilgi verilmiş ise bu özelge geçersizdir.

(***) Talebiniz üzerine tayin edilmiş olan bu özelgeye uygun işlem yapmanız hâlinde, bu fiilleriniz dolayısıyla vergi tarh edilmesi icap ederse, tarafınıza vergi cezası kesilmeyecek ve tarh edilen vergi için gecikme faizi hesaplanmayacaktır.

İcra Daireleri Üzerinden Avukatlara Ödenecek Ücretlerde Vergi Kesintisi

Tue, 14 Jul 2026 12:10:00 +0300

İcra Daireleri Üzerinden Avukatlara Ödenecek Ücretlerde Vergi Kesintisi

kamu kurumlarınca kaybedilen davalarda karşı taraf avukatlarına ödenecek olan ücretlerde kdv gelir ve damga vergisinin nasıl kesileceği hakkında GİB görüşü

T.C.

MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI
Strateji Geliştirme Başkanlığı

Konu: Mahkeme Giderlerinden Yapılacak Kesintiler 20.04.2026

SayıE-43942091-045.99-158344400

İlgiGelir İdaresi Başkanlığının 07.04.2026 tarihli ve E- sayılı yazısı.

Bakanlığımız aleyhine sonuçlanan mahkeme kararlarına istinaden şahıs avukatı, sendika avukatı veya icra daireleri üzerinden karşı tarafa ödenen avukatlık vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden KDV, gelir vergisi ve damga vergisi kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususunda yaşanan tereddütler İlgi (a) ve (b)'de kayıtlı yazılar ile Başkanlığımıza bildirilmiş olup konu hakkında Gelir İdaresi Başkanlığının Bakanlığımıza hitaplı İlgi (c)'de kayıtlı yazısına göre işlem tesis edilmesi hususunda;

Bilgilerini ve gereğini arz ve rica ederim.

Serdar ŞEN
Bakan a.
Daire Başkanı

T.C.

HAZİNE VE MALİYE BAKANLIĞI
Gelir İdaresi Başkanlığı

Sayı : E-22690711-155.01.05.02[105.139]-37707

Konu : Mahkeme giderlerinden yapılacak kesintiler

MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞINA
(Strateji Geliştirme Başkanlığı)

İlgi : 24.12.2025 tarihli ve E-43942091-045.99-E.149619771 sayılı yazınız.

İlgide kayıtlı yazınız ve eklerinin incelenmesinden, Bakanlığınız aleyhine sonuçlanan davalara ilişkin verilen mahkeme kararlarına istinaden şahıs avukatı, sendika avukatı veya icra daireleri üzerinden karşı tarafa ödenen avukatlık vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden KDV, gelir vergisi ve damga vergisi kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususunda Başkanlığımız görüşünün talep edildiği anlaşılmaktadır.

Katma Değer Vergisi Kanunu Yönünden:

3065 sayılı Katma Değer Vergisi (KDV) Kanununun;

- 1/1 inci maddesinde, Türkiye'de ticari, sınai, zirai faaliyet ve serbest meslek faaliyeti çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetlerin KDV'ye tabi olduğu,

- 9/1 inci maddesinde, mükellefin Türkiye içinde ikametgâhının, işyerinin, kanuni merkezi ve iş merkezinin bulunmaması hallerinde ve gerekli görülen diğer hallerde Hazine ve Maliye Bakanlığının, vergi alacağının emniyet altına alınması amacıyla, vergiye tabi işlemlere taraf olanları verginin ödenmesinden sorumlu tutabileceği

hüküm altına alınmıştır.

KDV Genel Uygulama Tebliğinin;

"I/B-4. Avukatlık Ücretleri" başlıklı bölümünde,

"Mahkemelerce hükmolunan avukatlık ücretlerinin davayı kazananlara ödenmesi KDV'nin konusuna girmez. Ancak bu paralardan sözleşmeleri gereği ücret karşılığı çalışanlar dışında kalan avukatlara intikal eden kısım, serbest meslek kazancı kapsamında vergiye tabi olur.Avukatlar aldıkları bu para için davayı kazanana serbest meslek makbuzu düzenler ve makbuzda alınan tutar üzerinden KDV hesaplayıp ayrıca gösterirler.

Öte yandan, mahkemelerce veya icra ve iflas müdürlüklerince karşı tarafa yükletilen, avukatlara ait olan ve serbest meslek kazancına dâhil edilmesi gereken vekâlet ücretlerinin davayı kaybeden tarafından doğrudan ya da icra ve iflas müdürlükleri aracılığıyla avukata ödendiği durumlarda serbest meslek makbuzunun davayı kaybeden adına düzenlenmesi gerekmektedir.

Mahkeme kararında "KDV hariç" şeklinde bir ifadenin yer almaması halinde, vekâlet ücretinin

KDV dâhil olduğu kabul edilir ve iç yüzde oranı uygulanmak suretiyle hesaplanan KDV, düz serbest meslek makbuzunda gösterilir.

Aynı Tebliğin "I/C-2.1.3.2.13. Diğer Hizmetler" başlıklı bölümünde,

"KDV mükellefleri tarafından, 5018 sayılı Kanuna ekli cetveller kapsamındaki i kuruluşlar, kanunla veya Cumhurbaşkanlığı Kararnamesiyle kurulan kamu kurum ve

iktisadi teşebbüsleri (kamu iktisadi kuruluşları, iktisadi devlet teşekkülleri), döner sermayeli kuruluşlar kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları, bankalar, sigorta, reasürans ve emeklilik şirketleri kanunla kurulan veya tüzel kişiliği haiz emekli ve yardım sandıkları ile kalkınma ajanslarına ifa edilen ve Tebliğde özel olarak belirlenmeyen diğer bütün hizmet ifalarında (sağlık hizmet sunucuları tarafından verilen ve faturası Sosyal Güvenlik Kurumuna düzenlenen sağlık hizmetle tarafından (5/10) oranında KDV tevkifatı uygulanır."

açıklamalarına yer verilmiştir.

Buna göre, serbest meslek erbabı avukatların yapmış oldukları hizmet karşılığında mahkemelerce hükmolunan karşı taraf vekalet ücreti üzerinden KDV hesaplanmakta, avukatlık vekalet ücretlerine ilişkin serbest meslek erbabı avukatların Tebliğin (I/C-2.1.3.2.13) bölümü kapsamındakilere düzenledikleri belgelerde ise KDV dahil bedelin Tebliğin (I/C-2.1.3.4.1) bölümünde belirlenen sınırı aşması halinde (5/10) oranında KDV tevkifatı uygulanmaktadır.

Gelir Vergisi Kanunu Yönünden:

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun;

- "Ücretin tarifi" başlıklı 61 inci maddesinde; "Ücret, işverene tabi ve belirli bir iş yerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerdir.ali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat

huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunması onun mahiyetini değiştirmez.

- "Serbest meslek kazancının tarifi" başlıklı 65 inci maddesinde, "Her türlü serbest meslek faaliyetinden doğan kazançlar serbest meslek kazancıdır.

Serbest meslek faaliyeti sermayeden ziyade şahsi mesaiye, ilmi veya mesleki bilgiye veya ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hükümlerine yer verilmiştir.

Buna göre, serbest meslek erbabı olan avukatlara ödenen vekalet ücretlerinin serbest meslek kazancı niteliğinde olması nedeniyle serbest meslek kazancı hükümlerine göre vergilendirilmesi, bir işverene bağlı ve tabi olarak hizmet sözleşmesine istinaden çalışan avukatlara işvereni aracılığıyla ödenen vekalet ücretlerinin ise ücret hükümlerine göre vergilendirilmesi gerekmektedir.

Aynı Kanunun "Menkul sermaye iradı" başlıklı 75 inci maddesinin birinci fıkrasında, sahibinin ticari, zirai veya mesleki faaliyeti dışında nakdi sermaye veya para ile temsil edilen değerlerden

müteşekkil sermaye dolayısıyla elde ettiği kar payı, faiz, kira ve benzeri iratların menkul sermaye iradı olduğu hüküm altına alınmıştır.

Anılan maddenin ikinci fıkrasının (6) numaralı bendinde de; "Her nevi alacak faizleri imtiyazlı, rehinli, senetli alacaklarla carî hesap alacaklarından doğan faizler ve kamu tüzel kişilerince borçlanılan ve senede bağlanmış olan meblağlar için ödenen faizler dahil.)" hükmüne yer verilmek suretiyle alacak faizinin menkul sermaye iradı sayılacağı belirtilmiştir.

Mezkûr Kanunun "Vergi tevkifatı" başlıklı 94 üncü maddesinin birinci fıkrasında ise kamu idare ve müesseseleri, iktisadi kamu müesseseleri, sair kurumlar, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, dernekler, vakıflar, dernek ve vakıfların iktisadi işletmeleri, kooperatifler, yatırım fonu yönetenler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, zirai kazançlarını bilanço veya zirai işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçilerin maddede bentler halinde sayılan ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaları gerektiği hüküm altına alınmış olup, aynı fıkranın; (1) numaralı bendinde, hizmet erbabına ödenen ücretler ile 61 inci maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istisnadan faydalananlar hariç), 103 ve 104 üncü maddelere göre, (2) numaralı bendinde, yaptıkları serbest meslek işleri dolayısıyla bu işleri icra edenlere yapılan ödemelerden gelir vergisi tevkifatı yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Öte yandan, 7194 sayılı Kanunun 16 ncı maddesi ile 193 sayılı Kanunun 94 üncü maddesine ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere eklenen üçüncü fıkrasında, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu ile 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu uyarınca karşı tarafa yükletilen vekalet ücretini (icra ve iflas müdürlüklerine yatırılanlar dâhil) ödeyenler tarafından gelir vergisi tevkifatı yapılacağı" hükmüne yer verilmek suretiyle, mahkemelerce veya icra ve iflas müdürlüklerince karşı tarafa yükletilen, avukatlara ait olan ve serbest meslek kazancına dahil edilmesi gereken vekalet ücretleri üzerinden, kimlerin tevkifat yapmakla yükümlü olduğu hususuna açıklık kazandırılmıştır.

311 seri no.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinin sekizinci bölümünde, konu ile ilgili olarak ayrıntılı açıklamalara yer verilmiş olup, anılan Tebliğin;

- "Vekalet ücretlerinde vergi tevkifatı uygulaması" başlıklı 25 inci maddesinde,

"(1) 193 sayılı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasında gelir vergisi tevkifatı yapmaya mecbur olan kişi ve kurumlar belirtilmiş ve aynı maddenin birinci fıkrasının; (1) numaralı bendinde hizmet erbabına ödenen ücretlerden 103 üncü ve 104 üncü maddelere göre, (2) numaralı bendinin (b) alt bendinde ise yaptıkları serbest meslek işleri dolayısıyla bu işleri icra edenlere yapılan ödemeler üzerinden 2009/14592 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca % 20 oranında gelir vergisi tevkifatı yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

(2) 7194 sayılı Kanunla yapılan düzenlemeyle, mahkemelerce veya icra ve iflas müdürlüklerince karşı tarafa yükletilen, avukatlara ait olan ve serbest meslek kazancına dahil edilmesi gereken vekalet ücretleri üzerinden, kimlerin tevkifat yapmakla yükümlü olduğu hususuna açıklık kazandırılmıştır. Buna göre, 193 sayılı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasında sayılanlar tarafından 2004 sayılı Kanun ile 1136 sayılı Kanun uyarınca karşı tarafa yükletilen vekalet ücretinin;

a) Borçlu (davayı kaybeden) tarafından doğrudan avukata ödendiği durumlarda, borçlu (davayı kaybeden) tarafından,

b) Borçlu (davayı kaybeden) tarafından avukata ödenmek üzere icra ve iflas müdürlüklerine yatırıldığı durumlarda, borçlu (davayı kaybeden) tarafından,

c) Borçlu (davayı kaybeden) tarafından alacaklı (davayı kazanan) tarafa ödendiği durumlarda, alacaklı (davayı kazanan) tarafından avukata ödeme yapılması esnasında, gelir vergisi tevkifatı yapılması gerekmektedir.

(3) 193 sayılı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasında sayılmayanlar, diğer bir ifadeyle tevkifat yükümlülüğü bulunmayanlar tarafından yapılan vekalet ücreti ödemeleri üzerinden gelir vergisi tevkifatı yapılmayacaktır.

(4) Vekalet ücretini ödemekle yükümlü olanlarca, ücretli olarak çalışan avukatların işverenlerine yapılan vekalet ücreti ödemelerinden tevkifat yapılmayacak, işverenin vekalet ücretini avukata ödemesi esnasında ise işverence ücret hükümlerine göre tevkifat yapılacaktır.

..." açıklamasına,

(1) ekalet ücreti ödemelerinde belge düzeni" başlıklı 26 ncı maddesinde,

(2) ) 213 sayılı Kanunun 236 ncı maddesinde, serbest meslek erbabının, mesleki faaliyetine ilişkin her türlü tahsilatı için iki nüsha serbest meslek makbuzu tanzim ederek bir nüshasını müşteriye vermek ve müşterinin de bu makbuzu istemek ve almak mecburiyetinde olduğu hüküm altına alınmıştır.

(3) Vekalet ücretinin, borçlu (davayı kaybeden) tarafından, doğrudan avukata ödendiği durumlarda, avukat tarafından serbest meslek makbuzunun borçlu (davayı kaybeden) adına düzenlenmesi gerekmektedir.

(4) Vekalet ücretinin, borçlu (davayı kaybeden) tarafından, icra ve iflas müdürlükleri aracılığıyla avukata ödendiği durumlarda, avukat tarafından serbest meslek makbuzunun borçlu (davayı kaybeden) adına düzenlenmesi gerekmektedir. Bu durumda düzenlenen makbuzun bir nüshasının icra iflas müdürlüğüne verilmesine gerek bulunmamaktadır.

(5) Vekalet ücretinin, borçlu (davayı kaybeden) tarafından gelir veya kurumlar vergisi mükellefi olan alacaklıya (davayı kazanan) ödenmesi halinde, alacaklı|(davayı kazanan) tarafından borçlu (davayı kaybeden) adına fatura ve benzeri belgelerin düzenlenmesi gerekmektedir.

(6) Alacaklı (davayı kazanan) tarafından söz konusu vekalet ücretinin serbest meslek erbabı olan avukata ödenmesi halinde, avukat tarafından serbest meslek makbuzunun ödemeyi yapan alacaklı (davayı kazanan) adına düzenlenmesi gerekmektedir.

(7) Alacaklı (davayı kazanan) tarafından söz konusu vekalet ücretinin ücretli çalışanı olan avukata ödenmesi halinde ise ödemenin ücret bordrosu düzenlenmek suretiyle yapılması gerekmektedir."

açıklamasına yer verilmiştir.

Bu hüküm ve açıklamalara göre,

- Vekalet ücretinin, borçlu (davayı kaybeden) tarafından, doğrudan veya icra ve iflas müdürlükleri aracılığıyla avukata ödendiği durumlarda, Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinin (b) alt bendi uyarınca gelir vergisi tevkifatı yapılması gerekmekte olup avukat tarafından da vekalet ücreti ödemesi karşılığı borçlu (davayı kaybeden) adına serbest meslek makbuzu düzenlenmesi gerekmektedir.

- Vekalet ücretinin borçlu (davayı kaybeden) tarafından doğrudan avukata ödenmesi veya avukata ödenmek üzere icra ve iflas müdürlüklerine yatırılması durumlarında, borçlu (davayı kaybeden) tarafın tevkifat yapma yükümlülüğü bulunmaktadır. Borçlu (davayı kaybeden) tarafından, icra ve iflas müdürlüklerine yatırılan vekalet ücretlerinin avukata mı, alacaklıya (davayı kazanana) mı ödeneceğinin bilinmediği durumlarda da sorumluluk gereği gelir vergisi tevkifatı yapılması gerekmektedir.

- Vekalet ücretinin doğrudan alacaklı (davayı kazanan) tarafa ödendiği durumlarda ise borçlu (davayı kaybeden) tarafından tevkifat yapılmaması, alacaklı (davayı kazanan) tarafından avukata ödeme yapılması esnasında tevkifat yapılması

gerekmektedir.

Yukarıda yer verilen hüküm ve açıklamalara göre,

- Bakanlığınız aleyhine sonuçlanan davalarda, lehine vekalet ücreti hükmedilen davacı tarafın davasının, Gelir Vergisi Kanununun 65 ve 66 ncı maddelerine göre serbest meslek erbabı olan avukatlarca takip edilmesi durumunda, mahkemelerce hükmolunan vekalet ücretinin, bu avukatlara ödenmesi veya doğrudan avukatlara değil de bunlara ödenmek üzere icra ve iflas müdürlüklerine ödenmesi halinde, ödemenin yapıldığı esnada Bakanlığınız tarafından Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı (b) alt bendi uyarınca % 20 oranında gelir vergisi tevkifatı yapılması gerekmekte olup karşı taraf avukatı tarafından da vekalet ücreti ödemesi için Bakanlığınız adına serbest meslek makbuzu düzenlenmesi gerekmektedir.

- Bakanlığınız aleyhine sonuçlanan davalarda, lehine vekalet ücreti hükmedilen davacı tarafın davasının, davacının ücretli olarak çalışan avukatları eliyle takip edilmesi ve mahkemelerce hükmolunan vekalet ücretinin, doğrudan davacıya ödenmesi durumunda tevkifat yapılmayacağı açıktır. Vekalet ücretinin icra ve iflas müdürlükleri aracılığıyla davacıya ödenmesi durumunda ise borçlunun (davayı kaybedenin), bu konuda (avukatların ücretli çalışan avukat olduğu yönünde) bilgilendirilmesi halinde tevkifat yapılmaması mümkün bulunmaktadır.

Diğer taraftan, vekalet ücretlerine işlemiş olan faiz ödemelerinin Gelir Vergisi Kanununun 75 inci maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi çerçevesinde menkul sermaye iradı olarak vergilendirilmesi gerekmekte olup, söz konusu ödemenin serbest meslek makbuzuna dahil edilmemesi ve yine söz konusu ödeme üzerinden gelir vergisi tevkifatı yapılmaması gerekmektedir.

Damga Vergisi Kanunu Yönünden:

488 sayılı Damga Vergisi Kanununun 1 inci maddesinde, bu Kanuna ekli (1) sayılı tabloda yazılı kağıtların damga vergisine tabi olduğu; 3 üncü maddesinde, damga vergisinin mükellefinin kağıtları imza edenler olduğu, resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlere ait kağıtların damga vergisini kişilerin ödeyeceği; 8 inci maddesinde, bu Kanunda yazılı resmi daireden maksadın, genel ve özel bütçeli idarelerle, il özel idareleri, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıkları, belediyeler ve köyler olduğu, bu dairelere bağlı olup ayrı tüzel kişiliği bulunan iktisadi işletmelerin resmi daire sayılmayacağı hükme bağlanmıştır.

Anılan Kanuna ekli (1) sayılı tablonun "IV.Makbuzlar ve diğer kağıtlar" başlıklı bölümünün 1/a fıkrasında, resmi daireler tarafından yapılan mal ve hizmet alımlarına ilişkin ödemeler (avans olarak yapılanlar dahil) nedeniyle, kişiler tarafından resmi dairelere verilen ve belli parayı ihtiva eden makbuz ve ibra senetleri ile bu ödemelerin resmi daireler nam ve hesabına, kişiler adına açılmış veya açılacak hesaplara nakledilmesini veya emir ve havalelerine tediyesini temin eden kağıtların; 1/b fıkrasında, maaş, ücret, gündelik, huzur hakkı, aidat, ihtisas zammı, ikramiye, yemek ve mesken bedeli, harcırah, tazminat ve benzeri her ne adla olursa olsun hizmet karşılığı alınan paralar (avans olarak ödenenler dahil) için verilen makbuzlar ile bu paraların nakden ödenmeyerek kişiler adına açılmış veya açılacak cari hesaplara nakledildiği veya emir ve havalelerine tediye olunduğu takdirde nakli veya tediyeyi temin eden kağıtların nispi damga vergisine tabi tutulacağı; 1/d fıkrasında, icra dairelerince resmi daireler namına şahıslara ödenen paralar için düzenlenen makbuzların nispi damga vergisine tabi tutulacağı; Kanuna ekli (2) sayılı tablonun "I-Resmi işlerle ilgili kağıtlar" başlıklı bölümünün A/1 fıkrasında ise, resmi daireler arasındaki işlemleri kapsayan her türlü kağıtların damga vergisinden istisna olduğu hükme bağlanmıştır.

Ayrıca, 43 Seri No.lu Damga Vergisi Kanunu Genel Tebliğinde de, Kanuna ekli (1) sayılı tablonun IV/1-a fıkrası ile resmi daireler tarafından kişilere yapılacak ödemeler sırasında düzenlenen kağıtlardan sadece mal ve hizmet alımlarına ilişkin olanların damga vergisine tabi tutulması, bunun dışındaki ödemeler sırasında düzenlenen kağıtların ise tabloda başka bir düzenleme olmadıkça vergilendirilmemesi yönünde açıklamalar yapılmıştır.

Buna göre,

- Bakanlığınızda ücretli olarak çalışan avukatlara yapılacak ücret ödemeleri nedeniyle düzenlenen kağıtların 488 sayılı Kanuna ekli (1) sayılı tablonun IV/1-b fıkrasına göre, Bakanlığınız tarafından

Ödemeleri nedeniyle avukatlık hizmeti alınan serbest meslek erbabı avukatlara yapılacak vekalet ücreti ödeme düzenlenen kağıtların ise 488 sayılı Kanuna ekli (1) sayılı tablonun IV/1-a fıkrasına göre damga vergisine tabi tutulması gerekmektedir.

-Bakanlığınız tarafından, icra dairelerine ödeme yapılması sırasında, her iki tarafın da resmi daire olması nedeniyle, söz konusu ödemeler nedeniyle düzenlenen kağıtların Kanuna ekli (2) sayılı tablonun I/A-1 fıkrası hükmüne göre damga vergisinden istisna edilmesi; icra daireleri tarafından resmi daireler adına ilgilisine yapılan ödemeler sırasında düzenlenen kağıtların ise, 488 sayılı Kanuna ekli (1) sayılı tablonun IV/1-d fıkrası uyarınca damga vergisine tabi tutulması gerekmektedir.

Diğer taraftan, 488 sayılı Damga Vergisi Kanununa ekli (1) sayılı tablonun IV/1-a fıkrasının sadece resmi dairelerin mal ve hizmet alımına ilişkin ödemeler nedeniyle düzenlenen kağıtları kapsadığı hususu dikkate alındığında, mahkeme kararı gereğince Damga Vergisi Kanunu uyarınca resmi daire olan İdareniz aleyhine hükmedilen karşı taraf avukatlık vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin karşı tarafa ödenmesi sırasında Bakanlığınızca düzenlenen kağıtların anılan fıkra kapsamında damga vergisine tabi tutulmaması gerekmektedir.

Bilgi edinilmesini ve gereğini arz ederim.

İsmail KILINÇARSLAN
Bakan a.

Ödeme emrinin iptali istemiyle düzeltme ve şikayet yoluna gidilemeyeceği

Fri, 10 Jul 2026 14:49:00 +0300

Deprem bölgesinde görev yapan doktorların devlet hizmeti yükümlülüğü hakkında karar yayımlandı

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, ödeme emrinin iptali istemiyle düzeltme ve şikayet yoluna gidilemeyeceği yönünde karar verdi.

T.C.

D A N I Ş T A Y

VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU

Esas No : 2020/236

Karar No : 2021/1278

EDEN (DAVALI) : Gelir İdaresi Başkanlığı KARŞI TARAF (DAVACI) : .

VEKİLİ : Av. .

İSTEMİN KONUSU : İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 08/10/2019 tarih ve E:2019/2507, K:2019/3255 sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :

Dava Konusu İstem: Davacı adına ... Kalıpçılık ve Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketine ait kamu borcunun tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen 25/02/2015 tarih ve 1 ve 3 takip numaralı ödeme emirlerine karşı yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İstanbul 7. Vergi Mahkemesinin 20/10/2016 tarih ve E:2015/1902, K:2016/2031 sayılı kararı:

Mahkeme, işin esasını inceleyerek davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar vermiştir.

Davalının istinaf istemini inceleyen İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 24/03/2017 tarih ve E:2017/155, K:2017/1517 sayılı kararı:

Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu vergi mahkemesi kararının kaldırılmasını gerektiren nedenlerin bulunmadığı gerekçesiyle istemi reddetmiştir.

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 14/02/2019 tarih ve E:2017/1530, K:2019/1144 sayılı kararı:

Ödeme emri, kamu alacağı niteliğini kazanmış vergi ve cezaların tahsili amacıyla vergi dairelerinin tahsilat aşamasında yaptıkları işlemlerdendir. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tesis edilen bu işleme karşı 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile getirilen bir düzenleme olan düzeltme ve şikayet yolunun kullanılmasına hukuki olanak bulunmadığından, davacı tarafından düzeltme ve şikayet başvurusu kapsamında ileri sürülen iddialar, ancak ödeme emrine karşı süresi içerisinde açılan davalarda incelenerek değerlendirilebilecektir.

Bu nedenle, uyuşmazlığı 213 sayılı Kanun'da yer alan düzeltme ve şikayet müessesesine ilişkin hükümler çerçevesinde değerlendirerek çözümleyen Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Daire, bu gerekçeyle kararı bozmuştur.

İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 08/10/2019 tarih ve E:2019/2507, K:2019/3255 sayılı ısrar kararı:

Vergi Dava Dairesi, ilk kararında yer alan aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının eski kanuni temsilcisi olduğu şirketin ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla davacı adına usulüne uygun olarak ödeme emri düzenlenip tebliğ edildiği, ödeme emri içeriği vergi borçlarından davacının kanuni temsilcisi olduğu dönem itibarıyla sorumlu olduğu belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ BAHAR DOĞA YILDIZ'IN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :

Danıştay Dördüncü Dairesinin yukarıda yer verilen kararının dayandığı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar kararının bozulması gerekmektedir.

KARAR SONUCU :

Açıklanan nedenlerle;

Davalının temyiz isteminin KABULÜNE,

İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 3. Vergi Dava Dairesinin 08/10/2019 tarih ve E:2019/2507, K:2019/3255 sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,

Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına,

13/10/2021 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Temyiz isteminin ısrar hükmü yönünden reddi ile vergi dava dairesi kararının, davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf isteminin reddine ilişkin hüküm fıkrasının hukuka uygunluğu yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Danıştay Dördüncü Dairesine gönderilmesi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.

Teminatsız tecil tutarı 10 milyona çıktı

Sat, 13 Jun 2026 11:36:00 +0300

Teminatsız Tecil Tutarı 10 Milyon TL Olarak Belirlendi

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun kapsamında uygulanan teminatsız tecil tutarı, Cumhurbaşkanı Kararı ile 10 milyon TL olarak belirlendi.

13 Haziran 2026 tarihli ve 33279 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 12 Haziran 2026 tarihli ve 11414 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 48'inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan teminatsız tecil tutarı 10 milyon TL olarak tespit edildi.

Kanunun ilgili hükmüne göre, amme borçlusunun alacaklı tahsil daireleri itibarıyla tecil edilen borçlarının toplamının belirlenen tutarı aşmaması halinde teminat şartı aranmayacak. Bu tutarın üzerindeki amme alacaklarının tecilinde ise gösterilmesi zorunlu teminat, belirlenen sınırı aşan kısmın yarısı kadar olacak.

Söz konusu fıkrada Cumhurbaşkanına, kanunda yer alan tutarı on katına kadar artırma, yarısına kadar indirme, yeniden kanuni tutarına getirme ve alacaklı amme idareleri itibarıyla farklı tutarlar belirleme yetkisi veriliyor.

11414 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile bu yetki kullanılarak teminatsız tecil tutarı 10 milyon TL olarak belirlendi.

CUMHURBAŞKANI KARARI

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan tutarın on milyon Türk Lirası olarak uygulanmasına, anılan Kanunun mezkûr maddesi gereğince karar verilmiştir.

12 Haziran 2026

Recep Tayyip ERDOĞAN

CUMHURBAŞKANI

Promosyondaki otomatik artış damga vergisini etkiler mi?

Sat, 11 Apr 2026 10:53:00 +0300

Promosyon Protokolündeki Otomatik Artışlar Tek Başına Damga Vergisi Doğurmuyor

Gelir İdaresi Başkanlığı Samsun Defterdarlığı Gelir Kanunları Grup Müdürlüğü, bir komutanlığın banka promosyon protokolüne ilişkin özelge talebini 10.07.2025 tarihinde sonuçlandırdı.

Olayın arka planı

Komutanlık ile bir banka şubesi arasında imzalanan protokolde, personele ödenecek aylık promosyon tutarının Ocak ve Temmuz aylarında memur maaş katsayısına gelecek zam oranında artırılması hükmü yer alıyordu. Protokolün imzalandığı tarihte hesaplanan toplam tutar üzerinden damga vergisi ödenmiş; ancak sonraki dönemlerde maaş katsayısındaki artışlara bağlı olarak promosyon tutarı kayda değer ölçüde yükselmiş ve artan tutar üzerinden ek damga vergisi gerekip gerekmediği tartışma konusu olmuştu.

Defterdarlığın değerlendirmesi

Defterdarlık, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 2, 10 ve 14. maddeleri çerçevesinde aşağıdaki tespitleri yaptı:

Protokolde yer alan otomatik artış hükmü, başlı başına yeni bir kağıt niteliği taşımamaktadır.
Taraflar arasında herhangi bir şerh konulmadığı ya da ilk protokole atıf yapan yeni bir belge düzenlenmediği sürece ek damga vergisi aranmayacaktır.
Buna karşın, artan tutarı teyit eden ve ilk protokole atıfla onu değiştiren bir kağıt düzenlenir ya da protokole şerh verilirse, ilk tutarı aşan kısım üzerinden Kanun'un 14. maddesi uyarınca nispi damga vergisi hesaplanacaktır.

Bu özelge; kamu kurumları ile bankalar arasında sıklıkla düzenlenen promosyon protokollerinde değişiklik belgesi veya şerh düzenlenmesinin damga vergisi yükümlülüğü doğurabileceğini ortaya koymaktadır.

T.C.

GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞI

Samsun Defterdarlığı

Gelir Kanunları Grup Müdürlüğü

Sayı: E-13649056-155[2025-ÖZE-9]- 10.07.2025

Konu: Memur maaş katsayısına gelecek zam oranında artırılacak promosyon ödemelerine ilişkin düzenlenen kağıtlarda damga vergisi

İlgi: 20.03.2025 tarihli özelge talebiniz.

İlgide kayıtlı özelge talep formunuzun incelenmesinden, Komutanlığınız ile … Şubesi arasında maaş ödemesi, bankacılık hizmetleri ve banka promosyonu protokolü sözleşmesinin imzalandığı, bu sözleşmeye göre aylık her bir personele ödenecek promosyon tutarının protokol süresince memur maaş katsayısına gelecek olan zam oranında artırılacağı, promosyonun düzenlendiği tarih itibarıyla 3 yıllık yaklaşık promosyon tutarının … TL olduğu ve bunun üzerinden hesaplanan … TL damga vergisinin ödendiği, akabinde memur maaş katsayılarındaki artış oranına bağlı olarak 2024 yılında promosyon tutarının … TL'ye yükseldiği, 2025 yılı sonuna kadar ödenecek promosyon tutarının yaklaşık … TL olması beklenildiği, bu tutara ilişkin damga vergisinin ödenmesi için Bankayla yazışma yapıldığı, gelen cevap yazısında protokolden doğan damga vergisinin imza tarihi itibarıyla protokolün ihtiva ettiği parasal değer üzerinden bir kereye mahsus ödendiğinin bildirildiği belirtilerek, promosyon tutarındaki artışlara bağlı olarak artan tutar üzerinden sözleşme damga vergisi alınıp alınmayacağı hususunda görüş talep edildiği anlaşılmaktadır.

488 sayılı Damga Vergisi Kanununun 1 inci maddesinde, bu Kanuna ekli (1) sayılı tabloda yazılı kağıtların damga vergisine tabi olduğu; bu Kanundaki kağıtlar teriminin yazılıp imzalanmak veya imza yerine geçen bir işaret konmak suretiyle düzenlenen ve herhangi bir hususu ispat veya belli etmek için ibraz edilebilecek olan belgeler ile elektronik imza kullanılmak suretiyle manyetik ortamda ve elektronik veri şeklinde oluşturulan belgeleri ifade ettiği; 2 nci maddesinde, vergiye tabi kâğıtlar mahiyetinde bulunan veya onların yerini alan mektup ve şerhlerle, bu kâğıtların hükümlerinin yenilenmesine, uzatılmasına, değiştirilmesine, devrine veya bozulmasına ilişkin mektup ve şerhlerin de damga vergisine tabi olduğu; 3 üncü maddesinde, damga vergisi mükellefinin kağıtları imzalayanlar olduğu; 4 üncü maddesinde, bir kağıdın tabi olacağı verginin tayini için o kağıdın mahiyetine bakılacağı ve buna göre tabloda yazılı vergisinin bulunacağı, kağıtların mahiyetlerinin tayininde, şekli kanunlarda belirtilmiş olanlarda kanunlardaki adlarına, belirtilmemiş olanlarda üzerlerindeki yazının tazammun ettiği hüküm ve manaya bakılacağı; 10 uncu maddesinde, belli para teriminin, kağıtların ihtiva ettiği veya bunlarda yazılı rakamların hasıl edeceği parayı ifade ettiği; 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında, kağıtların damga vergisinin bu kanuna ekli (1) sayılı tabloda yazılı nispet veya miktarlarda alınacağı, ikinci fıkrasında, belli parayı ihtiva eden mukavelenamelerin değiştirilmesi halinde artan miktarın aynı nispette vergiye tabi olacağı hükme bağlanmıştır.

Anılan Kanuna ekli (1) sayılı tablonun "I.Akitlerle ilgili kağıtlar" başlıklı bölümünün A/1 fıkrasında, belli parayı ihtiva eden mukavelenameler, taahhütnameler ve temliknamelerin nispi damga vergisine tabi tutulacağı hüküm altına alınmıştır.

Damga Vergisi Kanunu uygulamasında sözleşmenin düzenlendiği tarihte; belli parayı ihtiva etmesi veya kâğıdın eklerinde belli paranın tespitine imkân veren donelerin var olması veyahut atıf yapılan başka bir kâğıttan belli paranın bulunabilmesi halinde, kâğıdın (sözleşmenin) bu tutar üzerinden damga vergisine tabi tutulması gerekmektedir. Ancak, düzenlendiği anda belli parayı ihtiva etmediğinden damga vergisine konu teşkil etmeyen kağıtlar ile içerdiği tutar üzerinden damga vergisine tabi tutulmakla birlikte değiştirilen kâğıtlara ilişkin olarak; kâğıda ait belli parayı gösteren ve ilk kâğıda atıf yapan yeni bir kâğıt düzenlenmesi halinde, sözleşme değişikliğine ilişkin bu kâğıt damga vergisine tabi tutulacaktır.

İlgide kayıtlı özelge talep formunuz ekindeki …/…/2022 tarihli protokolün incelenmesinden; söz konusu protokolün 19 uncu maddesinde, promosyon tutarının personel başına … TL olarak komutanlığın bildireceği listeye göre personel hesaplarına aktarılacağı, aylık her bir personele ödenecek promosyon tutarının protokol süresince Ocak ve Temmuz aylarında memur maaş katsayısına gelecek olan zam oranında artırılacağı, promosyon tutarının bankanın talep ettiği evrakların bankaya ulaşmasından sonra 5 gün içinde komutanlık personelinin hesaplarına yatırılacağı anlaşılmıştır.

Buna göre, … Şubesi ile Komutanlığınız arasında düzenlenen ve damga vergisi ödendiği anlaşılan söz konusu protokole ilişkin olarak herhangi bir kağıt düzenlenip düzenlenmediğine veya bu mahiyette protokole şerh verildiğine dair bilgi başvurunuzda bulunmamakla birlikte, protokolde belirtilen tutar artışına dair protokole şerh konulması veya taraflar arasında atıf yapılmak suretiyle protokolü değiştiren bir kağıt düzenlenmesi durumunda, protokol değişikliğine ilişkin söz konusu şerhin/kağıdın ilk protokoldeki tutarı aşan kısmı üzerinden damga vergisine tabi tutulması gerekmektedir.

Bilgi edinilmesini rica ederim.

Gelir Vergisi matrahından indirilecek şahıs/sağlık sigortası

Sun, 01 Mar 2026 16:43:00 +0300

Gelir Vergisi Matrahından İndirilecek Hayat/Şahıs Sigorta Primleri

Kamu personelinin büyük çoğunluğu, ödediği sigorta primlerinin vergi avantajı yaratabileceğinden habersiz. Oysa mevcut düzenleme, doğru kullanıldığında ciddi bir tasarruf kapısı aralıyor.

Mart ayı, çalışanlar için yalnızca bahar değil, aynı zamanda vergi beyanname sezonunun başladığı bir dönemdir. Bu süreçte kamu personelinin büyük çoğunluğu tek işverenden ücret aldığı için yıllık beyanname verme yükümlülüğüyle karşılaşmaz. Ancak bu durum, sigorta primlerinden doğan vergi avantajının tamamen göz ardı edilmesine yol açmaktadır. Oysa Gelir Vergisi Kanunu'nun 63. maddesi, ücretlilere ödedikleri hayat ve şahıs sigorta primlerini aylık vergi matrahlarından düşme imkânı tanımaktadır. Tek yapılması gereken, bu hakkı zamanında ve doğru biçimde kullanmaktır.

Kapsam: Hangi Sigortalar Dahil?

Her sigorta türü bu avantajdan eşit ölçüde yararlanamaz. Kanun, iki farklı indirim oranı öngörmüştür.

Birikimli hayat sigortaları için ödenen primler yalnızca yüzde elli oranında matrahtan indirilebilir. Buna karşın ölüm, kaza, hastalık, sağlık, engellilik, analık, doğum ve tahsil gibi risk esaslı şahıs sigorta poliçeleri için ödenen primler yüzde yüz oranında indirim hakkı doğurur.

Kapsam yalnızca çalışanın kendisiyle sınırlı değildir. Eş adına ve 18 yaşını — öğrenciyse 25 yaşını — doldurmamış çocuklar adına yapılan prim ödemeleri de aynı avantajdan yararlanır. Bu, özellikle çocukları için sağlık ya da tahsil sigortası yaptıran kamu personeli açısından göz ardı edilmemesi gereken önemli bir ayrıntıdır.

Sınır Nerede Çiziliyor?

İndirim hakkı sınırsız değildir ve iki farklı tavan söz konusudur. Matrahtan düşülecek prim toplamı, her iki koşulu da aynı anda karşılamak zorundadır: ödemenin yapıldığı aydaki brüt ücretin yüzde on beşini ve 2025 takvim yılı için belirlenen asgari ücretin yıllık brüt tutarı olan 312.066 lirayı aşamaz.

Uygulamada bu iki sınırdan daha düşük olanı belirleyici olur. Yüksek ücret alan personel için yıllık tavan daha sık belirleyici hale gelirken, daha düşük ücret dilimlerinde aylık yüzde on beş sınırı öne çıkabilir. Dolayısıyla her çalışanın kendi durumunu ayrıca değerlendirmesi gerekmektedir.

Ücretliler Nasıl Yararlanır?

Kamu personeli açısından bu indirim, yıllık beyanname üzerinden değil, doğrudan aylık ücret bordrosu üzerinden işler. Bunun için yapılması gereken tek şey, ilgili sigorta poliçesine ait ödeme belgesini kurumun muhasebe ya da insan kaynakları birimine ibraz etmektir.

Prim ödeme belgesi; sigorta şirketinin düzenlediği makbuz, banka dekontu, ATM makbuzu, kredi kartı ekstresi ya da posta çeki olabilir. Yalnızca şu bilgilerin belgede açıkça yer alması yeterlidir: ödeyenin adı ve soyadı, ödenen prim tutarı, ilgili dönem, sigorta şirketinin unvanı ve poliçenin türü.

Dikkat: Toplu Ödemelerde Farklı Bir Uygulama Var

Bazı çalışanlar sigorta primlerini aylık değil, altı aylık veya yıllık olarak toplu biçimde öder. Bu durumda indirim hesabı da farklı işler. Toplu ödenen prim tutarı, makbuzun işverene ibraz edildiği ay dahil olmak üzere kalan ay sayısına bölünür ve her aya isabet eden tutar o ayın bordrosunda indirim olarak dikkate alınır. Başka bir deyişle, yıllık ödenen bir primin tamamı tek seferde düşülemez; dönemlere yayılmak zorundadır.

Sıkça Karıştırılan Konu: BES Bu Kapsamda Değil

Bireysel emeklilik sistemine yapılan katkı payları, şahıs sigortalarıyla zaman zaman aynı kategoride değerlendirilmektedir. Ancak bu iki ürün vergisel açıdan birbirinden tamamen farklıdır. Gerek işveren gerekse çalışan tarafından bireysel emeklilik sistemine yapılan katkı payları, hiçbir koşulda vergiye tabi ücret matrahından indirilemez. Bu katkı payları için öngörülen avantaj, vergi indirimi değil, devlet katkısı mekanizması üzerinden işlemektedir.

Yanlış Bilinenlerin Oluşturduğu Kayıp

Bu avantajın kullanılmamasının ardında çoğunlukla iki yaygın yanlış anlama yatmaktadır.

İlki, kamu personelinin "zaten beyanname vermiyorum, bu beni ilgilendirmez" düşüncesidir. Oysa yıllık beyanname verilmese de aylık bordro üzerinden bu indirimden yararlanmak mümkündür. İkincisi ise primin yalnızca beyanname döneminde hatırlanmasıdır. Halbuki indirim, primin ilgili olduğu ayda ve o dönem sonuna kadar ödenmiş olması koşuluyla geçerlidir; yıl ortasında yapılan ödemeler ileriye dönük olarak değil, ilgili oldukları dönem itibarıyla değerlendirilir.

Sonuç

Hayat ve şahıs sigorta primleri, kamu personeline kanun tarafından tanınmış somut bir vergi avantajı sunmaktadır. Bu avantajdan yararlanmak için karmaşık bir işlem yapmak gerekmez; ilgili belgeyi kuruma zamanında teslim etmek yeterlidir. Vergi beyanname sezonunun gündemde olduğu bu dönemde, mevcut poliçelerinizi ve prim belgelerinizi gözden geçirmeniz küçük ama anlamlı bir fark yaratabilir.

Ayrıntılı bilgi için Gelir İdaresi Başkanlığı'nın gib.gov.tr adresine ya da 189 numaralı VİMER hattına başvurulabilir.

İşçilerin aralık ücretinin vergilendirilmesi

Wed, 21 Jan 2026 15:50:00 +0300

Aralık Ayı Ücretlerinde %15 Vergi Dilimi Uygulanacak

Aralık ayında çalışılan işçilik ücretlerinin ocak ayında ödenmesi halinde, gelir vergisi kesintisi yeni yılın ilk vergi dilimi olan %15 üzerinden yapılacak. Gelir İdaresi Başkanlığı’nın görüşü bu uygulamayı netleştirdi.

İşçilerin aralık ayında yaptıkları çalışmalara ilişkin ücretler, uygulamada takip eden yılın ocak ayında ödeniyor. Gelir Vergisi Kanunu’na göre ücret gelirlerinde vergileme, çalışmanın yapıldığı tarihe değil ücretin ödendiği tarihe göre yapılıyor. Bu nedenle aralık ayına ait olup ocak ayında ödenen ücretler, yeni yılın gelir vergisi tarifesine tabi tutuluyor.

Gelir İdaresi Başkanlığı’nın daha önce verdiği özelgede, 15 Aralık–14 Ocak dönemine ilişkin işçi ücretlerinin vergilendirilmesinde ödeme tarihinin esas alınması gerektiği açıkça belirtildi. Buna göre, aralık ayında çalışılan ancak ocak ayında ödenen ücretler, önceki yılın değil ödemenin yapıldığı yılın geliri sayılıyor.

Tahakkuk Değil, Ödeme Tarihi Esas

Özelgede, bazı ücretlerin yıl sonunda muhasebe kayıtlarında tahakkuk ettirilerek emanet hesaplarına alınmasının, Gelir Vergisi Kanunu’nun 96’ncı maddesi kapsamında “hesaben ödeme” olarak değerlendirilemeyeceği vurgulandı. Dolayısıyla yıl sonunda yapılan bu muhasebe işlemleri, vergilendirme açısından bağlayıcı kabul edilmiyor.

Gelir İdaresi’ne göre, ücretin fiilen işçiye ödendiği tarih esas alınarak vergi kesintisi yapılması gerekiyor. Bu da ocak ayında ödenen aralık ücretleri için ocak ayında yürürlükte olan gelir vergisi tarifesinin uygulanması anlamına geliyor.

İşçiler İçin %15 Vergi Avantajı

Bu uygulama, özellikle yıl içinde üst vergi dilimlerine giren işçiler açısından avantaj sağlıyor. Yeni yılın başında gelir vergisi matrahı sıfırlandığı için, aralık ayı çalışmasına ait ücretler ocakta ödendiğinde %15’lik ilk vergi dilimi üzerinden vergilendiriliyor.

Uzmanlar, işverenlerin bordro düzenlerken ödeme tarihini esas almaları gerektiğini, aksi uygulamaların vergi riski doğurabileceğini belirtiyor.

T.C.

GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞI

ANKARA VERGİ DAİRESİ BAŞKANLIĞI

(Mükellef Hizmetleri Gelir Vergileri Müdürlüğü)

Konu: Aralık 2014 – Ocak 2015 dönem ücretinin 2014 yılında tahakkuk ettirilen tutarının vergilendirilmesi

Sayı: B.07.1.GİB.4.06.16.01-120[94-15/22]-930

Tarih: 14/09/2015

İlgide kayıtlı özelge talep formunda, Merkez Müdürlüğünüzde çalışan işçilere 15/12/2014-14/01/2015 tarihlerini kapsayan maaşlarının 15/01/2015 tarihinde ödendiği ancak, söz konusu döneme ait ödemelerin 15/12/2014-31/12/2014 ve 01/01/2015-14/01/2015 olmak üzere iki parça olarak hesaplandığı 15/12/2014-31/12/2014 tarihlerini kapsayan tutarların 2014 yılında tahakkuk ettirilerek emanet hesabına alındığı ve ödemesinin 15/01/2015 tarihinde gerçekleştirildiği belirtilerek, söz konusu maaş ödemelerinin nasıl vergilendirileceği hususunda Başkanlığımız görüşü talep edilmektedir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 61 inci maddesinde, “Ücret, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerdir. Ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (Mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunması onun mahiyetini değiştirmez.” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasında ise kimlerin vergi tevkifatı yapmakla yükümlü oldukları hüküm altına alınmış olup aynı fıkranın birinci bendinde de “Hizmet erbabına ödenen ücretler ile 61 inci maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istisnadan faydalananlar hariç) 103 ve 104 üncü maddelere göre” vergi tevkifatı yapılacağı hükmüne yer verilmiştir. Aynı Kanunun 96 ncı maddesinde de “Vergi tevkifatı, 94’üncü madde kapsamına giren nakten veya hesaben yapılan ödemelere uygulanır. Bu maddede geçen hesaben ödeme deyimi, vergi tevkifatına tabi kazanç ve iratları ödeyenleri istihkak sahiplerine karşı borçlu durumda gösteren her türlü kayıt ve işlemleri ifade eder. …” hükmü yer almaktadır.

Öte yandan, memur ve işçi olarak çalışan ücretlilere 15 Aralık-14 Ocak dönemi itibariyle yapılan ödemelere uygulanan gelir vergisi tarifesi hakkındaki açıklamalara 10/03/1991 tarihli ve 20810 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 166 Seri No.lu Gelir Vergisi Genel Tebliğinde yer verilmiş olup söz konusu Tebliğin “5. MEMUR VE İŞÇİ OLARAK ÇILAŞAN ÜCRETLİLERE 15 ARALIK-14 OCAK DÖNEMİ İTİBARİYLE YAPILAN ÖDEMELERE UYGULANAN ÖZEL İNDİRİM VE VERGİ TARİFESİ” başlıklı bölümünde, “… 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 96 ncı maddesinde, vergi tevkifatının, 94 üncü madde kapsamına giren nakden veya hesaben yapılan ödemelere uygulanacağı belirtilmiş, hesaben ödeme ise, vergi tevkifatına tabi kazanç ve iratları ödeyenleri istihkak sahiplerine karşı borçlu durumda gösteren her türlü kayıt ve işlemler olarak tanımlanmıştır. Aynı Kanunun 98 inci maddesinde de, “94 üncü madde gereğince vergi tevkifatı yapmaya mecbur olanlar bir ay içinde yaptıkları ödemeler veya tahakkuk ettirdikleri kârlar ve iratlar ve bunlardan tevkif ettikleri vergileri ertesi yaın 20’nci günü akşamına kadar, ödeme ve tahakkukun yapıldığı yerin bağlı olduğu vergi dairesine bildirmeye mecburdurlar…”hükmü yer almıştır. Bu hükümlere göre, 15 Aralık-14 Ocak dönemi için 15 Aralık 1990 tarihinde peşin olarak ödenen kamu personeli memur aylıklarının 1990 yılı geliri sayılması ve 1990 yılındaki esaslara göre, 15 Aralık-14 Ocak denemi için işlenmiş olarak 14 Ocak 1991 tarihinde ödenen işçi ücretlerinin ise 1991 yılı geliri sayılarak, 1.1.1991 tarihinden geçerli olan vergi tarifesinin ve özel indirim tutarlarının uygulanarak vergilendirilmesi gerekmektedir.“ düzenlemesine yer verilmiştir. Öte yandan, 6 Sıra No.lu Muhasebat Genel Müdürlüğü Genel Tebliğinin “Giriş” başlıklı bölümünde; “… İlgilere 15 Aralık-14 Ocak dönemleri için yapılacak ödemelerin yarısının ödemenin yapıldığı yıl bütçesine gider kaydolunması, kalanının ise avans hesaplarına alınarak takip eden mali yıl başında bütçeye gider yazılması,” ve ” İŞÇİ ÜCRETLERİ İLE ÇALIŞILDIKTAN SONRA ÖDENEN DİĞER ÜCRETLER” başlıklı bölümde ise; “İşçiler ile aylık ve ücretleri çalışıldıktan sonra ödenen diğer personelin ücretlerinin ve hakedişlerinin 15-31 Aralık dönemine ait kısmı, hizmetin yapıldığı yıl bütçesine gider yazılacağından bu döneme ait ücretler; düzenlenecek bordro ve Tahakkuk Müzekkeresi ve Verile Emri ile 702-Bütçe Giderleri Hesabına borç, kesintiler ilgili hesaplara, ele geçecek net tutar ise 320-Bütçe Emanetleri Hesabına alacak kaydedilmek suretiyle muhasebeleştirilecek ancak, alacaklılarına herhangi bir ödeme yapılmayacaktır. -14 Ocak dönemine ait ücretler ayrı bordro ve verile emri düzenlenerek hizmetin yapıldığı yıl bütçesinden tahakkuk ettirilecek, tahakkuk tutarı 702- Bütçe Giderleri Hesabına borç, kesintiler ilgili hesaplara, ele geçecek net tutar ise 103- Verilen Çekler ve Gönderme Emirleri Hesabına alacak kaydedilmek suretiyle muhasebeleştirilerek, Bütçe Emanetlere Hesabında ertesi yıla devredilen tutarla birlikte, 14 Ocak tarihinde ödenecektir.” açıklamasına yer verilmiştir. 6 Sıra No.lu Muhasebat Genel Müdürlüğü Genel Tebliğinde yer alan açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, 15-31 Aralık dönemine ait ücret bordrosu düzenlemesi işlemi bütçenin yıllık olması ve yılsonunda ödeneklerin emanet hesabına alınmasına yönelik olup yapılan bu işlemin Gelir Vergisi Kanununun 96 ncı maddesinde yer alan hesaben ödeme kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu nedenle, 15 Aralık-14 Ocak dönemine ilişkin ücret ödemeleri 15 Ocak tarihinde yapıldığından, bu döneme ait ücretlerin vergilendirilmesinde 15 Ocak tarihinde geçerli olan vergi tarifesinin esas alınması gerekmektedir.

Bilgi edinilmesini arz ederim.

Personel Yemek Hizmetlerinde KDV Tevkifat Uygulaması

Fri, 16 Jan 2026 21:39:00 +0300

Personel Yemek Hizmetlerinde KDV Tevkifatı Yapılmaması Mevzuata Aykırı mı?

Kamu kurumlarında personele yönelik yemek hizmetleri karşılığında yapılan bazı ödemelerde KDV tevkifatı uygulanmadığı görülmektedir. Ancak bu uygulama, Katma Değer Vergisi mevzuatı ve KDV Genel Uygulama Tebliği hükümleri çerçevesinde değerlendirildiğinde, birçok durumda mevzuata aykırılık teşkil etmektedir.

Bu yazımızda, personel yemek hizmetlerinde KDV ve KDV tevkifatı uygulamasının hukuki dayanaklarını ve hangi hallerde tevkifat yapılması gerektiğini açıklıyoruz.

KDV’nin Konusu: Yemek Hizmeti de Vergiye Tabi

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1’inci maddesinde;

Ticari, sınai, zirai faaliyet ve serbest meslek faaliyeti çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetlerin KDV’ye tabi olduğu

hüküm altına alınmıştır. Buna göre, yemek hizmeti sunumu da ticari faaliyet kapsamında değerlendirilmekte ve kural olarak KDV’ye tabi bulunmaktadır.

Kamu Kurumlarının Kendi Yemekhanesi Ayrı, Dışarıdan Alınan Hizmet Ayrı

26.04.2014 tarihli ve 28983 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan KDV Genel Uygulama Tebliği’nin “2.3. Kamu Kuruluşlarınca Personele Sağlanan Hizmetler” bölümünde önemli bir ayrım yapılmıştır.

Bu düzenlemeye göre:

Kamu kurumlarına ait yemekhanelerin bizzat kurum tarafından işletilmesi veya yönetilmesi suretiyle yürütülen faaliyetler,
Kar amacı taşımamaları ve yalnızca kurum personeline hitap etmeleri şartıyla

ticari faaliyet sayılmaz ve bu hizmetler KDV’ye tabi tutulmaz.

Ancak aynı Tebliğ’de açıkça;

Bu kuruluşlara yapılan mal teslimleri ve hizmet ifalarının, 3065 sayılı Kanunun genel hükümleri çerçevesinde vergilendirileceği

hüküm altına alınmıştır.

Yani; yemekhanenin işletilmesi kamu kurumu tarafından yapılsa bile, bu yemekhaneye dışarıdan alınan mal ve hizmetler KDV’ye tabidir.

Kısmi Tevkifat Uygulaması Nedir?

KDV Genel Uygulama Tebliği’nin;

“Mükellef ve Vergi Sorumlusu”
“Kısmi Tevkifatın Mahiyeti ve Tevkifat Uygulayacak Alıcılar”
başlıklı 2.1.3.1’inci maddesinde;

Kısmi tevkifata tabi işlemlerde, işlem bedeli üzerinden hesaplanan KDV’nin tamamının değil, Tebliğ’de belirlenen oran kadar kısmının alıcı tarafından sorumlu sıfatıyla beyan edilip ödeneceği, kalan kısmın ise satıcı tarafından beyan edileceği düzenlenmiştir.

Ayrıca Tebliğ’in “Vergilendirme Dönemi ve Beyan Esası” bölümünde;

5018 sayılı Kanuna ekli cetvellerde yer alan idare, kurum ve kuruluşların
KDV tevkifatı uygulamakla sorumlu alıcılar olduğu açıkça belirtilmiştir.

Yemek Hizmetlerinde Tevkifat Oranı: 5/10

KDV Genel Uygulama Tebliği’nde;

Her türlü yemek servis ve organizasyon hizmetlerinde, alıcılar tarafından 5/10 oranında KDV tevkifatı uygulanacağı

hüküm altına alınmıştır.

Ayrıca;

Yemek bedelinin, kurumun kendi bütçesi dışında bir kaynaktan karşılanması halinde,
Yemeğin, tevkifat yapmakla sorumlu idareye ait bir yerde hazırlanması veya tüketilmeye hazır halde temin edilmesi halinde

tevkifat yapılmasına engel bir durum bulunmadığı açıkça ifade edilmiştir.

Bu nedenle;

Kamu kurumlarının dışarıdan temin ettiği yemek hizmetlerinde, hizmet bedeli üzerinden hesaplanan KDV’nin 5/10 oranında tevkif edilmesi zorunludur.

Sonuç

Mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde;

Kamu kurumlarının kendi personeline yönelik olarak bizzat yürüttüğü yemekhane hizmetleri KDV’ye tabi değildir.
Ancak bu kapsamda dışarıdan alınan yemek hizmetleri ve organizasyonları KDV’ye tabidir.
5018 sayılı Kanun kapsamındaki kamu idareleri, bu hizmet alımlarında 5/10 oranında KDV tevkifatı yapmakla yükümlüdür.

Dolayısıyla;

Personel yemek hizmeti karşılığında yapılan ödemelerde KDV tevkifatı uygulanmaması, Tebliğ hükümlerine aykırılık teşkil etmektedir.

Vergi Daireleri Kuruluş ve Görev Yönetmeliği yayımlandı

Sat, 03 Jan 2026 10:34:00 +0300

Vergi Dairelerinin Kuruluş ve Görev Esasları Yeniden Belirlendi: 3 Ocak 2026 Tarihli Yeni Yönetmelik Yürürlüğe Girdi

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4’üncü maddesi ile 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi’nin 153’üncü maddesine dayanılarak hazırlanan yeni “Vergi Daireleri Kuruluş ve Görev Yönetmeliği”, bugünkü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdi.

Yönetmelik, vergi dairelerinin kuruluş esaslarını, örgütlenme yapısını, bölümlerin görevlerini, yönetim şemasını ve idari sorumluluk dağılımını kapsamlı bir şekilde düzenlemektedir. Temel hedef; vergi, resim, harç ve benzeri kamu gelirlerinin tahakkuk ve tahsil süreçlerinin etkin, verimli ve mevzuata uygun bir şekilde yürütülmesini sağlamaktır.

Vergi dairelerinin kurulması, şube açılması ve mükellef ilişkilendirmesinde idari sınırların ötesinde bir yetki kullanımı öngörülmektedir. Hazine ve Maliye Bakanı’na, mükellefleri vergi türleri, meslek grupları ve iş kolları esas alınarak sınıflandırma ve belirli vergi dairelerine bağlama yetkisi tanındı. Bu düzenleme, uzmanlaşmış vergi idareleri oluşturulmasına imkân sağlayacaktır.

Vergi daireleri bünyesinde aşağıdaki bölümlerin kurulması öngörülmüştür:

Sicil-yoklama bölümü
Sürekli yükümlülükler vergilendirme bölümü
Süreksiz yükümlülükler vergilendirme bölümü
KDV-ÖTV iade işlemleri bölümü
Vezne bölümü
Muhasebe kayıt bölümü
Takip bölümü
İcra bölümü
Satış bölümü
Tarama ve kontrol bölümü (doğrudan vergi dairesi müdürüne bağlı)
Yazışma, arşiv ve özlük hizmetleri bölümü

Bölümlerin sayısı, iş hacmi dikkate alınarak Başkanlık tarafından belirlenecek, birleştirme veya görev devri yapılabilecektir.

Vergi dairelerinin hangi gelir türleri üzerinde işlem yapacağı, şube açılması, yetki alanlarının belirlenmesi gibi stratejik kararlar Bakan yetkisine bırakılmıştır. Ayrıca, birden fazla vergi dairesinin bulunduğu yerlerde yetki alanları ve iştigal konuları da Bakan tarafından tayin edilecektir.

Vergi dairesi müdürü, müdür yardımcıları, gelir uzmanları ve diğer personelin görev, yetki ve sorumlulukları açıkça tanımlanmıştır. Özellikle tarh, tahakkuk ve tahsil işlemlerinde meydana gelebilecek kamu zararlarından, ilgili personel ile birlikte amirlerin de sorumlu tutulacağı hüküm altına alınmıştır.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’na atıfla, vergi dairesi müdürlerinin “muhasebe yetkilisi” sıfatını taşıyacağı ve Sayıştay’a hesap vermekle yükümlü olacağı belirtilmiştir.

24 Aralık 1994 tarihli ve 22151 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Vergi Daireleri Kuruluş ve Görev Yönetmeliği” yürürlükten kaldırılmıştır.

Bakanlık mal müdürlükleri bünyesinde faaliyet gösteren bağlı vergi daireleri, defterdarlıklara bağlı vergi dairesi statüsüne dönüştürülene kadar eski yönetmelik hükümlerine tabi olmaya devam edecektir.

Söz konusu yönetmelik, vergi idaresinin organizasyonel yapısını güncel idari ve mali ihtiyaçlar doğrultusunda yeniden düzenlemekte, merkezi koordinasyonu güçlendirmekte ve iş süreçlerinde standardizasyonu hedeflemektedir. Uygulamanın, vergi tahsilatında verimliliği artırması, mükellef odaklı hizmet sunumunu geliştirmesi ve idari denetimi etkin kılması beklenmektedir.

YÖNETMELİK

Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)’ndan:

VERGİ DAİRELERİ KURULUŞ VE GÖREV YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı; vergi, resim, harç ve benzeri gelirlerin, tahakkuk ve tahsil işlemlerinin düzenli, süratli, etkili ve verimli bir şekilde yürütülmesi için vergi dairelerinin kuruluş, görev ve yetkilerine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik; defterdarlıklara bağlı vergi dairelerinin kuruluş esaslarına, örgütlenmesine, bölümlerin görevlerine, yönetimine, görev, yetki ve sorumluluklarının dağılımına ilişkin hükümleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4 üncü maddesine ve 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 153 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4- (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakan: Hazine ve Maliye Bakanını,

b) Bakanlık: Hazine ve Maliye Bakanlığını,

c) Başkan: Gelir İdaresi Başkanını,

ç) Başkanlık: Gelir İdaresi Başkanlığını,

d) Defterdarlık: Gelir İdaresi Başkanlığına bağlı defterdarlığı,

e) Vergi dairesi: Vergi dairesi müdürlüğünü,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Vergi Dairelerinin Kuruluş Esasları

Vergi daireleri

MADDE 5- (1) Vergi daireleri; mükellefi tespit eden, vergi, resim ve harç tarh eden, tahakkuk ettiren, ceza kesen ve tahsil eden dairelerdir.

(2) Vergi daireleri, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre aynı zamanda tahsil dairesidir.

Vergi dairelerinin iştigal konuları

MADDE 6- (1) Vergi daireleri; vergi kanunları ve özel kanunlar ile belli edilen kamu gelirleri ile ilgili mükellefin tespit, tarh, tahakkuk, tecil, tahsil, terkin, ödeme, iade ve muhasebe işlemlerini yürütür.

Vergi dairelerinde iş ve işlemlerin yürütülmesi

MADDE 7- (1) Vergi dairelerinin iştigal konularına bağlı olarak bölümler arasındaki iş ve işlemlerin yürütülmesinde uyulacak ilke, kural ve esaslar, kullanılacak formlar ve iş akışı Başkanlık tarafından hazırlanan işlem yönergesi ile belirlenir.

(2) Başkanlık gerekli gördüğü hâllerde, iç genelge ve genel yazılar ile uygulamaya yön verebilir.

Vergi dairelerinin kuruluşu

MADDE 8- (1) Defterdarlıklara bağlı vergi daireleri ile şubeler kurulmasına ve bunların faaliyete geçirilmesine ilişkin usul ve esaslarla; mükelleflerin, iş yeri ve adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresleri ile il ve ilçelerin idari sınırlarına bağlı kalmaksızın vergi türleri, meslek ve iş grupları itibarıyla hangi vergi dairesine bağlı olacağını belirlemeye Bakan yetkilidir.

(2) Vergi dairelerinin hangi vergi, resim ve harçların tahakkuk ve tahsili ile uğraşacakları Bakan tarafından belirlenir.

Vergi dairelerinin yetki alanı

MADDE 9- (1) Vergi dairelerinin yetki alanı, kurulduğu ilçenin idari sınırlarıdır. İlçe idari sınırlarına bağlı kalmaksızın vergi daireleri yetki alanlarını belirlemeye Bakan yetkilidir.

(2) İl ve ilçe merkezlerinde kurulmuş olan birden çok vergi dairesinin yetki alanları Bakan tarafından belirlenir. Bakan; gerekli gördüğü hâllerde, il ve ilçelerin idari sınırlarına bağlı kalmaksızın vergi dairelerinin yetki alanını belirleyebilir.

(3) Mükelleflerin vergi uygulaması bakımından hangi vergi dairelerine bağlı oldukları vergi kanunları ile belirlenir. Bakan, gerekli gördüğü hâllerde; mükelleflerin iş yeri ve adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresleri ile il ve ilçelerin idari sınırlarına bağlı kalmaksızın vergi türleri, meslek ve iş grupları itibarıyla bağlı olacakları vergi dairesini belirlemeye yetkilidir.

(4) İl ve ilçe merkezlerinde iş hacmi dikkate alınarak birden çok vergi dairesi kurulması hâlinde, bunların iştigal konuları Bakan tarafından belirlenir.

(5) Birden çok vergi dairesi kurulan il ve ilçe merkezlerinde iş yeri ya da adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresleri itibarıyla bağlı olduğu vergi dairesinin yetki alanı dışında bulunan mükelleflere ilişkin kovuşturma, yoklama, tebliğ gibi işlemlerin mükellefin bağlı olduğu vergi dairesi tarafından veya mükellefin iş yeri ya da adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin bulunduğu yer vergi dairesi tarafından yürütülmesine Bakan tarafından karar verilir.

(6) Bakan, bağlı olunan vergi dairesi tarafından yapılan işlemlerden belirlenecek olanların, il ve ilçe sınırlarına bağlı kalınmaksızın diğer vergi daireleri tarafından yapılmasına karar verebilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Vergi Dairelerinin Örgütlenmesi ve Bölümlerinin Görevleri

Vergi dairelerinin örgütlenmesi

MADDE 10- (1) Vergi daireleri; bölümlerden ve ihtiyaç hâlinde kurulacak şubelerden oluşur.

(2) Vergi dairelerinin iş hacmine göre kurulacak bölüm sayısını ikiden az olmamak üzere belirlemeye, bir bölümün görevini kısmen veya tamamen başka bölüme vermeye, bölümleri birleştirmeye, birleşen bölümlerin isimlerini belirlemeye, görev itibarıyla bölüm sayısını artırmaya Başkanlık yetkilidir. Başkanlık, bu yetkisini kısmen veya tamamen defterdarlıklara devredebilir.

(3) Başkanlık tarafından iki bölümden oluşan vergi dairesi kurulmasına karar verilmesi durumunda tarama ve kontrol bölümü kurulmayarak bu bölüme verilen görevler, vergi dairesi müdürü tarafından yerine getirilir.

(4) Vergi dairelerine bağlı şubeler kurmaya ve iştigal konularını belirlemeye Bakan yetkilidir. Şubelerin çalışma usul ve esasları, Bakanlık tarafından işlem yönergesi ile belirlenir.

Vergi dairelerinin bölümleri

MADDE 11- (1) Vergi dairelerinin bölümleri şunlardır:

a) Sicil-yoklama bölümü

b) Sürekli yükümlülükler vergilendirme bölümü

c) Süreksiz yükümlülükler vergilendirme bölümü

ç) KDV-ÖTV iade işlemleri bölümü

d) Vezne bölümü

e) Muhasebe kayıt bölümü

f) Takip bölümü

g) İcra bölümü

ğ) Satış bölümü

h) Tarama ve kontrol bölümü

ı) Yazışma, arşiv ve özlük hizmetleri bölümü

(2) Sicil-yoklama bölümü ve muhasebe kayıt bölümü birden fazla kurulamaz.

Vergi dairesindeki bölümlerin görevleri

MADDE 12- (1) Sicil-yoklama bölümünün görevleri şunlardır:

a) Vergi dairesinin görev alanında faaliyet gösteren ve sürekli yükümlülüğü gerektiren vergilerden dolayı mükellef ya da sorumlu durumunda bulunanların yükümlülüğe giriş, çıkış ve değişikliklerle ilgili yoklama işlemlerini yapmak ve sicil kayıtlarını tutmak.

b) Gerekli görülen hâllerde tebliğ işlemlerini yapmak.

c) Bu bölüm tarafından yapılması kararlaştırılan diğer işlemleri yapmak.

(2) Sürekli yükümlülükler vergilendirme bölümünün görevleri şunlardır:

a) Vergi, resim, harç ile çeşitli kanunlarda belirtilen diğer Devlet gelirlerinin tahsil edilebilir hâle gelmesini sağlayan iş ve işlemleri yapmak.

b) Mükelleflerle ilgili iş ve işlemleri izlemek amacıyla her mükellef için bir tarh dosyası oluşturmak.

c) Vadesinde ödenmeyen amme alacaklarının takibe alınmasını sağlamak amacıyla gerekli işlemleri yapmak.

ç) Tarh, tahakkuk ve tahsil edilen vergi, resim, harç ve diğer mali yükümlülüklerde yapılan vergi hataları nedeniyle veya kanunlar ve yargı kararları gereğince yapılacak (tahakkuksuz veya tahakkuktan fazla tahsilatlar dahil) terkinleri ve fazla tahsilatların iadesi ile ilgili işlemleri düzeltme fişi kuralına göre yapmak.

d) 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılacak teciller dışında diğer kanunlarda öngörülen tecillere ilişkin işlemleri yapmak.

e) Bölüm ile ilgili kayıt ve defterleri tutmak.

f) 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre alınanlar dışındaki teminatları istemek ve ihtiyati haciz uygulaması ile ilgili işlemleri yapmak.

g) Bu bölüm tarafından yapılması kararlaştırılan diğer işlemleri yapmak.

(3) Süreksiz yükümlülükler vergilendirme bölümünün görevleri şunlardır:

a) Süreksiz yükümlülükler vergilendirme işlemlerine ilişkin olarak ikinci fıkrada sayılan iş ve işlemleri yapmak.

b) Bu bölüm tarafından yapılması kararlaştırılan diğer işlemleri yapmak.

(4) KDV-ÖTV iade işlemleri bölümünün görevleri şunlardır:

a) 25/10/1984 tarihli ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu ve 6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu ile bu kanunlara ilişkin düzenlemelere göre mükelleflerin nakden ve/veya mahsuben iade taleplerine ilişkin işlemleri yapmak.

b) Bu bölüm tarafından yapılması kararlaştırılan diğer işlemleri yapmak.

(5) Vezne bölümünün görevleri şunlardır:

a) Amme borçlusu adına yapılacak ödemeleri vergi dairesi alındısı düzenleyerek kabul etmek.

b) Tahsildar ve icra memurlarının tahsilatının yatırılmasını ve kayıtlara intikalini sağlamak.

c) Veznece tahsil olunan paraları belirlenen esaslara uygun olarak bankaya yatırmak.

ç) Teminat olarak alınan veya haczedilen menkul değerler ile kıymetli evrakı veznede saklamak.

d) Alındılarla ilgili kontrol, kayıt ve dağıtım işlerini yapmak.

e) Bu bölüm tarafından yapılması kararlaştırılan diğer işlemleri yapmak.

(6) Muhasebe kayıt bölümünün görevleri şunlardır:

a) 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yayımlanan mevzuat uyarınca vergi dairesi işlemleri kapsamında muhasebe birimlerince yürütülmesi gereken iş ve işlemleri yapmak.

b) Düzeltme ve terkin yolu ile iadesine karar verilen paraların hak sahiplerine nakden veya mahsuben ödenmesine ilişkin işlemleri yapmak.

c) Vergi dairesinin banka hesaplarını izlemek ve kayıtlarla uyumunu sağlamak.

ç) Tahsil edilen tutarların zamanında Hazineye aktarılıp aktarılmadığını kontrol etmek.

d) Tahsil edilen tutarlardan 5018 sayılı Kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer almayan kamu idarelerine aktarılması gerekenlerin zamanında aktarılmasını sağlamak.

e) Bu bölüm tarafından yapılması kararlaştırılan diğer işlemleri yapmak.

(7) Takip bölümünün görevleri şunlardır:

a) Vadesinde ödenmeyen amme alacaklarının takibe alınmasını, bu alacaklara ilişkin ödeme emrinin düzenlenmesini ve tebliğini sağlamak.

b) 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre amme alacağının tecil taleplerine ilişkin işlemleri yapmak.

c) 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre amme alacağını güvence altına almak için borçlulardan teminat istemek.

ç) Teminatlı alacaklarla ilgili işlemleri yapmak.

d) 6183 sayılı Kanun uyarınca mal bildiriminde bulunmayan borçlular için hapsen tazyik talebinde bulunmak.

e) Haciz varakalarına ilişkin işlemleri yapmak.

f) Takipli alacaklar ile ilgili gerekli kayıtları tutmak.

g) Bu bölüm tarafından yapılması kararlaştırılan diğer işlemleri yapmak.

(8) İcra bölümünün görevleri şunlardır:

a) Amme borçlularının mal varlığını araştırmak, haciz uygulamak ve taşıma işlemini yapmak.

b) Aciz halinde bulunan borçluları tespit etmek, aciz fişi düzenlemek ve bu borçluların durumunu sürekli olarak izlemek.

c) Gerekli hâllerde tahsildar ve icra memurlarına yapılan ödemelerin tahsildar alındısı karşılığında tahsil edilmesini sağlamak.

ç) Bu bölüm tarafından yapılması kararlaştırılan diğer işlemleri yapmak.

(9) Satış bölümünün görevleri şunlardır:

a) Haciz tutanağında gösterilen menkul malların koruma ve saklama işlemlerini yapmak.

b) Amme borçluları ile ilgili olarak 6183 sayılı Kanun ve ilgili diğer mevzuat hükümleri çerçevesinde haczedilen malların satış gününü belirlemek ve ilan etmek.

c) Haczedilen menkul malların satışını yapmak.

ç) Gayrimenkul satışlarında satış şartnamesini hazırlamak, satış ilanını yapmak, satış dosyasını oluşturarak satış komisyonuna göndermek.

d) Bu bölüm tarafından yapılması kararlaştırılan diğer işlemleri yapmak.

(10) Tarama ve kontrol bölümünün görevleri şunlardır:

a) Bölümlerin iş ve işlemlerinin ilgili mevzuat hükümlerine uygunluğunu kontrol etmek.

b) Bölümlerdeki iş ve işlemlerde ortaya çıkan aksaklıkları tespit etmek ve vergi dairesi müdürüne yazılı olarak bildirmek.

c) Vergi dairesi müdürü tarafından yazılı ya da sözlü olarak bildirilen tarama ve kontrol işlerini yapmak.

ç) Teftiş raporlarına (cevaplı raporlara) istinaden gerekli işlemlerin yapılmasını sağlamak.

d) Bu bölüm tarafından yapılması kararlaştırılan diğer işlemleri yapmak.

(11) Yazışma, arşiv ve özlük hizmetleri bölümünün görevleri şunlardır:

a) Yazışmaların kayıtlarını tutmak, evrakın ilgili yerlere sevkini sağlamak.

b) Vergi dairesi tarafından arşive kaldırılan dosya, defter ve belgeleri usulüne uygun şekilde tasnif ve muhafaza etmek, arşivin güvenliği açısından gerekli bütün tedbirleri almak.

c) Vergi dairesinde çalışan personelin özlük dosyalarını düzenlemek, muhafaza etmek, özlük haklarına ilişkin işlemlerini yapmak ve izlemek.

ç) Vergi dairesinin ihtiyacı olan döşeme-demirbaş, kırtasiye ve diğer malzemelerin temini ile ilgili işlemleri ilgili mevzuat hükümleri kapsamında yapmak.

d) Kanun ve ilgili diğer mevzuat ile yasaklanan hususlar göz önünde bulundurulmak kaydıyla mükelleflere yardımcı olmak ve gerektiğinde aydınlatmak.

e) Vergi dairesinden istenilen istatistik amaçlı bilgileri ilgili bölümlerden temin etmek.

f) Defterdarlık hukuk birimi tarafından dava dosyaları ile ilgili istenen her türlü bilgi ve belgeyi ilgili bölümlerden temin ederek göndermek.

g) Geçici takdir komisyonu, uzlaşma komisyonu, izaha davet ve benzeri komisyonların sekretarya işlemlerini yapmak.

ğ) Bu bölüm tarafından yapılması kararlaştırılan diğer işlemleri yapmak.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Vergi Dairelerinin Yönetimi ve Görevlendirme

Vergi dairelerinin yönetimi

MADDE 13- (1) Vergi dairelerinin yönetimi aşağıdaki gibidir:

a) Vergi dairesi, vergi dairesi müdürü tarafından yönetilir.

b) Bölümler, vergi dairesi müdür yardımcısı tarafından yönetilir. Vergi dairesi müdürü; iş hacmi fazla olan vergi dairelerinde, yeterli sayıda vergi dairesi müdür yardımcısı bulunmaması hâlinde, bir vergi dairesi müdür yardımcısına birden çok bölümün yönetimini verebilir. Ancak tarama ve kontrol bölümü, doğrudan vergi dairesi müdürü tarafından yönetilir.

c) Şubeler, vergi dairesi müdür yardımcısı tarafından yönetilir.

Görevlendirme

MADDE 14- (1) Vergi dairesi müdür yardımcısı, gelir uzmanı, gelir uzman yardımcısı ve diğer personelin görev yerlerini belirlemeye ve gerektiğinde değiştirmeye vergi dairesi müdürü yetkilidir.

(2) Başkanlık; vergi dairelerinde yeterli sayıda vergi dairesi müdür yardımcısı bulunmadığı hâllerde, bölümlerin ve şubelerin yönetimini sırasıyla gelir uzmanları veya memurlardan birine verebilir. Gerek görülmesi hâlinde Başkanlık, bu yetkisini Defterdara devredebilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Vergi Dairelerinde Görev, Yetki ve Sorumluluk

Vergi dairesi müdürünün görevleri

MADDE 15- (1) Vergi dairesi müdürünün görevleri şunlardır:

a) Mevzuat ve talimatlarla doğrudan kendisine verilen görevleri yapmak.

b) Vergi, resim ve harçların tarh, tahakkuk işlemlerini kanun hükümlerine uygun surette ve zamanında yaptırmak.

c) Tahsil edilebilir hâle gelen vergi, resim ve harçlarla diğer Devlet alacaklarını kanun hükümleri çerçevesinde tahsil ettirmek, bu amaçla gerektiğinde haciz kararlarını yerine getirmek.

ç) Terkinler ile iadesi gereken vergi, resim, harçlar ve diğer mali yükümlülüklerle ilgili işlemleri yaptırmak.

d) Vergi kayıtlarının, vergi dairesi ve mükellefler itibarıyla ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak tutulmasını sağlamak.

e) Vergi dairesi müdürlüğünde yürütülen iş ve işlemleri sürekli ve düzenli olarak izlemek, değerlendirmek ve denetlemek.

f) Uygulamada karşılaşılan eksiklik ve aksaklıkları giderici tedbirler almak, uygulamada birliği sağlamak.

g) Muhasebe yetkilisi olarak görevinin gerekli kıldığı her türlü iş ve işlemleri yaptırmak, yapmak ve Sayıştaya yönetim dönemi hesabını vermek.

ğ) Personel yönetimi ile ilgili gerekli işlemleri yapmak ve tedbirleri almak.

h) Defterdar tarafından talep edilmesi hâlinde, vergi dairesine atanacak ve vergi dairesinden alınacak memurlar hakkında görüş bildirmek.

ı) Vergi dairesi ile mükellef ilişkilerinin geliştirilmesini sağlamak.

i) Vergi dairesine verilen görevlerin yerine getirilmesi için gerektiğinde, vergi dairesi dışındaki kuruluşlarla ilgili mevzuat hükümleri kapsamında koordinasyon ve iş birliği yapmak.

Vergi dairesi müdürünün yetkileri

MADDE 16- (1) Vergi dairesi müdürü, görevlerinin ifası sırasında ilgili mevzuatla doğrudan kendisine verilmiş olan ve vergi dairesi amiri olarak sahip olduğu yetkileri kullanır.

(2) Vergi dairesi müdürü; sahip olduğu yetkilerden doğrudan kendisine verilmiş olanlar hariç olmak üzere, ilgili mevzuatta aksine bir hüküm bulunmamak kaydıyla uygun gördüğü yetkileri, sınırlarını açıkça belirtmek ve yazılı olmak kaydıyla, alt kademelere devredebilir. Ancak bu yetki devri, denetim sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

Vergi dairesi müdürünün sorumlulukları

MADDE 17- (1) Vergi dairesi müdürü; sahip olduğu ve kendisine devredilen yetkileri kullanmamaktan, devrettiği yetkilerin kötüye kullanılmasından ve görevlerinin ilgili mevzuata uygun ve zamanında yapılmamasından dolayı ilgililerle birlikte sorumludur.

(2) Vergi dairesi müdürü, ilgili mevzuatla kendisine verilen görevler kapsamında 5018 sayılı Kanuna göre tespit edilecek kamu zararlarından sorumludur.

(3) Vergi dairesi müdürü; muhasebe yetkilisi sıfatıyla şahsen, tahsilata ilişkin işlemlerden dolayı ise vezne, muhasebe kayıt, takip, icra ve satış bölümlerine bakan vergi dairesi müdür yardımcıları ile birlikte Sayıştaya karşı sorumludur.

Vergi dairesi müdür yardımcılarının görevleri ve sorumlulukları

MADDE 18- (1) Vergi dairesi müdür yardımcıları, kendilerine bağlı bölümlerin iş ve işlemlerinin ilgili mevzuata uygun olarak ve zamanında yapılması ile görevlidir.

(2) Vergi dairesi müdür yardımcıları; sahip oldukları veya vergi dairesi müdürü tarafından devredilen yetkileri kullanmamaktan, devredilen yetkilerin kötüye kullanılmasından ve görevlerinin ilgili mevzuata uygun ve zamanında yapılmamasından dolayı ilgililerle birlikte vergi dairesi müdürüne karşı sorumludur.

(3) Vergi dairesi müdür yardımcıları; tarh, tahakkuk ve tahsilata ilişkin iş ve işlemlerin zamanında ve doğru olarak yerine getirilmemesinden doğan kamu zararlarından, o iş ve işlemi yapan gelir uzmanı, gelir uzman yardımcısı ve diğer memur ile birlikte sorumlu tutulur.

Gelir uzmanlarının, gelir uzman yardımcılarının ve diğer memurların görevleri ve sorumlulukları

MADDE 19- (1) Gelir uzmanları, gelir uzman yardımcıları ve diğer memurlar; kanun, yönetmelik ve ilgili diğer mevzuatta belirtilen iş ve işlemlerden kendilerine verilenleri yapmakla görevlidir.

(2) Gelir uzmanları, gelir uzman yardımcıları ve diğer memurlar; vergi dairesi müdür yardımcısı ve vergi dairesi müdürü tarafından verilen görev ve işleri belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde yerine getirmekle yükümlü olup kendilerine verilen görev ve işleri yerine getirirken ilgisine göre vergi dairesi müdür yardımcısına ve vergi dairesi müdürüne karşı sorumludur.

(3) Gelir uzmanları, gelir uzman yardımcıları ve diğer memurlar; tarh, tahakkuk ve tahsilata ilişkin işlemlerin zamanında ve doğru olarak yerine getirilmemesinden doğan kamu zararlarından sorumludur.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Araç, gereç ve basılı kâğıtları kullanma

MADDE 20- (1) Vergi dairelerinde görevli memurlar, görevlerini yerine getirirken tüm araç ve gereçleri özenle kullanmaya ve basılı kâğıt ve defterleri gereksiz yere kullanmaktan kaçınmaya mecburdur. Bu mecburiyete uymayanlar, doğacak kamu zararından sorumludur.

Vergi dairelerinin muhasebe birimi olması ve vergi dairesi müdürünün muhasebe yetkilisi olarak sorumluluğu

MADDE 21- (1) 5018 sayılı Kanun ve bu Kanuna dayanılarak yayımlanan mevzuat uyarınca vergi daireleri, muhasebe birimi sıfatını; vergi dairesi müdürleri, muhasebe yetkilisinin yetkilerini taşır.

(2) Vergi dairelerinde muhasebe işlemlerinden doğan Sayıştaya hesap verme görevi, muhasebe yetkilisi olarak vergi dairesi müdürü tarafından yerine getirilir. Muhasebe yetkilisi mutemetleri, Sayıştaya hesap vermekle yükümlü vergi dairesi müdürüne karşı sorumludur.

Diğer hususlar

MADDE 22- (1) Vergi dairelerinin iş ve işlemleri ile personelin yönetimi ve eğitimi gibi diğer hususları belirlemeye Başkanlık yetkilidir.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 23- (1) 24/12/1994 tarihli ve 22151 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Vergi Daireleri Kuruluş ve Görev Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Malmüdürlüğü bünyesinde bulunan bağlı vergi dairelerinin defterdarlığa bağlı vergi dairesine dönüştürülmesi

GEÇİCİ MADDE 1- (1) Bakanlığa bağlı malmüdürlükleri bünyesinde bulunan bağlı vergi daireleri, Başkanlığın taşra teşkilatı olan defterdarlığa bağlı vergi dairesine dönüştürülünceye kadar 23 üncü madde ile yürürlükten kaldırılan Vergi Daireleri Kuruluş ve Görev Yönetmeliği hükümlerine göre faaliyetlerini sürdürür.

(2) Bakanlığa bağlı malmüdürlükleri bünyesinde bulunan bağlı vergi daireleri, Başkanlığın taşra teşkilatı olan defterdarlığa bağlı vergi dairesine dönüştürülünceye kadar; bağlı vergi dairesi personeli, doğrudan malmüdürüne bağlı olarak çalışır.

Yürürlük

MADDE 24- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 25- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür.

2026 yılı otomobil, kamyonet, motosiklet, otobüs MTV tutarları

Fri, 02 Jan 2026 08:58:00 +0300

2026 Yılında Uygulanacak Motorlu Taşıtlar Vergisi Tutarları

Numara

Tarih

1.01.2026

VERGİ SİRKÜLERİ

NO: 2026/2

KONU: 2026 Yılında Uygulanacak Motorlu Taşıtlar Vergisi Tutarları

31 Aralık 2025 Tarihli ve 33124 Sayılı (5. Mükerrer) Resmi Gazete’de yayımlanan 58 Seri No.lu Motorlu Taşıtlar Vergisi Genel Tebliği 2026 yılında uygulanacak olan motorlu taşıtlar vergisi (MTV) tarifeleri, aşağıdaki şekilde yeniden belirlenmiştir.

Motorlu taşıtlar vergisi tarifeleri

MADDE 4- (1) 1/1/2018 tarihinden (bu tarih dâhil) sonra kayıt ve tescil edilen otomobil, kaptıkaçtı, arazi taşıtları ve benzeri taşıtlar ile motosikletler aşağıdaki (I) sayılı tarifeye göre vergilendirilir.

(1) Sayılı Tarife

Motor Silindir Hacmi (cm3)	Taşıt Değeri (TL)	Satır Numarası	Taşıtların Yaşları İle Ödenecek Yıllık Vergi Tutarı (TL)
Motor Silindir Hacmi (cm3)	Taşıt Değeri (TL)	Satır Numarası	1 -3 yaş	4-6 yaş	7-11 yaş	12-15 yaş	16 ve yukarı yaş
1-Otomobil, kaptıkaçtı, arazi taşıtları ve benzerleri
1300 cm3 ve aşağısı	309.100’ü aşmayanlar	1	5.750	4.010	2.238	1.689	593
	309.100’ü aşıp 541.500’ü aşmayanlar	2	6.319	4.409	2.459	1.861	655
	541.500’ü aşanlar	3	6.902	4.807	2.693	2.032	706
1301 – 1600 cm3 e kadar	309.100’ü aşmayanlar	4	10.016	7.510	4.354	3.077	1.181
	309.100’ü aşıp 541.500’ü aşmayanlar	5	11.023	8.264	4.794	3.375	1.290
	541.500’ü aşanlar	6	12.028	9.012	5.220	3.685	1.408
1601 – 1800 cm3 e kadar	775.100’ü aşmayanlar	7	19.472	15.226	8.948	5.458	2.113
1601 – 1800 cm3 e kadar	775.100’ü aşanlar	8	21.251	16.600	9.775	5.964	2.307
1801 -2000 cm3 e kadar	775.100’ü aşmayanlar	9	30.679	23.625	13.886	8.264	3.248
1801 -2000 cm3 e kadar	775.100’ü aşanlar	10	33.474	25.784	15.147	9.012	3.547
2001 -2500 cm3 e kadar	968.100’ü aşmayanlar	11	46.027	33.413	20.874	12.465	4.930
2001 -2500 cm3 e kadar	968.100’ü aşanlar	12	50.217	36.448	22.768	13.606	5.378
2501 -3000 cm3 e kadar	1.937.500’ü aşmayanlar	13	64.175	55.837	34.878	18.758	6.875
2501 -3000 cm3 e kadar	1.937.500’ü aşanlar	14	70.018	60.905	38.053	20.466	7.503
3001 -3500 cm3 e kadar	1.937.500’ü aşmayanlar	15	97.744	87.954	52.976	26.443	9.684
3001 -3500 cm3 e kadar	1.937.500’ü aşanlar	16	106.641	95.940	57.791	28.839	10.578
3 501 – 4000 cm3 e kadar	3.101.800’ü aşmayanlar	17	153.684	132.712	78.152	34.878	13.886
3 501 – 4000 cm3 e kadar	3.101.800’ü aşanlar	18	167.671	144.770	85.271	38.053	15.147
4001 cm3 ve yukarısı	3.683.200’ü aşmayanlar	19	251.554	188.627	111.714	50.206	19.472
4001 cm3 ve yukarısı	3.683.200’ü aşanlar	20	274.415	205.781	121.873	54.769	21.251
2-Motosikletler
100 – 250 cm3’e kadar			1.069	799	589	362	136
251 – 650 cnı3’e kadar			2.214	1.676	1.069	589	362
651 – 1200 cm3’e kadar			5.719	3.398	1.676	1.069	589
1201 cm3 ve yukarısı			13.876	9.167	5.719	4.540	2.214

(2) (I) ve (I/A) sayılı tarifeler kapsamındaki otomobil, arazi taşıtı, kaptıkaçtı ve benzerleri ile motosikletler dışında kalan motorlu kara taşıtları, aşağıdaki (II) sayılı tarifeye göre vergilendirilir.

II. Sayılı Tarife

Taşıt Cinsi ve Oturma Yeri /Azami Toplam Ağırlık	Taşıtların Yaşları İle Ödenecek Yıllık Vergi Tutarı (TL)
Taşıt Cinsi ve Oturma Yeri /Azami Toplam Ağırlık	1-6 yaş	7-15 yaş	16 ve yukarı yaş
1) Minibüs	6.875	4.540	2.214
2) Panel van ve motorlu karavanlar (Motor Silindir Hacmi)
1900 cm3 ve aşağısı	9.167	5.719	3.398
1901 cm3 ve yukarısı	13.876	9.167	5.719
3) Otobüs ve benzerleri (Oturma Yeri)
25 kişiye kadar	17.370	10.372	4.540
26-35 kişiye kadar	20.831	17.370	6.875
36-45 kişiye kadar	23.182	19.662	9.167
46 kişi ve yukarısı	27.811	23.182	13.876
4) Kamyonet, kamyon, çekici ve benzerleri (Azami Toplam Ağırlık)
1.500 kg.’a kadar	6.163	4.094	2.004
1.501-3.500 kg’a kadar	12.488	7.234	4.094
3.501-5.000 kg’a kadar	18.763	15.616	6.163
5.001-10.000 kg’a kadar	20.831	17.690	8.292
10.001-20.000 kg’a kadar	25.036	20.831	12.488
20.001 kg ve yukarısı	31.315	25.036	14.548

(3) Uçak ve helikopterler (Türkkuşu, Türk Hava Kurumana ait olanlar hariç) aşağıdaki (IV) sayılı tarifeye göre vergilendirilir.

(IV) Sayılı Tarife

Taşıt Cinsi ve Azami Kalkış Ağırlığı	Taşıtların Yaşları İle Ödenecek Yıllık Vergi Tutarı (TL)
Taşıt Cinsi ve Azami Kalkış Ağırlığı	1 – 3 yaş	4 – 5 yaş	6- 10 yaş	11 ve yukarı yaş
Uçak ve helikopterler
1.150 kg’a kadar	116.300	92.991	69.730	55.770
1.151 – 1.800 kg.’a kadar	174.484	139.548	104.654	83.717
1.801 -3.000 kg.’a kadar	232.681	186.131	139.548	111.644
3.001 – 5.000 kg.’a kadar	290.879	232.681	174.484	139.548
5.001 – 10.000 kg.’a kadar	349.082	279.245	209.403	167.495
10.001 -20.000 kg.’a kadar	407.275	325.795	244.310	195.393
20.001 kg. ve yukarısı	465.454	372.323	279.245	223.385

(4) 31/12/2017 tarihinden (bu tarih dâhil) önce kayıt ve tescil edilen otomobil, kaptıkaçtı, arazi taşıtları ve benzeri taşıtlar, 197 sayılı Kanunun geçici 8 inci maddesi kapsamında aşağıdaki (I/A) sayılı tarifeye göre vergilendirilir.

(I/A) Sayılı Tarife

Motor Silindir Hacmi (cm³)	Taşıtların Yaşları İle Ödenecek Yıllık Vergi Tutarı (TL)
Motor Silindir Hacmi (cm³)	1 -3 yaş	4-6 yaş	7-11 yaş	12-15 yaş	16 ve yukarı yaş
Otomobil, kaptıkaçtı, arazi taşıtları ve benzerleri
1300 cm3 ve aşağısı	5.750	4.010	2.238	1.689	593
1301 – 1600 cm3 e kadar	10.016	7.510	4.354	3.077	1.181
1601 – 1800 cm3 e kadar	17.705	13.829	8.145	4.957	1.917
1801 – 2000 cm3 e kadar	27.898	21.478	12.624	7.510	2.958
2001 – 2500 cm3 e kadar	41.840	30.372	18.977	11.333	4.479
2501 – 3000 cm3 e kadar	58.347	50.754	31.704	17.044	6.255
3001 – 3500 cm3 e kadar	88.859	79.955	48.158	24.031	8.813
3501 – 4000 cm3 e kadar	139.721	120.647	71.048	31.704	12.624
4001 cm3 ve yukarısı	228.681	171.485	101.555	45.632	17.705

Yürürlük

2026 yılı damga vergisi oranları belli oldu

Wed, 31 Dec 2025 20:36:00 +0300

2026 Yılı Damga Vergisi Tutarları Açıklandı

31 Aralık 2025 sayılı 5 Mükerrer Resmi Gazete'de 2026 yılında uygulanacak damga vergisi oranlarının belirlendiği Damga Vergisi Kanunu Genel Tebliği (Seri No:71) yayımladı. Genelge ile ihale damga vergisi, avans damga vergisi, maaş damga vergisi, ön ödeme damga vergisi, güncel damga vergisi,2026 damga vergisi, 2026 yılı damga vergisi, 2026 ihale damga vergisi, 2026 maaş damga vergisi, 2026 karar pulu bedeli, 2026 harcırah damga vergisi, damga vergisine tabi kağıtlar, damga vergisi istisnaları belirlendi.

Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı) tarafından yayımlanan Damga Vergisi Kanunu Genel Tebliği (Seri No: 71) ile 2026 yılında uygulanacak maktu damga vergisi tutarları ile azami damga vergisi sınırı yeniden tespit edildi

Tebliğde yer alan düzenlemeye göre, 2025 yılı için %25,49 olarak ilan edilen yeniden değerleme oranı dikkate alınmakla birlikte, 30/12/2025 tarihli ve 10783 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı uyarınca, Damga Vergisi Kanununa ekli (1) sayılı tabloda yer alan kağıtlara ilişkin maktu damga vergileri %18,95 oranında artırıldı.

Bu kapsamda, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu’nun 14’üncü maddesinde yer alan bir kağıttan alınabilecek azami damga vergisi tutarı, 1 Ocak 2026 tarihinden itibaren uygulanmak üzere 29.115.961,10 TL olarak belirlendi.

Artırılan maktu damga vergisi tutarları, Tebliğ ekinde yer alan (1) sayılı tabloda ayrıntılı olarak gösterildi.

DAMGA VERGİSİ KANUNU GENEL TEBLİĞİ (SERİ NO: 71)

Amaç ve kapsam

MADDE 1- (1) Bu Tebliğin amacı, 1/7/1964 tarihli ve 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun 14 üncü maddesinde yer alan azami tutarın ve Damga Vergisi Kanununa ekli (1) sayılı tabloda yer alan maktu vergilerin, 2026 yılında uygulanacak tutarlarının tespit ve ilan edilme- sidir.

Dayanak

MADDE 2- (1) Bu Tebliğ, 488 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinin birinci fıkrası ve mükerrer 30 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları hükümlerine dayanılarak hazırlan- mıştır.

Maktu damga vergisi tutarları ile azami tutarın belirlenmesi

MADDE 3- (1) 27/11/2025 tarihli ve 33090 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 585) ile 2025 yılı için yeniden değerleme oranı %25,49 (yirmi beş virgül kırk dokuz) olarak tespit ve ilan edilmiştir.

(2) 31/12/2025 tarihli ve 33124 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 30/12/2025 tarihli ve 10783 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının eki Kararın 2 nci maddesi ile 1/1/2026 tarihinden itibaren yürürlüğe girmek üzere, Damga Vergisi Kanununa ekli (1) sayılı tabloda yer alan ka- ğıtlar için 2025 yılında uygulanan maktu vergi tutarları, yeniden değerleme oranı da dikkate alınmak suretiyle %18,95 (on sekiz virgül doksan beş) oranında artırılmıştır.

(3) 488 sayılı Kanuna ekli (1) sayılı tabloda yer alan kağıtlara ilişkin bu suretle %18,95 oranında artırılarak tespit edilen maktu vergiler, 1/1/2026 tarihinden itibaren uygulanmak üzere Tebliğ ekindeki (1) sayılı tabloda gösterilmiştir.

(4) 488 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan her bir kağıttan alınacak damga vergisine ilişkin üst sınıra uygulanmak üzere yeniden değerleme oranı %18,95 (on sekiz virgül doksan beş) olarak belirlenmiş ve 1/1/2026 tarihinden itibaren üst sınır 29.115.961,10 Türk Lirası olmuştur.

Yürürlük

MADDE 4- (1) Bu Tebliğ 1/1/2026 tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 5- (1) Bu Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür.

Damga Vergisine Tabi Kağıtlar (2026 YILI)	Oran
I. Akitlerle ilgili kağıtlar
A. Belli parayı ihtiva eden kağıtlar:
1.Mukavelenameler, taahhütnameler ve temliknameler	(Binde 9,48)
2. Kira mukavelenameleri (Mukavele süresine göre kira bedeli üzerinden)	(Binde 1,89)
3. Kefalet, teminat ve rehin senetleri	(Binde 9,48)
4. Tahkimnameler ve sulhnameler	(Binde 9,48)
5. Fesihnameler (Belli parayı ihtiva eden bir kağıda taalluk edenler dahil)	(Binde 1,89)
6. Karayolları Trafik Kanunu uyarınca kayıt ve tescil edilmiş ikinci el araçların satış ve devrine ilişkin sözleşmeler	(Binde 1,89)
7. (Ek:6728/28. md.-Yürürlük: 09/08/2016) Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlara ilişkin ön izin, irtifak hakkı veya kullanma izni sözleşmeleri (yatırım taahhüdü bulunanlar dâhil ön izin, irtifak hakkı veya kullanma izni süresine göre bulunacak bedel üzerinden)	(Binde 9,48)
8. (Ek:6728/28. md.-Yürürlük: 09/08/2016) Resmî şekilde düzenlenen gayrimenkul satış vaadi sözleşmeleri	(Binde 0)
9. (Ek:6728/28. md.-Yürürlük: 09/08/2016) Resmî dairelerin mal ve hizmet alımlarına ilişkin yaptıkları ihalelerde, ihaleyi yapan idare ile düzenlenen sözleşmeler	(Binde 9,48)
10. (Ek:6728/28. md.-Yürürlük: 09/08/2016) 7/11/2013 tarihli ve 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında düzenlenen:
a) Taksitle satış sözleşmeleri	(Binde 9,48)
b) Ön ödemeli konut satış sözleşmeleri	(Binde 0)
c) Devre tatil ve uzun süreli tatil hizmeti sözleşmeleri	(Binde 9,48)
ç) Paket tur sözleşmeleri	(Binde 9,48)
d) Abonelik sözleşmeleri	(Binde 9,48)
e) Mesafeli satış sözleşmeleri	(Binde 9,48)
11. (Ek:6728/28. md.-Yürürlük: 09/08/2016) 7/6/2012 tarihli ve 6326 sayılı Turist Rehberliği Meslek Kanunu kapsamında düzenlenen turist rehberliğine ilişkin sözleşmeler	(Binde 9,48)
12. (Ek:6728/28. md.-Yürürlük: 09/08/2016) 14/3/2013 tarihli ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu kapsamında düzenlenen:
a) Toptan elektrik satış sözleşmeleri	(Binde 9,48)
b) Perakende elektrik satış sözleşmeleri	(Binde 9,48)
13. (Ek:6728/28. md.-Yürürlük: 09/08/2016) 18/4/2001 tarihli ve 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu kapsamında düzenlenen:
a) Toptan doğal gaz satışına ilişkin sözleşmeler	(Binde 9,48)
b) Tüketicilere doğal gaz satışına ilişkin sözleşmeler	(Binde 9,48)
14. Resmi şekilde düzenlenen kat karşılığı veya hasılat paylaşımı inşaat sözleşmeleri	(Binde 0)
15. Resmi şekilde düzenlenen kat karşılığı veya hasılat paylaşımı inşaat sözleşmeleri kapsamında yapı müteahhitleri ile alt yükleniciler arasında düzenlenen inşaat taahhüt sözleşmeleri	(Binde 0)
16. Kat karşılığı veya hasılat paylaşımı inşaat işlerine ilişkin danışmanlık hizmet sözleşmeleri	(Binde 0)
17. Yapı denetimi hizmet sözleşmeleri	(Binde 0)
B. Belli parayı ihtiva etmeyen kağıtlar:
1.Tahkimnameler	(799.80 TL)
2.Sulhnameler	(799.80TL)
3.Turizm işletmeleri ile seyahat acentelerinin aralarında düzenledikleri kontenjan sözleşmeleri (Belli parayı ihtiva edenler dahil)	(4.500,10 TL)
II. Kararlar ve mazbatalar
1. Meclislerden, resmi heyetlerden ve idari davalarla ilgili olmayarak Danıştaydan verilen mazbata, ilam ve kararlarla hakem kararları:
a) Belli parayı ihtiva edenler	(Binde 9,48)
b) Belli parayı ihtiva etmeyenler	(799.80 TL)
2. (Ek : 6728/28. Md. – Yürürlük 9/8/2016) İhale kanunlarına tabi olan veya olmayan resmi daire ve kamu tüzel kişiliğini haiz kurumların her türlü ihale kararları	(Binde 5,69)
III. Ticari işlemlerde kullanılan kağıtlar
1. Ticari ve mütedavil senetler:
a) Emtia senetleri:
aa) Makbuz senedi (Resepise)	(274,40 TL)
ab) Rehin senedi (Varant)	(161,80 TL)
ac) İyda senedi	(25,00 TL)
ad) Taşıma senedi	(5,70TL)
b) Konşimentolar	(161,80 TL)
c)Deniz ödüncü senedi	(Binde 9,48)
d) İpotekli borç senedi, irat senedi	(Binde 9,48)
2. Ticari belgeler:
a) Menşe ve Mahreç şahadetnameleri	(274,40 TL)
b) Resmi dairelere ve bankalara ibraz edilen bilançolar ve işletme hesabı özetleri:
ba) Bilançolar	(616,30 TL)
bb) Gelir tabloları	(294,20 TL)
bc) İşletme hesabı özetleri	(294,20 TL)
c) Barnameler	(25,00TL)
d) Tasdikli manifesto nüshaları	(119,40 TL)
e) Ordinolar	(5,70 TL)
f) Gümrük idarelerine verilen özet beyan formları	(119,40 TL)
IV. Makbuzlar ve diğer kağıtlar
1. Makbuzlar:
a) Resmi daireler tarafından yapılan mal ve hizmet alımlarına ilişkin ödemeler (avans olarak yapılanlar dahil) nedeniyle, kişiler tarafından resmi dairelere verilen ve belli parayı ihtiva eden makbuz ve ibra senetleri ile bu ödemelerin resmi daireler nam ve hesabına, kişiler adına açılmış veya açılacak hesaplara nakledilmesini veya emir ve havalelerine tediyesini temin eden kağıtlar	(Binde 9,48)
b) Maaş, ücret, gündelik, huzur hakkı, aidat, ihtisas zammı, ikramiye, yemek ve mesken bedeli, harcırah, tazminat ve benzeri her ne adla olursa olsun hizmet karşılığı alınan paralar (Ek: 5766/10-ç md.) (Yürürlük: 6/6/2008) (avans olarak ödenenler dahil) için verilen makbuzlar ile bu paraların nakden ödenmeyerek kişiler adına açılmış veya açılacak cari hesaplara nakledildiği veya emir ve havalelerine tediye olunduğu takdirde nakli veya tediyeyi temin eden kağıtlar	(Binde 7,59)
c) Ödünç alınan paralar için verilen makbuzlar veya bu mahiyetteki senetler	(Binde 7,59)
d) İcra dairelerince resmi daireler namına şahıslara ödenen paralar için düzenlenen makbuzlar	(Binde 7,59)
2. Beyannameler (Bu beyannamelerin sadece bir nüshası vergiye tabidir):
a) Yabancı memleketlerden gelen posta gönderilerinin gümrüklenmesi için postanelerce gümrüklere verilen liste beyannamelerde yazılı her gönderi maddesi için	(8,30 TL)
b) Vergi beyannameleri:
ba) Yıllık gelir vergisi beyannameleri	(1.189,50 TL)
bb) Kurumlar vergisi beyannameleri	(1.605,80 TL)
bc) Katma değer vergisi beyannameleri	(791,00 TL)
bd) Muhtasar beyannameler	(791,00 TL)
be) Diğer vergi beyannameleri (damga vergisi beyannameleri hariç)	(791,00 TL)
c) Gümrük idarelerine verilen beyannameler	(1.605,80 TL)
d) Belediye ve il özel idarelerine verilen beyannameler	(588,80 TL)
e) Sosyal güvenlik kurumlarına verilen sigorta prim bildirgeleri	(588,80 TL)
f) (Değişik:6728/28. Md. Yürürlük: 9/8/2016) 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu uyarınca verilmesi gereken aylık prim ve hizmet belgesi ile muhtasar beyannamenin birleştirilerek verilmesiyle oluşturulan beyannameler	(939,70 TL)
3. Tabloda yazılı kağıtlardan aslı 1,00 Yeni Türk Lirasından fazla maktu ve nispi vergiye tabi olanların resmi dairelere ibraz edilecek özet, suret ve tercümeleri.	(5,70 TL)

MTV, Damga Vergisi ve Harçlarda yeninden değerleme oranı belli oldu

Wed, 31 Dec 2025 11:12:00 +0300

MTV, Damga Vergisi ve Harçlarda yeninden değerleme oranı belli oldu

Cumhurbaşkanı Kararı ile 2026 yılında uygulanacak vergi, harç ve motorlu taşıtlar vergisine esas yeniden değerleme oranı yüzde 18,95 olarak belirlendi. 30 Aralık 2025 tarihli ve 10783 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı, Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdi.

Karara göre, Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanunu kapsamında yer alan (I), (II) ve (IV) sayılı tarifeler ile geçici 8’inci maddede yer alan (I/A) sayılı tarifedeki taşıtlar için 2026 yılında uygulanacak MTV tutarları, yüzde 18,95 oranında artırılacak.

Damga vergisinde ise iki önemli düzenleme yapıldı. Buna göre, her bir kâğıttan alınabilecek azami damga vergisi tutarı yüzde 18,95 oranında artırılırken, Damga Vergisi Kanununa ekli (1) sayılı tabloda yer alan kâğıtlara ilişkin maktu damga vergisi tutarları da aynı oranda yükseltildi.

Ayrıca, Harçlar Kanununa bağlı tarifelerde yer alan ve halen uygulanmakta olan maktu harç tutarları, maktu ve nispi harçların asgari ve azami sınırları dâhil olmak üzere, 2026 yılı için yüzde 18,95 oranında artırıldı.

Söz konusu düzenlemeler 1 Ocak 2026 tarihinde yürürlüğe girecek olup, kararın uygulanmasından Hazine ve Maliye Bakanlığı sorumlu olacak.

CUMHURBAŞKANI KARARI

Karar Sayısı: 10783

2026 yılında motorlu taşıtlar vergisi tutarlarına uygulanacak yeniden değerleme oranı, her bir kağıttan alınacak damga vergisine ilişkin üst sınıra uygulanacak yeniden değerleme oranı ile maktu damga vergisi ve harç tutarlarının yeniden belirlenmesi hakkmdaki ekli Kararın yürürlüğe konulmasına; 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanununun 10 uncu, 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun 14 üncü ve mükerrer 30 uncu maddeleri ile 492 sayılı Harçlar Kanununun mükerrer 138 inci maddesi gereğince karar verilmiştir.

30/12/2025 TARİHLİ VE 10783 SAYILI CUMHURBAŞKANI KARARININ EKİ

KARAR

MADDE 1- (1) 2025 yılı için tespit edilen yeniden değerleme oranı, 18/2/1963 tarihli ve 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanununun 5 inci maddesinde yer alan (I) sayılı tarife, 6 ncı maddesinde yer alan (II) ve (IV) sayılı tarifeler ve geçici 8 inci maddesinde yer alan (I/A) sayılı tarifede bulunan taşıtlar için, 2026 yılında motorlu taşıtlar vergisi tutarlarına uygulanmak üzere % 18,95 olarak belirlenmiştir.

MADDE 2- (1) 1/7/1964 tarihli ve 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun;

a) 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2025 yılı için tespit edilen yeniden değerleme oranı, her bir kağıttan alınacak damga vergisine ilişkin üst sınıra uygulanmak üzere % 18,95 olarak belirlenmiştir.

b) Mükerrer 30 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, Kanuna ekli (1) sayılı tabloda yer alan kağıtlar için 2025 yılında uygulanan maktu vergi tutarları, 2025 yılı için tespit edilen yeniden değerleme oranı da dikkate alınmak suretiyle % 18,95 oranında artırılmıştır.

MADDE 3- (1) 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarifelerde yer alan ve uygulanmakta olan maktu harç tutarları (maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), 2025 yılı için tespit edilen yeniden değerleme oranı da dikkate alınmak suretiyle % 18,95 oranında artırılmıştır.

MADDE 4- (1) Bu Karar 1/1/2026 tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 5- (1) Bu Karar hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür.

Yeniden Değerleme Oranı Belli Oldu

Thu, 27 Nov 2025 09:12:00 +0300

2025 Yeniden Değerleme Oranı Resmen Açıklandı! Vergi, Harç ve Cezalara %25,49 Zam Geliyor

Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı) tarafından yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 585) ile 2025 yılı yeniden değerleme oranı %25,49 olarak kesinleşti. Bu oran, 2026 yılında uygulanacak vergi, harç ve cezalarda artış anlamına geliyor.

Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren düzenleme ile birlikte, MTV, gelir vergisi dilimleri, pasaport harçları, trafik cezaları, özel usulsüzlük cezaları ve birçok idari para cezası bu oranda artacak.

2025 Yeniden Değerleme Oranı Ne Kadar Oldu?

2025 yılı yeniden değerleme oranı: %25,49
Hesaplama şekli:
TÜİK tarafından açıklanan Ekim 2024 – Ekim 2025 Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE) ortalamasına göre hesaplandı.

Yeniden Değerleme Oranı Hangi Alanları Etkiliyor?

Yeniden değerleme oranı doğrudan ve dolaylı olarak milyonlarca vatandaşı ilgilendiriyor. İşte %25,49 artışın doğrudan etkileyeceği kalemler:

1. Vergiler

Motorlu Taşıtlar Vergisi (MTV)
Gelir Vergisi tarife dilimleri
Damga Vergisi
Emlakla ilgili bazı vergi değerleri

2. Harçlar

Pasaport harçları
Ehliyet harçları
Kimlik kartı, noter, tapu harçları
Yargı harçları

3. Trafik ve İdari Para Cezaları

Hız ihlali cezaları
Kırmızı ışık ihlali
Alkollü araç kullanma cezası
Vergi usulsüzlük cezaları

4. Vergi Usul Kanunu Cezaları

Özel usulsüzlük cezaları
Vergi ziyaı cezaları
Fatura düzenlememe cezası
E-arşiv ve e-fatura ihlalleri

5. Muafiyet ve İstisna Tutarları

Resmî Gazete’de Yayımlanan Orijinal Tebliğ Metni

Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)’ndan:

VERGİ USUL KANUNU GENEL TEBLİĞİ (SIRA NO: 585)

Bilindiği üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesinin (B) fıkrasına göre, yeniden değerleme oranı, yeniden değerleme yapılacak yılın Ekim ayında (Ekim ayı dâhil) bir önceki yılın aynı dönemine göre Türkiye İstatistik Kurumunun Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksinde meydana gelen ortalama fiyat artış oranı olup bu oranın Hazine ve Maliye Bakanlığınca Resmî Gazete ile ilan edilmesi gerekmektedir.

Bu hüküm uyarınca yeniden değerleme oranı 2025 yılı için % 25,49 (yirmi beş virgül kırk dokuz) olarak tespit edilmiştir.

Öte yandan, bu konuda daha önce yayımlanmış olan Tebliğler de yürürlükte bulunmaktadır.

Tebliğ olunur.

2025 yılı yeniden değerleme oranına göre 2026 yılı MTV, pasaport harcı v.b ödemelerde uygulanacak olan tutarlar aşağıda örnek olarak hesaplanmıştır. İlgili tutarlar Maliye Bakanlığınca yayımlanacak olan tebliğler sonrasında netleşecektir.

2026 MTV (Motorlu Taşıtlar Vergisi) Yeni Tutarları – ( Tahmini tutarlar)

Motor Hacmi	2026 MTV (TL)
1300 cc ve altı	5.072 TL
1301 – 1600 cc	9.508 TL
1601 – 1800 cc	17.513 TL
1801 – 2000 cc	27.202 TL
2001 – 2500 cc	38.452 TL
2501 – 3000 cc	64.254 TL
3001 – 3500 cc	101.215 TL
3501 – 4000 cc	152.730 TL
4001 cc ve üzeri	217.095 TL

MTV tutarları araç yaşı ve taşıt değeri kriterlerine göre değişiklik gösterebilir. Bu tablo ortalama binek araçlar için örnek hesaplamadır.

2026 Pasaport Harçları Yeni Tutarları ( Tahmini tutarlar)

Pasaport Süresi	2026 Harç Tutarı (TL)
6 Aylık	2.961 TL
1 Yıllık	4.330 TL
2 Yıllık	7.067 TL
3 Yıllık	10.039 TL
3+ Yıllık	14.147 TL
Pasaport Defter Bedeli	1.424 TL
Yurt Dışı Çıkış Harcı	1.254 TL

2026 Trafik Cezaları Yeni Tutarları ( Tahmini tutarlar)

İhlal Türü	2026 Cezası (TL)
Kırmızı ışık ihlali	2.719 TL
Hatalı park	1.246 TL
Emniyet kemeri takmama	1.246 TL
Hız sınırı %10–30 aşma	3.135 TL
Alkollü araç kullanma (ilk yakalanma)	11.636 TL
Alkollü araç kullanma (tekrar)	14.595 TL
Sürücü belgesiz araç kullanma	18.680 TL

Tahsilat Genel Tebliği (Seri:C Sıra No:9 )yayımlandı

Thu, 13 Nov 2025 09:47:00 +0300

Tahsilat Genel Tebliği (Seri:C Sıra No:9 )yayımlandı

13/11/2025 tarihli ve 33076 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Seri:C Sıra No:9 Tahsilat Genel Tebliği ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesine göre tecil edilen amme alacaklarına uygulanan yıllık tecil faizi oranı %48’den %39’a indirilmiş ve tecil faizi oranının uygulanmasına ilişkin açıklamalar yapılmıştır.

TEBLİĞ

Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)’ndan:

TAHSİLAT GENEL TEBLİĞİ

(SERİ:C SIRA NO:9)

Tecil faizi

MADDE 1- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesinin Bakanlığımıza verdiği yetki kapsamında, yıllık %48 olarak uygulanmakta olan tecil faizi oranı bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren yıllık %39 olarak belirlenmiştir.

6183 sayılı Kanunun 48 inci maddesine istinaden bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren yapılacak müracaatlara dayanılarak tecil edilen amme alacaklarına yıllık %39 oranında tecil faizi uygulanacaktır.

Bu Tebliğin yayımı tarihinden önceki müracaatlara dayanılarak tecil edilecek olan amme alacaklarına, müracaat tarihlerinden bu Tebliğin yayımı tarihine kadar (bu tarih hariç) geçen süre için geçerli olan oranda, bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren de yıllık %39 oranında tecil faizi uygulanması gerekmektedir.

Ayrıca, bu Tebliğin yayımı tarihinden önce tecil edilmiş ve tecil şartlarına uygun olarak ödenmekte olan amme alacaklarının bu Tebliğin yayımı tarihinden sonra ödenmesi gereken taksit tutarlarına, bu Tebliğin yayımı tarihine kadar (bu tarih hariç) geçen süre için geçerli olan oranlarda, bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren de yıllık %39 oranında tecil faizi uygulanacaktır.

Tecil faizi, Seri:A Sıra No:1 Tahsilat Genel Tebliğinde yer alan esaslar doğrultusunda hesaplanacaktır.

Yürürlük

MADDE 2- Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 3- Bu Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür.

Gecikme zammı faiz oranları düşürüldü

Thu, 13 Nov 2025 09:46:00 +0300

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın imzasıyla yayımlanan Resmi Gazete kararına göre, kamu alacaklarının tahsilinde uygulanan gecikme zammı oranı düşürüldü. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un ilgili maddesine göre, aylık gecikme zammı oranı %4,5'tan %3,7'ye indirildi.

Yeni Gecikme Zammı Oranı Kaç Oldu?

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 51. maddesine göre, kamu alacaklarına uygulanan aylık gecikme zammı oranı %4,5 seviyesindeydi.
Resmî Gazete’de yayımlanan yeni kararla bu oran %3,7’ye düşürüldü.

Bu oran, kamu borçlarını geç ödeyen mükelleflerin borçlarına her ay için eklenecek faiz tutarını belirliyor.

Faiz İndirimi Kimleri Kapsıyor?

Yeni düzenleme;

Vergi borçları,
SGK prim borçları,
Harç ve diğer kamu borçları,
Belediyelere ve kamu kurumlarına olan çeşitli yükümlülükler
için uygulanacak gecikme faiz oranını kapsamaktadır.

Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 583) yayınlamdı

Fri, 19 Sep 2025 09:04:00 +0300

Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 583) yayınlandı

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 5 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; ikmalen, re’sen veya idarece yapılan tarhiyatlar dolayısıyla kesinleşen vergi ve cezalar ile vadesi geçtiği halde ödenmemiş vergi ve cezaların açıklanmasına ilişkin hususlara yer verilmiştir.

TEBLİĞ

Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)’ndan:

VERGİ USUL KANUNU GENEL TEBLİĞİ

(SIRA NO: 583)

Yetki

MADDE 1- (1) 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 5 inci maddesinin dördüncü fıkrasında, “Mükelleflerin vergi tarhına esas olan beyanları, kesinleşen vergi ve cezaları ile vadesi geçtiği halde ödenmemiş bulunan vergi ve ceza miktarları Maliye Bakanlığınca açıklanabilir. Maliye Bakanlığı bu yetkisini mahalline devredebilir. Ayrıca, kamu görevlilerince yapılan adlî ve idari soruşturmalar ile ilgili olarak talep edilen bilgi ve belgeler ile bankalara, yapacakları vergi tahsiline yönelik bilgiler verilebilir. Bu bilgilerin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığınca belirlenir. Sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenledikleri veya kullandıkları vergi inceleme raporuyla tespit olunanların, kanunla kurulmuş mesleki kuruluşlarına ve 3568 sayılı Kanunla kurulan birlik ve meslek odalarına bildirilmesi vergi mahremiyetini ihlal sayılmaz. Bu takdirde kendilerine bilgi verilen kişi ve kurumlar da bu maddede yazılı yasaklara uymak zorundadırlar. Maliye Bakanlığı bilgilerin açıklanmasıyla ilgili usulleri belirlemeye yetkilidir.” hükmüne yer verilmiştir. Bu hüküm uyarınca, ikmalen, re’sen veya idarece yapılan tarhiyatlar dolayısıyla kesinleşen vergi ve cezalar ile vadesi geçtiği halde ödenmemiş vergi ve cezaların açıklanmasına ilişkin usuller 27/1/2001 tarihli ve 24300 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 293) ile tespit edilmiştir.

Açıklamanın yapılması

MADDE 2- (1) 213 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin dördüncü fıkrasının Hazine ve Maliye Bakanlığına verdiği yetkiye istinaden;

a) 2025 yılında yapılacak açıklamaların, vergi dairesinin ilan koymaya mahsus yerlerinde asılmak suretiyle 1/12/2025 ile 15/12/2025 tarihleri (bu tarihler dâhil) arasında Türkiye genelindeki vergi dairelerinde, 16/12/2025 ile 30/12/2025 tarihleri (bu tarihler dâhil) arasında ise Gelir İdaresi Başkanlığının internet sitesinde yapılması,

b) Açıklama kapsamına, her bir vergi dairesine 5.000.000 TL ve daha fazla borcu olan veya bu tutar ve üzerinde kesinleşen vergi ve cezası bulunan mükelleflerin alınması,

c) Yapılacak açıklamada, 31/12/2024 tarihi itibarıyla vadesi geldiği halde 27/11/2025 tarihi itibarıyla ödenmemiş bulunan ve nev’i itibarıyla Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 293) ile açıklama kapsamına alındığı belirtilen vergi ve cezalar ile 1/6/2024-31/5/2025 tarihleri arasında kesinleşen tarhiyatların dikkate alınması,

ç) Açıklanacak bilgiler, açıklamanın yapılacağı yer ve diğer hususlarda Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 293) ile belirlenen esaslara uyulması, ancak aynı Tebliğin “İnternet Ortamında Açıklama” başlıklı III/B bölümündeki hazırlanan listelerin gönderileceği adresler ile ilgili açıklamaları bakımından Defterdarlıkların Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 293)’nin; (I-A) bölümüne göre hazırlanan listeleri Gelir İdaresi Başkanlığı Gelir Yönetimi Daire Başkanlığı (IV)’e ve (I-B) bölümüne göre hazırlanan listeleri Gelir İdaresi Başkanlığı Tahsilat ve İhtilaflı İşler Daire Başkanlığına resmî yazı ekinde elektronik ortamda göndermeleri,

d) Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 293)’nin; (I-B) bölümüne göre hazırlanan listelerin “Açıklama” sütununda; anılan Tebliğde yer alan hususlara ilave olarak, açıklama kapsamına alınan alacağın 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunda tanımlanan şekilde “tahsil edilemeyen” veya “tahsil edilemeyeceği anlaşılan” alacaklardan olması hâlinde, bu hususa “Alacağın tahsil kabiliyeti bulunmamaktadır.” ifadesi ile yer verilmesi,

uygun görülmüştür.

Açıklama kapsamına alınmayan alacaklar

MADDE 3- (1) Açıklama kapsamına;

a) 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 3 üncü maddesi ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun geçici 5 inci maddesi kapsamında yaptıkları takas ve mahsuba ilişkin başvuruları kabul edilen, büyükşehir belediyeleri/belediyelerden ve bunlara bağlı kuruluşlar ile sermayesinin %50’sinden fazlası büyükşehir belediyelerine/belediyelere ait şirketlerden vadesi 31/12/2004 tarihi ve öncesine rastlayan,

b) 5216 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesi kapsamında daha önce uzlaşmaya girmemiş olan büyükşehir belediyeleri ve bağlı idareleri ile üyeleri belediyelerden oluşan mahalli idare birliklerinden 13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 167 nci maddesine istinaden başvuruda bulunmuş olanlara ait vadesi 31/12/2004 tarihi ve öncesine rastlayan,

c) 10/9/2014 tarihli ve 6552 sayılı İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanunun geçici 2 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında yapılandırılan,

ç) 3/8/2016 tarihli ve 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun hükümlerine göre yapılandırılması devam eden,

d) 18/5/2017 tarihli ve 7020 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda ve Bir Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında yapılandırılması devam eden,

e) 11/5/2018 tarihli ve 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında yapılandırılması devam eden,

f) 11/11/2020 tarihli ve 7256 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna göre yapılandırılması devam eden,

g) 3/6/2021 tarihli ve 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanuna göre yapılandırılması devam eden,

ğ) 9/3/2023 tarihli ve 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanuna göre yapılandırılması devam eden,

alacakların alınmaması uygun görülmüştür.

(2) 6/2/2023 tarihinde Kahramanmaraş ilinde meydana gelen depremler nedeniyle 213 sayılı Kanunun 15 inci maddesine göre ilan edilen mücbir sebep hâli 180 sayılı Vergi Usul Kanunu Sirküleri kapsamında devam eden mükelleflerin gerek bu yerlerdeki vergi dairelerine gerekse ülke genelindeki diğer vergi dairelerine olan kesinleşmiş vergi ve cezaları ile borçları açıklama kapsamına alınmayacaktır.

Yürürlük

MADDE 4- (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 5- (1) Bu Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür.

6183 sayılı yasanın 48. maddesi ile ilgili belirleme yapıldı

Wed, 09 Jul 2025 09:21:00 +0300

6183 sayılı yasanın 48. maddesi ile ilgili belirleme yapıldı

Resmi Gazetenin bugünkü sayısında yayımlanan Cumhurbaşkanı Kararı ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince amme borcunun vadesinde ödenmesi veya haczin tatbiki veyahut haczolunmuş malların paraya çevrilmesi amme borçlusunu çok zor duruma düşürecekse, borçlununun alacaklı tahsil daireleri itibarıyla tecil edilen borçlarının toplamı ikiyüzellibin Yeni Türk Lirasını (bu tutar dahil) aşmadığı takdirde teminat şartı aranılmayacak.

CUMHURBAŞKANI KARARI

Karar Sayısı: 10040

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan tutarın ikiyüzellibin Türk Lirası olarak belirlenmesine, 6183 sayılı Kanunun mezkûr maddesi gereğince karar verilmiştir.

GİB personeli görevde yükselme ve unvan değişikliği yönetmeliği değişti

Tue, 24 Jun 2025 09:07:00 +0300

GİB personeli görevde yükselme ve unvan değişikliği yönetmeliği değişti

Gelir İdaresi Başkanlığı Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinde değişiklik yapıldı. Yapılan değişiklikte yer alan hususlar şu şekilde:

Yönetmeliğin 5. maddesinin başlığı "Hizmet Grupları" iken “Görevde yükselme ve unvan değişikliğine tabi kadrolar ve hizmet grupları” şeklinde değiştirilmiştir. Mezkur maddenin ç bendinde yapılan değişiklikle şoför ve koruma güvenlik görevlileri 2 numaralı bentten çıkarılarak 1 numaralı bende alınmıştır. Böylece, 30 yıllık hizmeti bulunan şoför ve koruma güvenlik görevlilerinin alt hizmet grubundaki unvanlar arasında yapacaklardaki geçişlerde görevde yükselme sınavı uygulanmayacak.

Bu Yönetmelik kapsamında unvan değişikliğine tabi kadrolar ; "Mühendis, mimar, istatistikçi, programcı, mütercim, çocuk gelişimcisi, hemşire, tekniker ve teknisyen." şeklinde iken bu unvanlara psikolog ve çocuk eğitimcisi de eklenmiştir.

Hizmet grupları ve unvan değişikliğine tabi kadrolar arasındaki geçişler şu şartlarda yapılabilecek;

-Aynı hizmet grubunun alt hizmet grubunda kalmak kaydıyla, sınav yapılmaksızın personelin isteği ve atanılacak kadronun gerektirdiği özellikleri taşımak şartıyla diğer görevlere görevde yükselme sınavına tabi tutulmadan atama yapılabilecek. Ancak koruma ve güvenlik görevlisi ile şoför unvanlarında görev yapanların bu kapsamda sınavsız geçiş yapabilmeleri için mezkur unvanlarda en az 30 yıl hizmetinin bulunması gerekecek.

-Hizmet grupları arasında görevde yükselme niteliğindeki geçişler ve alt hizmet grubundan üst hizmet gruplarına geçişler görevde yükselme sınavına tabidir. Ancak Başkanlıkta veya diğer kamu kurum ve kuruluşlarında daha önce bulunulan görevler ile aynı düzeydeki görevlere veya alt görevlere, öğrenim ve hizmet süresi gibi mevzuatta aranan diğer şartları taşımak kaydıyla, personelin isteği üzerine görevde yükselme sınavına tabi tutulmadan atama yapılabilecek.

-Mesleğe, özel yarışma sınavına tabi tutulmak suretiyle 26/12/2009 tarihli ve 27444 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gelir İdaresi Başkanlığı Gelir Uzmanlığı Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi kapsamında alınan ve yeterlik sınavında başarılı olarak gelir uzmanı kadrosuna atananlar, talepte bulunmaları ve bu unvanı öğrenim durumları itibarıyla kazanmış olmaları şartıyla mühendis veya istatistikçi unvanlarına atanabilecekler.

Bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılan sınavlar sonucunda bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde sayılan kadrolara atananlar ile 18/3/2002 tarihli ve 2002/3975 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Kamu Görevlerine İlk Defa Atanacaklar İçin Yapılacak Sınavlar Hakkında Genel Yönetmelik uyarınca yapılan sınavlar sonucunda (B) grubu kadrolara atananlar, atandıkları yerlerde fiilen iki yıl süreyle görev yapma zorunluluğu getirildi. Bu sürenin hesabında, fiilen çalışılmayan sürelerden yalnızca yıllık izinde geçirilen süreler fiilen çalışılmış sayılacak.

Bu süreyi doldurmayanların kurum içi nakilleri yapılmayacak. Ancak, göreve başladıktan sonra mazeret halleri ortaya çıkanlar, bu süreyi tamamlamadan taleplerine uygun yerlere atanabilirlecekler. Mazeret halleriyle ilgili olarak, Devlet Memurlarının Yer Değiştirme Suretiyle Atanmalarına İlişkin Yönetmelik hükümleri uygulanacak.

YÖNETMELİK

Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)’ndan:

GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞI PERSONELİ GÖREVDE YÜKSELME VE UNVAN DEĞİŞİKLİĞİ YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1- 31/3/2022 tarihli ve 31795 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gelir İdaresi Başkanlığı Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin 5 inci maddesinin başlığı “Görevde yükselme ve unvan değişikliğine tabi kadrolar ve hizmet grupları” şeklinde değiştirilmiş, aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendinin (1) numaralı alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, aynı bendin (2) numaralı alt bendi yürürlükten kaldırılmış, (ç) bendinin (1) numaralı alt bendi ile ikinci fıkrasının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“1) Bilgisayar işletmeni, veri hazırlama ve kontrol işletmeni, yoklama memuru, memur, veznedar, tahsildar, icra memuru, koruma ve güvenlik görevlisi, şoför.”

“1) Hizmetli, aşçı, teknisyen yardımcısı, kaloriferci, bekçi, dağıtıcı.”

“a) Mühendis, mimar, istatistikçi, programcı, mütercim, çocuk gelişimcisi, çocuk eğitimcisi, psikolog, hemşire, tekniker ve teknisyen.”

MADDE 2- Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (2) numaralı alt bendinde yer alan “koruma ve güvenlik görevlisi ve şoför unvanları ile” ibaresi yürürlükten kaldırılmış ve aynı fıkranın (c) bendinin (2) numaralı alt bendinde yer alan “Koruma ve güvenlik görevlisi, şoför unvanları ile yardımcı” ibaresi “Yardımcı” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 3- Aynı Yönetmeliğin 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“c) Çocuk gelişimcisi, çocuk eğitimcisi ve psikolog unvanlarına atanabilmek için;

1) En az dört yıllık yükseköğretim kurumlarının ilgili bölümlerinden mezun olmak,”

MADDE 4- Aynı Yönetmeliğin 19 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 19- (1) 5 inci maddede belirtilen hizmet grupları ve unvan değişikliğine tabi kadrolar arasındaki geçişler aşağıdaki esaslar çerçevesinde yapılır:

a) Aynı hizmet grubunun alt hizmet grubunda kalmak kaydıyla, sınav yapılmaksızın personelin isteği ve atanılacak kadronun gerektirdiği özellikleri taşımak şartıyla diğer görevlere görevde yükselme sınavına tabi tutulmadan atama yapılabilir. Ancak koruma ve güvenlik görevlisi ile şoför unvanlarında görev yapanların bu kapsamda sınavsız geçiş yapabilmeleri için mezkur unvanlarda en az 30 yıl hizmetinin bulunması gerekir.

b) Hizmet grupları arasında görevde yükselme niteliğindeki geçişler ve alt hizmet grubundan üst hizmet gruplarına geçişler görevde yükselme sınavına tabidir. Ancak Başkanlıkta veya diğer kamu kurum ve kuruluşlarında daha önce bulunulan görevler ile aynı düzeydeki görevlere veya alt görevlere, öğrenim ve hizmet süresi gibi mevzuatta aranan diğer şartları taşımak kaydıyla, personelin isteği üzerine görevde yükselme sınavına tabi tutulmadan atama yapılabilir.

c) Mesleğe, özel yarışma sınavına tabi tutulmak suretiyle 26/12/2009 tarihli ve 27444 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Gelir İdaresi Başkanlığı Gelir Uzmanlığı Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi kapsamında alınan ve yeterlik sınavında başarılı olarak gelir uzmanı kadrosuna atananlar, talepte bulunmaları ve bu unvanı öğrenim durumları itibarıyla kazanmış olmaları şartıyla mühendis veya istatistikçi unvanlarına atanabilirler.

ç) Unvan değişikliğine tabi kadrolar arasındaki geçişler, ilgili unvan için düzenlenecek unvan değişikliği sınavı sonucuna göre yapılır.

d) Avukat kadrolarından hukuk müşaviri kadrolarına yapılacak atamalarda bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.

e) Bu Yönetmelik kapsamındaki personelden doktora öğrenimini bitirmiş olanlar, unvan değişikliği sınavına katılmaksızın öğrenimle ihraz edilen unvanlara atanabilirler.”

MADDE 5- Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“Çalışma şartı

EK MADDE 1- (1) Bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılan sınavlar sonucunda bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde sayılan kadrolara atananlar ile 18/3/2002 tarihli ve 2002/3975 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Kamu Görevlerine İlk Defa Atanacaklar İçin Yapılacak Sınavlar Hakkında Genel Yönetmelik uyarınca yapılan sınavlar sonucunda (B) grubu kadrolara atananlar, atandıkları yerlerde fiilen iki yıl süreyle görev yapmak zorundadırlar. Bu sürenin hesabında, fiilen çalışılmayan sürelerden yalnızca yıllık izinde geçirilen süreler fiilen çalışılmış sayılır. Bu süreyi doldurmayanların kurum içi nakilleri yapılmaz. Ancak, göreve başladıktan sonra mazeret halleri ortaya çıkanlar, bu süreyi tamamlamadan taleplerine uygun yerlere atanabilirler. Mazeret halleriyle ilgili olarak, Devlet Memurlarının Yer Değiştirme Suretiyle Atanmalarına İlişkin Yönetmelik hükümleri uygulanır.”

MADDE 6- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 7- Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür.

Vergi incelemelerinde sesli ve görüntülü kayıt alınabilecek

Tue, 13 May 2025 08:53:00 +0300

Vergi incelemelerinde sesli ve görüntülü kayıt alınabilecek

Vergi İncelemelerinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelikte yapılan değişiklikle vergi inceleme tutanakları düzenlenirken görüntü ve ses kaydı gibi elektronik sistem araçlarının kullanılmasına ve bu tutanakların güvenli elektronik imza ile imzalanmasına izin verildi.

YÖNETMELİK

Hazine ve Maliye Bakanlığından:

VERGİ İNCELEMELERİNDE UYULACAK USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1- 31/10/2011 tarihli ve 28101 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Vergi İncelemelerinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki bentler eklenmiştir.

“i) Elektronik sistem araçları: Defter ve belgelerin ibraz edilmesi, tutanakların düzenlenmesi, görüntülü ve sesli görüşme sağlanması gibi vergi incelemelerine ilişkin işlemlerin elektronik ortamda yürütülmesini sağlamak üzere Bakanlık tarafından oluşturulan her türlü elektronik sistemi,

j) Güvenli elektronik imza: 15/1/2004 tarihli ve 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 4 üncü maddesinde niteliklerine yer verilen elektronik imzayı,”

MADDE 2- Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“(3) Vergi inceleme sürecinde, Bakanlık tarafından oluşturulan elektronik sistem araçları kullanılabilir.”

MADDE 3- Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Defter ve belgelerin elektronik ortamda ibrazı üzerine sistem tarafından ibraz durumunu gösteren bir belge üretilir ve söz konusu belgeyi mükellef veya mükellef tarafından defter ve belgelerin ibrazı için vekâlet verilenler güvenli elektronik imza ile imzalar.”

MADDE 4- Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesine ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiş ve diğer fıkralar buna göre teselsül ettirilmiş, mevcut üçüncü fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“(3) İnceleme tutanakları, Bakanlık tarafından oluşturulan sistem aracılığıyla elektronik ortamda düzenlenebilir. İnceleme tutanaklarının Bakanlık tarafından oluşturulan sistem aracılığıyla elektronik ortamda düzenlendiği durumlarda, mükellef veya mükellef tarafından inceleme tutanaklarını imzalamak üzere vekâlet verilenler, söz konusu tutanakları güvenli elektronik imza ile imzalar.”

“Bu fıkranın uygulanmasında üçüncü fıkra hükmü saklıdır.”

MADDE 5- Aynı Yönetmeliğin 17 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Tutanağın düzenlenme yeri ve tarihi (Bakanlık tarafından oluşturulan sistem aracılığıyla elektronik ortamda düzenlenen tutanaklarda, tutanağın düzenlenme yeri elektronik ortam olarak kabul edilir.),”

MADDE 6- Aynı Yönetmeliğin 22 nci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(2) 16 ncı maddenin altı, yedi ve sekizinci fıkrası hükümleri saklıdır.”

MADDE 7- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 8- Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür.